Alle inzendingen over /vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Sigaret

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
De sigaret slaat niet aan tot haar derde alcoholische benutting Dan paft ze hem weg en maakt ze zich klaar om een nieuwe te bietsen Ze is geen roker, maar ze snapt het genot Dit is een euforische wending die de scherpe randjes doet slijten De bladeren aan de bomen krijgen weer vorm, gezichten gaan weer spreken, en ze denkt “nu ben ik aan het…
elfje24 november 2024Lees meer >

Lentelicht

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 527
Bloesems dwarrelen als vallende gedachten in de ochtendlucht De bloesems openen zich in stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong. Langs de rivier glinstert het water als bewegend glas, maar aan de rand kleven…
CB16 mei 2025Lees meer >

Vlinder van het licht

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 274
Kleurige vleugels vlinder glijdt door zomerlucht stilte in de lucht Onder een zachte hemel glijdt een vlinder over het blad, zijn vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan. De wind wiegt voorzichtig de randen van de bloemen, een fluistering langs stengels…
CB17 september 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
De ziel van een boom groeit wortels zo natuurlijk klimt dan naar de zon In stilte ademt hij het licht dat tussen bladeren zwerft; wortels luisteren naar de taal van het grondwater. Tijd beweegt traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde. De seizoenen schrijven hun letters in zijn bast; elk litteken draagt het gewicht…
CB18 oktober 2025Lees meer >

Herfsttranen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Druppel op een hoed wereld weerspiegeld in klein stilte van de herfst Eerste traan rust op een dor blad. Hij glijdt langzaam naar de rand en blijft daar even hangen, alsof hij luistert naar het zwijgen van iets dat voorbij is - een stem die nog nadraagt tussen de bomen. Daarna volgen anderen in een ongekend ritme. Ze dalen neer op mos…
CB3 november 2025Lees meer >

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Vergankelijke bladeren drijven langzaam mee op de stroom, draaien hun eigen kring van loslaten, en ik blijf staan, luister hoe het verborgen water de ongehoorde novemberverhalen draagt.…
CB1 december 2025Lees meer >

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
Ergens vergeet een blad dat het groen is, als het zich laat dragen door de fluistering van herfst. Het verlangt naar één laatste blik, één zachte bevestiging van zijn bestaan, voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen. In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden, als een traag vloeiend verhaal dat de wintergrond met stille gaven zal…

Bloesemdrift

netgedicht
2.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 663
de lente ontwaakt bloesemgeur drijft in de lucht tegen de schemer…
CB10 april 2026Lees meer >

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…
CB30 mei 2026Lees meer >

de muren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 175
vaak zijn het de muren die mij binnen danwel buiten houden zij blijken dan invoelbaar of een gevisualiseerde opstandigheid een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal maar soms overleven ze de eeuwen die wij goden moeten doorstaan dan kunnen wij nog duizend keer proberen te vliegen onze hielen lichten voor de zon opkomt alsnog moeten…

Ode aan Hiroshige

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 269
Maan boven het veld wilde ganzen verdwijnen nacht blijft nog even…
CB13 augustus 2026Lees meer >

Het stoffige zilverglas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
De gezichten in het glas waren ooit van vlees en bloed een jonge man met vrome ogen een moeder die zacht zong nu zijn ze opgelost in het kille kwikzilver van de tijd hij schraapt de achterkant van de spiegel kaal in de hoop een glimp van zijn eigen jeugd op te graven maar hij vindt slechts het stof van een mislukt bestaan zijn vingers…

De stille terugkeer

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 732
En wanneer regen hun randen verzacht tot bijna niets, blijft slechts een dunne herinnering achter in donkere aarde, waar het verval zich mengt met nieuw begin en vergankelijkheid ademt als een stille terugkeer.…
CB2 oktober 2026Lees meer >

In de diepte van de herfst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 49
Herfstig blad valt neer raakt de rand van stil water kringen zonder klank Herfstblad zakt traag neer, alsof de lucht het nauwelijks nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast, en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft. In de diepte van de herfst vouwt het licht zich dunner rond mijn gedachten, alsof het zichzelf…
CB23 oktober 2026Lees meer >

Gevallen blad

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
Een gevallen blad rust stil in het ochtendgras de wind weet van niets Het laat zich niet haasten, dat loslaten van de tak die het zo lang gedragen heeft. Het rust nu even in het gras van de tijd, zonder te vragen waarheen de wind het morgen voert. Soms vangt de huid alle geluiden te hard op, soms glijdt de dag geruisloos langs je heen.…
CB4 november 2026Lees meer >

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Zachte schemering streelt de kwetsbare klaproos en grijze wolken De klaproos staat langs het pad waar stof en stilte elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn. Tussen het hoge gras beweegt ze mee met elk zuchtje wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt zonder…
CB6 november 2026Lees meer >

Herwaardering voor Van Herwijnen

snelsonnet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Carol...Ik was hem eigenlijk vergeten Althans, ik denk er niet zo vaak meer aan (Bekende weg die spelers dikwijls gaan Alsook degenen die nog van hen weten) Het beeld is schrijnend midden in de roos: 'n Levensloop in 'n kartonnen doos…

Mijn Lied

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 977
iemand naar mijn verhalen Ik verlang naar een antwoord Ik weet dat het er is Voor mij nog een gemis Nog nooit een ander lied gehoord Iemand heeft het gecomponeerd Wie heeft het geschreven Heeft Hij nog niet genoeg geleerd Waarom blijft Hij noten weven Handen die klappen Is mijn enige wens Mijn tijd om op te stappen Afscheid van een vergankelijk…
Adamas10 juni 2002Lees meer >

Laat ik nu leggen lichte dingen

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.408
Laat ik nu leggen lichte dingen op haren lijf en gauw verganke- lijke, laat het zijn rozeranken en bloemen andere en trosseringen en wiekevlokken van grote bleke vlinders en blanke dauw geregen aan herfstrag, alles wat van de vege lente nog is, die gauw verstreken; en iets van zonlicht, nu ik het kuis en koel…

in het woud van morgen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
raap de bladeren, mijn zoon in het woud van morgen ze vertellen van wat is geweest maar vooral wat komt en dragen de vergankelijkheid, het sterven, doch ook de nerven van wijsheid die bevrijdt buig, mijn zoon voor de aarde in bloei vertraag je pas bij het voelen van het zachte mos denk daarbij aan de mensen die onevenredig woelen…

Dauwdruppels

netgedicht
4.9 met 66 stemmen aantal keer bekeken 2.514
In mij zetelt het ongewone en vergankelijke dat altijd weer om voorrang schreeuwt, slechts mijn hart beheerst het ritme, samen verder dan de niet mis te verstane fluisteringen van een gedroomde onmetelijkheid. dat jij mij schonk in alles wat niet kon.…
Rob van Tol8 augustus 2010Lees meer >

Herinnering van morgen….

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Vergeet je heemtuin niet, onderga de vergankelijkheid in alles wat er is, versta de schoonheid in elk segment van wat je vergeten bent, verteer de wisselwerking die een omhelzing biedt, eet uit de hand van de betrekkelijkheid in het licht van rozengeur en maneschijn.…
pama19 juni 2011Lees meer >

Pats!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
als wil Ik het moment vangen in Mijn hand die zich meteen Daarna sluit, maar tussen De kieren van mijn vingers Is het al weer gevlogen In de tijd, en mijn leven Niet meer dan louter vergankelijkheid…

Roos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Want schoonheid is vergankelijk. Dus pluk een roos en neem er dan ook maar de doornen bij. De distel heeft geen hinder, ieder gaat hem uit de weg. Hij kan bloeien zo hij wil en hij geniet, samen met zijn mooie vlinder.…
Antje4 augustus 2021Lees meer >

Rust in je hoofd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Laat de wereld even voorbij waaien het ziek zijn is al zwaar genoeg maak je hoofd leeg en denk aan niets het is niet te verklaren waarom de een meer moet lijden dan de ander je bent een man zonder land een toekomst zonder horizon een verleden vol vergetelheid vergankelijk op weg naar het einde ik heb je lief gehad in barre tijden de…
mobar22 maart 2024Lees meer >

Lege fles

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Lege fles was je maar vol gebleven alles is inherent en incompleet door grove vergankelijkheid vergeten in het dagelijkse nieuws door deze worsteling met eeuwige dorst mijn baard groeit harder dan mijn salaris er zitten bladluizen in de frisse avondsalade ik laat de moed vooralsnog niet zinken in de badkuip vol met geurig badschuim je…

ontmoeting

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 907
van mij mag de hemel komen zei hij en ik begon aan mijn derde taartje ik zag hem dromen van een bestaan zonder aardse pijn het huisorgel speelde als automaat klanken van bach zijn vingers toonden het verraad van vergankelijk bestaan die hij reeds bij aanvang van 't leven zag toch was zijn engel nog volledig aards en gastvrij…

Zo de steen bedoeld is

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 949
Ook jij kunt me niet bevrijden van vergankelijkheid of van de steen die geen echo’s wil herhalen. Niet zonder toeschouwers of minder schaduw. Dat weet ik, antwoordde je.…

Oude foto's

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
verdiep me in oude foto’s generatie van m’n grootouders met m’n geest in spagaat overbrug ik heden en verleden geboorte en sterven meegesleept als in ‘n film voel ik de vergankelijkheid en de snelheid van de tijd voel de pijn van weemoed omdat ze er niet meer zijn hun verwondering bewaard gestold in de tijd lees verwachting…

Opstaan van het beest

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Verstand heerst en voorkomt dat ‘t gevoel escaleert, maar soms staat hun ziel in brand gaan gevoelens - sterker als de leer - in hun brein te keer Even zijn ze weer het beest -dat wij lang zijn geweest- zonder besef van tijd en van vergankelijkheid, primitieve toestand van redeloosheid Hun wankele geest overgeleverd aan gevoelens…
Custor1 maart 2010Lees meer >