Alle inzendingen over eb

533 resultaten.

Sorteren op:

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals eb…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Rust verstaat;

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Alles vloeit niet meteen weg; Beseffend dat na eb ook weer vloed ontstaat; Leer met dit gegeven om te gaan; Rust eerst verstaat.…

Zomers geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
ze ontmoet blote voeten ze overspoelt ze met zout ze speelt en deinst terug meeuwen blijven ongestoord zich tegoed doen aan levensonderhoud er worden palen geslagen gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels de hemelblauwe kleur ons zonnige humeur geen wolk als saboteur De zee kent ons gemoed net als haar eb…

Korter dromende dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
wij verpakken de dag met ijs en zonnebrand nemen resten schelpen en zand mee van het strand wuiven nog even naar de warm lome zee die eb krabbelt onder een laagvliegende meeuw nog is er geen besef van langzaam korter dromende dagen getinte mensen die met lichte ogen steeds weer meer van hetzelfde vragen nog niet wetend dat dit…

Kortlevend plankton van de Brahmanzee

poëzie
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.702
Kortlevend plankton van de Brahmanzee, Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken; Zolang ik niet de koele dood mag drinken, Golf ik en eb met de oppervlakte mee; Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee, En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken, Het ver geruis van de eeuwigheid hoor klinken, Voel ik mij zelf de wind, zelf…

Kerstrecept

gedicht
4.0 met 224 stemmen aantal keer bekeken 39.380
Drijf dan weg op de zee hoor hoe eb en vloed gaan, en de golven maar eindeloos spoelen als de kinderen die, gewond of verdrukt, levenslang doodsangst zullen voelen. Is dit alles gebeurd, kom dan mee in de nacht om samen het kerstfeest te vieren.…

Een Bron

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.271
En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen. Volgens haar is het zijn een soort van kring. “Ik heb mijn eigen ik verloren” – hoor je van haar, Terwijl zij het gras in strengen deelt met spoed. “Jij hebt je ware ik nog niet gevonden”, - zegt de Maan, En een uil voegt toe:”Oehoe…”…
Julia T.9 september 2004Lees meer >

Adellijk vermaak

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 605
wapperende slib ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder onder een zoutzilte zeelucht omdat deze septemberdag adellijk straalde ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven op de klok van eb…
Quicksilver27 september 2010Lees meer >

wortel schieten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 692
En toch op een gegeven moment uit de hoge hoed, en als een konijn de zinnen springend van hot naar her, alles werd levendig en aangeraakt door de lippen van een warmbloedige vrouw die ook nog eens kon zingen als een nachtegaal, niet cerebraal maar bruisend en bewe- gelijk als de zee, de eb en vloed, als een zeehond zo soepel en vrolijk…
c. paris10 oktober 2010Lees meer >

Ontsprongen kracht van zonsverduistering.

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
Niets is standvastig, tijden vergankelijk, met elkaar verbonden, toch onafhankelijk, de maan, in haar immense zwaartekracht, eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
Vos Andrea8 januari 2011Lees meer >

nacht vol wensen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 584
satijnen strelingen de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen ik heb geen weet van uw lippen maar achter uw gelaat wil zinken verlaat me niet zo vluchtig zo rauw zo wakker dat wanhoop met metalen woorden toeslaat ik wil de eindeloosheid lieven langdradig de tijd uitrekken en doorklieven en opnieuw in tongen beginnen spreken van eb…

verdichtlingen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
af met een belofte en zet de deur op een kier het licht gedimd tot het weerzien [hoe waarom het zo gaat hoort] sluit de haakjes wikkel het af de handen gevouwen als om de woorden nadrukkelijk [als een toegift het brood uit je zakken gespaard] onderstreep met perceptie vul je geen buiken [niet alles van waarde gaat de mond rond] tot het eb…

Vlinder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Ooit, zei de rups Dan zwem ik de wereld rond Ik zal duiken, ik zal plonzen Geen nood meer hebben aan een grond Ik zal spetteren en drijven Me met de eb mee laten gaan Langzaam zal ik dan verdwijnen Aan de horizon vol maan Maar toen de rups, gehuld in zijde Almaar droomde van de zee En zijn lichaam transformeerde Nam zijn cocon zijn dromen…
Mae10 april 2017Lees meer >

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Kom aan mijn borst, spat als vuurwerk in mijn hoofd uiteen, ook jouw uur komt, al rol je weg, je kromt je rug als een wolvenpak, je ziet mij als een prooi, in eb en vloed, brekend op de kust van niemandsland als spotroep van aangespoelde schelpen die op de tijdslijn het verleden laten horen.…
Pama15 april 2019Lees meer >

zij roest in haar boeien

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
ik zag je hand in het laagliggend land de polders, kwelders en zee jij gaf eb, daarna vloed maar wij namen de klei en leefden er mee uit zand van het strand groeiden duinen jij liet de winden daar struinen wij braken met dijken en pieren de golven omdat zij ons met hun kracht zouden hebben bedolven jij wakkert de wind tot orkanen…

WISPELTURIGE ZEE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 350
Bij eb wandelen langs de branding. Een fijn gevoel van verbinding, berusting... Aangespoelde schelpjes, lachende snoetjes. Afdrukken van hondenpootjes, paardenhoeven en kindervoetjes. De zee geeft in de avond haar geheimen prijs. De volgende ochtend vijftig tinten grijs. Amanzimtoti Amanzimtoti…

Ik ben zinnens, zinnens meer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Dinsdagavond, dinsdagavond, acht tot negen, tango met Suzy, met Suzy dansen, dansen, ogen meren, diep, diep angstig, lichaam vloed, vloed en eb, ritme trekt, trekt mij mee, borst vol eb, vol vloed. Abonnement, abonnement op plassen, diepe, diepe plassen, tijdschrift zwart, zwart als spiegels, hemel verdrinkt, verdrinkt.…
piewan15 april 2026Lees meer >

Zeg mij .....

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.709
, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend omhelzen met de warmte van het eerste licht ooit zal ik het diepdonkere dal weer verlaten, de roep om een toekomst horen, wanneer U mij Uw handen schenkt en mij zult leiden naar daar waar elk licht ieders ogen zal raken, vloed en eb…
metha22 februari 2005Lees meer >

Misplaatste grap?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
glippen, voegt niets toe aan de doelen zonder dat vroegere dromen zijn verteert, in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen het beeld wat zich in de spiegel van de realiteit, je aanstaart en tegen je keert, alle illusies ten spijt, de dood heeft zich al genesteld in stromen bloed onderhuids, in de aderen sijpelt de balans in tij van eb…
Pama9 augustus 2020Lees meer >

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Brandende winden door lucht over water loeiend als stormende eb en vloed in golvende gevoelen van pijn en verzachting vlammende hoogten en dalen tussen golven af-en-toe zicht op ruisende velden met graan en witte zeilen over blauwe meren waar kabbelende golven hun ritme slaan gedreven door getemperde lauwe bries.…

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen. Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei, een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag. De binnenkant glanzend, glad parelmoer. Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind, zo wanhopig om toch weer een oorlog.…

"Versleten"

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
Mijn verhaal is tot de draad versleten, ik stop mijn ogen dicht en schrei, gebed diep in oude dromen, zonder eb of vloed, in kansarm tij, in een toonloos duet door menig dichter reeds bezongen, een ultiem lied, van ziel tot hiel gedoopt in een literair verbond tot herhaalde daden werd gedwongen, is het moeilijk te verklaren wat…
pama23 april 2010Lees meer >

Toespraak tot het plafond

gedicht
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 7.548
breder verband het blijven voortbestaan van dichters - misschien is het evolutionaire voordeel wel dat het de dolfijn in staat stelt van tijd tot tijd aan de oppervlakte te komen boven het water uit te springen en een blik te werpen op de blauwe of sterren- of wolkenlucht en de kust --------------------------------------------- uit: 'Bij eb…
K. Michel24 augustus 2021Lees meer >

Levend lichtspel?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Het nieuwe leven is als een feest al zijn de weeën in eb en vloed pijnlijk in de golfslag van de tijd, maar wordt de komst van elk kind bemint. Het ontzwemt de diepte, stijgt naar het licht, nog verblind door slaap in een hulpeloze verdediging, de verwachting die de wereld raakt.…
Pama26 april 2013Lees meer >

Kroniek?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
van verdriet konden we ons niet laten uitdrijven en uit de zeearmen zwom je weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk wordt geboren in eb…
Pama29 augustus 2014Lees meer >

Het lover van het leven?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
verdriet, we ons konden ons niet laten uitdrijven uit elkaars zeearmen, je zwom weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk wordt geboren in eb…
Pama20 mei 2020Lees meer >

Ik kwam laatst een steen tegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
gelukkig niet meer Er lag een blad op mijn pad Eens was ie met velen Genietend in de zon Maar het licht dimde De warmte werd koud en het blad viel “Let maar niet op mij,” hoorde ik hem zeggen “Eens hing ik in volle glorie aan de boom badend in het licht Maar weet je, aan alles komt een eind Het leven trekt zich terug zoals de zee bij eb…

Het multifocale dier?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Onze nood doorspekt met oude symboliek in nieuwe zakken, telkens met een steeds hoger bod, opgesloten in één unieke code, een jachtige tred naar een beursgang, Winst en verlies beland in eb en vloed, een ironisch mechanisme, opent zich en weer sluit met het mes tussen de tanden, een garnaal vangt spiering tot aan de hongerigste Orka…
Pama30 september 2019Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Het bloed trekt zich terug, het eb is snel het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Oliver23 februari 2003Lees meer >

KORT GEDICHT 3508*

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
Altijd weer eb na vloed en dag na nacht - ons refrein is Hein ..................................... Naast Endegeest een koppel grauwe ganzen - ze geven geen sjoege ...................................... d'Eglantier in liefde bloeyende schramt wie haar bottels wil ......................................…
Abel Staring30 augustus 2008Lees meer >