5637 resultaten.
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 Lange dikke grijze lijnen
schilderen het tere blauwe linnen,
je ziet de zonneschijn verdwijnen
waar die vieze wolken beginnen
Het zicht word je ongevraagd ontnomen,
het landschap is niet wat het is geweest,
grote schoorstenen in plaats van bomen
maar niemand die het ergste vreest.…
liefde voor muziek: Norah Jones
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.492 zoals je stem paradeert
op de accoorden van mijn huid
poriën dansen heupwiegend
waar een tong over lippen beweegt
schoorvoetende pasjes deinen
langs elke melodie gezongen
over voortkabbelend water
schemerlicht zwijgt aan de oevers
met ogen gesloten tot toe
wanen dromen over gekleurde wolken
waarachter de zon teder schijnt
het refrein…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
halverwege de nacht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.303 heel stil omhelst de zon het betreden pad
wanneer de dichter woorden laat vervagen
in ondergrondse, nachtelijke lagen
die nog schemeren doorheen zijn zielensmart
hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht
onder de grimmige wolken op de ruit
verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid
wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht
en in…
Kruisvaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.747 De aula
zal rauw gestemd beginnen, verstikt
dringt door `t kartonnen wonen
nog een rondje rosé wolk
als een brief, een fles te laat
met de honger, zo die gaat
druppel je uit het besloten volk
en bevaart gloeiend hete konen…
Een vlucht valken
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.364 Vluchtend verdreven
ik voel
me schuldig
terwijl ik m'ook schaam
Donkere wolken
begeleiden
ons alleen-zijn
't is onaangenaam eenzaam
Verwarde gedachten
denk ik
om te weten
wat droombeeld bedoelt
Instinctieve natuur
doet wat
gedaan moet
als dat noodzakelijk voelt…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 over de laagte van het veld
glijden mijn vingers naar
een schaduw wanneer
mijn handen traag bewegen
ik schrijf wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in…
Dromenwever
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
5.620 De werkelijkheid is kaal
en brandend leeg
Zo zingt de dromenwever
Kom in mijn rijk ,
Schone vrouwe, satijnen engel
Vergeet de buitenlanden
Zie het palet van avondkleuren
Zij geuren naar rozen en jasmijn
zoals je haar,
zoals je lippenrood,
dat de wolken openbreekt
Weet je hoe mooi je lied is,
de tere boog van je hals,
het verhaal van…
Er viel geen zonnestraal (herfstsonnet)
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.259 Er viel geen zonnestraal vol blank verblijden
omdat de hemel vol van wolken was
maar toch was er geen pijn zoals bij 't scheiden
omdat ik even iets van liefde las;
omdat er zoveel schoons en vreugde stralen
in alles wat de daagse dag maar kleurt:
in warmte, vrede, vriendschap die vertalen
hoe alles naar vervulling streeft en geurt.…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
Kosmosgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Breeduit verdampt de zon
in wolken vol aan dromen.…
hartslag
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
830 mag ik jouw tuin lenen
om de stilte te horen
en de wind
traag en met geblazen wolken
terwijl de witte rozen
langzaam slingeren
rond de groeven op de grond
voordat de winter
met verschraalde vlagen
de maannacht laat betranen
op woorden van steen
en de wilde wingerd likt
aan het slapend rood
mag ik jouw tuin lenen
zodat ik…
ik liever mijn wereld
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
930 geschiedenis , ze is niet bij te benen
bekende woorden in stilte hebben mij gevormd
het gedicht dat staat deels geschreven
onbelemmerd schrijf ik voort in de hartslag van tijd
een klein briesje schudt mijn zinnen in haar poëzie
uiteindelijk zal alles zwijgen, zal men
louter in gedachten praten, dromen van
woorden, zinnen, wolken…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
even zweven...
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
4.623 Heerlijk voelt het,
weer even in de wolken.
Ik denk hoe het zou voelen
als ik de enige zou zijn.
Niemand anders alleen ik!
Maar helaas je gaat weer weg.
Ik spreek je opervlakkig
tot het moment dat er weer niemand anders is
dan ik!…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 Gij die, op uw steel gestegen,
schijnt te zijn uit zon gedegen,
die met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan…
Verliefd op Luna en de Maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 De zon brak langzaam door de wolken heen
Ik voelde haar warmte teder op mijn gezicht
Wat is de wereld toch mooi in zulk stralend licht
En wat voel ik me intens gelukkig hier alleen
Vorig jaar juni, ik weet het nog goed
De telefoon ging, ga jij vanavond mee
we gaan vannacht met een groep naar zee
zwemmen want het wordt op zeker vloed
Tuurlijk…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd een zee golft achter de laatste horizon
ik zou je kunnen zeggen dat alle nachten eender zijn
dat stromen tijd iedere ochtend weer terugkeren
elke wolk…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 laatste stuiptrekkingen van de zomer
die bijna ten einde is
de dagen al wat korter
de nachten fris
voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de zon verdwijnt
achter grijze wolken…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Avond
Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.
-----------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
Dat niemand weet
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.343 glas oorspronkelijk water
en een kop vol stof is alles wat hem wacht
Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren
door één deur te kunnen met de zwaartekracht'
Maar stofkop lacht en neemt de glans aan van een Alpentop
Elke korrel aarde veert springlevend op waar hij zal passeren
Heldendom als dit kán niet eens worden vernederd
Er is een wolk…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
Ontloken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 sinds vlinders hun entree maakten
is haar gezichtsveld verbreed
alsof er 'n deken afgetrokken is
waardoor immense schoonheid
zichtbaarder lijkt
dan voorheen
heeft de herfst haar masker afgelegd
hoe volhardend zij ook vasthield
aan een symfonie van kleuren
ontdeed zij zich gestaag
waardoor vele wiegjes
tevoorschijn
kwamen
dansen wolken…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend
met de breekbaarheid van eenzaamheid
maar ook alles schrijnender gemaakt
om redenen, die je niet begrijpt
Je sterft alleen met allen verzameld
in jouw hart, hoofd en rommelbuik
Je zucht de laatste adem uit
met alles waaraan je bent gehecht
rookpluimpje dat op wolken…
Vers gedolven lucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 afgraaft,
gestaag beklimt een kind de
helling waarboven speelse winden
geduldig zand te spinnen staan,
slaan vlinders vleugels uit om
in de zachte schaduw van een
kind een innig lied te zingen
over een gedroomde vlucht,
ongeduldig, ruisen diepe
verlangens een spoor te volgen
van vers gedolven lucht waarmee ze
de veren van de wolken…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 een teder hart
laat mij luisteren naar
het timbre in het zuchten
van je zoete stem
ik voel je huid als warmte
gemodelleerd in een sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt gezogen
wees mijn lief
in dagen van gesloten wolken…
Bewondering
netgedicht
2.4 met 56 stemmen
5.411 hart
je dromen beleeft
stap voor stap
je vriendschap deelt
en schoonheid laat parelen
kleurrijk met inkt
op ’s mensenhuid
in diverse sjablonen
gedragen
door jouw hand
in het pure
mijn felicitatie voor jou Elze
morgen jarig
omdat ik vandaag
de allereerste wil zijn
wensen in de fluister van de wind
als guirlandes dansend
in de wolken…
Kind in mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
692 Bijna dagelijks bespeur ik je
als ik naar de wolken sta te kijken,
of terwijl ik luister naar vogelgezang.
Soms merk ik jouw aanwezigheid
bij vreugdevolle spelmomenten
of terwijl ik verlegen woorden zoek.…