25017 resultaten.
Ontsnapt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Soms moet ik ontsnappen,
Weg weg weg.
Waarheen weet ik zelden.
Daarna meer opgesloten.
Toch de baas over eigen leven?
Tollend in de rondte.
Het ritme kwijt.
Als een pijl uit een boog.
En ineens verdampt.
Niets meer, alleen
De lijn gevolgd door mijn ogen.…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet VI in de cyclus 'In de Hoogte'…
Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.026 'T lijkt ver en vreemd. - Ik denk niet: 'Is hier iets?'
Ik weet wel beter: haast me opzett'lijk niets,
Maak licht, ga zitten, neem een boek, en lees.
En even kijk ik, even, weg van 't boek -
Was dat de muis niet?…
De oude klas
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.794 Reinheid, Rust en Regelmaat
schreef de meester op het bord
kinderen met verschrikte blikken
keken strak en onbewogen
naar dat grote zwarte bord
in de klas van stilte en van soberheid
anno 1964 de Stones en Beatels
ver verwijderd uit het stille dorp
kinderen op de grens van stil ontluiken
werd hun hartstocht door de tucht
van meester'…
vroeg of laat, prozagedicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
674 doorlopen van wegen en gebouwen.De stad had wel iets van een glasbel.…
nooit te oud
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.144 naast mijn eigen 'stukje hemel'
heb ik buren grijs en oud
zij zijn aan iets moois begonnen
hun liefde nieuw en toch vertrouwd
zij kenden in een ver verleden
de toekomst niet, maar wel elkaar
toch kozen ze gescheiden wegen
zij zonder hem, hij zonder haar
het leven nam ze flink te pakken
't bestond uit zorgen en uit plicht
maar ‘t haalde…
Ode aan Marco
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.603 Als een ware stilist bewoog je je op het veld
Geniaal en ook doelgericht
Je werd Hollands grootste held
Er verscheen een lach op je gezicht
Op 25 juni kwam jouw grootste moment
Vreugde en euforie
Een doelpunt dat zijn weerga niet kent
Jij had eeuwige glorie
Die bal vanaf links was iets te ver maar toch op maat
Op de tribunes in München…
gesprek met de vos ( 1 )
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
986 ik neem het oude uur
van nacht naar dag
de hemel vonkt nog na
duindoorn bloesemt
als ik voor het hol
mijn stem ondergronds
in echo’s laat klinken
`ik ben hier, kom maar
of zal ik naar binnen komen,
overal rondneuzen, de
pislucht en veren doden’
`nee, ga weg,’ zegt de vos
`ik ruik je oude adem en
het gevaar van mensenvlees’
verschroeid…
l'Homme de Dimanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Ma voiture et moi
c'est Dimanche,
la route vers Monflanquin
ses bas-côtés rouges
de coquelicots, direction Quercy
bonheur, mon Sud-Ouest,
Tout Réussir et tabac-
mais pas la Dimanche sans
les huîtres d'Arcachon
ni sans l'homme qui courronne
ma douzaine de treize no 2,
avec les meilleurs trois no 1
(Mijn auto en ik
het is zondag
de weg…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 draagwijdte van de wind
jagen ze aan - zwart gevleugeld -
rond de marmeren zerken
waar –ironie – de rouwvliegen
dansen
o bibio marci
het zwerk heeft dat speciale blauw
dat alleen bij nachten hoort
en in het nabije dwarrelen bladeren
in het zachte schijnselwit
boven leemte van het kiezelpad
verzwijgt
de muur -met daarachter de weg…
Vrijheid
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.196 glimlacht op het gezicht
Een ooievaar die op de kerktoren
haar liefdesnestje maakt
een oud vrouwtje maakt haar ochtendwandeling
..., Nederland ontwaakt
Een bouwvakker geniet van
zijn koffie op de steiger
een kikker springt gewillig
in de bek van een reiger
Groepjes mensen staan gapend
te wachten op de bus
mokkend loopt een schilder
op weg…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 De ronde steven op de gracht gericht
waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht,
geniet ze door lange wimpers heen, benen
rank getooid in geregen goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 wat de ochtend bracht haalde de middag
weg, verliezend zich weldra in blauwbestoven
nacht, wij zoeken
al het moois bij elkaar
en laten de rest, de boel
draait lelijk door, wij vegen onze
voeten, graaien met handen vol gaten
wat de nacht niet haalde; alleen
in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag
de ochtend, een lichtspel de middag
een…
Nog even dit...
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
839 't Wordt gaandeweg de hoogste tijd om mijn geschrijf te staken,
want anders dreigt de aandacht van de lezer weg te ebben:
ik wil het goede voorbeeld geven door het kort te maken.…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet
een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg,
voelt de wind mijn ruisende zorgen niet,
opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Schertsen in de trein;
akkers vol damp schuiven weg
als witte wijven.
De magnoliaboom bloeit;
steeds maar harken en vegen!
In het effen gras
valt die ene paardenbloem
gewoon prachtig op.
Snel verdwijnt de ree
in 't moeras, verraadt zich nog
met spattend water.…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 Schertsen in de trein;
akkers vol damp schuiven weg
als witte wijven.
De magnoliaboom bloeit;
steeds maar harken en vegen!
In het effen gras
valt die ene paardenbloem
gewoon prachtig op.
Snel verdwijnt de ree
in 't moeras, verraadt zich nog
met spattend water.…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden,
gehoon van de sater bij ironische manen
als weer geen vorm of toon gevonden is,
een nieuwe weg zal banen, ver bij hem
vandaan, komen beide seksen uit één koker,
animus en anima, dichter bij hem staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen
en is de ware poëzie weer…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
Bocht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
486 Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij
en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij,
toen zag ik even verderop een kleine boerderij,
dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei.
De boer was me ter wille.…
De milde herfst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
515 De milde herfst, wanneer de bladeren gevallen zijn
en alles weer tot rust komt, ver voorbij de zomerwinden
die warm bedekken wat er niet gezegd kan worden, wat
plots een eigen leven leidt en zo tot eenzaamheid vervalt.…
Raketten.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.781 'k Wil 't zo spelen,
Dat ik, aan één stuk nog wel,
Ver tot over de honderd tel.
Op volant, omhoog, omhoog!
Vlug naar boven
Heengestoven.
Op volant, omhoog, omhoog,
Vlug naar boven en uit mijn oog.…
tijger Tim eet gras
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 tijger Tim eet gras
ja, dat is niet zoals het was
neen, vroeger ging Tim op voedsel jagen
zodra zijn maag begon te knagen
van kwart voor vier tot kwart over acht
is tijger Tim op volle jacht
daarna gaat Tim langdurig gapen
gevolgd door uitbundig slapen
Tim doet zijn muil dan zo ver open
dat er vogels naar binnen lopen
zij pikken zijn tanden…
Woordnomaden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Wie zijn zij, die nimmer rusten of verpozen
en zich tegendraads bewegen, als mensen
door oneigenlijke grenzen zijn beperkt
niet alleen in stad en land maar ook ver
daarbuiten, onderkennen wat de mens
beweegt of tegenhoudt, zijn talenten te ontplooien
daar en boven leven rusteloze vragen
naar de zin van ieders leven, prangend
perspectief…
Het zal altijd wederkeren.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 Wat zichzelf niet in protest
laat wegen soms door afkomst
en geaardheid onwaarneembaar
traag, uitgebaat en toegerust
vanuit alle windstreken, het rijpt
in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw
gedolven, geselecteerd naar
kracht of onvermogen, dat lot
wat de toekomst in breder
perspectief van beleving met
een extra…
De Kraai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 heb ik even geleend
De zwarte engel is het met wie ik wegren
Alleen hij kent de weg van hier zeer gemeend
Steeds meer zielen wenst hij niet meer te brengen
Hij zei de Heere, mijn meester, deze wezens zijn de engen
Vergeef hen geen zonden, ze zijn als de specht zo onecht
Je hebt gelijk zei de Heere,
We brengen ze naar het hieronder.…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 In het oog van de pauw
waarin al mijn dromen
zijn verborgen, als magische
spiegel van een nieuwe dag
te pronken met zijn veren als
dat mag.…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Ik
wist geen weg meer. Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen, weken en maanden.
De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.…
De springer
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.253 Weg weg van de pijn!
Weg, weg, voorgoed weg!
Uit die verschrikkelijke wereld,
vol mensen waar de springer niet meer wil zijn!
Springer wat doe je ons aan?
Je vergalt zonder het te beseffen met jouw sprong
voor vele gezinnen het bestaan.
Jouw bloed springer aan de machinist zijn raam.…