Alle inzendingen over ver weg

25017 resultaten.

Sorteren op:

Ontsnapt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
Soms moet ik ontsnappen, Weg weg weg. Waarheen weet ik zelden. Daarna meer opgesloten. Toch de baas over eigen leven? Tollend in de rondte. Het ritme kwijt. Als een pijl uit een boog. En ineens verdampt. Niets meer, alleen De lijn gevolgd door mijn ogen.…

'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.805
Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - Sonnet VI in de cyclus 'In de Hoogte'…

Soms zomeravonds, als ik 't oude huis

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.026
'T lijkt ver en vreemd. - Ik denk niet: 'Is hier iets?' Ik weet wel beter: haast me opzett'lijk niets, Maak licht, ga zitten, neem een boek, en lees. En even kijk ik, even, weg van 't boek - Was dat de muis niet?…

De oude klas

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.794
Reinheid, Rust en Regelmaat schreef de meester op het bord kinderen met verschrikte blikken keken strak en onbewogen naar dat grote zwarte bord in de klas van stilte en van soberheid anno 1964 de Stones en Beatels ver verwijderd uit het stille dorp kinderen op de grens van stil ontluiken werd hun hartstocht door de tucht van meester'…
batsie30 september 2004Lees meer >

nooit te oud

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.144
naast mijn eigen 'stukje hemel' heb ik buren grijs en oud zij zijn aan iets moois begonnen hun liefde nieuw en toch vertrouwd zij kenden in een ver verleden de toekomst niet, maar wel elkaar toch kozen ze gescheiden wegen zij zonder hem, hij zonder haar het leven nam ze flink te pakken 't bestond uit zorgen en uit plicht maar ‘t haalde…
joke schilling21 september 2005Lees meer >

Ode aan Marco

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Als een ware stilist bewoog je je op het veld Geniaal en ook doelgericht Je werd Hollands grootste held Er verscheen een lach op je gezicht Op 25 juni kwam jouw grootste moment Vreugde en euforie Een doelpunt dat zijn weerga niet kent Jij had eeuwige glorie Die bal vanaf links was iets te ver maar toch op maat Op de tribunes in München…

gesprek met de vos ( 1 )

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
ik neem het oude uur van nacht naar dag de hemel vonkt nog na duindoorn bloesemt als ik voor het hol mijn stem ondergronds in echo’s laat klinken `ik ben hier, kom maar of zal ik naar binnen komen, overal rondneuzen, de pislucht en veren doden’ `nee, ga weg,’ zegt de vos `ik ruik je oude adem en het gevaar van mensenvlees’ verschroeid…
Rieg28 februari 2008Lees meer >

l'Homme de Dimanche

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Ma voiture et moi c'est Dimanche, la route vers Monflanquin ses bas-côtés rouges de coquelicots, direction Quercy bonheur, mon Sud-Ouest, Tout Réussir et tabac- mais pas la Dimanche sans les huîtres d'Arcachon ni sans l'homme qui courronne ma douzaine de treize no 2, avec les meilleurs trois no 1 (Mijn auto en ik het is zondag de weg…

Stille Tuin

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.161
draagwijdte van de wind jagen ze aan - zwart gevleugeld - rond de marmeren zerken waar –ironie – de rouwvliegen dansen o bibio marci het zwerk heeft dat speciale blauw dat alleen bij nachten hoort en in het nabije dwarrelen bladeren in het zachte schijnselwit boven leemte van het kiezelpad verzwijgt de muur -met daarachter de weg…

Vrijheid

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.196
glimlacht op het gezicht Een ooievaar die op de kerktoren haar liefdesnestje maakt een oud vrouwtje maakt haar ochtendwandeling ..., Nederland ontwaakt Een bouwvakker geniet van zijn koffie op de steiger een kikker springt gewillig in de bek van een reiger Groepjes mensen staan gapend te wachten op de bus mokkend loopt een schilder op weg…

Mijn madelief

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
De ronde steven op de gracht gericht waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht, geniet ze door lange wimpers heen, benen rank getooid in geregen goudbrokaat,warme handen uitnodigend,lippen aangezet vingers lonkend, koket in vol ornaat, verdoofde blikken,in verlegen moraal weg doen slikken, voelbaar in dezelfde taal,waarin menigeen het zeil…
pama20 december 2008Lees meer >

In het voorbijgaan

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 10.908
wat de ochtend bracht haalde de middag weg, verliezend zich weldra in blauwbestoven nacht, wij zoeken al het moois bij elkaar en laten de rest, de boel draait lelijk door, wij vegen onze voeten, graaien met handen vol gaten wat de nacht niet haalde; alleen in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag de ochtend, een lichtspel de middag een…

Nog even dit...

netgedicht
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 839
't Wordt gaandeweg de hoogste tijd om mijn geschrijf te staken, want anders dreigt de aandacht van de lezer weg te ebben: ik wil het goede voorbeeld geven door het kort te maken.…
Aubrey6 maart 2009Lees meer >

- Mijlenver -

netgedicht
4.1 met 54 stemmen aantal keer bekeken 592
Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg, voelt de wind mijn ruisende zorgen niet, opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Schertsen in de trein; akkers vol damp schuiven weg als witte wijven. De magnoliaboom bloeit; steeds maar harken en vegen! In het effen gras valt die ene paardenbloem gewoon prachtig op. Snel verdwijnt de ree in 't moeras, verraadt zich nog met spattend water.…
Han Messie20 augustus 2010Lees meer >

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
Schertsen in de trein; akkers vol damp schuiven weg als witte wijven. De magnoliaboom bloeit; steeds maar harken en vegen! In het effen gras valt die ene paardenbloem gewoon prachtig op. Snel verdwijnt de ree in 't moeras, verraadt zich nog met spattend water.…
Han Messie16 januari 2011Lees meer >

Uit de kast

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
Vervloekt onomwonden de schrijnende onrust in de vruchtloze morgenstonden, gehoon van de sater bij ironische manen als weer geen vorm of toon gevonden is, een nieuwe weg zal banen, ver bij hem vandaan, komen beide seksen uit één koker, animus en anima, dichter bij hem staan, dan wordt geluk hem niet ontnomen en is de ware poëzie weer…
Pama31 januari 2013Lees meer >

een zacht nieuwjaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
ik hoor zachtheid nog voor de winter kraakt zachtheid van zomaar vensters die flonkeren in donkere straten ik zie mensen fluisterend praten binnen branden kaarsen getemperd licht vervaagt de rimpels in een oud gezicht onherbergzaam gaat de weg langs kreupelhout en rottend blad toch zijn de geuren vers en fris alsof er in het afgelopen…

Bocht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij, toen zag ik even verderop een kleine boerderij, dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei. De boer was me ter wille.…

De milde herfst

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
De milde herfst, wanneer de bladeren gevallen zijn en alles weer tot rust komt, ver voorbij de zomerwinden die warm bedekken wat er niet gezegd kan worden, wat plots een eigen leven leidt en zo tot eenzaamheid vervalt.…
Adeleyd27 september 2014Lees meer >

Raketten.

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.781
'k Wil 't zo spelen, Dat ik, aan één stuk nog wel, Ver tot over de honderd tel. Op volant, omhoog, omhoog! Vlug naar boven Heengestoven. Op volant, omhoog, omhoog, Vlug naar boven en uit mijn oog.…

tijger Tim eet gras

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
tijger Tim eet gras ja, dat is niet zoals het was neen, vroeger ging Tim op voedsel jagen zodra zijn maag begon te knagen van kwart voor vier tot kwart over acht is tijger Tim op volle jacht daarna gaat Tim langdurig gapen gevolgd door uitbundig slapen Tim doet zijn muil dan zo ver open dat er vogels naar binnen lopen zij pikken zijn tanden…
jan zwennes30 oktober 2017Lees meer >

Woordnomaden

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Wie zijn zij, die nimmer rusten of verpozen en zich tegendraads bewegen, als mensen door oneigenlijke grenzen zijn beperkt niet alleen in stad en land maar ook ver daarbuiten, onderkennen wat de mens beweegt of tegenhoudt, zijn talenten te ontplooien daar en boven leven rusteloze vragen naar de zin van ieders leven, prangend perspectief…

Het zal altijd wederkeren.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Wat zichzelf niet in protest laat wegen soms door afkomst en geaardheid onwaarneembaar traag, uitgebaat en toegerust vanuit alle windstreken, het rijpt in de as van de geschiedenis door de dolende zielen opnieuw gedolven, geselecteerd naar kracht of onvermogen, dat lot wat de toekomst in breder perspectief van beleving met een extra…
Pama14 juni 2020Lees meer >

De Kraai

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
heb ik even geleend De zwarte engel is het met wie ik wegren Alleen hij kent de weg van hier zeer gemeend Steeds meer zielen wenst hij niet meer te brengen Hij zei de Heere, mijn meester, deze wezens zijn de engen Vergeef hen geen zonden, ze zijn als de specht zo onecht Je hebt gelijk zei de Heere, We brengen ze naar het hieronder.…

Bestendige madelieven?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
In het oog van de pauw waarin al mijn dromen zijn verborgen, als magische spiegel van een nieuwe dag te pronken met zijn veren als dat mag.…
Pama27 juli 2020Lees meer >

moederhanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
de handen van een moeder na maanden van afwachten zij koesteren ons als eerste als wij het levenslicht zien de handen van een moeder wiegen ons in rust en slaap voeden en verschonen ons leren ons kruipen en fietsen de handen van een moeder zij staan en liggen nooit stil van vroeg al in de ochtend tot ver nog na het schemer de handen…

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Ik wist geen weg meer. Die liet ik achter me net als de echo van duizend angsten. Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren werden dagen, weken en maanden. De wereld was wreed in alle seizoenen, ik onthield de kleuren van miljoenen bloemen. Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen. Vergeet de gevaren, had vader gezegd.…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

De springer

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.253
Weg weg van de pijn! Weg, weg, voorgoed weg! Uit die verschrikkelijke wereld, vol mensen waar de springer niet meer wil zijn! Springer wat doe je ons aan? Je vergalt zonder het te beseffen met jouw sprong voor vele gezinnen het bestaan. Jouw bloed springer aan de machinist zijn raam.…