1295 resultaten.
RECONSTRUCTIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
814 op losse stukken perkament
herkende ik jouw woorden
tussen resten bloed
ze vormden een gedicht
ik las de flarden
- 'licht' en 'mededogen' -
wat paste heb ik
naast elkaar gelegd
de omgekrulde randen
zwartgeblakerd en nog heet
braken de zinnen af
ze waren doorgelopen
ik sloot de ogen
en met mijn handpalm
heb ik elk fragment bedekt…
Waar liefde woont....
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
700 Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 .
-----------------------------------------
uit: 'de Brakke Hond', nr. 73, 2001.…
niet zoenen op het zebrapad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
584 wat waren ze jong
nog zo onbezonnen
hadden ooit wel de droom
van huisje boompje beestje
maar het wilde niet
er kwam die kink
en de kabel brak
herstel werk
kortsluiting
haar motto werd
eeuwig zal ik bij je blijven
maar tja eeuwig
is niet al te lang
ook hij zocht en vond voor even
na jaren alleen
toch weer die glimlach
op het zebrapad…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Phoenix
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Geef mij schreeuwen, vechten, gooien
om al dat wat jij mij deed
en waarmee ik mij ontkende
- dat wat nu nog aan mij vreet –
uit mijn lijf en ziel te braken
voor het alsnog mij verteert
en de zegen van mijn woede
in zijn tegendeel verkeert.…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…
i²=-1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Je brak mijn hart
en ik bleef opgezadeld
met een breuk, waarvan
de teller hoop en wachten spelt
de noemer wanhoop en verdriet.
Ik breek sindsdien mijn hoofd
over die breuk:
ze is mij te complex
ik breek de tanden
op negatieve oplossingen
als ik imaginaire varianten
uitprobeer.…
avondklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 ik zag vliegjes dansen, in hun rei
daar -boven aarde, en de ontij van
haar uitgebluste dag
de zon brak traag door ‘n stilgevallen
rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos
haar glimlach in het water
later, toen de wereld sliep
staken alle wolken weer de draak
met maanlicht en
de sterrenvloed
van lichtende gedachtes, vaak
verweven met…
In fases gestremd I
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.619 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
Mijn dode moeder opgebaard
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 Mijn dode moeder opgebaard
Mijn ogen flitsen lijk een camera
Dat beeld moet in mijn geheugen
Klik, in plaats daarvan
Plots, een beeld van vroeger
Herinneringen haperen in baren
Als brakke tranen spontaan. Snik
Slik, vrees om wat komen gaat
Angst voor wat nabestaat
Hoe het ons zal vergaan.…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Ze bouwden een barricade
een brak bouwseltje
zonder naam.
Niets om over te vallen
even zwaaien soms
met een theedoek-vlag.
De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?…
De pijn van contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik kende
de bruggen
met hun
snelstromend
flitsend water
waar hun
schaduw met
diepzwarte
woorden riep
om te duiken
mee te gaan
in de fuiken
der verlokking
van het niet
meer bestaan
nog restte
de kou en een
twijfelachtige
afzet bang voor
de pijn van contact
in de klap
die het water
echt brak
en de brug
verdween…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
dacht je meerjarig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
971 ik heb je geoogst
nieuwe voren geploegd
maar je land ligt nog braak
heeft de lente tegoed
toch schijnt de zon
en groent de natuur
maar jouw zwart ligt erbij
alsof de winter nog duurt
waarom kon je niet groeien
in de herfst van de zomer
je rijpte volop en kleurde zo
mooi in de wind van je dromen
ik heb me vergist
dacht je meerjarig…
Heel mijn hart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.802 Er was eens, ja een sprookje
realiteit haalde echter snel
in wat er in zat
het verleden te aanwezig en heden
zijn er blikken zonder blozen
veel te leeg, steeds riep hij
heel mijn hart zal ik je geven
gekregen mooie woorden, en zij brak
't verstand ten einde leven
hopeloos ongewild. haar gevoel
weer zuiver voeden en te kleuren
wit gevuld…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij streelt zijn kwabbige bierton
Als ik me niet intoom braak…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…
Een hongerige God?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Het nachtgetij ligt als mozaïek
te straten in de nacht, ‘k dacht
dat ik niet mank was geboren
maar toch lispel ik zoals
het kreukelhout door de wind
wordt geteisterd
‘k ben niet bang om mijn ogen
te sluiten en het krakend beuken
te horen braken van het vuur
waardoor het wordt verteerd
neen, het einde van de wereld
kent geen vorm die…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
Het kerkdijkje
gedicht
2.8 met 20 stemmen
8.715 Het kerkdijkje is dichtgegroeid
met wilde struiken, het land licht braak.…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 (in haar glimlach zweefden vlinders
ze braken één voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als…
Marietta
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Opgesloten in je net
Van lange, zwarte haren
Je staart in je gedachten
Zomaar wat vooruit
Op volle kracht probeert
Mijn geheugen te bewaren
Wij, verkleed als twee prinsesjes
In een zorgeloze tijd
Even nam naïviteit
Ons nog onder haar vleugels
Een glazen schild voor even,
Maar de last werd toch te zwaar
Het brak, ook jij, ook ik, ook…
Herinnering aan de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 En zie hier
Wat er gebeurde:
De toekomst
Kwam niet,
Later brak niet aan,
Het enige
Dat ik bewaar
Is de herinnering
Aan een toekomst
Die nooit gekomen is -
Ik groeide op,
Dacht veel na
En speelde niet.…
Zwoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het zweet brak ons uit
maar dat kon
ons niet weerhouden,
om tot elkaar samen
te komen.
Jouw zijdezachte
lippen verbonden
met de mijne:
het werd een weergaloze
zoenpartij.
Mijn liefste,
wij hadden elkaar
gevonden en met
verlangen en
wederzijdse liefde
hadden wij de hele nacht
diep respect voor elkaar.
Zwoel…
Nachtwoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Met iets dat er ontroerde in verdriet
misschien in schemerlicht iets anders leek
in Amsterdam Oost, in een mistroostige
eetgelegenheid brak zij het brood
en schreef in het avondschrift
woorden over het nachtwoud:
Bomen van het nachtwoud
staan in duisternis samen
onder sterren van de nacht
jonge takken spruiten naar de hemel
onder het…