Alle inzendingen over de zee

28807 resultaten.

Sorteren op:

Imperfectum

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Het begon al met het geloei van varkens in de vensterbank dat hoorde niet op vrije dagen met grote plannen De klanten waren in goede handen achtergelaten dat zou ik later wel merken Ik hoefde alleen maar een paradijs van de tuin te maken en een oeuvre van mijn passie De dagen begonnen echter met druipende vensterbanken De zee van…

Verloren synchroniteit

hartenkreet
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.274
Cirkels die ze tekenden verdwenen op het strand onder de zachte deken van het stuivende zand Kastelen die ze bouwden werden uiteindelijk prooi van de gulzige zee met zijn zilte golven De zin van de chroniteit symbool van hun liefde uitgesleten weggespoeld verwaaid tot zinloosheid Nu bouwt hij zijn cellen ondoordringbare cocons…

de heide

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 662
op de heide, zo nabij een schrale boom kijk ik omhoog en zie in schuivende witte lagen van een zacht blauw decor roepende vleugels om aandacht vragen ik zwaai gewillig ze weten dat ik ze hoor hier op nog onbegraasd gras staat mijn wereld stil dit is wat ik wil toeven op een luchtig kompas omringd door een zee van ademend gewas zo sprietig…

gelukkig bij Ter Heijde

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
rond het torentje van Ter Heijde werd blauw plotsklaps donker pikzwart afgetekend tegen wolken het strand lang breed leeg alles stond stil en zweeg de zee was waarlijk top ik kon nog precies rechtop staan in het zilte ruime sop kleren zichtbaar nog als hoopje storting naar benee met bakken oh heer dat had ik nu weer alles zou straks plakken…

dubbelbeeld

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 54.793
tergend langzaam verdwijn je loopt achteruit van me weg terwijl je me aankijkt ik probeer nog te lachen maar zie je vervagen transformeren in je schaduw tot karikatuur van jezelf en grijze duiven vliegen ik heb nog spiegels schuin in zee geplaatst en op de zon gewacht kleuren uit het wit gescheurd maar jij werd al te licht en zelfs…
Tsila18 oktober 2006Lees meer >

Van verre

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Ze beleeft het zand, de zee sterren; de ogen van de nacht maakt leven in een handom- draai geluk in een doosje spreekt zomer met glimlach is overal, in de taal van ongesproken dromen in het vuur van de berg achter de zinnen van geliefden in het spoor van adem op glas tussen de tranen van het mos in mijn aquarellentuin van geweten; stilleven…

In het oude bewust

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 967
de zouten van mijn lichaam verlangen naar die achterbleven binnen dit ogenblik van tijd draag ik ze met water omdat de zee mij niet verlaten heeft toen ik haar verliet de tranen die ik nu vergiet getuigen brak van spijt eeuwigheid van simpel leven en sterven ben ik kwijt geen van mijn prille vormen bacterie worm pantoffeldier…

Gat in de emmer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
In het dorstige land tasten daklozen in het duister, ze zijn de stralen van een getergde zon en goddeloze geloften al tijden moe, papieren regels rotten in het hout, een leger van houtwormen splijt de wereld open en dekt de zee met maskers toe, in de vlijt van alle gestorvenen treft alleen de hoop geen verwijt, de nachten woelt de…
pama4 juni 2009Lees meer >

Twee seconden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
Mijn adem stokte Slechts twee seconden Voordat mijn stem de stilte verbrak Twee seconden Ik niet ik en jij niet jij Maar wij Volledig met elkaar verbonden Jouw lippen op de mijne Twee seconden, of eigenlijk een uur Als vlam en vuur Niet te onderscheiden Slechts twee seconden in de illusie van tijd Zoals de golf en de zee Zijn wij…

Laat het verf in mij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
tochten die we ondernamen de hoofdrollen zijn de we zochten nog droom ik mij in gisteren en laaf aan de herinnering die we samen deelden, al had de kleur voor ons ieder een andere vorm iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten en het schip met anker en al te omzeilen dat ons verdronk in de zee…
elze23 juli 2009Lees meer >

Ideaal. 1, 2 en 3.

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 695
De zee Het strand De blauwe lucht Spelende kinderen langs de waterlijn Schelpjes in het zand Jouw hand in de mijne. Ideaal (2) Wij samen Jouw hoofd tegen mij aan Mijn arm om je heen Jouw muziek op de achtergrond Zacht samen dromen Onze nieuwe toekomst.…

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
mij zoals de uren telkens slaan en het licht dat spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het strand, waar de zee…
elze11 februari 2009Lees meer >

dubbele nacht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
handen kneden mij naar jouw borsten het zuigt hechtende lijnen aan de binnenkant van mijn dijen Vasthouden aan een uittreden wachten op de dubbele maan het dolende scheppen Zij rondt haar poppenspel vlieg vingert een bal van klei samen kozen van een spiegeling vrije doorgang witte zee van potentie ingehouden wachten op een liever…

Kasteelzand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Er is een drempel die verzakt is tot een kloof een berg die een kuil wil zijn een strand dat uit het water rijst geef maar een schelp voor de zee een hand om het zand te lichten een zandklont om de kloof te dichten bouw maar een zandkasteel in de lucht of spoel de muren en de trappen glad tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten…

Emmer zonder bodem?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
Als ik nog zoute tranen overheb, tegen alle ziltheid van de tijd, die uitmondt in een belegen zee, schep ik ongenoegen in een emmer, waaruit de bodem is geslagen en de dromen ongestraft blijven komen, in het zog van zelfgenoegzaamheid, tegen ingedekte stromen in, dein ik blind in de wals der sterren mee, verkoos mijzelf te overschatten…
pama1 oktober 2009Lees meer >

Weet je nog?

netgedicht
2.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.435
glimlach ja we gaan stevige stappers aan we deden het al vaker samen er is verbondenheid jij loopt wat harder ik moet de pas er in zetten maar het maakt niet uit zo’n dag met jou waar die ook heen leidt geeft zoveel moois en zoveel kleurrijke herinneringen dat de dromen er over later nog wekenlang fluisteren in het meanderen van de zee…

De ziel, een kudde schapen

gedicht
2.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 14.345
Leuke ziel met krullen wol en suffe kop, veelstemmig omlaag stromend naar zee. Dan weer verplicht de bergen op. Valt het onze jongens niet mee in het doel van hun missie te geloven. ----------------------------- uit: 'Het waait' (2008)…

het schip van liefde

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 754
Vaart hebben we gemaakt eerder met de stroom mee dan tegen Wind is opgestoken wakkerde aan wind uit uiteenlopende richtingen Het voerde ons naar zee de golfslag kalm dan golven,huizenhoog Van averij weten wij en droever: het zoekraken van riemen Maar aldoor is er kant en wal veilige ree en oever.…
Harry Daudt13 oktober 2009Lees meer >

Incognito

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
Mijn kreupele hart zoekt een stok om van verveling naar de zee te gaan ( mijn voorvaderen hadden meer te doen, Spanjaarden of Engelsen de pan inhakken ) om wrakhout te worden, drijvende, dat is mooi hoor als je dan aanspoelt op een puffende blote-borsten-dag zonder dat iemand weet dat jij een vermomde, opgewonden voyeur bent.…

Allemaal steden

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.905
de stad weifelt over de huizen de morgen vaart over de daken de stad binnen de zon staat op tussen de huizen onder carillonmuziek de mensen wandelen in het donker als het elf uur is de zon spoelt aan op de daken aan het strand van de verten ligt de stille zee der lucht waarin het schip van een kerktoren flikkert in de buik…
Hans Lodeizen1 september 2021Lees meer >

vrouwelijke hormonen

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Je bent net een ruwe zee, Wat moet je daar nu mee. Het ene moment denk je zus, Het ander moment denk je zo, Je bent nog erger dan een jojo. Mijn hersens en hart liggen niet meer op één lijn, En dat is beslist niet fijn. Waarom moet mijn lichaam zo’n flipperkast zijn. Waarom moet het zo’n strijd zijn Frustraties vieren hoogtij.…
petra23 maart 2010Lees meer >

Voettocht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
te voet volg ik de wetten der wegen tussen het lieflijke groen en rimpels van licht maar veel sneller dan de voeten wordt het hoofd lichtzinnig en in een lome omhelzing gaan mijn gedachten als vogels zwenken langs de wetteloosheid der paden mijn woorden breken als golven schreeuwen met de meeuwen tegen de branding de zee kan mijn onrust…

wildebeest van onrust

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 602
opnieuw besluipt het wildebeest van onrust de poorten van mijn ziel en maakt zich in mijn botten breed jaagt grenzeloos verlangen voor de secondewijzer uit tikt de dagen voorbij laat je drijven - tikt ze ga maar mee op golven van passie en zee geef je over aan aarde en vuur op' t kompas van je hartstocht zolang als je adem je draagt…

linkshandige waanzin

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 638
wat je ook beweert de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen signaal van mijn gekte tussen mij en het uitgevouwen getij -elk ogenblik beschreven- geen zoutige analyse opdat ik zou kunnen genezen van de stilte of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld die met stukjes spiegelglas de verte van een rivier nabootsen wanneer ik…

hou van me

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
mijn opa was een machinist de zee trok hem en hij vertrok na ieder volgend kind zijn vele dochters wachtten op zijn gunst was er één uitverkoren?…
annabel18 juli 2010Lees meer >

Met elke golf

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Ik wandel langs het leven heen verzacht van aard, maar nooit verlost van het verleden, want hoe bemost een steen ook is, het blijft een steen zo staat het hier in mij geschreven met ouder worden zelfs gegrift de duinen, zand, de zee, de drift die overging, in overleven in vasthouden aan wie jij was voor mij dan toch, en aan de sporen die…

Onze harten stromen samen

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.093
De zonnige avondstilte van de zee en het strand laat de muziek van de liefde klinken. En witte wolkjes aan de hemel glimlachen ons aanmoedigend toe. Onze harten stromen samen en kussen alles wat leven is. De stille avond heeft onze harten met schoonheid gevuld en zijn zo vrij gelijk twee vogels in een bloeiende boomgaard.…

waterlander

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen het zachte ruisen van het blad waarop ik voor de wind langs kwam een korte tijd in stilte zat nu ben ik thuis en zal ik rusten vissen zag ik in duizendtal meren, beken en rivieren ik draaide in de waterval ik kwam in zee, ik kwam in wolken en regen bracht mij weer naar huis nu rest mij rust, rest mij…

Warm Duinlijf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
herfststilte Bruin grijs in je volle rust Schoonheid straal je uit Jij slokt me op in je paardenpad Koestert me in je beschutting Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries Ik treed in je wijdsheid verlicht Verwarmd openend naar je rondingen Inademend je lucht Jij laat je strelen door de lodige wolken Opduikend boven de kammende zee…
Hans Nusink8 november 2010Lees meer >

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >