7480 resultaten.
Vijver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 De vijver ligt er nu verlaten bij,
na een lange dag van vallen en weer opstaan.
Een gekraste ziel zie ik in de laatste zonnebanen,
het was slechts één dag
dat hij onze zorgen dragen kon.
Een zware last, maar alles voor een kinderlach.
De vijver zal zich nu ter ruste leggen
en morgen tranen huilen
om vergane winterpret.…
Winterpracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Kijken naar buiten
het winterlandschap vertoont
als een ansichtkaart.…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden
Vogels stampijloos hun nesten verlaten
Ik las net nog het nieuws dat de winter…
Dagen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Ik voel de kou van winter,
grauw en grijs de dagen.
Zoek wat warmte en welbehagen.
Een merel zit doodstil te kijken.
Hij kent me wel misschien.
Alle dagen is hij hier, fijn om hem te zien.
Want als de mezen komen,
vertrekt hij weer, meteen.
Te druk voor hem, zij komen nooit alleen.…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.
Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,…
Zo mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Een vroege wintermorgen
De stad die ontdooit
Grachten verborgen
De torens in dauw
Zo vreedzaam maar nooit
meer zo mooi als met jou…
Anti-kraak
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
596 De lucht is rood gekleurd
de avond ligt op de loer
De lucht met kou gevuld
het ijs nog niet gebroken
Het vogelhuis nog onbewoond
geschikt voor anti-kraak
Het vogelhuis vrij van woningnood
wie het eerst komt het eerst maalt…
Kabiniet
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
834 die vier partijtjes halen het dan niet
maar sint en kerstman komen zeker wel
zij zijn al eeuwenlang bij ons in tel
het wordt dus wat ik noem een kabiniet
een beetje vorst is heerlijk met de kerst
en komt er sneeuw dan is die dús het verst
*
(Rijk rijm? Jawel, dat vind ik gewoon lekker!)
(Liever rijk rijm dan arm rijm...)
(Hoe je rijmt…
Wintermorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 In wintermorgen
houdt een merel zijn snavel
op een kale tak
Hoe heel bewonderenswaardig het is om
het glooiend landschap te zien ontwaken in het vroege
ochtendlicht waar stilte van afgelopen nacht nog even blijft hangen
Langzamerhand word ik wakker zodat ik niets kan missen van dit bijzonder fenomeen.
Nieuwsgierig zoals ik ben kijk ik naar…
[ Bevroren vallen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Bevroren vallen
de oproepen tot gebed --
als sneeuw op de stad.…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 nog is er
het speelse
gefladder van
jonge blaadjes
op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht…
(Scheve) schaats
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
873 In Haren komt een ijsbaan in het klein,
Nog even en het klinkt van “It sil heve!”
Voor menigeen de kans zich uit te leven:
De bocht uitvliegen op het Raadhuisplein.
Want wie gewend was vreemdgaan te vermijden
Krijgt daar de kans een scheve schaats te rijden.…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik voelde dat de al
zacht warme zon
je wang schampte
die licht kleurde
daar waar jij
gisteren de ijzig
harde hagelstenen
pal tegen kreeg
we lachten om
de actiefoto's
die we maakten
een hollandse meid
en tegenwoordig
op bijna alles en
nog wat uitstekend
en alert voorbereid
foto's nemen
werd een echt
probleem zeker
met…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Rust in koude lucht
het blad valt zonder spijt neer
tijd ebt zachtjes weg
Hoe onstuimig, krachtig en
indringend je steeds weer dagen vult met
stromingen die diep snijden, de ziel doen beven, blik op het
leven verhelderen in ijzige pracht, want met jou gebeurt altijd iets onverwachts.
Door jou voel ik de grenzen
van mijn breekbare wezen…
Wintergenot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 De neus diep in de jas gestoken,
de wil om naar buiten te gaan nog niet gebroken.
Eventjes lekker onder de vallende sneeuw gaan staan,
misschien zelf zin om een blokje om te gaan.
De deur gaat voorzichtig open,
direct komt de nattigheid in de kleren gekropen.
Lichaam reageert meteen stokstijf,
vraagt waarom het in godsnaam niet binnen blijft…
Als vlammend diamant
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
440 ik zag ze vlagen
op de zachte
muziek van de wind
ze wenkten met
hun kristallen en
flitsen vroegen
om aandacht
voor hun mêlee
aan kleur die
buitelde
tegen elkaar
stuiterde als
vlammend diamant
de witte dwarrel
die langs mijn raam
zweefde verkleefde
af en toe even
in nieuwsgierigheid
naar binnen waar
hun capriolen op
schrift…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
797 Een grijze lucht
de wolken verbergen de zon
regen raakt aarde
Al heel vroeg in de morgen word
ik wakker. Met een daverende kracht hoor ik de
regen uit de hemel vallen. Op weg naar een nieuwe bestemming
strijken talloze traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.
Buiige neerslag, spetters hebben hun
afdruk nagelaten op het…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een
diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar
aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte
blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 je huid strakte
door de onverwacht
koude inval met een
aantrekkende
scherpe oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…
Deze godvergeten negorij
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
365 winter heeft nog nooit
zoveel doorzichtigheid
gevroren in deze lange
waterkoude nachten
hij rijpte in de kleine
uren nog zijn forse
witte uitmonstering
onzichtbaar voor
hen die op weg en pad
nog niet goed wakker
zijnd minder hebben
opgelet de pet te diep
over de de ogen tegen
de kou hebben opgezet
het is dan helaas
te laat en slechts…
De lente ingesneeuwd
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
357 ze praten
laten hun
takken kraken
door de strenge
vorst die samen
met de geel rode
maan meester
zijn in het bos
waar kleine kale
takken nog nooit
zoveel sneeuw
hebben getorst
beneden kraken
voetstappen
op de harde
bovenlaag
duidelijk hoorbaar
evenals de vlucht
van dieren gestoord
in hun winterslaap
maar die zijn weer
snel…
ZO ZACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 even meende ik
het voorjaar te ruiken
zo teder en zo zacht
vogeltjes gingen al voorzichtig
zingen en zich
aan elkaar opdringen
het was dus bedrog
hij spreidde z’n witte deken
alsnog over het land
en strooide sneeuwvlokken
met een olijke glimlach
voorzichtig uit z’n losse hand
noodzaakte tot wintersokken
ja hij hield me voor de…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Winter heeft zijn greep stevig om ons
heen, de nacht is eindeloos, ongenadig, waar wachten
of stoppen geen betekenis meer dragen. Vroege vogels leren hun lied,
dansen in de vrijheid, terwijl de vluchtige wind zich haast naar het opkomend voorjaar.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Winterse wind waait
schaduw van kale bomen
ademt stille rust
Onder de lage, nuchtere
hemel zie ik de aarde ademen in ge-
dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar
schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen.
Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag.…
Virussen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
475 De vochtige, tochtige
onder sneeuw op ijs
in sloten en grachten
gedompelde eikels
zijn de virussen
der in een ijzeren
houdgreep verkerende
koningwintergriepmodus
secret agents
in een mysterieuze
ondoordringbare wereld
van vier russen
infiltranten in het luchtruim
van ons bloedeigen lichaam
territorium poreus
en aderrijk tegelijk…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.
Onder het blad groeien
wortels in kalmte, hun fijne draadjes
spinnen een wereld die niemand ziet, maar een
trilling…
‘pragmaddictive; outdoor-living’
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 het kan toch echt wel schelen
in koude-doorweekte kleren
voorzeker te weten
welke middelen ten minste
in potentie
(gezien de twijfelachtige kwaliteit)
hem in ieder geval een poosje
de illusie van enige warmte
geven
-als prijs van het leven overleven
al is het om maar even
heel even maar
niet te beven
om dankbaar een gegeven
kop soep…