6267 resultaten.
Voor nu en later
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.007 Hij kent die griet- voor
zijn gevoel- van binnen naar buiten
Er ontstaat een samenspel van
blikken, spinnen en strakgespannen
lust
Haar jurk omsluit haar
rondgolvend lichaam zacht
en verdraagt zijn teder minnen
eerst langzaam, gevoelig
De gedachten kruisen elkaars
terrein van fysieke stralen
(eerste aanraking)
In een zomerse straat…
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 ik weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende…
Catsuit!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
675 ' en 'Worm' van Trawant,
en de reacties daarop van Adriaan van Dam,
inspireerden mij tot het volgende versje:
--- --- ---
Het gevaar loert overal
Van rupsen en van wormen
Agressie op ied're hoek
In hele rare vormen
Uilen zomaar in je nek
En slangen om je been
Spinnen die heel giftig zijn
Daar kun je niet omheen
Mij zal niemand…
Verboden vruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ogen ontmoeten ogen
vluchtig in ’t voorbijgaan
steeds duidelijker
zoeken jouwe de mijne
gedachten spinnen verhalen
voor rode oortjes
jouw glimlach verraadt je
de mijne doet er niets voor onder
ook al ben je met hem
vinden steeds opnieuw
jouw ogen de mijne
uitgebreid stift ik mijn lippen rood
in het voorbijgaan knipoog je
en sla…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zien hoe lichte gedachten,
zwarte spinnen verjagen
uit spinsels in ons brein.
Geluk te mogen ontdekken
in wonderlijke contrasten.
In stralend hemels licht.
In het zwartste duister.
In het lief en in leed.
De hoge prijs te willen betalen
van ongevraagd in leven zijn.
Offers te willen brengen.
Elke dag opnieuw.…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.
Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.…
Als de nood daar is...
snelsonnet
3.3 met 26 stemmen
2.101 Met hongerige blik en holle kaken
En tot de draad versleten kleren aan
Heeft mijn notaris mij te woord gestaan
Toen ik bij hem mijn testament kwam maken.
"Ik hoop," sprak hij, "dat u in uw legaten
Veel geld aan uw notaris na zult laten."…
Weekbericht
snelsonnet
3.2 met 16 stemmen
1.692 Het leek me zenuwslopend: Scoubidou
Maar ik had juist geen kind aan onze dochter
Geen wirwar was te warrig of zij vlocht er
Een matje van, een armband of een koe
Het werkt kalmerend op het draad te bijten
Dat blijkt nu aan de weekmakers te wijten…
bloedsoldaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 de draden
binnendoor
en binnenin
raken verward.
Ik strijd door god
en alleman verlaten
vanaf mijn prilst
begin met
bloedsoldaten.…
de draad weer opgepakt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 de draad weer opgepakt.
na weken
dubben, denken,
ervaren dat alles kan verkeren!
angstig blijven en gespannen,
in plaats van zalig en ontspannen!
geluk is een mooie deugd,
maar juist daardoor duur…
wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
985 Rode haren, grijze draden
Nog ongekamd.
Achter op je hoofd
een vogelnestje.
De duster nog naar slaap geurend
Je ogen wakker en moe,
De koffie, al op,
Aan je derde bakkie toe.
Maar eerst
douchen,…
Het gespleten, lange heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Ben er niet op uit
Op te gaan in een
Nieuw begin, of
Af te stromen uit
Een pas vergaan
Verleden - ik spreek
Niet over mijn toekomst,
Noch over mijn verleden,
Ik schrijf enkel in het nu,
Het tot op de draad gespleten,
Het eeuwig lijkende
Lange heden…
onbeschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 de stilte
is licht
soms
zwaar als
een storm
's nachts als
niets is
wat
het lijkt
spint ze
zijden draden
om het
universum
schuurt ze
tegen
wakkere
harten aan
de stilte
is diep
wit als het
het onbeschreven blad…
Je ogen zo vriendelijk
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.037 Je ogen zo vriendelijk
Alsof het leven je toelachte
Je lach zo mooi
Alsof het allemaal nog zo is
Tranen die ik niet langer verbergen kan
Tranen om alles
Tranen in het niets
Maar jij blijft lachen
Met je ogen zo vriendelijk
Alsof het nog zo is...
Alsof het leven je toelachte
En waar ben ik?
Nergens...…
vlinders blijken motten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 dan ook niet geronnen -
spinnen eten om haar vlinders te vergeten
liefde beter gewaardeerd
schimmig achter schermen
niet gevuld de termen
niet bezwaard gerelateerd…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten
ontdekten de makkelijke weg naar omlaag
Hoorde het vertrouwde spinnen…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Door ruiten heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 tussen zweetsokken en wat lege flessen
vind je de gebroken snaren van de viool
waarvan de klanken gisteren
zigzag door kapotgeslagen ruiten
voor het laatst
de kinderen op straat
vergiftigden
opgedroogd brood tussen vazen met dode bloemen
open conserveblikjes temidden van stoffige boeken
en webben van spinnen die waarschijnlijk iets meer…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 hoe gedegen is mijn trots
telkens wanneer het streven
me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede…
Angst, waarvoor dan ook
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Angst voor spinnen of aardbevingen laat zich zelden of ooit
binden door een horde complimenten.
Angst een slechte raadgever, nou dat mag ik hopen
want bij angst laat ik mijn emotie volop rennen en lopen.
De raadgever staat dan opzij, mee te genieten misschien
maar ík heb bij angst nou nog nooit een raadgever gezien!…
Als de zomer voorbij zal zijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
616 kleuren
rode appelen in de boomgaard geuren
met tussen de wolken wat zonneschijn
een bos of parkwandeling kan zalig zijn
de wisseling in de natuur zien gebeuren
als de zomer weer voorbij zal zijn
en de herfst lokt met koperen kleuren
knalrode geraniums langs het raamkozijn
de droogboeketten die het buffet opfleuren
de wiebelende spinnen…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 Wanhopig telt hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 de meester
het luisteren naar mijn eigen weten is beter
nachtmerrie uit het verre verleden
geheelde wond bloedt in herinnering
steenkoud, moe en te neergeslagen
de kille draad kan niet loslaten
het woeste schimmenspel duurt voort
dat mijn heldere denken verstoort
2001.…
Spinnewiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.106 Het was de kleinste hoek der tijden
die men zo vaak had ontweken
en waar werken en gebreken
lagen van de dwazeling
die er zijn zijden draden spon
langs wielen die er haast bezweken
en waar engelen voorzagen
waar zijn wakeland verging
Het was een speldenprik die viel
om lome ogen uit te steken
van de tijd die er verstreken
werd gespaard…
Windstille vraag
gedicht
2.0 met 313 stemmen
56.106 de shuttle zweeft heen en weer
alsof niet wij het zijn
die hem richting geven
op zijn hoogtepunt en
precies tussen ons in
twijfelt hij een moment
alsof hij kiezen moet
tussen ons, alsof wij
zijn ouders zijn
alsof hij plaats wil maken
-------------------------------------
uit: 'Poëziekrant', sept-okt 2005.…
Een cocon van licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 ik heb een cocon
van licht gesponnen
uit vroege zonnestralen
een zachte wind
vergaarde de draden
uit geurende bloemen
ik wilde
de zomer begrijpen
reiken naar het feest
dat lang geleden
voor ons de tastbare
hemel op aarde is geweest…
Ferm - Stappenteller 12
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
886 vergis je niet, ik kom
er hoe dan ook
daar waar de hemel
blauw is en
en de schoonheid
niet op tempo let of
ferm gebaar
de liefde verder kijkt
dan kort verhaal
de rode draad
niet uit te leggen
mij als toevallig winnaar
binnenhaalt…
Als Kaat sterft
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.085 Er past daar rouw als herfst
voor de zwarte esdoorns
uit zwevend zaad ontstaan
zodat het op kan houden
roekeloos en geschift te zijn
Zonder haar geen zin
meer kunnen vinden
in zonder haar verder gaan
geen rode draad van jaargetijden
bij zonsopgang en ondergang…
Een onbewaakt ogenblik
gedicht
3.5 met 35 stemmen
7.881 Een resonantie in zenuwen of spieren,
een licht natrillen van een draad,
een afdruk van een hand op een lichaam.
----------------------
uit: 'Toendra', 2006.…