451 resultaten.
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 spontaan
De horizon verdwijnt vanzelf
als de duisternis
het zicht ontneemt
op de verre
vanzelfsprekendhedenen
en de voor de hand liggende
begerenswaardigheden
het heden
ongemerkt plaatsmaakt
voor een verleden
De horizon verschijnt
en blijft als vanzelf
als je toestaat
dat het licht zich elke keer weer
openbaart
het onbegrijpelijke ongrijpbaar…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 Wat jij zegt, wat ik zeg
en jij en jij en jij
het heeft er grondig lak aan
alles komt op hetzelfde neer
alleen lijkt het allemaal zo verdraaid
want uiteindelijk draait de steen rond
in een paar onderzoekende handen
Het schemert altijd aan de onderkant
Al het kostbare
bevindt zich luchtig en ongrijpbaar
tussen de zuilengalerijen van generaties…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Waren het mijn oude vrienden of
de schaduwen van ongrijpbare
taferelen uit het verleden die
mij de rust niet gunnen om uit
de zwarte veren van nacht het
jeugdig elan te herbeleven?…
Zon boven nevel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Als nevel over een beek
vloeit verlies door mijn leven,
met alle winden mee,
ongrijpbaar, maar wel zichtbaar
(maar jij niet, mijn broeder).…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zo werkelijk, maar ongrijpbaar,
net als de sterren en de korrels aan de zee.
Tel ze ook niet met je vingers,
je hebt er niet genoeg.
Maar gebruik je hart.
Zie met je hart het groter doel.
Het doel van onze schepper,
die zoveel beter tellen kan.
Ja, hij telde, er ontbrak er geen.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Dit is mijn blinde veld waarin jullie mij zien
en ik naar mijn ongrijpbare zelf tast.
Ik Ares weet dat jullie niet alles van me weten
in deze stad van mooie paarden
geef ik een deel van mezelf bloot
kleine stukjes slechts laat ik zien.
Dit is een voor jullie verborgen terrein
waarin maskers mijn hoeders zijn.…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Men verliest de ander zichtbaar uit het oog
Over de jaren heen treurt je gevoel over het ongrijpbare
In den beginne was het een heel etmaal dat de vreugdeloosheid zoog
De natuur weet ervan, het gevoel is aanvankelijk verward, zij kon het niet verklaren
.…
De ruimte tussen woorden
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
1.015 Woorden dansen vrij
stilte vult de lege ruimte
daar groeit wat je zoekt
Poëzie is adem van onbenoembare,
een blik die zich verdiept in het ongrijpbare. Taal
die niet naar definitie zoekt maar die zich vervlecht met tijd en
het moment waar woorden zich pas echt laten zien als je stopt met zoeken.…
De immoralist 2
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
647 werkelijkheid
verwaarloost zijn lijf dat fossiliseert tot
karretje van de geest, z’n tanden roesten
grondlucht hecht zich aan zijn kleding
de grote wereld die hem in de steek laat
In z’n passie de schepping te doorgronden
is hij nog maar zelden van deze wereld
hoofdzaak en bijzaak lopen door elkaar
maakt z’n verhalen oeverloos ongrijpbaar…
Liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.174 Liefde, ongrijpbaar en sterk,
Liefde stelt geen paal en perk.
Liefde groeit door alles heen,
Liefde zo prachtig maar zo alleen.
Liefde heeft geduld, Liefde is echt.
Liefde is iets waar een ieder voor vecht.
Liefde is wegcijferen en je zelf geven,
Niet voor even, voor heel je leven.…
Verweven levens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 In de ongrijpbare steeds veranderlijke werkelijkheid
nemen ze een veelheid van verschillende vormen en inhoud
aan: van prachtige lichte sluiers, onderweg middelgrote textuur naar
gesloten laaghangers, verbeelding blijft nog even hangen in een droomwereld.…
Wolkenpracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 In de ongrijpbare steeds veranderlijke werkelijkheid
nemen ze een veelheid van verschillende vormen en inhoud
aan: van prachtige lichte sluiers, onderweg middelgrote textuur naar
gesloten laaghangers, verbeelding blijft nog even hangen in een droomwereld.…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 Bomans,
merkwaardige schrijver
verstopte zich achter
zijn schermen van kolder
in sprookjes verdwijnend
als letteracteur
Was Godfried een
schaakmeester
of een charmeur
een ongrijpbaar idool
bij 't grote publiek
bekend als tv-poseur?…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende
takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij.
De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag.…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Ongrijpbaar.
Het breekt door het asfalt. Woest.
Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad.
Blauw verval druipt van de daken.
De muren worden koud.
Een kille huid van steen. Het omsluit ons.
En de bomen? Een paar maar.
Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.
Het sterft op het plein. In purper.…
De oude eik
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.635 Een stuk of wat eikenbladeren
dwarrelen vederlicht, ongrijpbaar, wervelend
in het nu gouden herfstig ochtendlicht,
vormend een bladerbed
van bronsgroen, okerbruinrode tinten.
't Is onder deze immens zachte bomenmantel
dat eens mijn hart beminde.…
wat heet welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 Omringd door asbakken met peuken
walmen verschaald bier, nevelig zicht
en last but not least
tegenover een enorme buik
waarachter zich een chagrijnige man had verscholen
die luidruchtig zijn mobieltje probeerde te overtuigen
ging er iets door me heen
als een zeurende jeuk aan de rand van mijn brein
beweeglijk als een ongrijpbare flits
die mijn…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Ongrijpbaar klimt daar weer een jaar.
Ondankbaar denken wij, begrijpen wij
ook haar? Magere oogsten gloren in
het toekomstland. Vult de geldduivel
nu iets minder onze hand?
Een waarzegger ziet in lijnen betekenis.
Legt de kaarten uit zoals de toekomst
aan ons gegeven is.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Gedachten worden ongrijpbaar, drijven als wolken, samenkomend in punt van ijle reflectie.
Overpeinzingen glijden mee met het water,
een toekomst glanst, ver en toch dichtbij, uitgestoken handen
raken slechts de kou van de wind.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Verbonden, ver weg
sterrenflonkers in de nacht
onzichtbaar, dichtbij
Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren,
ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen,
Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen,
soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…
De duiven van Amsterdam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 Een hoop uit ieder's droom; niet ongrijpbaar en
zonder zin, maar gericht op een toekomst;
de vredestak van een nieuw begin. Het water,
de mensen en de duiven, drie-eenheid aan de
stam, vertegenwoordigen zij de drie kruizen in
het wapen van Amsterdam.…
Noah, mijn number seven, NBA-ster.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
613 Noah, snel winklend, nog sneller krinklend,
Gelijk het eeuwig ‘schrijverke’ van Gezelle,
op en neer, kwiek, een ongrijpbare pijlsnelle.
Noah is razend vlug. Noah keert en wendt,
Noah flitst dribbelend zijn man voorbij,
de bal kleeft aan zijn veeleisende handen.…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 jaar
als het jaar nog maar net begint
onze rugzak gevuld met voorspoed
genieten wij van het florerend geluk
dat als een hoorn van overvloed
geen bodem meer lijkt te hebben
kleurrijk als de mensen op de wereld
is ons leven rijk aan perspectief
tot ons onverwacht en verraderlijk
een ongenode gast in het leven komt
die ongezien en zo ongrijpbaar…
Laat me
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Veranderlijk als het weer en ongrijpbaar als de nacht.
Vrij als een vogel en gevangen als een vogel.
Laat me, begrijp me, blijf hier.
Geef me de ruimte.
Eeuwige ruimte.…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Steeds meer
word ik Don Quichot
de droeve ridder
die met onwankelbare hoop
als evenwichtsstok
op de dunne koord danst
tussen waan en werkelijkheid
tussen komisch en tragisch
in de dooltocht naar Dulcinea,
onbereikbaar
als de einder
wie streeft naar het ongrijpbare
in een waanwereld
lijkt een schertsfiguur
voor wie met beide voeten…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 Maar hij dook weg in de schouders
toen de eer een ongrijpbare zege leek.
Ik heb genoeg van modellen met kleren,
de nette oogopslag, hun saaie preek.”…
Besef
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.029 vredige slaap
De mooie vredige droom is over
Langzaam gaan er ogen open
En sijpelt het besef door
Als een koude regen op een warme zondagmorgen
Die zoete warme droom
Onbezorgd liet je ons spelen
Mochten we zijn wie we maar wilden
Vandaag een voetballer
Morgen een filmster
De droom ging voort
Later …. was iets onwerkelijks
Iets ongrijpbaars…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 gooi mijn haren los zo trots als pauw
en schaam me niet voor mijn verenpracht
ik zet mijn hoed nu op, wacht
als ik mijn liefste vijand tegenkom
zal ik hem groeten als een beweende oude vriend
en niet al zijn feilen als heilloos verkopen
want ik weet dat hij alleen maar zijn weg kan
belopen met mededogen
gebroken in behoefte aan ongrijpbaarheid…
Hartinfarct
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
3.099 'k Hoop dus oprecht dat de reden is
dat je bang en boos bent op iets
wat zo ongrijpbaar is!
Toe, zet met mij je schouders eronder
en schei uit met je gebulder en gedonder,
'k heb alleen het beste met je voor
maar snap wel da'k me aan je gedrag een beetje stoor.…