7972 resultaten.
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Ik ben in een plek
Die alleen maar liefde kent
Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik…
Gedroomde Supervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik stel me voor hoe ik hier zit
gezien vanaf de brug, met de donkere kamer
achter mij, waaruit heel even de hand
van een schim zou kunnen opdoemen
om mij, uit het zicht, een duw te geven
zodat ik te pletter val, zoals dictators
dat met tegenstanders laten doen
Ik droom er wel eens van
dat ik hen en hun opvolgers uitschakel
om de repressie…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart nu het
gewicht van wolken jou blijft verdringen
warmte zich verstopt achter…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 ik keek
je aan
zag je
donkere blik
ondergaan
achter een
veelbelovende
divers gekleurde
avondhorizon
lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 ’s Ochtends vroeg dwarrelt hij voor me uit
Hij leidt me dwars door de wijk
De stadshaas is een vrolijk hopsende guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas heeft geen haast
Hij kent de wijk en deze straten als…
En de zee nam...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de vrouw
staat roerloos
op het verlaten strand
ze kijkt naar de zee
nu zo kalm
zo rustig kabbelend
toen zo wild
bulderende golven
gevaarlijk en verraderlijk
steeds weer ziet ze haar kind
zich losrukkend
juichend rennend
naar die prachtige woeste zee
ze schreeuwde, schreeuwde
rende achter hem aan
ze was te laat
de golven hadden…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 betreden we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen die er zijn
om tijdens afwezigheid
zo mogelijk zonder bezwaar
een gedachte…
Zoete dromen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
650 Ver na middernacht, het weekend niet
Een REM-slaap zonder droom, zonder publiek
In stilte, achter een geheime deur
Waar dichters zweven met hun hoofd vol dromen
Daar loog ook ik de waarheid in mijn lied *)
Dat veel bezoekjes had gegenereerd
En wel acht sterren geproduceerd
Van musiclovers en anglofielen
Doch die de redacteuren niet bevielen…
LeegLoos
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Soms heb ik heimwee
naar ijsbloemen en een kruik
oude winterfantasieën
bij foto's van het plein
ons huis vol tantes
de tuin vol appels
een mand vol noten
altijd iets te vieren
toen, maar voor nu
is dat veel te ver
nu is het leeg
achter de foto's
die ik mee kon nemen
Ik mis het woeste land
het wonder van de tuinen
ik mis de onverpakte…
10de symfonie van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
298 katholieke kleuren
Geld en sleutels gaan apart
van ons naar binnen
De poortjes piepen maar
iedereen mag doorlopen
al moeten de mannen opzij
langs de gastentafel
om een keppel te pakken
De vrouwen zijn vrij
eerbiedig van nature
ook met wilde rode haren
en blinkende spelden -
een symfonie van leven
op de grens van het heilige
achter…
Geuren van toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
322 Ik sta in het circus
midden in de rondedans
van de clowns, ver weg
van het strand
waar we verborgen
achter het zonnescherm
lachten en kusten
Iedereen mocht het horen
In de tent dans ik
met jou in mijn armen
mijn lege armen
Buiten regent het
roze-witte bloembladeren
van de magnolia
op de droge aarde
Geuren wellen op
Patchouli,…
Op naar het einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
180 Voor me ligt een onbekende leegte,
Achter mij wat ik heb gehad,
Meeste memorabel, enkele vergeten,
Mooiste koester ik in m’n hart.
Wat ik nog zal toevoegen is onbekend,
Ik blijf proeven en genieten,
Zolang ik geniet van wat ik proeven kan,
Elke dag is ’n geschenk dat ik omarm,
En inneem met gulzige teugen,
Tot ik dat niet meer kan.…
Trage cirkels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De hele dag schuilen
wachtenden achter
de regengrens
in nissen aan het trottoir
langs Bar Titanik, geen hoop
op toegang noch op het einde
van de lange regentranen
over de ruwe muur, het raam
en de tralies voor de vrolijkheid
binnen, waar ik hand in hand in
trage cirkels om de muzikanten loop
over het zwart en het wit
van met modder…
Canis lupus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
288 de wolf weet dat het dader wordt
als de redeloze prooi vecht, vlucht, bevriest
zolang dat het lot van het slachtofferschap
niet kwalitatief als waar aanvaard heeft
het subject kan zich verstoppen
achter de techniek van leven en dood
van het zijn of het niet-zijn
van dialectiek tot retoriek
een object zal nooit weten
wat de nasmaak van…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft verzwegen
achter…
Gedichtendag
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
473 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 In vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke avonden
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
ze beminnen geluidloos
door bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan in de ondergang
het einde eindelijk in zicht
ondergaan in de nacht, volle maan
voorlopig einde van een droombestaan.…
Vapes rampzalig voor jongeren, kopt het AD van dinsdag 10 maart 2027
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
319 Vapes rampzaling
en alcohol
en roken
en drugs
en ongewilde seks
en rijden zonder helm op een fatbike
en rijdend op (brom)fiets, scooter met mobiel
en zeker ook achter het stuur van een auto, bus, vrachtwagen
allemaal rampen met rampzalige gevolgen, en wat doen we eraan?…
Zij is geen smaakmaker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
255 Zij is geen smaakmaker
geen aangenaam kruid
op zijn gepeperde tong
Toch proeft hij elke subtiliteit
van de zoetheid
die schuilgaat achter haar vuur
tot de verbittering toeslaat
als hij gericht wrijft
Ze blijft dan nooit keurig
op de rand van zijn bord
ze dringt in alles door
waar hij haar niet proeven wil
en verandert eten
in iets…
Ik begeef mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
245 Ik begeef mij in het onvoltooide heden
eeuwigdurend als je mij vraagt
hoe lang deze tijd nog duren mag
toch kunnen we niet om de golven heen
die hij met mij zal moeten breken
de vlagen die hij zijn gerechte rug toekeren wil
Als ik hem soms stiekem van achteren bekijk
struinend door zijn bezoedelde uiterwaarde
op hoop broedend voor de beduimelde…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.
Ik wissel van gezicht
naargelang de kamer,
de stilte,
een noodzaak om draaglijk te blijven
voor anderen.
Toch brengt niets daarvan
een innige rust.
Wat ik ook probeer te worden,
het botst telkens opnieuw
op dezelfde grens.…
Zonder mijn naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
141 Dat meisje van drie
dat verf zit te mengen
in Rembrandts werkplaats
en zichzelf heeft geschilderd
achter reusachtige pauwen, dat
ben jij, zijn dochter
en geheime leerling die smachtte
naar zijn liefde en bij zijn dood uit nood
en omwille van de kunst trouwde
met haar kameraad Arent
getweeën schilderend
onder zijn naam…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
346 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
Liefdesbrieven uit het grensgebied
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
107 In hoeverre het waarheid is, hetgeen jij schreef
vanuit de diepe armoede van het bloed,
de maag en het eenzame brein
waar jij verborgen achter muren leeft –
ik weet het niet; ik ben het die jij ontmoet
binnen het grensgebied van dit gedicht.…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
poliziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 je zou er toch doodmoe van worden
het leggen van zout op iedere slak
die stijve koppen achter vuistdikke borden
het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak
het groot ongelijk van het grote gelijk
de hakende hakken diep in het zand
compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik
met twistzieke inzet van hand en van tand
politiek spel geestdriftig…
jalouzie.....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.562 zullen HAAR leugens er altijd achter blijven staan !…
Picasso
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.039 blauw
dan rolt zijn naam over de tongen
lauw gegil van vrouwen in zijn zog
die één uur later niet uitgezongen raakten
over het fluweel van de flirt
hij hult zich in de roze tint van een circusjongen
maar buiten de lijst huilt een jachtbommenwerper
een paard in paniek snuift het doek binnen
het dak laait, de wirwar wordt scherper
achter…