7668 resultaten.
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ik buig neer bij de boom.
Naaktheid,
niets dat bedriegt.
Ik wil niet sterven nu de bladeren
op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 Nee, ze dwarrelen
dwarrelen als een gedachte
die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen
De bomen staan stom…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
Brugse kant
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
557 Vandaag zoek ik een warme jas,
wintertijd breekt aan,
één derde boom is al kaal
en gelig het groen gewas.
Nee, niet op zoek naar eigen ik,
naar binnen kijk ik niet.…
Scherven van de stal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.304 Ondanks crisis, is
het weer gelukt, de
boom die staat, met
lichtjes in z’n ziel die
van het plafond een hemel
maakt, poedersneeuw
wat onder schoenen
kraakt, bitterkoekjes
in alles zoet gemaakt om
met blijdschap onrecht
uit te bannen.…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
Sneeuwrivier
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
623 Ademvlakte van stilte
langzaam drijvende droom
langs oude bomen, vreemde steden
ochtenden met vrouwen op de stoep
droomvlakte van eenzaamheid
klaaglied van een verloren ziel
ontheemde droom van haatverwanten
er danst nog een schim op schaduw
jij bent het meisje dat kan dansen
ieder woord dat je proeft is een maanbrief
een groot verlangen…
Druppel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
702 Een trilling van lucht
Strijkt door je blonde lokken
Innige omhelzing door de wind
die je meeneemt
op een reis vol avonturen
Eeuwig zou het mogen duren
Fladder met vlinders
Plons met de kikkers
Duik in het hoge gras
Waar de tijd een overmoedige was
Hap naar luchtbellen
In een dans met kogelvormige vissen
Wieg met de bomen
Laat je…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
De kleur van overal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
512 heb je een tuin gegeven
met borders voor bloeiers
struiken waarin vlinders huizen
omzoomd met
bomen waar de vogels
kunnen nestelen en dromen
de rotspartij met waterval
loungehoek in de kleur
van overal ben ik vergeten
wilde een paradijs maar
de symmetrie is onderbroken
omdat jij vrije cirkels wilde lopen
jij hebt natuur de gulle…
Aan mijn mentor
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.554 En langs panden
of langs bomen?
Moet ik links of rechtsom gaan
en, draaiend in de baronie,
wachtend op de weegschaal
of het lot,
zal ik nog boven komen?…
Dromen met open ogen.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
865 kant
waar straks de waterjuffers
over het water zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen,
zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren
onderwijl proef ik de geuren van submerse planten,
paars, rank en prachtig,
naast het midden van de vijver,
hoger haast nog dan het huis,
waar de reiger vroeg al stond te bidden
onder de bomen…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
Kwijt
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
1.153 deur
maar voor mij ben je niet thuis
Je hebt nu alles wat je wil
met liefde voor je gedaan
Regelen verven geldverstrekker
en daarna kon ik weggaan
Je hebt nu alles wat je wil
en ik ben nu opeens teveel
Kijk om je heen ..kom me tegen
van alles ben ik een deel
Je hebt nu alles wat je wil
en je vrijheid staat voorop
Ik kan de hoogste boom…
Jazz
gedicht
2.5 met 79 stemmen
21.112 Vel mijn boom de achterdocht
en zaag de takken trommelstok van
liefde. Drum je namen in mijn
bas en maak mij jouw gekliefde.
Hou me hou me hou me vast, en
kerf uit mij jouw boot. Sla
je peddels ritme op mij plat,
en bedwing met mij de dood.
-----------------------------
uit: 'Hanestaart', 1990.…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
mystery is the finish in touch
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
538 kunnen voelen
Nee, het moet een mysterieus wezen zijn
Vreemd van al het mooie glinsterwerk
Met al zijn kleuren
In de wereld van het overleven
En het is allang geen kwestie meer
Van willen weten maar van
Het ontdekken van de mystieke
Wereld in nieuwsgierigheid
Van zoeken naar onontdekte vraagstukken
Ik sta stijf
Als een volgroeide boom…
Putten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
690 De troosteloze aanblik
van de oorlog,
verstilde schuren
in het schemerlicht
een levenloze boom
tekent zich af
als een skelet
tegen de
bloedrode lucht
die lijkt te roken
in een hemels schijnsel
gekrompen is de hooiberg
die schuilgaat in het donker
wachtend op de morgen,
voor elk geluid beducht
in een zucht
lijkt Putten uitgestorven…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 Ik kom hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Meneer L
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 zijn vader is dood
de mijne ook zeg ik, al lang
niet dat het dan minder pijnlijk is
het slijt zeg ik langzaam
zijn moeder leeft nog
de mijne niet meer zeg ik
hij graaft wortels uit van twee bomen
alles wordt omgeploegd binnenkort
de zon is fel en hij opent een parasol
mijn hond gaat op verkenning achter een struik
ik roep haar en ze luistert…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 reeds zijn de gouden zomerdagen
verpakt in grijze slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Als heemlen blauw en heuvlen groen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.330 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al wat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige bomen…
Groen grensgebied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
626 buiten avond was
voor ons gevoel
was dat thuiskomen op een dag in mei
‘alles ging goed’
(en weer een warme lentenacht
bracht dit zo nabij)
herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren
voor het oog op het vlinderspel van het leven
er was geen geleuter meer
tussen ons
jij raakte charmant de liefde aan
verfrissend op bloemen en bomen…
Ik schrijf vogels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 ik schrijf vogels
naar jouw raamkozijn
voor elke dag een lied
wat vrolijk kwinkeleren
een zachte ruis
door de reuring van de bomen
mijn hand vol innigheid
strooit zomerbloemen
o, mocht ik met jou
mijn duizendschonen dromen
ik schrijf vogels
naar de te vroege herfst
spreidt mijn liefde
over het keuvelbankje
de maan, de…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…