Alle inzendingen over ongrijpbaar

451 resultaten.

Sorteren op:

Horizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
spontaan De horizon verdwijnt vanzelf als de duisternis het zicht ontneemt op de verre vanzelfsprekendhedenen en de voor de hand liggende begerenswaardigheden het heden ongemerkt plaatsmaakt voor een verleden De horizon verschijnt en blijft als vanzelf als je toestaat dat het licht zich elke keer weer openbaart het onbegrijpelijke ongrijpbaar…
Pjoer2 februari 2008Lees meer >

eindig licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
Wat jij zegt, wat ik zeg en jij en jij en jij het heeft er grondig lak aan alles komt op hetzelfde neer alleen lijkt het allemaal zo verdraaid want uiteindelijk draait de steen rond in een paar onderzoekende handen Het schemert altijd aan de onderkant Al het kostbare bevindt zich luchtig en ongrijpbaar tussen de zuilengalerijen van generaties…

Maatbeker van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Waren het mijn oude vrienden of de schaduwen van ongrijpbare taferelen uit het verleden die mij de rust niet gunnen om uit de zwarte veren van nacht het jeugdig elan te herbeleven?…
Pama30 april 2013Lees meer >

Zon boven nevel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Als nevel over een beek vloeit verlies door mijn leven, met alle winden mee, ongrijpbaar, maar wel zichtbaar (maar jij niet, mijn broeder).…
John Loopstra6 september 2020Lees meer >

Tellen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Zo werkelijk, maar ongrijpbaar, net als de sterren en de korrels aan de zee. Tel ze ook niet met je vingers, je hebt er niet genoeg. Maar gebruik je hart. Zie met je hart het groter doel. Het doel van onze schepper, die zoveel beter tellen kan. Ja, hij telde, er ontbrak er geen.…
Antje25 september 2021Lees meer >

Stukjes van het venster

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
Dit is mijn blinde veld waarin jullie mij zien en ik naar mijn ongrijpbare zelf tast. Ik Ares weet dat jullie niet alles van me weten in deze stad van mooie paarden geef ik een deel van mezelf bloot kleine stukjes slechts laat ik zien. Dit is een voor jullie verborgen terrein waarin maskers mijn hoeders zijn.…
J.Bakx19 oktober 2023Lees meer >

Een kortzichtigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Men verliest de ander zichtbaar uit het oog Over de jaren heen treurt je gevoel over het ongrijpbare In den beginne was het een heel etmaal dat de vreugdeloosheid zoog De natuur weet ervan, het gevoel is aanvankelijk verward, zij kon het niet verklaren .…

De ruimte tussen woorden

netgedicht
2.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Woorden dansen vrij stilte vult de lege ruimte daar groeit wat je zoekt Poëzie is adem van onbenoembare, een blik die zich verdiept in het ongrijpbare. Taal die niet naar definitie zoekt maar die zich vervlecht met tijd en het moment waar woorden zich pas echt laten zien als je stopt met zoeken.…
CB19 januari 2025Lees meer >

De immoralist 2

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
werkelijkheid verwaarloost zijn lijf dat fossiliseert tot karretje van de geest, z’n tanden roesten grondlucht hecht zich aan zijn kleding de grote wereld die hem in de steek laat In z’n passie de schepping te doorgronden is hij nog maar zelden van deze wereld hoofdzaak en bijzaak lopen door elkaar maakt z’n verhalen oeverloos ongrijpbaar…
Custor12 april 2009Lees meer >

Liefde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Liefde, ongrijpbaar en sterk, Liefde stelt geen paal en perk. Liefde groeit door alles heen, Liefde zo prachtig maar zo alleen. Liefde heeft geduld, Liefde is echt. Liefde is iets waar een ieder voor vecht. Liefde is wegcijferen en je zelf geven, Niet voor even, voor heel je leven.…

Verweven levens

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
In de ongrijpbare steeds veranderlijke werkelijkheid nemen ze een veelheid van verschillende vormen en inhoud aan: van prachtige lichte sluiers, onderweg middelgrote textuur naar gesloten laaghangers, verbeelding blijft nog even hangen in een droomwereld.…
CB21 mei 2021Lees meer >

Wolkenpracht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
In de ongrijpbare steeds veranderlijke werkelijkheid nemen ze een veelheid van verschillende vormen en inhoud aan: van prachtige lichte sluiers, onderweg middelgrote textuur naar gesloten laaghangers, verbeelding blijft nog even hangen in een droomwereld.…
CB8 oktober 2022Lees meer >

Beaumans

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 729
Bomans, merkwaardige schrijver verstopte zich achter zijn schermen van kolder in sprookjes verdwijnend als letteracteur Was Godfried een schaakmeester of een charmeur een ongrijpbaar idool bij 't grote publiek bekend als tv-poseur?…

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij. De zilveren stem van een mees roept mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg mee, nog even traag.…
CB4 april 2025Lees meer >

In Paradisum in vogelvlucht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 306
stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar onder het nachtelijk blauw van vlindervleugels op de kustlijn versplinterd in een stille schreeuw - dingen die komen gaan binnen-in jouw verre dageraad Geluk lijkt altijd van korte duur ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar onder de huid van lente in maart dan blijft een impressie altijd onvolledig…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Ongrijpbaar. Het breekt door het asfalt. Woest. Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad. Blauw verval druipt van de daken. De muren worden koud. Een kille huid van steen. Het omsluit ons. En de bomen? Een paar maar. Ze verliezen hun blad. Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper.…

De oude eik

hartenkreet
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.635
Een stuk of wat eikenbladeren dwarrelen vederlicht, ongrijpbaar, wervelend in het nu gouden herfstig ochtendlicht, vormend een bladerbed van bronsgroen, okerbruinrode tinten. 't Is onder deze immens zachte bomenmantel dat eens mijn hart beminde.…
Katty18 november 2009Lees meer >

wat heet welkom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Omringd door asbakken met peuken walmen verschaald bier, nevelig zicht en last but not least tegenover een enorme buik waarachter zich een chagrijnige man had verscholen die luidruchtig zijn mobieltje probeerde te overtuigen ging er iets door me heen als een zeurende jeuk aan de rand van mijn brein beweeglijk als een ongrijpbare flits die mijn…

De vette jaren van de vergankelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Ongrijpbaar klimt daar weer een jaar. Ondankbaar denken wij, begrijpen wij ook haar? Magere oogsten gloren in het toekomstland. Vult de geldduivel nu iets minder onze hand? Een waarzegger ziet in lijnen betekenis. Legt de kaarten uit zoals de toekomst aan ons gegeven is.…

Winterse mystiek

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
Gedachten worden ongrijpbaar, drijven als wolken, samenkomend in punt van ijle reflectie. Overpeinzingen glijden mee met het water, een toekomst glanst, ver en toch dichtbij, uitgestoken handen raken slechts de kou van de wind.…
CB29 december 2024Lees meer >

Mensen om me heen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Verbonden, ver weg sterrenflonkers in de nacht onzichtbaar, dichtbij Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren, ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen, Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen, soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…
CB22 januari 2025Lees meer >

De duiven van Amsterdam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Een hoop uit ieder's droom; niet ongrijpbaar en zonder zin, maar gericht op een toekomst; de vredestak van een nieuw begin. Het water, de mensen en de duiven, drie-eenheid aan de stam, vertegenwoordigen zij de drie kruizen in het wapen van Amsterdam.…

Noah, mijn number seven, NBA-ster.

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Noah, snel winklend, nog sneller krinklend, Gelijk het eeuwig ‘schrijverke’ van Gezelle, op en neer, kwiek, een ongrijpbare pijlsnelle. Noah is razend vlug. Noah keert en wendt, Noah flitst dribbelend zijn man voorbij, de bal kleeft aan zijn veeleisende handen.…

blikje aandacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
jaar als het jaar nog maar net begint onze rugzak gevuld met voorspoed genieten wij van het florerend geluk dat als een hoorn van overvloed geen bodem meer lijkt te hebben kleurrijk als de mensen op de wereld is ons leven rijk aan perspectief tot ons onverwacht en verraderlijk een ongenode gast in het leven komt die ongezien en zo ongrijpbaar…

Laat me

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Veranderlijk als het weer en ongrijpbaar als de nacht. Vrij als een vogel en gevangen als een vogel. Laat me, begrijp me, blijf hier. Geef me de ruimte. Eeuwige ruimte.…

Don Quichot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Steeds meer word ik Don Quichot de droeve ridder die met onwankelbare hoop als evenwichtsstok op de dunne koord danst tussen waan en werkelijkheid tussen komisch en tragisch in de dooltocht naar Dulcinea, onbereikbaar als de einder wie streeft naar het ongrijpbare in een waanwereld lijkt een schertsfiguur voor wie met beide voeten…

Een simpel gebed

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Maar hij dook weg in de schouders toen de eer een ongrijpbare zege leek. Ik heb genoeg van modellen met kleren, de nette oogopslag, hun saaie preek.”…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

Besef

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
vredige slaap De mooie vredige droom is over Langzaam gaan er ogen open En sijpelt het besef door Als een koude regen op een warme zondagmorgen Die zoete warme droom Onbezorgd liet je ons spelen Mochten we zijn wie we maar wilden Vandaag een voetballer Morgen een filmster De droom ging voort Later …. was iets onwerkelijks Iets ongrijpbaars…
JRH7 augustus 2009Lees meer >

Vaarwel in het heden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
gooi mijn haren los zo trots als pauw en schaam me niet voor mijn verenpracht ik zet mijn hoed nu op, wacht als ik mijn liefste vijand tegenkom zal ik hem groeten als een beweende oude vriend en niet al zijn feilen als heilloos verkopen want ik weet dat hij alleen maar zijn weg kan belopen met mededogen gebroken in behoefte aan ongrijpbaarheid…

Hartinfarct

hartenkreet
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.099
'k Hoop dus oprecht dat de reden is dat je bang en boos bent op iets wat zo ongrijpbaar is! Toe, zet met mij je schouders eronder en schei uit met je gebulder en gedonder, 'k heb alleen het beste met je voor maar snap wel da'k me aan je gedrag een beetje stoor.…