806 resultaten.
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de stilte is hier hoorbaar
door onzichtbare vogels
‘t nieuwe leven sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een…
knop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
800 op dit balkon
aan de rand
van een godvergeten stad
denk ik aan jou
de mooiste van het land
wat maal ik nu om roem
als ik alleen maar wacht
op jouw zoen
wat maal ik nu om macht
als ik alleen maar wacht
nachtwachters word wakker
het veld is al groen
geel en paars
lap al de regels aan mijn laars
wat is nep
wat is echt
in het geheime woud…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een vrouw.…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...
Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.
-------------------------------------
- Geniën - beschermgeesten…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.581 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
MORAAL DER JACHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 In het woud, dichtbegroeid en schemerig,
en door het veld, open en zonnig,
stapt met voorzichtige tred en bedachtzaam
de weidsman met ogen, spiedend en waakzaam.
De weidsman kent de leefbaarheid
van het dierenrijk hier in de omtrek.
Hij wil scheppen ruimte en vrijheid
voor het jonge individu, gezond en sterk.…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.
Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.…
hunkering
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 bent als een vergezicht
gedroomd in oude tijden
door geliefden, een woud
zei jij mij niet: 'hunkering'
is het goede woord dat mij
beschrijft zoals ik ben
of wat ik voel
een smachten
nu en in een levend verleden
vrouwelijkheid
zei jij me niet: 'laat me'
geen man kan rode stenen dragen
gloeiend als de lava
dat ben ik, het gloeiende…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Gelijk daarginds de landelijke dreven,
De paden over heide en door het woud,
Zo hebt ook gij verrijkt mijn kinderleven
Met tal van vreugden, die ik nog behoud.
Ge vloeit van verre bron naar verre zee,
Bevrucht de landen en verwekt de steden,
En langs uw oevers tieren mens en vee.…
Uit het goede hout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Kijk hoe scherp alles vandaag
geuren van het woud leven geeft
een keukenmes een winkel snijdt
om deze beelden te koesteren.
Leven is een spel van letters
het snijdt hout en geeft wijsheid
raakt je aderen en torenkamers
met dronken traagheid.…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.
Het zingen,
’t Springen,
’t Fluiten,
‘t Tuiten
En ‘t zwieren,
Gieren,
Dat
In de
Linde
Leefde
Zweefde,
Was nu stil en zat
Te luist'ren;
’t Fluist'ren
Van de blaên ging zacht;-
O Goên,
Zo schoon
Een zang!
Haar dwang
Heeft mij verkracht.…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.940 Zolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn ziel ook zweven,
nevelig betrekt mijn zonneglans.
Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven.
Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Als een die, wandlend in een groot groen woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;…
nectar zong in warme zoenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
986 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen, nectar
zong van warme zoenen
in een koperkleurig woud
de helling op…
eleonora
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
706 haat hartstocht moord
in ruige riddertijden
een sombere burcht
in dichte donkere wouden
de wenende zwarte weduwe
verteerd door liefdessmart
en ruw gedoofde hartstocht
dolend langs de duistere slotgracht
nauw verhuld door nachtelijke nevels
tussen statige eeuwenoude eiken
zacht snikkend verdwijnt ze
elke nacht in het zwarte water…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 Intellectueel
woud - voertaal beschaafd Hollands -
onder een stop van eeuwige mist.
En overal creaturen die de door de
melancholie bevangen dichter uithangen.
-------------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
geen lefgozer
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.402 als je nou eens durfde
spreken in de taal van je hart
zou je dan niet moeten toegeven
dat je een vertaalboekje nodig hebt
zo ergens tussen 8 uur 's ochtends
en pakweg gewoon 6 uur 's avonds
met je rationele uitleg
over de liefde, je rake woorden
om een ander helemaal te verdoven
en te doen verdwalen in jouw woud
van gepassioneerde logica…
een leven lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 verdrinken
in vijvers van je ogen
warme handen voelen
waarmee je mij
als rijpe vrucht
plukt in zwoele tuin
tussen slaap en droom
met om je hals
een strik van kussen
en aan je benen
een kousenband van lust
rode wijn wil ik drinken
in ’t zuiden van je hart
het verlangde voedsel vinden
tussen dijen en borsten
liefde met leven betalen
in wouden…
Annie
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.516 Haar lichaam golfde in het bed
- de herten traden uit het woud
van berkenzon en beukengoud -
en in het deinen van haar schoot,
gevangen in het gouden net,
verging mijn lichaam in het wed
tussen haar schouders en haar schoot.…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht.
Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
De weke wegen, waar ’t geplet fluweel
Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam?
O, mijn gepeins duurt lang - ofwel oneven.
Ik pleeg met lust een moord als tijdverdrijf
en dood de tijd. Verleden tijd is stond.
Het is de gang, waaraan ik almaar blijf.
Hoe rijdt men geestvervoerend? Antwoord: spook.
Geen letter kan er bij.…
loven maar nu geloven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
728 recht tegenover
de ingang van Artis
één hoog boven
zat mijn struise lief
uit de Friese Wouden
Chinese bloemetjesjurk
blote voeten
in de natte teil
het stommelde
op trappen
daar werd
aan de deur geklopt
zij lachte breed uit
weet je dát is
de Here Reve
van twee hoog boven
laat hem alleen binnen
als hij in ware zinnen
Onze Lieve Heer…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…