Alle inzendingen over rimpel

989 resultaten.

Sorteren op:

Later is morgen geleden

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
adem de wolkenhemel vatbaar voor langer verblijf hangende het verleden is er nog een rimpel in volkomenheid, een ader met vloeibare twijfel of we niet in herhaling vallen weer opstaan en verpozen ons van geen kwaad weten kunnen we nog eenmaal onze gangen herroepen de rivier verleggen en de stoflaag herlezen zonder blijk van wijken…
Iniduo5 augustus 2015Lees meer >

plaats relict

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 460
hier moet het zijn -dit is de plek; hic locus est bomen, regen, zon verweerd maar onverdreven, het water is stil gebleven aan het einde van de dag als adem is neergedaald begint het roerloos herhalen heel even lijkt alles nog gisteren, onaangetast door werkelijkheid en autonoom naast elke gebeurtenis een rimpeling vlucht voor de…
Iniduo22 februari 2023Lees meer >

Het paleis onder de bergtop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik werk in het witte paleis Input, output, geen rimpeling in mijn lichaam, mijn geest blijft rustig, wat ik ook doe Tussendoor onderga ik de stilte in de rode paleiskamers die ik altijd kan binnengaan waar ik ook ben Daar open ik mijn schedel tot een kom en ervaar ik mijzelf, laat ik liefde stromen naar wat mij bezighoudt Daar bezie…
Zywa20 oktober 2024Lees meer >

De laatste penseelstreek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
De verf ligt dik, een reliëf van rimpels, littekens, bladgoud. De kwast rust in de pot. Geen angst voor het witte kader: de compositie voltooid. De geur van lijnolie vervliegt terwijl de avond de contouren verzacht. Een slotakkoord is geen stilte, maar galm— bewijs dat er muziek was.…

Proost

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.680
De waas trok je rimpels recht en de rook bracht het verleden, verschaalt als bier en de cologne, waarmee je me wist te overreden. Ik zit weer in mijn kroegje, terwijl de ochtend van haar liefde zingt, die ik hier ooit heb gedronken en waar ik nog regelmatig op drink.…
oepsie8 augustus 2002Lees meer >

zwoelte

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Druppels zweet likken zich een weg in de rimpels van mijn voorhoofd, om dan langs mijn gezicht, naar beneden aan mijn kin te kietelen. ‘k Ben te lui, om iets uit te spoken, ik blijf liever ondergedoken, in het donker, zonder licht, met koelte aan mijn gezicht. Mijn adem tergt me, Ik doe niets en ik snak naar lucht.…

Onschadelijk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
er zit geen spanning op je huid speels en zacht komt zij daarvoor uit ook de kleine rimpels tekenen je warme lach helder stralen ogen gefocust in een verre blik die haar rust ontleent aan het niet accommoderen ondanks een steeds proberen ook de kleinste details te zien een lieve open uitnodiging om deze ontspanning…

knagende herinnering

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.472
de winter wordt lang killig nat grijs met zo nu en dan misschien onschuldig wit de lente was pas nog broeiend heet en om te steunen de tijd daartussen behoorde ’t frisse groen en ‘t kiemende verlangen van beloofde bloei nu verbleekt reeds weerspiegeling in plassen herinnering rimpelen vervagende beelden pijnvolle…
sunset28 augustus 2007Lees meer >

stil

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 700
hier is niemand behalve dan de stilte onder hoge bomen waakt eeuwigheid zelfs het glooiende landschap tot aan de einder spreekt slechts stilte bladeren knisperen onder gelaarsde voeten die naar water voeren en dan het water behalve hier en daar een zachte rimpeling windstil zwijgend turen bomen naar hun spiegelbeeld en voor het…

Tot jij versteende

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
bergen samen kiezelden op helling en vallei onderscheid kenden we nauwelijks wij kwamen van dezelfde rotspartij tot jij versteende in gedachte roem stilstond als huis en mij tot gruis benoemde nog zeil ik keer op keer kaats tegen de spiegel van het laaggelegen meer waarin de schaduw van jouw donker en hooghartig haten de rimpelingen…

Onverwacht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
kwam ik je tegen en schrok nog niet eens (meer) het deed me eigenlijk niks je bent alweer gekrompen rimpels tekenen je gezicht er werd geen poging meer gemaakt om te zoenen (eventueel) er werd gebabbeld gebabbeld over mijn zoon hoe volwassen hij is geworden dat was alles wat er uitgewisseld werd na elkaar, een half jaar, niet te hebben…
LadyLove30 augustus 2014Lees meer >

In filigrein van pijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn harten bloeien steen in dierbare herinnering…

Echte vriendschap is schaars

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Je deelt met hen de momenten van plezier; als aan de oppervlakte het levenswater slechts kabbelt en weinig rimpels vertoont. Maar echte vriendschap is niet altijd vanzelfsprekend. Vooral niet als die zich niet op de juiste momenten loont. Echte vriendschap is een schaars artikel in onze vluchtige tijd.…

Arcadia

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.022
't Rimpelend water spiegelt haar week: Met haar voetjes in de ondiepe beek Voeren de golfjes guerrilla. Op een steen zit haar echtgenoot, Ziet haar spelen, ergert zich dood En zuigt op zijn manilla.…

in filigrein van pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn hart bloeit steen in dierbare herinnering…

GEGEVEN HEERLIJKHEID

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Mantasca saliber stille vallei verstoken van water gapende kloven adem je stof in longen, die smachten overheersend een rots zuchtend onder genadeloze zon Nisolgar paflar tintelende oase kameleonachtig groen vertedert in hunkering naar beroering, die rimpeling veroorzaakt dorstlessende verzuchting Malata tunka gegeven heerlijkheid…
Nifrija1 januari 2004Lees meer >

Nachtregen

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.968
zie de lichten halo's glijden over natte straat kasseien 't zijn manestralen die wenen om hun verloren schijn baar niet voor diegenen die toch verloren zijn enkel de verscheurde wolken die grijze hemels bevolken treuren zo gelaten bedroefd in plassen die deinen totdat het niet meer hoeft en rimpels verdwijnen zelfs de kringen…
Verdano4 maart 2003Lees meer >

Nazomer terras

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 828
Nog even en het terras valt in de roer we kappen de bomen het einde van de maand de vrouwen zitten onrustig BTW nog niet betaald het strijkijzer ligt aan diggelen haar zoon eet geen bruin de zon openbaart de rimpels zelfs boven botox lippen nieuwe laarzen en weet je wat hij zei aan jou wil ik me graag laven hij bedoelde er weinig mee humor…
Irmgard16 november 2005Lees meer >

Voor jou

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.727
Ik denk aan je even verloren in zoeken naar waarom van steen en oude ogen Die zochten de plaats waar ze woonden in een stukje wereld dat je zag wegkwijnen wegglippen in zand Ik bid voor je in alle rust stilte en eenzaamheid wachtende op rimpels en antwoorden op vragen die ik nooit zal durven stellen Ik ben hier voor je in…

Vakantierdroom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
ik heb mijn handen gewassen met zand op het strand van de zee het was warm en rul gleed door mijn vingers als een soepele waterval pas later bracht water houvast ik speelde met vorm en ballast tot het zand verdween de bodem golfde en wit schuim verscheen ik bezag de rimpels van nat en herfstige kou droogde ze gauw in de zon…
wil melker5 september 2019Lees meer >

de zachte kracht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 848
de rimpels langszij mijn ogen plooien zich bij iedere lach zij vormen als vanzelf warme zonnestralen die mijn blik begeleiden naar de vraag die ik in je verlegen ogen zag geen weg is zo kort naar jou, naar binnen alleen een doods gevoel zou zich bezinnen en afvragen wat ik bedoel mijn beider wangen door lengende lippen gebold tonen…

Aan het meer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik kijk naar de weerspiegeling van de bomen in het water in de verte hoor ik eenden met hun vrolijk gesnater er gleden net twee zwanen statig en sierlijk voorbij ik groette ze hoffelijk ze keken even naar mij in het water zie ik stukjes blauwe lucht en soms een rimpeling als de wind eventjes zucht ik voel me vredig en kom helemaal…

Vangen !

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Ik vang de druppels met mijn handen laat ze los in ledige lucht wil de woorden toch behouden tijdens deze nachtelijke vlucht veeg de rimpels langs het kussen laat de sombere lijnen met rust vang de lach weer in mijn ogen wanneer de zon mij wakker kust ook al zullen dagen duister, lang en misschien eenzaam…
metha11 december 2004Lees meer >

De overgave

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Old Bet, met je dikke rimpelige huid. Een mier bungelt ondersteboven. Ben jij het, Granny of is het Old Bet. Je benen marcheren, bewogen door je versteende hart dat geen krimp geeft. Kom nou, je stond voor heter vuren, Zij die niets meegemaakt hebben, díe huilen, maken van een mier een olifant.…

Gedoemd

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.017
vertwijfeld in schaduw zijde overpeins ik mijn geleden tijd verafschuw rimpels mijner handen wring ik mij in de stroming van weleer echter opgenomen word ik niet meer geslonken is mijn gulle minne tijd doch gesmoord dendert deze voort ongezien over de amoureuze vlakte verteert het mij en heeft mij stil vermoord nimmer kan en zal ik…
Ivan Grud26 januari 2006Lees meer >

Wiep

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Duizenden dennenbomen wuiven een prikkelend welkom naar jouw thuis bedekt door naalden spiegelt het glas gedachten ogen durf ik niet te lezen droge rimpels schrijven allang de laatste letters van pijn verborgen achter ritmisch kloppen haast onhoorbaar vroeg gisteren of het goed was maar terwijl vertrouwen zacht zijn handen vouwde viel…
metha10 januari 2007Lees meer >

Opstandige golven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
ik spiegel me in water met nog een kleine rimpeling het egaal geluk kwam pas veel later was in het diepe gedoken kwam proestend boven met schrik en de kou op mijn huid leerde na jaren rustig laveren tussen opstandige golven die mij met hun massa’s bijna bedolven tot jij verscheen met ogen en lach het water bedaarde mij de spiegel…
wil melker27 november 2015Lees meer >

De wortel van gespletenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik rol voorzichtig het papyrus uit breekbaar na zo lange tijd letters fluisteren betekenis vloeien rimpelend ineen tot muren water in de doorgang trekken karavanen langs vluchtend voor egyptes slang het is hun laatste gang na vele plagen daagt het beloofde land maar de wortel van gespletenheid raken zij niet meer kwijt de vloek…
wil melker21 februari 2014Lees meer >

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

Een afhankelijk bestaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ook in deze vroegte drijft het sterven op het karkas van water, stilte is het moment dat deze morgen spreekt en de dood voltallig is zoals het koren op het land kleine rimpelingen in de grote zee, het besef dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is van een afgekalfd verleden, deze morgen leest zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
elze4 september 2013Lees meer >