Alle inzendingen over brak

1295 resultaten.

Sorteren op:

RECONSTRUCTIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
op losse stukken perkament herkende ik jouw woorden tussen resten bloed ze vormden een gedicht ik las de flarden - 'licht' en 'mededogen' - wat paste heb ik naast elkaar gelegd de omgekrulde randen zwartgeblakerd en nog heet braken de zinnen af ze waren doorgelopen ik sloot de ogen en met mijn handpalm heb ik elk fragment bedekt…

In de zon

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 9.030
. ----------------------------------------- uit: 'de Brakke Hond', nr. 73, 2001.…

niet zoenen op het zebrapad

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
wat waren ze jong nog zo onbezonnen hadden ooit wel de droom van huisje boompje beestje maar het wilde niet er kwam die kink en de kabel brak herstel werk kortsluiting haar motto werd eeuwig zal ik bij je blijven maar tja eeuwig is niet al te lang ook hij zocht en vond voor even na jaren alleen toch weer die glimlach op het zebrapad…
windwhisper14 februari 2010Lees meer >

Je herfstige dromen

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
jij liet iedere herfst jouw bladeren vallen schoonde losse gedachten in het nieuwe verwachten maar dit jaar braken de takjes kwam er ruimte in de verfijnde structuur nog toon jij kracht in de stormen van heden maar wij merken al hoe je geest heeft geleden de knoppen zijn weg in het kaal dat nu rest alleen in je herfstige dromen…
wil melker21 september 2011Lees meer >

Phoenix

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Geef mij schreeuwen, vechten, gooien om al dat wat jij mij deed en waarmee ik mij ontkende - dat wat nu nog aan mij vreet – uit mijn lijf en ziel te braken voor het alsnog mij verteert en de zegen van mijn woede in zijn tegendeel verkeert.…

Ik was de schikgodin

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.523
Hoe jankte niet de kast, alsof haar vliezen braken toen ze gingen. Wie schept, baart sterven. Ik knipte navelstrengen door, ik leerde zonder zakdoek wuiven. ------------------------------- uit: 'Vergeten licht', 2001.…

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >

i²=-1

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Je brak mijn hart en ik bleef opgezadeld met een breuk, waarvan de teller hoop en wachten spelt de noemer wanhoop en verdriet. Ik breek sindsdien mijn hoofd over die breuk: ze is mij te complex ik breek de tanden op negatieve oplossingen als ik imaginaire varianten uitprobeer.…

avondklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag vliegjes dansen, in hun rei daar -boven aarde, en de ontij van haar uitgebluste dag de zon brak traag door ‘n stilgevallen rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos haar glimlach in het water later, toen de wereld sliep staken alle wolken weer de draak met maanlicht en de sterrenvloed van lichtende gedachtes, vaak verweven met…
switi lobi25 september 2014Lees meer >

In fases gestremd I

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.619
vraag ik mijzelf liefste wat doen we vandaag als de gordijnen opengaan klinkt er muziek van verpozingsaard dat ik van pure denkkracht braken wou de weg naar mijn bedluchtgemoed slaap ik in als het meisje uit het sprookje met de beren slaap ik in jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt wat gek is want zo goed ken ik je niet maar…

Mijn dode moeder opgebaard

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Mijn dode moeder opgebaard Mijn ogen flitsen lijk een camera Dat beeld moet in mijn geheugen Klik, in plaats daarvan Plots, een beeld van vroeger Herinneringen haperen in baren Als brakke tranen spontaan. Snik Slik, vrees om wat komen gaat Angst voor wat nabestaat Hoe het ons zal vergaan.…

Wolken in een waterplas

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 605
Ze bouwden een barricade een brak bouwseltje zonder naam. Niets om over te vallen even zwaaien soms met een theedoek-vlag. De jaren gingen tellen uit het donker rezen barrages iconen van vijandigheid. Op bittere grond beland achter zwaktes verschanst in onthechting thuisgeraakt. Zou het kunnen?…
J.Bakx22 maart 2024Lees meer >

De pijn van contact

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
ik kende de bruggen met hun snelstromend flitsend water waar hun schaduw met diepzwarte woorden riep om te duiken mee te gaan in de fuiken der verlokking van het niet meer bestaan nog restte de kou en een twijfelachtige afzet bang voor de pijn van contact in de klap die het water echt brak en de brug verdween…

een bed van blauwe bloemen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
met doffe huid gingen wij door geweld door ijzer en ijs duizendmaal gaven we tol om door te kunnen gaan onze ogenglans was gebroken we zagen een gouden schijn op de vleugels van de roofvogel daarboven we braken bloemen in het gras we zouden wachten op het rijzen van de dag op het wijken van de tijd de tijd was iets en niets…
J.Bakx18 juni 2024Lees meer >

dacht je meerjarig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
ik heb je geoogst nieuwe voren geploegd maar je land ligt nog braak heeft de lente tegoed toch schijnt de zon en groent de natuur maar jouw zwart ligt erbij alsof de winter nog duurt waarom kon je niet groeien in de herfst van de zomer je rijpte volop en kleurde zo mooi in de wind van je dromen ik heb me vergist dacht je meerjarig…

Heel mijn hart

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.802
Er was eens, ja een sprookje realiteit haalde echter snel in wat er in zat het verleden te aanwezig en heden zijn er blikken zonder blozen veel te leeg, steeds riep hij heel mijn hart zal ik je geven gekregen mooie woorden, en zij brak 't verstand ten einde leven hopeloos ongewild. haar gevoel weer zuiver voeden en te kleuren wit gevuld…
bliss16 december 2004Lees meer >

in het bos

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
in ‘t bos ging het er flink op los takken kraakten stammen braken heel veel geweld het bos geveld niet langer vertikaal maar horizontaal liggende stammen hierop groeien zwammen de stormschade groot maar het bos is toch niet dood inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…

de ogen dicht

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.208
ze zag hoe schaamte de lakens bedekte met een bleke blos alsof haar buik nooit zou baren en enkel prooi werd van de zwartste nacht al wat ze kon zien, de woorden te klein, werd wind en vreemd uitgespreid zonder bedaren en op het harde gras, waar geen mens meer keek, brak elke maan in het schommelen, stil de zonde bevroor in het boomzwijgen…

Windmolen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.196
in de gestroomlijnde koker door een kluwen van kabels verbonden met fijne mazen het net dat verdeelt Groene stroom is verwekt in vallei of poldervlakte De baron die zich wentelt in blauw bloed zeurt over de vervuiling van de horizon de meeuw die zijn vleugels zou schenden Hij streelt zijn kwabbige bierton Als ik me niet intoom braak…
Wim Veen20 september 2005Lees meer >

Naak ik iedere morgen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 868
ze braken in hoorde de sloten kraken van mijn afgeschermde dagen in het leven hier had de muren zelf gesteend gehouwen uit gevoel dat daglicht niet kon dragen want spoken uit de nacht wisten het stollen van de specie jarenlang nog te vertragen ik fundeerde met mijn twijfels en een veel te grote mond die constructie bleek ook…
wil melker18 november 2007Lees meer >

Een hongerige God?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Het nachtgetij ligt als mozaïek te straten in de nacht, ‘k dacht dat ik niet mank was geboren maar toch lispel ik zoals het kreukelhout door de wind wordt geteisterd ‘k ben niet bang om mijn ogen te sluiten en het krakend beuken te horen braken van het vuur waardoor het wordt verteerd neen, het einde van de wereld kent geen vorm die…
elze29 april 2009Lees meer >

Je golfde eigenwijzigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
proef de zee koud aan handen zilt in verlangen naar de zomers van toen kil in grijzigheid je golfde eigenwijzigheid maar ik wist je in de onderstromen te verleiden tot een warme zoen die spetterde het ijs brak waar de sneeuw nog lag en leek alsof het volop lente was in samen kristallijnen gaan we grenzen uitproberen jij tekent…
wil melker8 januari 2009Lees meer >

Het kerkdijkje

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.715
Het kerkdijkje is dichtgegroeid met wilde struiken, het land licht braak.…

roest

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom zo leek het en zo torende hij luidkeels hoger in de blauwe herfst de kilte brak in honderd stukken een wagenwiel vol goud verdraaide allengs alle hoeken in het oude gras langs hun glanzende stipjesjas gleed de dag ineens omlaag de hond pakte de stok en ik hielp zoeken tot de morgen…
switi lobi7 oktober 2010Lees meer >

zuster Ursel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
(in haar glimlach zweefden vlinders ze braken één voor één uit hun bescheiden glans) in haar handen blinkt een steen zacht gemaakt door broze woorden op een dankbaar stuk papier buiten waar de vogels al mijn loflied hoorden bloeide warmte over alles heen en ik ben klein, ik draag een stil gebed dat vastgezet door haar belofte als…
switi lobi5 september 2012Lees meer >

Marietta

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Opgesloten in je net Van lange, zwarte haren Je staart in je gedachten Zomaar wat vooruit Op volle kracht probeert Mijn geheugen te bewaren Wij, verkleed als twee prinsesjes In een zorgeloze tijd Even nam naïviteit Ons nog onder haar vleugels Een glazen schild voor even, Maar de last werd toch te zwaar Het brak, ook jij, ook ik, ook…

Herinnering aan de toekomst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
En zie hier Wat er gebeurde: De toekomst Kwam niet, Later brak niet aan, Het enige Dat ik bewaar Is de herinnering Aan een toekomst Die nooit gekomen is - Ik groeide op, Dacht veel na En speelde niet.…

Zwoel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Het zweet brak ons uit maar dat kon ons niet weerhouden, om tot elkaar samen te komen. Jouw zijdezachte lippen verbonden met de mijne: het werd een weergaloze zoenpartij. Mijn liefste, wij hadden elkaar gevonden en met verlangen en wederzijdse liefde hadden wij de hele nacht diep respect voor elkaar. Zwoel…
Dick Voogd27 augustus 2019Lees meer >

Nachtwoud

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Met iets dat er ontroerde in verdriet misschien in schemerlicht iets anders leek in Amsterdam Oost, in een mistroostige eetgelegenheid brak zij het brood en schreef in het avondschrift woorden over het nachtwoud: Bomen van het nachtwoud staan in duisternis samen onder sterren van de nacht jonge takken spruiten naar de hemel onder het…
mobar4 juni 2021Lees meer >