513 resultaten.
Denkende gekte
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
506 Utopie van zachte contouren tot hardheid vereelt
vasthoudend aan dat ene witte zuiver omfloerste beeld
geschiedenis op perkament vergeeld.
Voorbij gaat elke seconde verwerkt in tijd
misschien eeuwen van werkelijkheid.
Wulps, heupwiegend en geil
houdt ze zich intussen vast aan beddenspijl.…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Vol verwachting
hij heeft me laten weten te wachten op mij
om middernacht bij de lotusvijver
oh, ik verlang naar hem , maar heb hem
laten gissen naar mijn gevoelens
tot nu toe
In een doorschijnend gewaad die de
contouren van mijn lichaam laat zien
kom ik zachtjes in de maneschijn
dichterbij.…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 hij heeft me laten weten te wachten op mij
om middernacht bij de lotusvijver
oh, ik verlang naar hem maar heb hem
laten gissen naar mijn gevoelens
tot nu toe
In een doorschijnend gewaad die de
contouren van mijn lichaam laten zien
kom ik zachtjes in de maneschijn
dichterbij.…
Made in China
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
469 Mijn buurman heeft zelfs de contouren van ’t pand
geheel en al met van die ledjes behangen.
Het giftige blauw straalt je koud tegemoet
en houdt je gelaat in een rouwkleur gevangen,
maar Watts kost het nauwelijks en da’s wel weer goed.…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Je schetst contouren
strelend en scheurend
met universeel gekleurd
krijt op onbevangen linnen
en word je onzekere penseel
geleid door niet vaststaande
waarden, daarmee schep je een
naakt bestaan van onzekerheid,
ontdaan van alle eroderende
rozengeur en maneschijn als
contrast, de norm zit in het zelf
schenkbaar als oude wijn die de…
Vanille-trip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Violen begeleiden mij bij hap vier:
in een quadrille bereik ik
de contouren van de Ardèche -
Hap vijf!
Daar proef ik pas hoe lavendel
parfumachtig mijn tong verblijdt...…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Winterse wind waait
schaduw van kale bomen
ademt stille rust
Onder de lage, nuchtere
hemel zie ik de aarde ademen in ge-
dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar
schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen.
Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Het pad van een vlinder
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
141 In deze ochtend die nog
geen contouren kent, volgt mijn blik
haar van bloem naar bloem, tot zij verdwijnt tussen
het blauw en slechts een zachte trilling achterlaat in de zomerlucht.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
Kijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
702 De volgende dag was ik aan zee
in de mist
geen horizon
een kijken in niets
Dan bij Kijkduin ligt dat in puin
Terug in het duin veel zwarte struiken
een enkele rode bes nog
daarachter zwarte koeien met horens
erboven vage contouren van flats
op de plek waar 'k geboren
Bij de haven op een muurtje
staat er een vader met voor zich baby…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 ik zeg: voorzichtigheid werd ooit berekend
aan de contouren van een waterglas.
de druiven, Plinius, de laatste schragen
van wat een dichterzomer was.
*) Plinius: Gaius Plinius Caecilius Secundus Minor was een Romeins politicus en redenaar uit de 1e-2e eeuw na Christus. Zijn oeuvre bevat onder meer een aantal gedichten en epigrammen.…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 boren zich een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart
onmacht strijd met kunde
in nieuwe lagen, zware contouren…
passie
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
5.005 Eerder heb ik de contouren van mannenlijven
gevolgd met mijn tong
Mijn hand zich plagend laten sluiten
om hun glanzende trots
En hen opgenomen in mijn zilte schelp
Eerder heb ik lust gekend
Scherp en uitgesproken draai je de zaken om
Je proeft mijn smaak, ik voel je geilheid
Je lijf, hard, lijkt te weten wat ik wil
Vaardig verkennen je handen…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Het duizelt tomeloos
ik tast naar houvast
waar niets mij meer overeind houdt
dit landschap stoot mij
uit alle banen van gaan
ik wil spreken
maar hakkelend verstom ik
slechts de stilte, hooguit een fluisteren
mag hier binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die…
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 Gedachten glijden onder mijn
boegbeeld door, contouren van een
vage symboliek en schuurt de kiel
over ondiepten, voorbestemd zich met
de ziel van de wereld te moeten meten.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Het eiland spreekt in tekens - een
scheve boom, druppel hars, tedere waarschuwing op mijn lichaam.
’s Nachts ligt het eiland
als een gedachte onder de volle maan,
fluisterend in contouren, met een rand van oud besef.
Ik lig in een bamboehut, adem zout en hout - iets blijvend onbenoembaar.…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.
Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.
De hele wereld van ver en nabij in de kamer
twee bulderende zonnen op een witte muur.…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 twintig oktober
in duisternis, drie uur na middernacht
geen vampier te bekennen
op z'n graf
het uur van make believe is aangebroken
in 't niemandsland waarop ik
heb gewacht
Dan doemen donkre dolende
gestalten
ze komen nader, tracht hen te ontwaren
zijn 't amazones, zwarte ridders paarden
ik hoor wel stemmen, vaag nog
hun contouren…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Verstilde herinneringen
kloppen als hartslagen in het heden,
hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur,
een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn.
Misschien bestaat tijd
slechts in onze trilling, een echo van
waarneming, altijd in wedergeboorte.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Ik voel de contouren
van je laatste lach, niet als een beeld
maar als een zijdezachte trilling die door mijn dunne
vaten stroomt en daar beklijft, ver weg van de drukte op straat.
In de kalmte filter ik de
dag tot de kern, waar jouw woorden
langzaam goud oplichten.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen, komt een vermoeden naar boven dat
mij niet loslaat, een fluistering die zich nog niet laat vangen in taal.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 In het vroege licht voel ik hoe de wereld nog niet duwt,
hoe elke beweging zacht is, alsof de lucht zelf luistert
naar wat binnenin mij verschuift zonder naam,
een trilling die alleen in stilte haar contouren vindt.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 De contouren blijven zacht
en de kleuren ongehaast, alsof tijd zich
uitstrekt en nergens heen wil, terwijl het land ontwaakt
in het eerste licht en wacht op wat komen mag, zonder iets te vragen.…
Altijd dichtbij
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.378 Zo ver en toch zo dichtbij
In jouw geval zo ontzettend waar
Altijd en overal ben jij
Ik sluit mijn ogen en je bent daar
Ik hoef met jou niet per se
Dezelfde maan te delen
Het hele idee van afstand
Kan mij helemaal niets schelen
Ik hoef niet met de sterren
De contouren van je gezicht te omlijnen
Ik doe simpelweg mijn ogen dicht
En zie…
De voorjaarsklassieker
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.177 Ze nemen de rails als denkbeeldige meet
- daar doemen reeds Abcoude’s contouren -
de mannen beginnen elkaar te beloeren.
Eén springt weg – en wint met banddikte breed.
Spieren kunnen niet altijd gespannen staan.
‘t Freewheel maakt nu een ontspannen geluid,
maar eenmaal de dorpskern weer uit,
zetten de renners snel weer zwaarder aan.…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde, nat glimmende klei
Rode daken groeten vanachter leilindes en machtige populieren
Een cumulus als een suikerspin groeit wild de blauwe hemel in
Vormt een majestueuze toef met slagroom
Boven de scherpgetekende contouren…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig en ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit het morgendal wat nooit verloren ging.…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig, ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit een Elfendal wat nooit verloren ging.…