668 resultaten.
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 Leeg is nu het lichaam
strak kijk ik mij aan
verbeten wil de geest
niet breken, houdt het
weten vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar…
Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet
poëzie
4.6 met 17 stemmen
2.853 'T is, of een punt tot cirkel gaat verwijden;
'T is, of een cirkel punt wordt en verschiet.
Je denkt: Nooit was het anders; tot mijn Wezen
Ben 'k al zo lang van sterflijkheid genezen.
Je weet : Niets kan mij deren: ik ben Hij.…
Biedt Weerstand...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
754 Nog zijn krachten
verborgen
Maar de oplossing
ligt in 't
verschiet...
Je tranen zullen
drogen,
en moedeloosheid
verdwijnt;
biedt weerstand
aan je onvermogen
en, kom weer overeind!
De kracht zul je
ontvangen,
maar ga er tegenaan,
zodat je onbevangen
in 't leven-
weer zal staan!…
De Liefde En jij....
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.321 hart in stukken
Ik heb gezegd dat ik niet meer van je hou
Niet het “houden van” dat eigelijk moeten zou
Ik heb het voor jou gedaan, ik weet dat je het me verwijt
Geloof me, samen met jou was een mooie tijd
Maar soms gaan de dingen niet zo als je verwacht
Blijf niet op me wachten tot diep in de nacht
Er is zoveel mooiers voor jou in het verschiet…
Zintuigen (2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.907 de stilte zoekt fluisterend
een uitweg de luide kermis
van het dagelijkse bestaan
ontvlucht in oren verdwaald
de veelkleurigheid verschiet
naar zwart-wit het bont geheel
wordt genegeerd door rancune
en onwetend gevit vierendeelt
de huiswijn van de kerk proeft
naar oma’s soep met ballen
de boon uit de koek trakteert
de tong op hoog zoengehalte…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat in de blauwe lucht te bloeien
traan voor traan treuren zij hun verdriet
de vervulling van hun wens nimmer in het verschiet…
De wereld der traditie
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.151 Doch mocht de eerste een meisje wezen,
In dat liefelijk verschiet,
Dan wordt ook de rij geopend
Met een kleine Mennoniet.' -
Thans, hun huis telt twaalf kindren,
Die, tot eer van 't Christendom,
Luther eren, Menno volgen,
Vroom en deftig, om en om.…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Het wuivend helmgras op de duinen
ruiste zacht als een oneindig lied
en in de verte aan een groene einder
lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet
want daar lag in een zoet herinneren
de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden
de katten kwamen mauwend aangelopen
begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…
Kerstkaarten schrijven
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.767 hen die we achter elkaar verloren
dagen die elke jaar terug zullen komen
maar ook denken aan Hem die werd geboren
Hij die voor ons op de wereld kwam
om ons het lijden te helpen dragen
het zeker te weten dat wij Hem altijd
om hulp in moeilijke tijden mogen vragen
Nog even en het is al weer kerstmis
en ook al weer een nieuw jaar in het verschiet…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
2.487 geduld
een Hercules met in zijn rug een muur
Ons wereldje draagt hij heel even wichtig
op de breedste schouders van `t heelal
nooit eens of ooit, noch wiekend na val
zijn naaste is daarenboven (mede) plichtig
Tezamen draaien zij moeiteloos door
zaaien verwarring door termen te smijten
mogen van God los de kernen splijten
Een zwamwolk verschiet…
De herfst van ons leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.392 Aan de na-herfst willen we nog niet denken
die tijd ligt nog ver in het verschiet.
We willen in het heden leven, en
verder denken....nog maar eventjes niet.…
Kleinkind
netgedicht
2.6 met 117 stemmen
10.204 Een zomer in 't verschiet.
Jij gaat het kind in mij opnieuw tot leven brengen,
dat diep in mij zijn sporen achterliet.
En zie je mij nu toch een traantje plengen,
't is van pure vreugd' en anders niet.…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen
Alleen de ongenaakbare blik opslaan
Van het ongeloof in jouw ogen
Wanneer nog één minuut mij zou resten
Vertellen wat mij heeft bedwongen
Seconden als de laatste reddingsvesten
In de zee van vrees gesprongen
Slechts enkele tellen
Geen consequenties die kwellen
Dan schreeuw ik het uit
En verschiet…
Zomeravond
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.015 We waren gelukkig beiden,
er was veel vreugde soms verdriet,
maar onze liefde leidde,
ons door de dalen, met vreugde in ’t verschiet.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 De verre wind, die over de aarde ruist,
Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren
Die van geen zwijgen weten of bedaren,
Daar ene ziel, begerend, in hen huist,-
Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist,
Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen,
De vlakten ver, verschieten te overstaren
Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 de honinghommel zoemt
de karper jongleert in de vijver
hagedissen verlaten hun huid
een waterlelie verschiet van kleur
zwarte slijmerige slakken
ontvluchten de zomer
tussen de buien door
verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Een zachte lieve lach is al wat men ziet
met enkel haar verscholen duistere spinsels
speciaal voor jou; in het verschiet.
Want toen zij het weer wou,
was jij er niet...
je kon niet meer...
haar; haatdragend "hartzeer".…
FLONKEREND HEMELLICHTJE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.647 Hoog in de hemel fonkelt een lichtje
‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht
Het doet mij denken aan je gedichtje
dat jij daarboven reeds op mij wacht
Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen
naar wat in ’t verschiet verborgen is
In gedachten aai ik zacht je wang en
fluister dat ik jou verschrikkelijk mis
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw van vrijheid en geluk.…
Antilope ( over een diepe liefde )
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 maan
licht
als de wind
die valt
naar het zuiden
en
geen keer meer vindt
nat als de regen
die alles vervroegt
vurig
als de zon
die – oh liefde –
de schoonheid bezingt
en
roept om ou
mysterieus
als de maan
in
bleke schemering
haar schaduw
veranderend
door
het holst van de nacht
mijn lief
myn klos
mijn schat
in het verschiet…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Je kunt daar nimmer meer genieten,
je kijkt,terwijl je denkend stil blijft staan,
onachterhaalbare verschieten.
Je loopt verder,maar kijkt toch weer om
naar zo'n boze onverschilligheid,
het vergaan van een soort heiligdom
dat moest wijken voor een nieuwe tijd.…
Kindervrage
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.614 In de hemel staan de sterren
Als kinderen in de verre
Somber overwolkte heide
Waar zij grazend zich verspreiden
Voor het verschiet.
Hoe komt het dat zij niet verdwalen?
Wel is de Maan een strenge herder
Maar de hond die ze, als ze verder
Gaan dan mag, terug moet halen,
Is er niet.…
Koffietijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Ook zuiver kwam ik op de koffie
Zo in de praat te pas
Zo in m´n daagse kloffie
Zonder stropje, zonder tas
Alsof het toeval was
Alsof het samenvalt met dromen
In mijn gewone jas
Van wat altijd maar blijft komen
Voor de troost die niemand ziet
Nergens morst zelfs stolt tot woord
Wat wisselt blijkt louter verschiet
En uit de keuken werd…
Een onmenselijk nouveauté
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 in een vaag verschiet
zag ik mensen dwalen
verstoken van kwalen
waardoor zij generaties
lang geteisterd zijn geweest
de medische overwinning
was een feest van het
immuunsysteem dat anticiperend
de wereld heeft betreden helaas
met een onmenselijk nouveauté
het narcisme is doorgeschoten
zonder remmingen en de mens
heeft zich afgesloten…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Ze stampt de schelpen fijn
tot eigen paden, wind borstelt
helm en golvend haar, meeuwen
begeleiden dromen die haar zijn
voorbestemd, van geen kwaad bewust
waarop een aantal in het verschiet
nog geen zegen op rust.…
Mysositis (concept) (Voor EvK)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
434 Een kinderstem roept mij
uit een donkere steeg en
ik draai me om…
nee, ik dwaal opnieuw af,
geroepen door die kinderstem
die me van kleur doet verschieten,
niet meer van deze tijd,
en ik jou
onbedoeld opnieuw vol raak.
De ereprijs
die je liet groeien
langs de weg
zet mij in de wereld…
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 woningen en werkplaatsen
opgetrokken in het land dat netjes gekamd
hier en daar nog een puist laat zien
Alles ordelijk gestapeld, confectie
die me vrij laat om te doen wat ik wil
doen, mijn vak, mijn plannen
ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het ongewisse
verschiet…