5959 resultaten.
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 lenteblad
warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen
waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit
aan de losgelaten schaduw van wat verleden is
om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien
daar waar wij gezellig de volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten
gevangen…
DE MAAGD EN EN DE GLEUF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Bij binnenkomst vandaag
in Mechelen, Zuid-Limburg in de
Sint-Jan de Doperkerk
wordt mijn beeld
direct gevangen
door het beeld van
de 'Maagd der Armen', zal Maria wel wezen
met 'bidt voor ons' als ondertitel
ik sta er bijna perplex bij
en kijk en kijk ernaar en denk:
"Godvormeme' kan het nog erger
armoediger, akeliger, goedkoper…
De opkomst van het Techno-Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
300 Tot we gevangen zaten in hun netten,
slaafs aan een macht die niemand brak.…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 hier al was
buiten wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een hand van
ergens verder
de lichte zaden
naar mij stuit
de bol is rond, maar sluit
niet in
geen rand die mij
gevangen…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Een kwelgeest houdt me gevangen.
Onmogelijk hem het zwijgen op te leggen.
Hij speelt een gevaarlijk spel.
Maakt het leven tot een hel.
Nare gedachten spoken door het hoofd.
Van elke realiteitszin beroofd.
Het speelt me telkens weer parten.
Alsof ik een goedkope film zie starten.
Pijnlijke fragmenten maken het verhaal af.…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 Zij merken aan alles dat men gevangen zit
echter zien zij de muren of de tralies niet
noch de zee die hen dan verwijderen zou
van datgene hen ooit lief was in hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten…
Parade
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
161 het is vaak zoeken naar kwetsbare plekken
wijl de blik in de ogen gevangen zit achter het stalen gaas
en gewaar ben van mijn parade en haar riposte
.
ook nu zal het hart wel mijn tederheid opwekken
immers mijn lot leeft van nature achter een zinnelijke waas…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 In vreemde sfeer gevangen
toen bij jou in onze verlatenheid
stilte ademde anders in jouw ruimte
hoe was ik daar verzeild geraakt?
gaf jij je adres zomaar aan mij?…
LOF DER ZOTHEID
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.366 tijdens het plastificeren van kilometers
cola en een knetterende ruzie gaan
mijn gedachten uit naar Kameleon Ahoy
verjaardagscadeau van zus en zwager
toen ik tien werd
of elf
het begin van het proces dat leidde
tot de status van boekenwurm via
het verdwenen parelsnoer met Pieter
Pikmans het zeegat uit Okke Tannema
wiens vader alcoholicus…
De consumens
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.486 Hij kingsizet Mars en meesterschap
voor vader, vriend en vrouw.
Hij Frisiaat de hele hap
en beetee-weet zich blauw.
Hij winkelt laat, hij winkelt vroeg;
de consumens krijgt nooit genoeg.…
Kinderen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
946 Die van hem, is houden van
haar vader domweg verleerd.
Leuk is 't niet maar we denken nu
't is niet onze fout dat je er nooit
meer wat van hoort.
Soms worden relaties zonder
je 't wilt en buiten je schuld
behoorlijk verstoord.…
Eenzaamheid
poëzie
3.1 met 43 stemmen
8.209 Vader zegt, dat brave mensen
Dikwijls naar die uurtjes wensen;
Dikwijls naar hun kamer gaan,
Om in oude en nieuwe boeken
Wijze lessen op te zoeken:
En dat staat mij wonder aan.…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 mijn zoon, ik heb je niet gebaard
want ik sliep nooit met je vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 werkeloze fietsen op naar de failliete
villa's der gevluchte vaderen.
traag spoelt de zon een bloedgolf
door de haren van het meisje dat T'ai Chi
beoefent aan de vijver - de naakte schaduw
van haar spreidstand golvend over 't gras.
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
het houvast van niets
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.472 ik heb de rampzaligheid gezien
in het verleden waar vastklampen
nog mogelijkheden biedt
geen dromen enkel het gejaagde
zelfs de passie dooft bij dit moment
tot gruis in weet jij in hoeveelheden
het kind ziet verloren rond en zoekt
houvast zoekt de grond van vader
zeg waar is hij nu zijn ogen zijn weg
het is de prijs van niet alleen durven…
Verstarring
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
731 Uw eigen verantwoordelijkheid kwijt,
denkt u welkom te zijn in Vader's huis.…
Het ledige stoeltje
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.736 Uw kindje is nu bij de Heer’…
‘Ja’, zei de vader, ‘maar hoe treurig:
Eergistren liep het heen en weer
En loech, en was het rozekleurig;
En nu’, zo sprak hij stiller, ‘daar,
Op ’t kerkhof ligt het kind nu neder,
En ’t klautert, tussen mij en haar,
Nooit op het kleine stoeltje weder!’…
De pijn...
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.154 deed
het moment waarop het telkens gebeurde,
is iets wat ik nooit vergeet
ik mocht niets zeggen daardoor gebeurde het keer op keer,
telkens deed het steeds weer zeer
ik wist niet wat het was en wat ik moest doen
je streelde me telkens en gaf me een zoen
ik wist niet hoe een ander er over dacht
maar nu weet ik het zeker
mijn (stief)vader…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen laten
en zomaar stil worden
achter de horizon de suikerfabriek
de flauwe geur van bietenpulp
een sleper op de beteugelde rivier
een vader…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.
De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Opgedragen aan Jessica
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.861 Een man die echtgenoot en vader was,
met een ziekte die zorgde voor tegengas.
Een man die nu ver boven je is gegaan,
en toch altijd naast je zal staan.
Hij zal jouw liefde in een huwelijk zien bloeien
en je kinderen op zien groeien.
Hij zal altijd aanwezig zijn,
al voel je je groot…al voel je je klein.…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.084 Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen.…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Gij hebt het hoog geheim doorbroken, Heere Jezus
Tussen ons en den Vader, naar Uw Woord
mogen wij zonder zonde zijn en nieuwe wezens
wat er ook in ons leven is gebeurd.
Ik deed van alles wat gedaan kan worden,
het meest misdadige - en was verdoemd.
Maar Gij hebt God een witte naam genoemd
met die van mij.…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 Mijn vader weet dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken uit voorbijgangers liefde
zoet, vader…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.558 Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.…
Niets behalve zand en stenen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.593 Niets behalve zand en stenen
Hier word ik geacht te spelen
Met een verre neef, een ploert
Die mijn mond en alles snoert
Daar waar de ploert je zand laat vreten
Wordt verderop fijn aangezeten
Met toast en prima kelken wijn
Voor eventjes geen ouder zijn
Pas veel later komt je vader vragen
- Niet ziende hoe terneergeslagen
Je jezelf hebt…
Ik heb geen idee
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.757 Daar in dat hofje
waar ik het zo koud had
toen ik op je vader wachtte.
Dat hofje is
mijn doolhof nu,
want ik verdwaalde
op weg naar jou.
Jij vond
een ander hof.
Zonder mij.
En nu loop ik,
Oogkleppen op,
langs je huis.
Waar ik het zo warm had
toen ik in je armen lag.
Dit hofje is
mijn hel, mijn pijn.
Ik wil niet maar moet.…