Alle inzendingen over bodem

1075 resultaten.

Sorteren op:

Haiku Voor Alfonsina

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Jij de dichter jij wachtte Het einde niet af Jij koos voor de zee Daar liep je statig en trots Over de bodem Zeepaardjes schelpen Lichtgevende zeewezens Begeleidden jou Vol van verlangen Hebben zij uitgekeken Naar jouw poëzie Die jij zal schrijven Voor hen op de zeebodem Dood was niet je eind Het was een begin In de diepzee…
J.Bakx24 januari 2023Lees meer >

ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN, OF TOCH!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN ja, ja in figuurlijk zin maar letterlijk natuurlijk niet De Groningse Waddeneilanden onbewoond en puur natuurlijk Rottummerplaat en Rottummeroog mooi oog en een plaat van een eiland daar ben ik vriend van daar zet ik ooit voet aan grond dan kniel ik, kus de bodem, in alle stilte ga ik op in onze meest Noorderlijkste…

Koude oorlog

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Elk glas heeft zo zijn dubbele bodem, dubbele betekenis, dubbel bedrog. Een veelkoppig monster dat leeft van gestolen dromen, verstopt achter een vizier van zwijgen. Hier ligt een man onder een doodwit laken te kijken naar een raam aan het eind van zijn hijgen. Donker ommuurt, verslagen in strijden.…

mijn lijk zal tussen hout betalen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
het bos is hol de bomenrij komt maar niet naderbij het pad is al verleden ik wil de stammen voelen de sappen horen gaan maar ze ontwijken kijken me niet aan ik zoek wortels om de boom te raken maar in de bodem vind ik enkel gaten het blauw dat hemel biedt is er nu niet, bladerkronen dichten zich volkomen angst laat me verdwalen…
wil melker30 oktober 2003Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…
oepsie19 februari 2003Lees meer >

laat ik het zo zeggen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
laat ik het zo zeggen nee nu, het ijs weer dunner wordt de bodem omgekeerd als roerloos spiegelland bijna vervalt in vroeger staat het oude kind dat dragen wil en alles ook verdragen heeft dat kou verhulde en licht weerkaatste met vastgeknoopte schaatsen losjes op de rug nu spreek ik – niet van toen – na vele winters op een rij…

Verzuchting

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 704
Als woest water die mijn oevers doen inkalven en jouw bekken uithuizig wordt in mijn bodem. Zullen wij ons dan bloot te glunderen leggen voor elkaar? Als een kamerheer en een Chinees theemeisje? De uitkomsten van ons vlees en lusten samentellen op het telraam?…

Bloesem van Magnolia

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Zacht dwaal je neer als naar de bodem van de zee waar je opnieuw zal bloeien. Maar wees geen bloesem die opstijgt en nooit meer terugkeert naar haar witte lakens.…
Zeno27 mei 2004Lees meer >

Vaakbeestjes

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.555
In jouw ogen zijn, verdrinken zinken naar de bodem waar kalk en zout conserveren schelpdieren, anemonen hechten Draai om vrouwen van Lot bedek de ogen, volg of versteen zie geen meteoren brandend dalen onmensen smelten in de straten Massief blijf ik bewegen en jij kraakt steen, verkruimelt mij krakend tussen de vingertoppen van duim…

dansende beuken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
de grillige verstarring van dansende beuken reikt naar de hemel een dreigende storm het bladergoud verdoft de geur van de herfst warrelt door het woud raast over de bodem de wolken sluiten en verdonkeren deze plek een veluws mysterie woelt in de razernij vannacht zal de legende in ‘t zilveren maanlicht nahuiveren door dit woud in…

Vluchtend zand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
maar diepgebogen spijt toen ’t spreken mij nog toebehoorde in talen wereldwijds het gezucht van falende duinen en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos de afstanden schiep werpt nu stroken nevels met aan de randen het stoffige vluchtend zand zelfs het water krijt strepen aan de horizon en ergens ligt een driemaster diep verzonken op de bodem…
elze18 februari 2009Lees meer >

Hoe diep

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.213
zij groef de jaren op en stuitte telkens laag na laag op wat opnieuw met pijn weer bovenkwam waar ligt de bodem dan? hoe diep moet je nog gaan voorbij de jaren die zij deelden nog verder dan de rituelen dan liefde vol intimiteit nog sterker dan de steun, geborgenheid?…
annabel11 maart 2009Lees meer >

Het oog van Pasen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Toch raakt de zon mijn huid zo anders nu je handen me zalven, me raken tot aan de bodem van het geluk je lach bloeit in het oog van Pasen en al het nieuwe groen is de pleister die de herinnering bedekt aan de lente die slechts boze dromen baarde en onze harten uit elkander dreef maar het anker haakte aan het besef dat liefde onvoorwaardelijk…
elze12 april 2009Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 558
In een zwarte woeste wereld waar wolken blijvend samenwoekeren de bodem zompig kluiten blubbert wacht ik op dat herlicht moment waar tussen duistere dagen een spleet van zon zal vallen zo schrijden doet de wereld tot glimp van nieuw begin.…

bedrogen kom ik uit

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
en ik mijn droom fantaseer waar ik in fabelen door krochten marcheer en hoerensteegen markeer door te urineren tegen hoekstenen van steeds een nieuw adres de diepgang van de gracht waar mijn kiel in is blijven staan of gehaakt aan de bodem en het eind van een oud leven ergens blijft mijn hart steken in bovenstaande woorden en wil ik…
elze6 november 2010Lees meer >

Grieks

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…

Wet van Archimedes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ergens toch moet de bodem vaste voet aan grond bieden, hoewel ik meestal afdrijf van daar, waar ik zou willen zijn. Van hogerhand ontbreekt het helaas aan toereikende uitleg.…

Ver weg, zonder mij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Badend in duister Verlangend naar jou Drijf ik op de oceaan Verloren in het gemis Gedachtes raken bevangen Verleden, heden, toekomst Zink langzaam, Tot de bodem van het bestaan Een diepe slaap Vervult mijn wens Geest overstijgt Stroomt weg Naar een plek Waar ik jou ontmoet Waar zielen versmelten Het duister verdwijnt…

Meren en poelen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
De meren van zwartgalligheid zijn somber o zo diep verleid je niet erin te zwemmen geen bodem die je daarin ziet haar doel is al zuigend jouw levenslust te remmen je verdrinken in verdriet Zoek liever die kleinere fijnere poelen die heldere koele klare ze zijn niet zo bodemloos diep zij zijn de juiste de werkelijk ware die het opperbest…
c. ale29 december 2017Lees meer >

Verlatingspijn

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 390
hij heeft de blikken die jij hem vol liefde hebt geschonken tot op de bodem leeggedronken jullie samenzijn had niet alleen de fraaie schijn van liefde maar voelde ook diepe verlatingspijn afscheid met schrik in je blik maar ook weten dat ik terugkom want in voor even is geen vergeten pas later kwamen staan en gaan in…

Waar het water laag staat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Hij werkt waar het water laag staat Een dagelijkse inloop van honger en dorst In zijn boot, staat het water hoog Al zijn paarden heb ik bereden: De vurige, de snelle, de krachtige Er staat water in de boot En terwijl híj zorgt voor water en brood Stap ik in de jol met overtollig nat Schep schep voor schep Een bodem in het vaartuig Het…

In strak staccato

netgedicht
5.0 met 217 stemmen aantal keer bekeken 411
ik het zwart bruine rotsblok hoorde spreken in het aanwakkeren van een ijskoude wind er werd ons geen uitzicht op warmte gegeven in het donker ogende gat dat als opening sprak in strak staccato geselde wind het gesteente waar de vegetatie het liet afweten zonder enige vorm van houvast nog sluipen restanten over de bodem…

bloeiden letters

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 458
letters tot woorden met de warmrode inkt van het leven zij krulde de rechte delen tot een harmonische dans verdiepte met kleur iedere kant tot een emotioneel expressief in uiterst gevoelig liggende tendensen van zinnen in warme analogen die in alle bestaan naar de uithoeken van misverstand zijn gegaan en in tijd tot op de bodem…
wil melker13 september 2022Lees meer >

Nietszeggend

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.657
Samen toekomst kijken, terwijl liefde vooruitliep op rotsige bodem... puntige stenen in uitgeslepen grotten.…
Ditheke22 april 2005Lees meer >

Carrousel

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Zij ligt op de bodem van een eindeloze, onmenselijke en machteloze uitputting. Hij put zijn kracht uit haar tranen en verspreidt die met een gewetenloze veelvuldigheid, waarvan de dominerende en beestachtige stank mij overheerst. Een carrousel waar menselijke gevoelens steeds meer wegvluchten en waar een ziel geestelijk ineenstort.…

maar als ik lach zie ik je rug

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.155
wanden je wilt mijn ogen wel maar kaatst mijn blikken terug ik speel met jou dat spel maar als ik lach zie ik je rug je stapt alleen de wereld in met handen vol verlangen je speelt altijd met tegenzin want niemand kan je vangen je bent zo welkom maar je hart ontsnapt als ik je raak ik kan je niet meer knuffelen omdat je zonder bodem…
wil melker29 november 2002Lees meer >

lacht om die trieste atomen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.264
breekijzers roesten herinneringen slapen in nachten zonder schaduw ooit scheen de zon langs de maan op de sterren blind voor de dag mensen krioelen op de bodem wroetend in de tijd, de wind blaast erosie verbeter de wereld en jaag op de dood voor een nieuw perspectief sporen horen hier niet vandaag is gegeven om het leven te…
wil melker9 december 2002Lees meer >

Botshol

gedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.826
Geen bodem waarop schaduw meevaart. Helder het zwartst. Onttrekt zich in verte aan verte onttrekt zich in vlakte. Water onder water luistert niet. Likt niets los. ------------------------------ uit: 'Botshol', 1980.…

Reikte je de hand

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
het waren geen tranen een tsunamie of de springtijvloed maar langzaam stijgende emoties en het deed je goed in ontspanning verwaterden gevoelens het eerst in overloop je wilde uit het zuigende moeras nog met de ogen droog ik reikte je de hand jij ging op eigen krachten weer aan land en weet de bodem weer ja dit gebeurt…

Venster

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Januari baart schrille dagen schenkt fluisterdunne lichten luchten, wrang en jachtig waaien onheilsberichten tegen de heldere ruiten beslagen blijven mijn gedachten traag trek ik tekens van toen door het brakke vocht op het glas van vandaag waarop het vergezicht stokt druppels aan het vingerschrift zoeken een bedding naar een onbekende bodem…
Kees Keizer29 januari 2007Lees meer >