544 resultaten.
Moeder
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
589 In het woud en in verre bossen
in menig weide met grazende ossen
in welige akkers bij de groene bomen
steeds zal haar aard weer boven komen.
Het frisse kent ze in overvloed
van alles ook het zuur en zoet.
Hoe legt zij leven op een schaal
waar ook zwaartekracht al zegt daal.…
Geestelijk goud
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
679 (voor Mirjam)
Ik kon je geen aardse schatten bieden,
ook al had ik dat zo graag gewild,
weelderige hemelbedden en schone lakens,
schalen vol rijp fruit en wijnen van allure,
landhuizen in wijdse bossen of aan de frisse
oceanen, privé-helicopters en bubbelbaden.
Ik ben slechts een arme dichter, die met
heel weinig genoegen moet nemen.…
Heerenveen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 Ik draafde als een slanke antilope
door de bossen van Oranjewoud,
op jacht naar geheimen
die ik onbewust beminde,
verzopen in een mesttobbe
door brute moordenaarshanden,
die mij intimiderend de adem benamen.…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Hoge klimmers, gekroonde bossen,
bloesemwangen. Maar ik beween in dit kleine lied
het verloren licht: je sloeg de maan met je linkerhand.
Waar ben je bang voor mens van deze aarde?
Met je rechter bracht je de koude dood. De duisternis
is niet begrepen. Het zonnebloed van deze
aarde corrumpeert en brengt nog steeds de dood.…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen.
Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden werden weefsel
Brood is weer deeg en gist
Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg
Je opent luiken en laat de schaduw binnen
Je bent bekleed met zachte mossen,
de druppels glijden van je vacht
Onhoorbaar zwem je
in de bossen…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Met mijn kindervoeten liep ik op dampend
heet asfalt na het zwemmen in het Nieuwe
Hemelrijk, een plas van een reus tussen de
Drentse bossen. De cola was lauw en prikloos
geworden, maar in de verte wuif jij, fris en
vrolijk als een oase, die ik al die tijd
zolang heb gemist.…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 spant rond zijn buik
Zijn kuiten kaal en glanzend
Rustig rijdt hij de straat op
Eerst links dan rechts voorovergebogen
gespt hij zijn nauwsluitende schoenen vast
Wanneer hij gaat staan
handen op het stuur
trapt hij krachtig steeds sneller de pedalen rond
Uit het zicht verdwenen
zie ik hem gaan
over smalle paadjes
tussen velden
langs bossen…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 In dit jonge vaderland
vol rijke bossen en weiden
leef ik genoegzaam gezeten
heb binnen mijn woonoord
hert en zwijn wat na korte jacht
altijd goed smaakt
breng hier mijn nageslacht voort
om die leergierige welpen
in kennis te stellen
met vreugde en zorgen
van het wachtende leven
mijn neus vangt zwevende geuren
de Oostenwind nadert snel…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen
langs de zeeweg van
heiloo naar
egmond aan zee
door duingebied vol
naaldboom bossen…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 Tweegezicht met drie poten die wegrent
Door de bossen, waar de schaduw hem kent.
Met opvallende ogen die glinsteren als sterren in de nacht,
En een glimlach die geheimen in zich bracht.
De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.…
De vriend van de gewonde vossen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
414 De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden,
Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij,
Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 De verschillende lagen in het geluid van de bossen
leken als de enige relevante. Hoe kon iemand nog
spacen op wat vroeger het einde heten mocht?…
Uilenvlucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Bossen slikken licht.
Ik rijd op de rand van wat mijn hart nog kan dragen.
Bomen flitsen langs
als geesten in de schemering.
Geen pauzes, geen remmen.
Alleen de zwaartekracht die mijn brein overneemt.
Excuses voor de muren die ik achterlaat,
voor de brokstukken van wie ik was.
Ik wil vallen.
Een klap die alles stopt.…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Meierijstad
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 verspreid over plekken met eigen haard
en opgebouwde waarden gezegend
die zijn ontstaan door de eeuwen heen
deels zelfs met stadsrechten bejegend
de mens woont hier nabij
steden met een echte Brabants allure
maar hier, op een plek vol van nijverheid
blijven zij ergens eigenzinnige buren
tussen de beschermde natuur
van heiden, velden en bossen…
De tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Ik wandel door de bossen
ruik de geur van vrijheid
ik mis niets, ik ben gelukkig
Ik loop langs een tuin
zo mooi als een paradijs
ik mis iets…dit paradijs
Ik zie mensen naar me kijken
lach hen vriendelijk toe
tranen stromen over hun gezicht
Ik blijf staan voor het hek
de barrière tussen hen en mij
ik wil bij hen horen
Ik voel een…
Kraaientaal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Om te kunnen blijven waar ik verveelvoudigd ben,
in het landschap van bossen, bomen, akkers
en weiden,
mijn kraaienpoot wrikt een McDonald’s doos open, blijvend geketend,
aan de angst, die aan me knaagt.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 Het sap heeft dan een seizoen
door zijn aderen gestroomd
Zo gaat dat jaren, keer op keer
En maakt hij ruimte voor komende tijden,
Maar dat is na een innerlijke doch rijpend sterven;
dat hoort ook bij het leven in de bossen
.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het avondrood vervallen oude stenen muren
de slapende bossen…
jenners contra likkers
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 gegeven de schrijnende jenners
die rust'loos joelend fokken
om soortgelijk broedsel te lokken
krenkend de likkende penners
ontremd vaak veel in steden
waar ze in ‘n mum verstieren
wat penners in jaren versieren
voor burgers die leden en beden
om waarheid in woordspinsel
gelaarsde kat en roodkapje
blauwbaard in bessenpapje
mossen bossen…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Te wandelen langs diepgroene vijvers en
gonzende terrassen
brandingen bossen en tijd
versmolten
versmelten:
bizarre klokken hangen ademloos
aan de wulpse lippen
van de verborgen dame,
haar ogen: begeerlijk blootgegeven passie.…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 Hij ziet dat de bossen al
geel, bruinoranje getooid zijn.
In de verte komt de zon op.
De heide wordt gevuld met
een licht die een warme glans
aan de herfstkleuren geven.
Zijn voetstappen achter hem
verdwijnen door de warmte
die de zon nog heeft in oktober.
Hij geniet van de stilte vandaag.…
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 het gelijk van vissen vingers
het kwintet van de complicaties en braille
het gelijk van de ogen op borsten
het aanraken van de taille der vertedering
het gelijk van honderd tegelijk zingende bossen
het gelijk van het gelijken
op een grote gek die door drinken denkt
- in de rivieren drijft de hemel
mee met de aarde en de werelddelen…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 Jij, groen, ik hield je voor gestorven,
voor uitgeroeid, uitgegroeid,
tussen de groene en ongerepte bossen
door een deken
van zacht groen veenmos heen,
mocht mijn respectievelijke blik
je nog een keer zien
om je een laatste keer,
zoals echter eerder waargenomen
in mijn armen te houden,
betrouwbaar je hete lippen te kussen..…
Weet je nog...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
3.544 Er groeiden zomaar grote bossen narcissen,
als een kind, zette ik ze overal neer.
Ik vraag je: "Weet je nog?"
Dit was wel zestig jaar geleên.
Je kunt het toch niet weten,
want lang geleden ging je heen.
Het zijn alleen herinneringen,
het zijn er o zoveel...
Ze hebben alleen waarde
Als ik ze met jou deel.…