4229 resultaten.
MACHTELD
poëzie
4.1 met 31 stemmen
3.864 Ook scheen 't zuchtjen louter weelde,
't Zij het schalks haar boezem streelde,
't Zij het suisde in 't blonde haar;
Echter wuifde 't uit het lover
IJlings meer dan geuren over,
Zoet accoord van stem en snaar.…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Uit haar violen, waar in geur zij rustte,
Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet?
Haar wildzang in d'akanth* heur droom ook suste
Haar 't zongegloei zacht-koestrend overtoog,
Haar 't golfje murmelziek de roosvoet kuste,
Niet luik'*, nu ginds geklapwiek klept, zij 't oog!
Eens minnaars zilverpluimen zijn 't, die ruisen...…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 in de magistrale gloed van namiddagzon die uitbundig
jubelt als een zojuist opgepoetste koperen schuiftrompet dansen zingende muggen, rijst een oranje vuurzuil in de mosgroene vijver en waaieren losse handen gedachteloos
vele kanten uit
roerloos echter wat gazen vleugeltjes hangend aan
wit wuivende bloemkelken
hoe zelfbewust geuren zij daar!…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 Telkens als ik daar toeven was
Tussen hei jenever en wollegras
Verscheen voor mij het ven de bente
Het veen het dal het zand ja Drenthe
Het bruine water vermengt zijn geur
Met zacht mos groen en bruin van kleur
Daartussen op een brede bentepol gezeten
Past de adder opgerold precies gemeten
De ringslang geelgroenbruin fors en lang
Lijkt…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 firmament
zij die de aarde elk moment
haar warme licht doet geven
insecten, vissen, mens en dier
bomen, struiken, gras en wier
steeds kans biedt om te leven
als elke schaduw korter wordt
de dag tot even is verkort
verliest de aard haar kleuren
de bloem plooit kalm haar kelkje dicht
om in het laatste avondlicht
nog merkbaar zacht te geuren…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 De ogen
Gericht op de verte
Terwijl de botten rammelen
En het vlees scheurt
De geur van brandend vlees
Die op de ogen slaat
En tranen maakt
Zo zwaar als lijken in kasten,
Lijken in kisten.
Mochten wij
Jou begraven,
Liefste vriend van mij,
Wat voor broodjes smeerden wij?
Wat voor liedjes,
Wat voor bloemen?…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Een zwoelzoete geur
hangt om de koelte der pakhuisgebouwen.
Onder de hevige zon schijnt de kleur
in iets vaalwittig verblindends geweken.
Hoog over huizen en hoven gesticht,
koepelt de middag. - Op daken, op straten
regent en regent en regent het licht.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.
Ik staar
daar waar al dagenlang
geen beweging is.
Duikeend slaapt
Witte uil werkt aan een speerpunt
de zon komt even
in de verte
trilt dan de lucht.…
MEITROOST
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.001 Deernis en Vrede breng ik u heden,
'n zacht woord, op mijn dag, uw feest;
'n geur van blijde lieflijkheden
uw donker hart zozeer verweesd.
Lach nu door uwe stille tranen,
Lach even tot uw somber hart,
mijn makkers, Hollands verteranen,
lach even heden door uw smart.
'n Zang, u Zang
van weergeboorte,
u Zang die u
uw Vrijheid meldt!…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Het omringende voelbare heden
is een lang kronkelig zandpad
wiens fijne gladde kruimels
aangenaam je voetzolen strelen
scherpe kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk
zijn dan gauw weer vergeten
of _ geven bange voorgevoelens
daarnaast geuren velden
vol wuivende graspluimen en bloemen
luchtige golving noodt suizend
vraagt hier te blijven…
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 En droomde van de oude zolderkasten,
De schilderijen uit Pasoeroean
Kristallen vazen, ajam en patrijzen
De schoorsteenmantelklok, en die Javaan,
De hanenvechter met z'n angstig grijnzen
Uit Soerabaja en de gamelan
De geur van Indië en Haagse gasten
En maakte in zijn slaap toen dit gedicht...
'Dag lieve oma, fijn dat je er bent!…
Grote beurt
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
570 'k wil níet aan je hoofd blijven zeuren
'k doe nooit iets met geuren of kleuren
'k moet nog schrijven, aan W.A.
van Buren!…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 persoonlijke stijl
Piekeren, nageltjes bijten
Ik ben echt van streek
Om een reeks van moeilijke gevoeligheden
Des levens, geleefd leven en nog te leven leven
Ik ben moe
Ontzettend moe
Ik wil slapen
Lang slapen
uitrusten
Gelukkig mag ik dat alles
dat alles gedijen, wegglijden
In de armen van mijn relatie
Mijn man anno 1984 en
In de geur…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Misschien niet vandaag, morgen toch
Het riet dansend in de wind
Zingt haar lied
Waar de stilte ophoud
Ontwaakt de wereld
Een geluid van het riet
Dansend met haar lied
Gerommel in de verte
Mensen kijken verschrikt opzij
Moeders grijpen hun kroost
Gerommel in de verte
Donkere wolken voor de zon
De blauwe hemel ziet zwart van rook
De geur…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Maar dit ook is, wat uit die jaren
het weerzien mij te binnen brengt,
dat alle geuren uit de wereld
daar met elkander waren gemengd.…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Roezige drukte;
’s Avonds laat op;
Pretjes en kluchten;
Wals en galop*;
Geuren en kleuren;
’t Huis van zijn streek;
Zuchten en zangen,
Blozend of bleek.
Zusjes met neefjes,
Nichtjes met broers;
Diepe geheimen-
Schat van discours*;
Kaartjes, receptie;
Liedjes der min:
Lantren en leutren,
Wondere zin.…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 één
ik heb haar toch maar
in de gracht gegooid
haar geur viel me wat tegen
nu stapt ze
door mijn duister
en alle messen zijn gewet
haar honger knaagt
aan al mijn knoken
haar angsten krijg ik
nooit verwoord
ergens ligt mijn ziel op sterven
- niet dat het mij dermate raakt -
maar zij
zij komt steeds weer
de pret bederven…
Gezondheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.500 Uw geur versterkt de bloesemdaauw
Van Flora's Hofprieel,
De frisheid van de Lindenschaâuw;
Verhoogt muskaat en gemberklauw,
En Amboïns kaneel:
Ja, de alsemdrank der tegenspoed,
Gemengeld met uw toverzoet,
Vloeit zachter dan het druivenbloed,
En haart niet in de keel.…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 totdat eindelijk zij rusten
als sluimerende lusten
albast blanke banen,
roerloze lianen
waaraan Uw handen dan hangen
als bleke bloemen, geuren zwaar.
De zon....
de zon is een lont,
die steekt in brand
de aarde, het land
de smachtende grond.
0, de zon is Uw mond
en Uw hijgende zucht
is de trillende lucht.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 ivoorwitte naakt
ik durf haar bijna niet te vragen hoe het voelt
al die verschillende woorden, zuchtend en stervend
ze sterven alleen, hebben geen zin die hen verbindt
de witregel is misschien wel de veiligste plek
IV
haar lichaam een tempel vol schrammen
beschadigd door liefde of wat daar voor doorgaat
en toch ruik ik bloemen en de geur…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.268 Niet minder is haar frisse reuk geacht:
Vergeefs beproeft de tijd daar op zijn macht;
Haar geur houdt stand, hoewel haar tooi en pracht
Zijn weggevaren.
Doch melden wij, hoe ze eerst haar oorsprong kreeg!…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Nu vaart de Godheid, op de geuren
Van 't frisse lentekruid.
Nu durft al 't schepsel haar genaken!
De ganse Schepping juicht!…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 En als men op d' akker geen garven meer telt,
Blijft zij nog de lust en 't sieraad van hot veld;
Kleedt zij nog de beemden in lachende kleuren,
Vult zij nog de omtrek met smeltende geuren!…
waarde van tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 te brengen wist
bracht ook twist en tweestrijd
zette de tolerantie om in haat
waar liefhebben geboden was
waar de wereld in verwachting
aan licht van hoop zich warmt
bemoedigt ons de herinnering
aan hen die wij weg zagen gaan
in de oneindig rustige veiligheid
van altijd blijvende eeuwigheid
we koesteren de warme blikken
hun unieke geuren…
ach liefje wat blief je
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.709 gelid
of kniel ik voor de Heilige Beeltenis en bid;
waarom maakt u van zwart niet wit
om aan het levensgrijs te wennen
al die toekomstplannen zijn dromen
uit vervlogen tijden
ze schijnen nooit uit te komen
het moorden is immers ook niet te mijden
ik zie naar buiten
mijn punto voor de deur
een tuintje achter
in de wc een toegankelijke geur…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.
Diep onder mij verveegt de reep der wegen;
geen fluistrend haspelen van huivrend graan
en wuift de smaak van wassend brood me tegen;
de blik der dieren is mijn blik vergaan.…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Hoe geuren die planten!
Hoe gloeien die bloemen!
Hoe trillen de bladen!
Hoe suist al de lommer,
Als Zephyr zo zachtjes
Loopt spelen door 't groen!
Nu springen de bronnen;
Nu ruisen de vallen;
Nu weemlen de beekjes;
Nu zwellen de vijvers;
Nu stromen rivieren
In prachtiger schoonheid,
Door 't vruchtbare land.…
Hup Holland Hup 3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
558 Nederland-Chili
Vandaag de derde match, voor commentaar op hoog niveau
Verplaatsen wij ons naar de televisiestudio
Men zakt daar in z'n sofa en men slaakt nog eens een zucht
Er hangt de penetrante geur van vers gebakken lucht
En Tom in Sao Paulo heeft een nieuwtje ook niet mis
Hij weet te melden dat de bus op tijd vertrokken is.…
Luchtkastelen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.641 Tot aan de vensters komen,
De takken van de bomen,
En rozen staan te geuren,
Voor glazen serredeuren.
'n Grijze poes zit binnen,
Op het kozijn te spinnen,
En 'n kanariepietje,
Zingt in de zon 'n liedje.…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Bakken en lekkere geur?
Of kopen, eindelijk een keer?
Alleen vrouwen?…
ook zwager, broer, zoon, vriend
Thuis eten of in 't restaurant?
Binnen of buiten zitten?…