1280 resultaten.
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Ode
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
996 Mijn kamer kan ik behangen
met groots, grijs of klein verlangen,
wees zeker, vergeef me al de pijn,
wees zeker dat ik uw schepsel zal zijn.…
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 Haar handen
teder samengevouwen
in volmaakt verdriet
we huilden de nacht in ongeloof
gedwongen te zien
en tasten vergeefs
naar de ongrijpbare pijlers
Het woord verdoezelt
in verborgen taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen…
Blaffen zonder onraad
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.296 Eigenlijk wisten wij dit wel; dit blaffen
Van hem, het had geen zin, hij zou
Vergeefs waken over huis en haard.…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder pozen verbeur ik me
omsluit je
volg je
en vereeuwig ons even in elkaar
vergeef…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 .
---------------------------------------
uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom gebed, vraagt nochtans stille:
Mijn God, geef mij een bloem en zend me een zonnestraal!
1860…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic conifeertjes
in een namaak houten bak
maar ach wie mist hem nog
in dit tijdperk van steen
behalve een enkele vogel
die vergeefs…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 hoe dikwijls zocht ik niet vergeefs
naar klank en kleur maar vond
ik slechts verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan.
Ik denk aan het belang van de gedachte,
de verwezenlijking en het resultaat.
Ik ben ontslagen van het langverwachte.
Ik heb mij van een toekomstbeeld ontdaan.
Een veelheid, mogelijk.…
Maneschijn Blauw
netgedicht
4.9 met 69 stemmen
584 Vergeef me maneschijn
voor dit felle licht.
Hoor de nacht vervalt
tot één enkel ogenblik
van passie en verlangen
uit hetzelfde vuur
dat brandde in dit donker uur
tot vervelens toe.…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend in zachte woorden
te vergeefs…
Opstel
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.740 Ik zou U een wijze raad geven over de liefde,
lezer,
en een betere inlichting over dat waarvan
wij zoveel verwachten,
als ik er zelf meer van wist
Liefde is kussen geven
en kussen krijgen
Maar als het niet gelukkig maakt,
dan is het vergeefse moeite
En liefde voor geld
vlot moeizaam
Moeizaam komen sommigen aan hun eind…
slapeloos in Cosenza (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 een winterslaap wil hij
zoals de New Horizons
die langs Pluto scheert
om energie te sparen
een lange diepe slaap
die hem een winter lang
bevrijden zal van
de slapeloze versteende
nachten zonder kletterende
regen op nat plaveisel
zonder zijn wankele
moeder op de keien die
vergeefs houvast zoekt
zonder het kind dat
naar bed…
Woorden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
585 Gewoon vergeefse moeite om deze dan te lezen,
of om er eventueel een antwoord op terug te geven.
Nee woorden moeten prikkelen,
gevoelens slim omwikkelen.
Zodat het smaakt naar meer,
keer op keer, steeds maar weer.
Zet ik woorden in een mysterieuze rij,
voor jou en ook voor mij.…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 in de schaduwen en lichten van de avond
denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven…
Verstild huis,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.630 Zeven mijlen verder en
niet meer zullen de lippen
verkleumd zijn die ik zo
verhit kuste,
Vergeefs want
een kus warmt maar een keer.
Langer had ik moeten kussen,
En harder smeken met m'n ogen.
De kamer rekt zich lui
van de hitte,
En het bed staat opgesteld
als wieg van vrede.
Ik wilde dat hij bleef,
Waarom had hij toch gelogen?…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.014 bezet
niet de rijen voor de kassa
noch de jeugd die ongeordend hangt
niet de stugge vissers langs het water
of de jonge hond die angstig jankt
zelfs niet de timmerman laat op de avond
noch de beelden van het Journaal
evenmin de nieuwe coach Betaald Voetbal
of De Gelderlander waarvan ik baal:
't is de lach verdwaald in het verleden
vergeefse…
SURSEANCE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.346 Vergeef mijn schulden, ik blijf in gebreke.…
Een schuilplaats
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.442 En hopen
doen we toch zeer vergeefs. Laat ons dan huilen.
Daar stonden mijn gedachten stil bij God.
Juist brak een stapelwolk verrassend open
en regende dat ik zou blijven schuilen.
-------------------------------------------------
Uit: 'Bij bewustzijn', 1996.…
De dagjesmens
gedicht
3.1 met 21 stemmen
7.369 Ik maak me los van het gedrang, gepraat,
probeer vergeefs mijn ruimte te vergroten
terwijl bewustzijn me met schaamte slaat.
----------------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
vlinderen in pieken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 alles verandert
als alles verandert
dacht de regelaar
van temperaturen
in dit voorjaar
rupsen piekten keurig vroeger
mooi weer tegelijk op pad
met de uitloop van hun voer
zomereik vers in het blad
koolmezen moeten het bezuren
bleven seizoensgetrouw
wachten tot de dagen lengden
zodat snavels zojuist uit het ei
vergeefs om rupsjes smeken…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 laat het maar regenen
een druppel per slag
die achterbaks gegeven
van baas tot onderdaan
wat hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder…
Lieve mama en papa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.151 Vergeef me, dat m'n levenskrachten staakten.
Ik ben nu in m'n eigen utopie
en ben je dankbaar, lieve ouders, die
gedreven mij het leven prettig maakten.
Ik kon je met een glimlach vaak verblijden,
al moest ik soms ook vechten voor m'n leven.
Wat is me toch een fijn geschenk gegeven:
't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden.…
DEVOTIE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
988 vergeefs heb ik in eindeloze nachten
me tot een onbekende god gewend
gevraagd of hij het aardse lijden kent
en of hij dat wellicht wat kon verzachten
de sterrenbeelden aan het firmament
aanhoorden zwijgzaam alle klachten
weerkaatsten glansrijk mijn gedachten
en gunden me geen hemels sacrament
ik zocht gezelschap, hief het glas en lachte…