6828 resultaten.
Kelder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
920 schemerduister op hun stek
in stof gedompeld rijp en klaar
Gevuld met rood of wit of wijn
nooit gekend naast fraai bekroond
een teugje awater of een slok azijn
lauwerkrans naast nooit beloond
Sprankelend drupt op zielloos dood
soms liggen ze te kruisbestuiven
de geur en smaak van boerenbrood
en ook van trosjes zomerdruiven
Dof en donker…
Zo Maar Dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.023 Het was een donkere en bange tijd.
Maar ooit zal dan toch de tijd komen
Dat het niet blijft bij zo maar dromen.
Dan is er niet het fluiten van kogels,
Maar het fragiele fluiten van vogels.…
huilde uit een dood gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…
Tentamen Mondeling
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.945 plotseling zit je er en ik voel me betrapt
bij mijn stille, heimelijke gevoelens,
door het donkere vuur dat smeulend oplicht
in de blauwe spiegels van je ogen,
terwijl ik de lastige vragen stel,
dansen grillige vlekken schaamteloos
langs de ronding van je mooie borsten,
je weet geen enkel antwoord, je stamelt,
je bloost en zwijgt, je witte…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.
Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
die in het hoofd van de man was aangeplant.
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Naar Siëna
gedicht
3.2 met 26 stemmen
8.443 Twee eeuwen later, dieper houden
van warme tinten, donker gouden
gebarsten oker, schroeibruin brood.
En met de ogen willen meten,
en met de handen willen weten
de rijkdom van het Siënarood.
------------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid volmaakt gemis', 2000.…
De Blauwhelm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.480 Grote donkere ogen smeekten luid:
Hak niet, klief niet, kap niet
Mijn hand of arm af.
Mijn kind wil ik strelen
Mijn akker wil ik zaaien
Mijn graan wil ik oogsten.
Ik wil met jou delen
De liefde die je niemand gaf
Maar hak niet mijn voeten af.
Het hakmes viel,
Haar handen vielen neer.
Een Blauwhelm keek toe
Naar verluid.…
afwikkelen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
461 afwikkelen deed ik
laag voor laag
maar heb het niet over
afstropen van vel
dat zou dan bloederig heten
of verwijderen van verband
gedraaid over en om al mijn
levenswonden
neen, de donkere kamer
waar licht schijnt
opdat het niet nacht lijkt
aldaar draai ik de film
uit de koker
en zie mijn leven
voorbij trekken
ben…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Het wordt donker dus ik kan je niet meer zien.
Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.
Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.325 Tussen de stenen hollen de platte,
brede pissebedden omlaag naar het donker. Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 naar het niets
als ik al door het rood op jouw wangen
met bewondering aan het genieten ben
laat staan als je vinger mij aanraakt
en terwijl vlinders zijn gang gaan
willen de minuten niet stoppen
noch tijdens het horen van je stem
zou ik nog weken met jou
op zoek willen gaan naar het diepste
maar wanneer de dag zichzelf
weer naar het donker…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten met waar ik
veel kegeltjes heb op mijn netvlies.…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
Dark
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 In Amsterdamse darkrooms ligt het vol
Met uitgespuugde drop en snoeppapiertjes
En enge sexuele souveniertjes
Wat Wokkels of 'n oude oliebol
Maar ja, hoe maak je nou zo'n ruimte clean
Wanneer je in het donker niks kunt zien ?
-------------
AMSTERDAM - Veel darkrooms in Amsterdam zijn vies.…
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
745 Blijf bij ons Heer, als het donker is
En wij geen licht meer zien
En dwalende zijn misschien
Wees dan ons licht in de duisternis.
Blijf bij ons heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons vast houden en leiden.…
Plaats gemaakt.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.118 Veel van wat spannend was
heeft plaats gemaakt
-al is er wel iets van gebleven-
voor het zeker weten
Net zoals de lage duinen
waarachter zich
de donkere polders bevinden
Die duinen
die met helder weer zelfs
waarneembaar zijn
vanaf mijn eigen overkant
zijn nu voorgoed verdwenen
Ik heb ze ingeruild
voor jouw eerlijkheid
en maakten…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef
Waardoor ik niet kan genieten
Zo jammer dat ik het elke keer vind
Zo mooi dat ze ook ooit waren
Geeft mij een zwart gevoel
Van donkere…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Het is nog donker.
Geen meeuw beweegt
en de straatlantaarn valt enkel
in zijn eigen schaduw.
Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.…
November
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 November,
donkere maand voor kerstmis
ik haal een grijze haar uit het dalen
van jouw wenkbrauw
je bent ieder jaar mooier
in ouder worden
en ik drink rode wijn
rond jouw buikjurk
neemt de bruine herfst
langzaam kalend afscheid
naar overzichtelijke winter
witte schouderkleden
naast mezelf, ben jij een rots
vaak verregend, maar…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 De tijd staat open, het hijgt aan weerszijden
of avond en donker elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
Ik leer schrijven
gedicht
2.0 met 135 stemmen
21.525 Als het te donker is om het papier te zien en ik geen licht wil maken
schrijf ik steeds grotere letters, ver uit elkaar.
------------------------------
uit: 'Divan van Ghalib'. 2009.…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Samen dansend
naar een beminnende plek
Vol tederheid en smacht
Hier in deze vermoeide wereld
Ergens
tussen de ruimte en tijd van vannacht
Dansend naar de zon
Geen donker, geen vrees
enkel licht en puurheid wacht op ons
Dans
en beweeg naar de zon…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Donkere haren omkranst als
een boog om haar hoofd, haar
jurkje zweeft om haar benen.
Ze danst en lacht in de nacht
ik hoor haar vrolijke gezang met
als koor het geluid van de krekels.
Het voelt als een blij herkennen
want ik voel en weet dat kind
was ik lange tijd geleden.…