6269 resultaten.
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 achter een boom vol vlinders
houd ik me schuil
er is een reden
voor dit deel van het leven;
het op- en neerwaarts
en waar het allemaal om gaat
ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 Knoop in mijn buik
voelen doet me zeer
Liefde brokkelt af
Ik kan haast niet meer
Die blik in jouw ogen
alsof mijn hart splijt
Dromen en verlangens
raken steeds meer kwijt
Altijd die onzekerheid
bijna niet kunnen eten
Ik ben zo toe aan rust
wil jouw waarheid weten
Wil jij dan nog wel….…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor
als een broos nest waarvan de takjes braken
alsof…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt
dat er niets meer beklijft, haar bestaan ten einde
loopt, alsof…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 alsof de hemel stiekem huilde
en gebogen achtergebleven was
over de grote zo geteisterde stad
regen tegen vensterramen
klettert teksten zonder namen
alleen de lege woorden blijven,
als een bittere regenjas van zwijgen.…
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 Hemels geluid
Ze pakt haar gitaar
alsof het haar baby is en
begint met heldere stem te zingen.
Haar hemelse geluid
maakt de donkere deuren
van mijn hart open.
Haar gitaar streelt ze
met grote liefde en
haar liedje maakt
de kamer tot een
stille oase van muziek
vol met al het zoet
van bloemen.…
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 Het gras leek zoveel groener
aan de overkant van dromen
Alsof je zou ontkomen
aan een wankel bestaan
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid op te gaan
trok jij verder...…
Dankzij Denver
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
934 Bovendien likt hij nog fervent z'n vacht
alsof hem nog wat glanzende jaren wacht.
Ach, ik gun hem er zeker wel zes
want elke dag geeft hij me wijze les
in de volharding van het bestaan
waarin ik ook nog jaren heb te gaan.
En al geloof ik er zelf vaak niet meer in
dankzij Denver krijg ik weer 'n beetje zin.…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.044 En de wolken
zij bleven drijven
en de zon
zij bleef opkomen en ondergaan
en de sterren
zij bleven schijnen
alsof alles bleef bestaan.…
Puberen...
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
4.096 Alles kan ik je vertellen, wat verzwijgen lukt me niet
't Is alsof je in mijn hoofdje ziet.
Pretjes en verdrietjes, samen redden we het wel
Nooit meer eenzaam, steeds contact en wat fel.
Net weer pubers, tieners, wie had dat nog verwacht
Weten wat je aan elkaar hebt, een heftige stuwende kracht!…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Iemand blaast haar adem
warm tegen de rug
Ik zweef omhoog in het blauw
van lapis lazuli, versteen
alsof jouw hand beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig…
Een tijd stopt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
832 Soms staat de tijd even stil
bij kleine of grote dingen
net hoe je het zien wil
we kunnen de tijd niet dwingen
woorden blijven op de plek
alsof ze niet zijn uitgesproken
opgesloten tussen muur of hek
als vuurwerk dat niet is ontstoken
gedachten blijven peinzend staan
in momenten van stil staren
als wij elkaar niet meer verstaan
en ons…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf
longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig
alsof dit lichaam
een nooit verzonden liefdesbrief is
waarin je geen schrijffouten durft maken.
“Postzegels zijn kostbaar” hoor ik je nog
aan de wind vertellen.
Je laat me los.…
De Tegenliggers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Stel nou dat je tegenliggers
in je achteruitkijkspiegel kunt zien
alsof alles dat je tegemoetkomt
tegelijkertijd al is geweest
maar bezig is om jou opnieuw
te achterhalen en weer terug te komen
als een lasso vanuit een zwart gat
in oneindige herhaling geworpen
door een cowboy die de tijd boekstaaft
- een natuurkundige koeienjongen…
Engelen ...vanuit het niets...
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
3.514 Soms
komt er een engel zomaar op mijn pad
zo onverwachts maar alsof zij daar te wachten zat
geeft zij mij informatie door
stemmen uit haar mond die ik van God hoor.…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 het huis waarin ik wilde wonen was klein
zo klein als het in een sprookje kan zijn
van binnen oogde het nog groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart…
Groepsportret
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.775 Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lachen zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.
Alleen wie scherpstelt, schiet, vereeuwigt.
-------------------------------------
uit: 'Wuif de mussen uit', 2006.…
Als het stil wordt in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 mijn hersens, gedachten
Van heinde en ver,
Gestuurd of spontaan
Die de chaos van de wereld
Nog een tijdlang laten voortbestaan
In de woonkamer hierboven;
Waarna het ook daar
Langzaam aan wat rustig wordt,
Beginnen woorden zich te vormen
Tot regels, tot verzen van
Mijn diepste ik,
Die ik als ze klaar zijn
Bewonderend bekijk, alsof…
Poëzie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.844 Verleggen
van dit leven is gewichtig. dat je hier bestaat
alsof je altijd zal bestaan lijkt eigenaardig
- en al die mooie dingen dan -
om alles weg te gooien voor wat poëzie is te lichtvaardig.…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 De maan kruipt naar de late avond
ik denk weer terug aan de oude boomgaard
en het vrijen met mijn overleden man
toen de liefde als lente zo pril was
mijn oude avond kruipt naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Je blijft verrassen
ondanks de moeilijke tijden
misschien juist daarom
Alsof iemand uit zijn
door cellulitis, sinasappelhuid
aangetaste vel kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 Daar gaan ze fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken…
Strijkbout
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.155 De strijkbout in haar rechterhand,
de onderzijde naar zich toe
alsof ze in de spiegel kijkt
en dan haar bolletjes van spuug
die dansen op het hete ijzer.
Ze legt een theedoek op je hemd,
je broek. Het sissen en de stoom,
de kleine wolken of zij daar,
achter die uitgeklapte plank,
schort voor, iets heiligs staat te doen.…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 rook sleepte zich uit haar longen
pure malt druppelde in haar keel
miles blies zijn giftig koper
in haar handen
er was geen ontkomen meer
aan deze nacht
ze bood geen weerstand gaf zich
over met getrokken borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog…
De ziekte van het Kabinet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Het kabinet is ziek, het kabinet is gek
het kabinet heeft weinig te zeggen
en zo is het dus net:
alsof ze driftig aan het werk zijn!
Het kabinet spoort niet, zit niet op 1 lijn
en ik twijfel sterk, heel sterk of dat ooit
het geval zal zijn.…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 soms weet ik
niet meer wie ik ben
het is alsof mijn
eigen schaduw mij
nauwelijks herkent
ik loop vaak
in het volle licht
kijk voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
Afscheid?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 De dood geeft eindeloze rust,
Alsof de slaap je eeuwig kust
Om je van elk leed te genezen.
Maar ach, het klaterende licht,
De kleur en geur van de seringen,
En hoor eens hoe de merels zingen,
Maar bovenal, dierbaar gezicht
Van hen die in dit lange leven
Mij zoveel liefde wilden geven.
Dus weet je wat, ik blijf nog even.…