7766 resultaten.
Zonder haar aanwezig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Nog willen weten wat zij denkt
zij geeft geen antwoord, kan
geen antwoord geven, dan
haar gedichten opnieuw lezen
Verdriet zo groot en diep
als een zee of een oceaan
Van elkaar geleerd dat beter
niet van iedereen kan zijn
Voor sommigen altijd slechter
krommer en echter, niet rechter
rechtvaardig is het leven niet
Het gemis heeft tijd…
Zeehonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 een blij moment
tijdens mijn wandeling langs de
zee en op de pier.
Het was vooral genieten
met de zeehonden.
Vanmorgen dacht ik nog
voor mijn wandeling: kon ik
maar een zeehond zien.
Het werd nog mooier
dan het al was: twee zeehonden
bijeen.
De natuur bracht een wonderlijk moment op
deze sombere, grijze zondag.…
een verhaal van alle tijden (1)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Proteus
de oude man
van de zee
drager van
alle kennis
van het verleden
het nu en
en het later
een jaloerse
minnaar gunt de
ander het licht
niet in de ogen
waakt als een
een havik over
zijn ondeelbare
beeldschone schat
de zeegod hij
rekent zich rijk
tot het aanbreken
van die noodlottige dag
waarop de lucht zich
in…
AFSMEKEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
412 laat U de golven der toekomst
als een zee van liefde en genade
naar mij toe rollen.…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
in alle tinten zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 elk wezen verandert in
de duisternis van de nacht
eenzaamheid is het donkerst
in alle tinten zwart
de aarde ruw wakker geschud
in een zee van brokken steen
de onzichtbare aanwezigen
de schreeuwen van pijn
verwarde raven cirkelen
tussen hemel en aarde
de vergeefsheid van alles
staat vast
nergens thuis in een
onherkenbare stad…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Weten te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Daarentegen zal wie schrijft
ondubbelzinnig noteren
hoe wij weten te leven
in de Zee van Onderscheid...
Wie ogen heeft, die leze!…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
grijze wolken boven van hool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 maar gelukkig komen er
ansichtkaarten van oud-medewerkers
met zonnige groeten
van ver over de zee ,
die verjagen
de donkere wolken ,
heimwee en verdriet overdag!
hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu.
hoop!
investeringen kunnen nog redden…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.
Maar och wat kan het haar ook schelen,
ze heeft er zelf vrede mee.…
De wind is guur...
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
986 De wind is guur
goede raad duur
verliezen is zuur
op dit late uur
De zon schijnt goed
ze doet wat ze moet
en verschuilt zich niet
in een donkere hoek
De koers is onvast
een kind doet de was
de wereld is van glas
de buren hebben kunstgras
Een schorre haan kraait
de wind aan zee waait
hij is niet gebonden
maar voelt zich genaaid.…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Tussendoor sleep hij een kei tot wapen, vrat vuur uit het hout,
in een bed van bladeren schiep hij een bed
van meisjes aan zee, en geuren en slierten regen
uit hun haar of was het zeewater? Zo versierde hij
het leven en de oude boeken deed hij toe.…
Alleen in mijn dromen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.482 Ik keek achter mij en zag alleen de onmetelijke zee
en één spoor van voeten in het natte, stille zand.
Jij was er ook niet meer, je liep niet meer mee.
"Vriend je dromen worden niet gauw werkelijkheid
daarom heb ik het leven even overgenomen.…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar geur ruiken
en haar stem proeven
een glimp van haar glimlach zien
Bijna een jaar is ze nu weg
het voelt alsof het gisteren was
Laat me neerkijken op de zee…
WILHELMUS
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.128 Over de zee, aan het westelijk strand,
Ver van mijn Hollandse duinen en velden,
Sterkt gij mij, krijgszang van Nederlands helden,
Zing ik u, lied van mijn land!…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Foto te Bodrum, Turkije (2 september 2015)
De zee duwt een kind haar lichaam uit.
Zij is een arm geamputeerd.
En een been, koude krassen in vel en vlees.
Bebloede ribben tot aan een hart van drie.
Vader, dat ik u van tranen tot tranen schrijven moet. Moet.
Deze vluchtweg is oeverloos verminkt. Etter op etter.…
Emerson Lake & Palmer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
549 uit zee rukt
en naar jou toe stroomt
Als een lied
niet goed gestemd,
niet goed getimed
Maar ik zet het graag
per se voor jou op rijm
Zo is het leven
Geef je, leef je
van dag tot dag
Is er geen lied
dat ik voor jou
kan spelen?…
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden bijen wolken in het blauw'
...Dan maakt zich los haar sluimerende geest
Van 't Wedekind, de droomgestalte Mei
Die 't…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Toen men hem kroonde
met duizend miljard,
een zee groter dan arbeid zelf,
een loon om tien jaar
de hemel te ontdekken,
leek zelfs de lucht te buigen
voor zijn getal.
Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 Je vertelt me iets
over liefde, waarheid
trouw en vergane glorie
in de geheimzinnige lichtfabriek
vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld…
Coup 1947
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
750 Gerbrandy vond dat Beel aan ’t klooien was
Met Hazelhoff beraamde hij een coup
om met een militaire actiegroep…
In wezen was Gerbrandy groen als gras
De tijd was nog niet rijp en bovendien
Er was een kérel tegen: Willemien!…
hij opende je oesters
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
883 ik zag hoe hij
de parels ving
zijn aandacht hing aan
woorden uit jouw mond
hij reeg ze tot een snoer
dat glansde en danste
in zijn flitsende licht
jouw dicht schreef zijn verhaal
je liet hem duiken
in het groenblauw van de zee
hij opende je oesters
en nam de parels mee
om ze te tonen
aan een groot publiek
nog zijn de goven rustig…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…