5046 resultaten.
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 met trots draag ik jouw naam
als eerst geborene
en zolang ik leef
leef jij in mij
en is de dood slechts een begrip
zie ik jouw ogen elke dag
want jouw bloed stroomt immers
door de aderen van mijn kinderen
maar blijft je stem in de eeuwigheid verloren...…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Zonnegloed
Er is een ijzig zwijgen diep vanuit de oude aarde,
haar stem verwildert en doorboort. Door haar angst is
de mens gebonden en lopen slechts de vogels
door haar rood. Gevangen door grenzen, en niemand
die het ziet zonder oever en gewicht; overweldigend
vergezicht! Hoge klimmers, gekroonde bossen,
bloesemwangen.…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar huis
Ik leef buiten want van binnen ben ik er niet thuis
De uitgewoonde zielen zijn al oud
Ze blijven staan want het voelt vertrouwd
Met uitgedroogde tongen
Hebben ze gezongen
Ze spreken voor allen en voor een
Zelfs met hese stem…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Sonnetten zijn vol liefde
poëzie
1.9 met 7 stemmen
2.731 Daar, waar de liefde liefdes doel verloor,
Of waar de liefde twijfelt aan zichzelven,
Daar spreekt haar stem en vult de luchtgewelven
Met klang en klaagt de hoge heemlen door...…
Gesprek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.897 Op straat zegt een man in zijn telefoon nee zegt niet schreeuwt
wie denk je eigenlijk, haalt adem, ziet mij staan,
wie denk je dat je bent
met je goede manieren zogenaamd die rijke vrienden van je
met je vol geplande week je goede baan
zijn stem breekt het toestel open
die vrouw rolt ineens half over straat, half aangekleed, mascara
uitgelopen…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Donker is de nacht die overgaat in de dag
Waar het licht aarzelend tevoorschijn komt
Het licht dat zoekt op donkere plekken
Zoekend naar mensen die durven luisteren
Die het licht zoeken om in te zijn
Die de zachte stem horen die ze vraagt
Te komen en het licht te ontvangen
Soms vanuit het licht komen de Engelen
Om het licht te dragen en weg…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn gewaad tergend langzaam vallen
hoor hoe zijn stem zacht, schor mijn naam fluistert
even later verstrengelen onze lijven zich
in het aangename water
we denken niet aan later – we beleven passie –
een paar maanden later,
morgen zal ik gaan liggen en doen of ik ziek ben
familie en…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 De pionnen hebben pijn die zij niet voelen
in het kostbaar bloed dat niet vloeit in een
schimmendans van schijn in moed en wanhoop
van gestold vuur, verwaaid op de torentrans als een
fluisterende stem van vrede en voel hoe het verstilt.…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn gewaad tergend langzaam vallen
hoor hoe zijn stem zacht, schor mijn naam fluistert
even later verstrengelen onze lijven zich
in het aangename water
we denken niet aan later – we beleven passie –
een paar maanden later,
morgen zal ik gaan liggen en doen of ik ziek ben
buren…
Land in wording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 de klamme aarde wordt een kunstwerk
een horizontaal drieluik tot de hoogste macht
een paneel waarop geen voet zich waagt
de nevel verzacht de harde randen
van donkere nachten
een satijnen licht kondigt de komst aan
van de strelende ochtendgloed
de tinten vertonen zich half
in nachtgewaad
een zachte bries fluistert gebeden
elke andere stem…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 kregen
Jij knappe zoon ons in droefenis gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je lichaam bij ons was aangekomen
Maar niet de mens die je worden zou -
Je longen zogen geen lucht naar binnen,
Je stem…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 De lucht
was van lood boven de daken, golfde
grijs de kamer in en vrat broodmand
confitures boter benen je stem en je handen.
Weer niet gelukt. Ik sloot de deuren. Naar
beneden, snel, een dag was begonnen.
-------------------------------
uit: 'Gedichten 1991-2012'.…
Gezien worden
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.027 Uitgekotst
Buitengesloten
Je mag niet meedoen
Je bent anders
Je mag er niet zijn
In een hoek getrapt
En ze blijven schoppen
Je ademt nog
Dat willen ze niet horen
Je moet kapot
Vernietigd
En ze trappen maar door
Je probeert weg te komen
Maar het lukt niet
Je maakt je zo klein mogelijk
Misschien houden ze dan op
Opeens hoor je een stem…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 lichtverval verdampt
de trede tot de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht
een glimp van herkenning
als onbegonnen werk.
er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaarder
ma-Omie is nu weggesleept
langs het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere leegte van eenzaamheid
haar lieflijke stem…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij hebben juist weer iemand overleefd
en nee, wij gaan geen gedichten maken godverdomme
waarin we de bezongene niet bezingen maar zijn lot
ontvormen tot een stem…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Moedeloos als ballingen vernachten,
Meerden we in verlaten sluis -
Zie met welk ontwaken ons de goôn bedachten
Of wij sliepen bij hen thuis:
Zovele andren met ons zijn hun gasten,
Makkers naar een nieuw verschiet:
Diep uit bos van tuig en masten
Heft een jonge stem ons oude lied!
't Water zwijgt.…
Verder Is Alles Rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Vreselijk angstig is men in kajuiten
Zo ver weg van de reddende kust
Vuurrode hanen met oranje kammen
Kraaien zo hard als sirenes bij vlammen
Die laaien en niet willen worden geblust
Van alle tijden de Amerikanen
Nu strijdend met trauma’s als veteranen
Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’
Verder is alles rust
Met luide stem…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 ingekeerde knuisten
hoe graag geef ik toch open prijs
wat mij in dit leven drijft
nog leren mij mijn zekerheden
dat onverbloemd en vrij vertoon
pijnlijk aan het licht kan brengen
waarin ik diep te raken ben
zing niet graag in ondertonen
van versluierd honen en betreuren
wil naar boven kunnen brengen
waar ik voor sta, mij in herken
mijn stem…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met donder en bliksem
de lucht donkerend
luisterend naar hun stem…
Onderste steen?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
362 wuift alle vooroordelen weg, hij heeft de
gestolen zielen van een illustere wereld ingelijfd,
het verhaal uit de ruïnes van het verleden zijn snel verteld,
het jaagt op de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een wederkerend leven, het kost
geduld, en broeit onbegrip op de bakplaat van het licht,
een fluisterende stem…
Als was het gisteren...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
613 Tot ik haar stem dan hoorde roepen.
Mijn naam, moeiteloos, over heel die afstand.
Dan holde ik naar huis,
bloempjes plukkend in het gras.
Die gaf ik dan aan haar.
Toen nog niet beseffend...
Hoe gelukkig ik wel was.…
Hemel op Aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Ik hoorde toen ik in haar was,
het lieve wijsje van haar stem.
Ze was een gevoelige pianiste.
Een lieve, wijze vrouw.
Sinds ik haar oude dichter ben,
komt ze nader dan de hemel is.
Later rust je in mijn houten kist.
Ook vandaag al leef je voort.
In dichterlijk hartebloed.
In nooitverstrooide as.…
Geluidloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 .
___________________________________
SILENTIUM
Silentium, zei Tacitus heel lang
Geleden, is mentale vogelzang
Zijn sprakeloze stem is men vergeten
Waarom hij zweeg heeft niemand ooit geweten
Preludia, zei hij, heeft men te danken
Aan vogelkoren en aan toonkunstklanken
Van Beethoven, van Bach en Amadeus
Is Muze metafoor voor de muziek…
Zintuigen des leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 We zijn in het leven gekomen,
Zonder stem,
Toch hoor ik je praten,
Als je niet bij me bent.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder kou,
Toch voel ik geen warmte.
In een ruimte zonder jou.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder geur,
Toch ruik ik je.
Achter elke gesloten deur.…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 en weiden
leef ik genoegzaam gezeten
heb binnen mijn woonoord
hert en zwijn wat na korte jacht
altijd goed smaakt
breng hier mijn nageslacht voort
om die leergierige welpen
in kennis te stellen
met vreugde en zorgen
van het wachtende leven
mijn neus vangt zwevende geuren
de Oostenwind nadert snel
heuvelland wekt vragen
Noordelijke stem…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 Het is weer klokslag achten,
tijd voor het journaal,
jij komt het leed verzachten
met jouw lichaamstaal
Als een echte modekoningin
toon jij ons de mooiste kleren,
zo heeft het journaal echt zin
wat de criticasters ook beweren
Ik let alsmaar op jouw ogen,
de serieuze klank van jouw stem,
zouden ze mij net zo mogen?…
Sprekende handen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 Maar haar rusteloze ogen liegen niet,
haar stem, nu haperend en krachteloos,
kan niets verbergen, met heel haar lichaam
laat ze zien dat ze verdrietig is, blij of boos.
Toch zijn het vooral haar handen,
spinnen die je soms onverwacht bespringen,
die, steeds in beweging, expressief spreken,
een leven leiden dat zich niet laat dwingen.…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 o glazen ademstoot,
o blauwte van heur stem,
o lichte lik en zachte tonen,
o diepte daar opdat ik!…