533 resultaten.
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals eb…
Rust verstaat;
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
453 Alles vloeit niet meteen weg;
Beseffend dat na eb ook weer vloed ontstaat;
Leer met dit gegeven om te gaan;
Rust eerst verstaat.…
Zomers geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 ze ontmoet blote voeten
ze overspoelt ze met zout
ze speelt en deinst terug
meeuwen blijven ongestoord
zich tegoed doen aan levensonderhoud
er worden palen geslagen
gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels
de hemelblauwe kleur
ons zonnige humeur
geen wolk als saboteur
De zee kent ons gemoed
net als haar eb…
Korter dromende dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 wij verpakken
de dag met ijs en
zonnebrand
nemen resten
schelpen en zand
mee van het strand
wuiven nog even
naar de warm
lome zee die eb
krabbelt onder een
laagvliegende meeuw
nog is er geen
besef van langzaam
korter dromende dagen
getinte mensen
die met lichte ogen
steeds weer meer
van hetzelfde vragen
nog niet wetend dat
dit…
Kortlevend plankton van de Brahmanzee
poëzie
3.7 met 34 stemmen
4.702 Kortlevend plankton van de Brahmanzee,
Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken;
Zolang ik niet de koele dood mag drinken,
Golf ik en eb met de oppervlakte mee;
Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee,
En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken,
Het ver geruis van de eeuwigheid hoor klinken,
Voel ik mij zelf de wind, zelf…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.380 Drijf dan weg op de zee
hoor hoe eb en vloed gaan,
en de golven maar eindeloos spoelen
als de kinderen die, gewond of verdrukt,
levenslang doodsangst zullen voelen.
Is dit alles gebeurd, kom dan mee in de nacht
om samen het kerstfeest te vieren.…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen.
Volgens haar is het zijn een soort van kring.
“Ik heb mijn eigen ik verloren” – hoor je van haar,
Terwijl zij het gras in strengen deelt met spoed.
“Jij hebt je ware ik nog niet gevonden”, - zegt de Maan,
En een uil voegt toe:”Oehoe…”…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 wapperende slib
ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling
de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 En toch op een gegeven moment uit de
hoge hoed, en als een konijn de zinnen
springend van hot naar her, alles werd
levendig en aangeraakt door de lippen
van een warmbloedige vrouw die ook
nog eens kon zingen als een nachtegaal,
niet cerebraal maar bruisend en bewe-
gelijk als de zee, de eb en vloed, als een
zeehond zo soepel en vrolijk…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Niets is standvastig, tijden vergankelijk,
met elkaar verbonden, toch onafhankelijk,
de maan, in haar immense zwaartekracht,
eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 satijnen strelingen
de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen
ik heb geen weet van uw lippen
maar achter uw gelaat wil zinken
verlaat me niet zo vluchtig zo rauw zo wakker
dat wanhoop met metalen woorden toeslaat
ik wil de eindeloosheid lieven
langdradig de tijd uitrekken en doorklieven
en opnieuw in tongen beginnen
spreken van eb…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift het brood uit je zakken gespaard]
onderstreep
met perceptie vul je geen buiken
[niet alles van waarde gaat de mond rond]
tot het eb…
Vlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
668 Ooit, zei de rups
Dan zwem ik de wereld rond
Ik zal duiken, ik zal plonzen
Geen nood meer hebben aan een grond
Ik zal spetteren en drijven
Me met de eb mee laten gaan
Langzaam zal ik dan verdwijnen
Aan de horizon vol maan
Maar toen de rups, gehuld in zijde
Almaar droomde van de zee
En zijn lichaam transformeerde
Nam zijn cocon zijn dromen…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Kom aan
mijn borst, spat als vuurwerk
in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt, al rol je weg, je kromt
je rug als een wolvenpak, je ziet
mij als een prooi, in eb en vloed,
brekend op de kust van niemandsland
als spotroep van aangespoelde schelpen die
op de tijdslijn het verleden laten horen.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 Bij eb wandelen langs de branding.
Een fijn gevoel van verbinding, berusting...
Aangespoelde schelpjes, lachende snoetjes.
Afdrukken van hondenpootjes, paardenhoeven en kindervoetjes.
De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.
Amanzimtoti
Amanzimtoti…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Dinsdagavond, dinsdagavond,
acht tot negen, tango met Suzy, met Suzy dansen, dansen,
ogen meren, diep, diep angstig, lichaam vloed, vloed en eb,
ritme trekt, trekt mij mee, borst vol eb, vol vloed.
Abonnement, abonnement op plassen, diepe, diepe plassen,
tijdschrift zwart, zwart als spiegels, hemel verdrinkt, verdrinkt.…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 , omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit zal ik het diepdonkere dal weer
verlaten, de roep om een toekomst
horen, wanneer U mij Uw handen
schenkt en mij zult leiden naar daar
waar elk licht ieders ogen zal raken,
vloed en eb…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen
het beeld wat zich in de spiegel van de
realiteit, je aanstaart en tegen je keert,
alle illusies ten spijt, de dood heeft
zich al genesteld in stromen bloed
onderhuids, in de aderen sijpelt
de balans in tij van eb…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Brandende winden door lucht over water
loeiend als stormende eb en vloed
in golvende gevoelen van pijn en verzachting
vlammende hoogten en dalen tussen golven
af-en-toe zicht op ruisende velden met graan
en witte zeilen over blauwe meren
waar kabbelende golven hun ritme slaan
gedreven door getemperde lauwe bries.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 Mijn verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, gebed
diep in oude dromen,
zonder eb of vloed,
in kansarm tij, in een
toonloos duet door
menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 breder verband
het blijven voortbestaan van dichters -
misschien is het evolutionaire voordeel wel
dat het de dolfijn in staat stelt van tijd
tot tijd aan de oppervlakte te komen
boven het water uit te springen
en een blik te werpen op de blauwe
of sterren- of wolkenlucht
en de kust
---------------------------------------------
uit: 'Bij eb…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 Het nieuwe leven is als een feest
al zijn de weeën in eb en vloed
pijnlijk in de golfslag van de tijd,
maar wordt de komst van elk kind bemint.
Het ontzwemt de diepte, stijgt naar
het licht, nog verblind door slaap
in een hulpeloze verdediging, de
verwachting die de wereld raakt.…
Kroniek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 van verdriet
konden we ons niet laten uitdrijven
en uit de zeearmen zwom je weg
over de onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk wordt geboren in eb…
Het lover van het leven?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
419 verdriet, we ons
konden ons niet laten uitdrijven uit
elkaars zeearmen, je zwom weg over de
onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk wordt geboren in eb…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 gelukkig
niet meer
Er lag een blad op mijn pad
Eens was ie met velen
Genietend in de zon
Maar het licht dimde
De warmte werd koud
en het blad viel
“Let maar niet op mij,” hoorde ik hem zeggen
“Eens hing ik in volle glorie aan de boom
badend in het licht
Maar weet je, aan alles komt een eind
Het leven trekt zich terug zoals de zee bij eb…
Het multifocale dier?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Onze nood doorspekt met oude
symboliek in nieuwe zakken,
telkens met een steeds hoger bod,
opgesloten in één unieke code,
een jachtige tred naar een beursgang,
Winst en verlies beland in eb en
vloed, een ironisch mechanisme,
opent zich en weer sluit met het mes
tussen de tanden, een garnaal vangt
spiering tot aan de hongerigste Orka…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Het bloed trekt zich terug, het eb is snel
het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as
en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt
en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte
wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
KORT GEDICHT 3508*
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
905 Altijd weer
eb na vloed en dag na nacht -
ons refrein is Hein
.....................................
Naast Endegeest
een koppel grauwe ganzen -
ze geven geen sjoege
......................................
d'Eglantier
in liefde bloeyende schramt
wie haar bottels wil
......................................…