Alle inzendingen

en het zal weer stil zijn geen blad zul je horen vallen geen regendruppel uiteen horen knallen geen eierschaal doorboord horen worden door een kuiken geen bloem zich horen ontluiken het zal weer stil zijn stiller nog dan het geluid van groeiend gras zoals het ooit eens was voor je ...

Wat is er toch in mij gevaren dat ik zo moeilijk leven kan.. Mijn schip vaart steeds op hoge baren, ik ben een droevig man. Stond het in de sterren geschreven of zat het in de moedermelk ? Dat ik ondanks mijn stoere streven vaak als een broze bloem verwelk. Wat is er toch in mij gevar...

De uitkering aan Haagse criminelen Zou door een ambtenaar die niet had opgelet En die daarbij een punt fout had gezet Maar liefst het honderdvoudige gaan schelen. Een van die criminelen die wij spraken: “Daar willen wij beslist geen punt van maken.”

ik ga binnenkort de ultieme duik in je ogen maken om jou op de bodem van je ziel te raken in een totaal geven zal ik mezelf vergeten om zonder ballast de diepte in jouw blik voor het eerst te meten heb veel los moeten laten om vaardig te worden snelheid te maken om ons ontmoeten ...

In de VS heeft pas de grote baas Besloten om ons in het hart te treffen, Hij wil verdorie extra import heffen Op onze Goudse en Edammer kaas! Bij nader inzien, kijkend naar z’n kruin, Doet Trump me wel wat denken aan Van Duin.

wat heerlijk zijn de melodieën in de stilte van de ochtend waarmee ons de vroege vogels steevast hun serenade brengen aan een nieuwe lentedag bevederd nestelen zij zich met zorg zich een thuis vlechtend in het breekbaar roze van bloesems die ons geurend als rozenparfum de komst kondig...

Corinthische zuilen uit marmer gehouwen getooid met acanthus verheven en rank steunen de architraaf statig, eendrachtig, subliem van gestalte en slank Uit marmer gehouwen in eenheid verbonden ontmoeten twee zuilen in hendiadys elkaar op niveau in sereen trait d'uni...

Als golven die op kiezelstenen stranden als jagend tijdverschijnsel in de stormen zal mijn gedachte strijden tegen banden die leven klemmen tussen oude vormen zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht, maar wel in glans door oude zon beschenen, dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht...

Een boekenworm genaamd Chantelle verlangde naar meer leesplezier. Leergierig had het letterdier genoeg van dagboek of novelle. Ze struinde in de boekenkast en las er één van ene P. Een doctorandus, jeminee! wat humoristisch was die gast. Scanderend uit zijn Révisé Trok zij er door ...

Van witgoud is de zon en nog heel zwak aan kracht en licht tracht zij bij pozen het grijze wolkendek te doorbreken om langzaamaan meer warmte en leven te winnen. Zo moeten ook wij de weg gaan van vallen en opstaan van vertwijfeling en sterven door de donkerste nacht eindeloos zonder ste...

ook al raakt haar ziel mij van nabij waar ogen zich naar mij wenden geen moment is zij bij mij noch wil ze maar iets verzenden ze woont in haar blik aan de rand van het bestaan schouwt eerder naar binnen; hetgeen wij, bij leven, nimmer zullen verstaan het is de sterfelijkheid ...

Elke avond dat wij welterusten zeggen Is elke keer een beetje meer afscheid. Dit begreep ik dezelfde dag dat vele jaren geleden wij waagden 1 te zijn voor de 1ste keer. Stilaan Lijkt het slaapwel de laatste keer.

Het is tijd, geen kasjmier meer, geen zijde, zachte vachten en vanillelakens niet mijn bloed laten koken in een waterval met duizend vingers koudvuur op mijn huid maar onder zoete zoemende lindebloesems echt kussen achter wuivende gordijnen samen verdwijnen in een grenzeloos lichaam ...

De wind waait en de lucht wordt blauw wit, de bloemen zwaaien en knoppen komen uit, lente ontspruit, het is echt onroerend om te zien al komt er 'n bui in 't zuiden ik wil de lente inluiden. Heel de natuur kan ons nu werkelijk zo verblijden kijk met al die jonge lammeren vandaag in de wei. ...

Goede leiders (ver)volgen de massa niet de massa volgt helaas te vaak foute leiders!

(haiku) de klok tikt maar door tel na tel hakt ze tijd in te dragen stukjes

In een vaas stonden vijfentwintig narcis(t)jes Met hun zonnige kleur Glorieus te pronken, om aandacht te lonken Hun glorie was echter vlug vergaan Na een week hadden zij er verslenst bijgestaan Droef gooide ik ze op de afvalhoop Met de belofte dat ik weer zo’n bosje koop.

het is dat moment waarop dieven schuilen in het donker aan niets anders denkend dan de steelse wegen van hun pad het betasten van een deurkruk, die voorzichtig neerwaarts buigt een knisperend geluid dat slechts de scherpste oren spitst opgesplitst aandachtig achter een voorhoofd vol...

het is maar een steen die hier ligt maar wel één die, zonder tegenbericht er nog ligt op de dag dat ik rust in koude grond deze steen die er ook al lag voordat ik bestond

Aan pijn berust, zie ik geen licht, noch zon of regenboog. Bleke dagen dalen in mijn ziel. Een mooie droom die me bedroog. Nu, wil ik van 't leven scheiden, vertrekken uit dit droevig oord. Geen liefde, vriendschap kan me nog verleiden. 'k Heb teveel geleden, en geloofd.

ze wappert fier mijn vlag die al vandaag de toekomst in gedachten had een stevige bries uit onnaspeurlijke richting gelukkig niet met alle winden mee in het schijnbaar zinloos golven van het dundoek vermoed ik de basis van onze taal de nieuwe communicatie van het zijn waarin gelu...

We delen met elkaar veel informatie. Je zegt iets, krijgt als antwoord soms: 'da’s waar', 'correct', 'exact', 'precies' of 'klopt'. Niet raar want dát vormt net zo goed communicatie. Alleen is ‘t of je meedoet aan een quiz en steeds de quizmaster die ander is.

Vriendin, je ogen stralen niet De sprankel is totaal verdwenen Je levensvreugde nam de benen Dit aan te zien doet ons verdriet Je lijkt gehouwen uit graniet En niemand kan je hulp verlenen Vriendin, je ogen stralen niet De sprankel is totaal verdwenen Het is alsof je niets meer ziet Je had ...

meer dan ooit ben jij aanwezig juist nu nu jij niet meer hier bent nu is er het weten nog voor ik was keek jij uit naar mij en toen ik was beschutte jij mij meer dan ooit ben jij aanwezig juist nu nu jij niet meer hier bent nu is er het weten de eerste stapjes met vallen en opstaa...

Zachte tonen Avondstilte Een klank van een gitaar Een treurige melodie, Kilte Verlies, eenzaamheid tegaar. Windvlagen ruisen door de bomen Ver van je liefrijk hart, Als tranen van verloren dromen terug naar zorgen en smart. Zonder jou, een troosteloos leven, Waarom moest jij gaan Voor mi...

Jij, omdat jij er bent je mij dus kent help me Zie je, heel de dag ben ik van slag van alles klopt er niet Ik heb geen fut, geen zin ik heb haren op mijn kin en vlekken op mijn bloes Er is geroezemoes het maakt me zo moe ik ben er slecht aan toe Ik droom fragmenten ik heb geen o...

handen kunnen mogelijk falen het verschil tussen leven en dood bepalen als de rijke niet wil gaan delen zullen sommigen neigen tot stelen handen kunnen iets met veel tamtam stellig beweren en met de nodige tegengestelde kalmte bezweren ze kunnen mateloos irriteren maar juist ook de maat ...

ik heb weleens gedacht als ik jou zo bezig zie aan het liedje engelen bestaan niet jij bent juist zonder aureool en vleugels het levende bewijs van het tegendeel want jij bestaat ook al vlieg je niet en doe je nauwelijks wonderen ontken je dat jij lief leuk en juist bijzonder...

Het zou het lot van allen moeten zijn Terechtgesteld, doorboord door hoorn of tand Verpletterd door een kwade olifant En leeuwen malen je tenslotte fijn Het welverdiende lot voor elke stroper En trouwens ook voor handelaar en koper

9. Je bouwt zorgvuldig aan een grote woede terwijl hij het huis laat bouwen je antwoordt alleen nog maar op vragen over hoe een deur een venster je gaat naar de dokter en vertelt kort hoe onzeker hij was over je pijn je zit bij de tandarts te wachten tot je geholpen wordt aan zichtbaar bed...