455 resultaten.
De ware blues?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Je
rilde door mijn vraag te blijven,
het laatste wat ik in haar ogen
las, waren mijn illusies, een
patroon in een rimpelloze frons
waar elke boom z’n wortels plant
in de gerijpte grond, dringt het
mos zich op, gestaag sluipt
de lente op kousen voeten naderbij
de wingerd dwingt het luikend blad
te heffen waar ik dacht te rusten…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Na de regens ademen we het meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, de wind
vermaalt de beide kanten van de manen,
lust verlengt de schaduw van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt in
verwondering meer bevlogen, waarop
de fraaiste bewoordingen kan bogen,
want…
De winter is vergangen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 De winter is nu eindelijk vergangen
Zong ooit een late middeleeuwse bard
In laat-gothiek, prerenaissance
of beide
In elk geval rooms-katholieke tijden
Toen men de dom aan willibrord wou wijden
Die christus' woord aan heidenen verspreidde
Wiens ros in eeuwen nooit week van zijn zijde
Al had heer godebald met lidewyde
En radboud hun patroon…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 ze zijn de zusters van de zee
met verhalen van blauwe vissen
en wier als tatoeages op hun
lichamen een warrig patroon van
slierten en pijlen die opspringen
tegen de golven in en die zij
vertalen met luid op zingen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui-
zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren.
Een vogel scheert laag over het water, de
vleugels bijna stil alsof hij zich niet los kan maken van
de betovering van de ondergang van de dag.…
Heilig voornemen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
448 alsmede sappho's genodigden
in de plenaire zaal van de pnyx
aan de voet van de acropolis
waar tragedies boventoon voerden
in de welsprekendheidsdebatten
van erudiete eloquente mannen
in dit onheilstijdgewricht
waar op de dag van morgen
niets zo zeker is als gisteren was
en elke dageraad zich tooit
in telkens wisselende patronen…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang
Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent George
Ik zie de zee
die altijd maar stroomt,
zie de patronen…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 De geur van leer en versgesneden schuim,
de patronen die jij nog hebt getekend;
alles ademt jouw zorg, jouw vaste hand.
De leegte die je achterliet is groot,
als een meubel dat tot op het hout is gestript.
Toch drupt de troost hier heel zachtjes binnen.
Kijk naar de werkbank, naar je zoons.…
voeling met jezelf
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.414 je krijgt zonder concessies allemaal ikken
die babylonisch niks van elkaar oppikken
overdracht moet om te kunnen delen
spuien kan soms even om snel te vervelen
zie mij thuis alleen zitten in mijn stoel
ik kan nu ongefilterd voelen wat ik voel
vanuit het basale gevoel
alles heeft gevoelig vorm gekregen
is voor gebruik in vaste patronen…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Als ze zich overgeven,
komt een ander patroon omhoog, kan de stad
haar adem niet hervinden. Ik bind mijn haren
vast, zoek een tong om deze taal te spreken.
Grenzeloos tekent dit verlangen zich op
de kaart. Vrouw baadt zich in zonlicht tegen
hoge huizen, schip maakt zich langer en
brug kijkt traag toe. In mijn handen ruist
een taal.…
Bloemrijke vrouwen als inspiratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Ontwierp kleding in tal van patronen
in kleuren voor acht en ons als dochters
zonder verplichting tot die prachtige dracht.
Ze snakte niet naar rijkdom in klinkende munt
nu zij zichzelf al jaren nog steeds andere weelde
inlevend daar als ster ver dat andere meer gunt.…
Zomerbode
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
405 Een fraaie verschijning van wie de kleuren en
patronen elke keer weer variëren wanneer de zon haar licht
doet schijnen op de ragfijne vleugels waar op hetzelfde moment allerhande
gedichten en verhalen ontspruiten van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Lentegroen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
598 Dat deze bijzondere en unieke kleur wordt
afgedrukt op de uitgestrekte patronen van fluweel zacht
aanvoelende velden en wegen in glooiend landschap tegelijk decoreert
ze bergen en heuvels in meerdere lagen of bladeren om bomen en struiken te kleden.…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Een fraaie verschijning van wie de kleuren en
patronen elke keer weer variëren wanneer de zon haar licht
doet schijnen op de ragfijne vleugels waar op hetzelfde moment allerhande
gedichten en verhalen ontspruiten van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Ik wil een baan, een richting, een doel,
Een stevig patroon dat mij omarmt en omspoelt.
Jij zoekt rust, een plek zonder strijd,
Ik kies voor drukte, stress en tijd.
Jij verandert niet, je bent genoeg,
Ik wil groeien, wetend dat ik nog zoek.
Jij droomt van reizen, van verre oorden,
Ik hou van thuis, van vertrouwde woorden.…
Ruilverkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
900 Ruil van patroon, van baas en baan
en ruil de zon in voor de maan,
wissel van kroeg en kastelein,
van groot naar klein, van mijn naar dijn ...
maar - het is om te huilen:
jezelf kan je niet ruilen!
Dus accepteer je droevig lot:
steeds ruilverkering is te zot!
Ruil dus niet altijd, hou maar vast
ook als je iets niet langer past.…
Moeder 2
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.293 Een dochter heeft patronen
die ze van haar moeder zag, zo ook ik.
'k Bekijk de wereld met vermaak
en hoe de dingen lopen, met open ogen vaak.
'k Bedank mijn lieve moeder,
tot nu toe nooit gedaan,
laat staan in een gedicht!
Ik zie, hoe hield ik mam,
dààrvoor mijn ogen zo lang dicht.…
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 WIJ komen met metaforen, ja wij komen eraan
met onbesnaarde gitaren bespannen met levend cellofaan
wij bonte rovers, die muziek toveren uit alle holen
in de mooiste registers van oude onvermolmde altviolen
we zijn die gezichten die lachen in je marmeren tegels
die patronen van je fantasie tussen de regels
we zijn de wolken die nieuwsgierig kijken…
Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Zelfs op behang van Rath&Doodeheefster
zie je ze staan, patronen die kun je nagaan
of de cirkels om rechte lijnen heen gebogen
ook zij leren over leven en diversiteit gedogen
over verschillen van bewegen in leven.…
Relativitijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
577 Ze blijken bij elkaar te horen,
Vormen samen een patroon,
Ook al zijn er veel factoren,
Die niet passen in ’t sjabloon.
Einstein heeft ons onderwezen:
Tijd is altijd relatief
Want, zo was zijn hypothese,
‘t Hangt af van je perspectief.…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 bijtjes met gouden vleugels zag ik rondom mij zweven
alsof alles wat ik hier zag, niet aards was en niet gewoon
droegen zij een teken van een eeuwig en bovenaards leven
uitgetekend in een ondoorzichtelijk en goddelijk patroon.
en toen ik allerijl naar de aarde terug moest keren
wist ik niet hoe het licht in die sterren was uitgegaan.…
Internationale vrouwendag en Maghan's dochter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Het vrouwelijke, het mannelijke
Het kinderlijke, het menselijke
Of toch het dierlijke, het instinctieve
Het verdorvene van ons als soort
Voert de boventoon in het gelijk
Wat onmogelijk is als mensensoort
Want alle mensen zijn ongelijk
moeilijk in een vast patroon te krijgen
Laat staan te houwen, te behouden
Maar “als oprechte trouw
Dan…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 uitsteken
als wij met open hart luisteren willen
ontstaat een verhaal dat ons anders maakt
met gedeelde blik naar een frisse start
dat voor elke opgave een antwoord heeft
in vertrouwen groeit diepe verbinding
naar oprechte zorg voor ieder mens
laten wij daarom samen voorop gaan
in een elkaar omarmend samen staan
onze Inspiratie kan patronen…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 De moord
Op een duizend zielen
Rukt mijn vingers los
Van de kern.
Nu graaf ik
Met gekleurde botten
Om hun wortelen
Een plek te geven.
Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.
Toch is er steeds ook weer een nieuwe
dag die opstaat en schooiend arriveert
met kansen, met wel of geen helderheid.
De tijd maakt een schets.…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Hedenlands!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 ~ 2019 revisited ~
Ook dít jaar stelde uitgever Van Dale
In casu taalgeleerde Ton den Boon
De vraag welk modewoord in het patroon
Van kanshebbers de shortlist wel zou halen
Van uiterst inventieve combinaties
Tot één geheel gesmeed en heel frekwent
Door menigeen gebruikt, tot zeer recent
Maar zonder misverstand of aberraties
Zo…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Radio weergalmt mijn tocht,
Een busje belooft zonder zorgen,
Tekens vouwen zich tot patronen,
Geloof groeit in het onbekende.
Voorspelling van stormend land,
Ik word boodschapper, brenger van hoop,
In straatlicht schijnt een eerste zon,
Verheven door het lot, de profeet.…