Alle inzendingen

Ik droom mijn liefde blijer, dat ze niet schreie meer bij elke ontgoocheling en dat ik vreugd –en vriend- verlaten toch voor de mensen van liefde zing. Ik droom mijn liefde sterker, dat ze niet zoeke meer mijn eigen lieve gril: ik droeg ze naar de heimweeharten van dolers die niemand be...

Het oog ziet soms te veel: een mond loopt weg, een hand raakt niet gevuld. Zo breed de angst die opspringt in het lijf, dat wat doet en weg- haalt. Men schiet nabij, draagt woorden toe als om te stelpen de vloed die kronkelt in het stille hoofd. Horen dat er wolken zoemen, een zucht omho...

Ze willen echt iets dóen voor het klimaat, Vervolgens heeft dat groepje bollebozen, Als spijbeldag voor donderdag gekozen, Het weekend heeft veel minder resultaat. Gelukkig voor de jeugd met haar bombarie, Is het die dag vrij zacht voor februari.

Misschien laat ik het je te weinig merken En laat ik het je niet altijd zien. Maar ik vind jou geweldig! En mijn leven met jou samen geef ik meer dan een dikke 10! Jij bent de enige die mij echt kent, Diegene die weet hoe ik me voel. Soms reageer ik dan verkeerd en is het foute boel! Terwijl ...

de lucht ruikt naar lucht het water ruikt naar water - een mens is weer mens...

een eerste gedicht verplicht de dichter tot zoveel meer poëzie als lichte vorm van dwang een gedicht blijft dikwijls maar slechts even hangen in de zeef van het collectieve geheugen om genoemd te blijven worden wordt er meer van je verwacht want bij stilstand zullen de anderen je voorb...

‘Laat de kinderen tot mij komen’ de Christenen glunderen bij die uitspraak het is de uitspraak van hun Here Jezus Christus de zoon van hun God, de almachtige schepper van hemel en aarde, dus van het wereldklimaat ze voeren ook het woord bij de daad omdat wat zij aan hen, de kinderen doen ...

Wij bestormden de Bastille om onze gevoelens de loop te laten. Later vormden wij de pijlers van spanten die aan de hemel vanuit het Aards Paradijs tot 1 spits samensmolten : een Eiffeltoren waarmee wij luchtkastelen tekenden. Thans zijn wij de raakvlakken van een eeuwige en ondoorgrond...

Er zijn vandaag geen wespen of bijen, het brood proeft anders dan anders de dag is aan het misten vreemd gekleurd zo grijs , er valt echt even niets te beminnen. Er zijn geen wandelaars op de dijk geen fietsers, er klopt even niemand aan wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad pikt ...

De vele branie kon de leegheid erachter toch niet verhullen

Eenzaamheid, dat gemis had ik niet goed begrepen: het is geen gevoel maar een neiging die ik misschien heb ondanks mijn goede leven Het is zo ongrijpbaar hoe belangrijk ik ben voor de lieve mensen die belangrijk zijn voor mij maar hun eigen leven levend afwezig zijn voor mij in d...

altijd de lach in een heerlijk ad hoc reageren ogen die schitteren in iets nieuws uitproberen toch heeft ook zij haar stille momenten zweeft heel even zonder uit zicht te raken onze aandacht voorbij nog is er het bekende gebaar bevestiging in oogopslag het volgen maar haar ziel i...

Tweeduizendnegentien is goed gestart! De eerste maand heeft me warm toegeknikt Geen worsteling noch innerlijk conflict Het werkt! Geen onmacht voelde ik, geen smart: Eind vorig jaar nam ik een wijs besluit Met goede voornemens is ’t voortaan uit

De luchten hangen vol dagen, - De dagen hangen vol smart… Ik zal te zwak zijn, om te dragen Wat mij de wereld tegen-sart; Ik zal te ziek zijn, om te wezen Wat uw wil star me tegen-slaat, O mijne dade’ : allene wezen Die door ’t gewoel bang henen gaat. Ik, die te trots ben om te lev...

al zijn honden heten fikkie behalve onze Astrid alle ziekten waar ze aan stierven Kanker koeien die opgegeven waren werden beter bij hem al moest hij er de hele nacht bij blijven voor haar kon hij niets anders doen dan de dokter betalen en haar naam in comateuze oren roepen -----...

Eerder al, zei ik tegen jullie dat jullie liegen De waarheid niet spreken, geen recht aan doen Eerder al immer sprak ik de waarheid Die jullie onwaarheid gaat breken Al was jullie leugen nog zo snel Mijn waarheid achterhaalt deze wel Het tij immer keert te allen tij- de, van eb naar vloed, ...

In "Oogappels", NPO 1, is goed te zien hoe de fruitschaal en groentes des levens worden weggekaapt door de ouders de verwekkers van hun kinderen van een vrije kinderkeuze is geen sprake meer de kromme banaan wordt naar binnen gepropt de zure citroen stevig uitgeknepen boven het moeizaam o...

Beken tintelen bronstige poriën op de huid, dorstig naar de wortels. Lente opent zich, droomgebied ligt stroomopwaarts, maakt naakt en verlegen. Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, taal vervangt het evenwicht Door gemorst bloed, rivieren uit hun bedding treden bloeit op in ...

de onvergetelijke momenten van de herinneringen aan jou zijn mijn onbetaalbaar vermogen die mij onder de huid pulseren met de genoeglijke intensiteit ze helemaal opnieuw te beleven als een mooi album vol met foto’s dat ik steeds doorlopen mag met jou

Het zal toch niet dat we dat niet meer hor'n Het weerbericht vanuit die fraaie plekken Het zwaaien, het gegiechel, gekke bekken Ach Piet, er komt altijd een nieuwe moarn En kansen zijn er elders anders wel Je kunt van SBS naar RTL

Dat wat tussen ons was was natuurlijk aanwezig. We spraken, zagen elkaar hielden elkaar vast, ieder jaar dat we samen konden zijn. Over dat wat er niet was zwegen we het was een deel van ons geheim dat wat we niet konden voelen voor elkaar was onbereikbaar lag buiten ons bereik. ...

een regenzondag. bijna eind januari je kunt zelfs geen hond buiten laten ik kijk zo maar wat door het grote raam zit op de duur tegen mezelf te praten plots lijkt er iets in mij aan het broeden wat me sinds enige tijd geen rust laat hoe moet of wil ik mijn thema voeden als geen merel no...

onze ziek wil niet bedlegerig wezen, doch zijn voeten smallen bij iedere tree naar benéé hoe de dag zal voort gaan is als een reizende waterkoker die zich gedraagt als een traag voortgaande plaag al weken is het belopen asfalt de teer die ziek vertraagt en onbeholpen als een stumper...

Je kent pas echt verdriet Wanneer wat je al zolang kent Waar je mee ingevlochten bent En waar je elke week naar uitziet Van je wordt weggenomen Voorbij zijn alle dromen Die warme stem Ja die van hem Je hoorde hem zo graag Zo warm en laag Weerklinkt niet langer in de ether Je wist gewoon ...

een fictief blaffertje veel mensen hebben een onzichtbare hond zei de vrouw in de lift die zag dat ik naar de riem keek zit de hond in de zak die je in je hand draagt vroeg ik haar nee hoor giechelde ze mijn hondje doggy staat braaf naast ons te wachten tot we beneden zijn

er lag een rouwkaart in in de gang ik las de schuingedrukte regel bovenaan buiten en binnen raakten elkaar aan alles sprak voor zichzelf ik was thuis

met een van titanium gemaakte heup en knie en een brilletje met varifocale kunstofglazen is ‘t mogelijk dat ik alles weer aan kan en weer zie met een nepklep in m’n hart en bijna onzichtbare apparaatjes in m’n oor is het dat ik alles beter als nooit tevoren hoor heel duidelijk en l...

Hij wil zo graag zichzelf laten zien stenen zagen, een huis voor mij bouwen met divans en tuinen om me neer te vlijen mijn schoonheid te vieren met zijn liefde en mij weg laten glijden naar de zevende hemel hij wil zo graag met mij wonderen ontdekken in de wereld waarvan hij droom...

Wanneer ze weg wil dromen, vraag het haar, waarom ze haar leven achterlaat, en haar voetstappen kraken. Ze vertelt hoe ze vergeten is, waar ze naartoe moest, en hoe de horizon is gekomen, en zich weer heeft laten verdwijnen. Ze vertelt toen ze dacht, dat ze een engel was, en waarheen ...

jij weet stromen lucht te laten dromen als een spelend orkest in de kleine bewegingen van je handen meng je warm en koud tot contrast dat jeugdig houdt preluderend en activerend tot een atmosferische flow met hotspots a gogo horizon verwijdend zal de impact zijn van het nieuwe...