15538 resultaten.
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken in mijn droom
ik speel alleen
verlangen in de linker hand
in de rechter
het rood wit blauw…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 ze regen zich aaneen, als kristallen
die de zon gebroken langs de wereld legden
heel subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 ik zag hoe de wolken elkaar kusten
de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 Groen, geel, blauw, rood.
Zomerochtend; poes rust op 't balkon
zich een zwart roodstaartje voorstellend.
Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.
En in Park Randenbroek spelen sportparen
winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.
Drie-, vierhonderd meter is het maar
van hier tot helemaal daar.…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 wurmend langs drommen mensen
gekleed in winterjassen kinderwagens
voort duwend die tegen hielen aanbotsen
meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart…
Liedje...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.538 Want uw gelaat
In schoonheid gaat
Der wereld schoon zó zeer te boven,
Waar dat niet is
Blijft droefenis
Op 't blauw der lucht, op 't groen der hoven.
-------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1946)…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 Maar als Noorderlicht straalde
daar het wandbord, bol als een drinkend oog,
blauwe en rode bloemen op zwart hout.
Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze
ernstig op hout geverfde verbeelding toonde
een samenhang die voorheen ooit bestond.
blik van 't innerlijk oog en van de bergen.
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Afstand*
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
3.972 De zon
ziet blauw prikkeldraad. Mijn ogen doen pijn,
mijn handen straks of niet meer. Ik staar,
jij vliegt, daar. Op jou wordt niet geschoten.
Hier, van jou naar mij een heuse scheerlijn.
Mijn ene hand omklemt een roos. Zij is
voor jou, jou alleen! Maar je ziet haar niet.
Tussen ons afstand, een hek, duisternis.…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Reine vreugdetranen aan de struiken
omsluiten schimmige koepelpaleizen,
die langzaam, zacht, wazig blauw ontluiken,
trillend ineenzakken, weer verrijzen,
hun wezen beeldend laten gebruiken
door beitels der menselijke zienswijzen.…
donjon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 de haard vertelt me beurtelings van blauw en
gele vlammen
in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt
had ik gevraagd om liefde rond de omvang
van mijn zijn
maar het was groots, geen uitgedachte
woorden, slechts de ronde toon
van vrienden die hun vreugde vonden
en de ogen van mijn pijn
tijdloos dikke muren houden oude levens vast…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 was klein
zo klein als het in een sprookje kan zijn
van binnen oogde het nog groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis
woorden tekenden blauw…
Aubade
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Je slaat verrast een zonsopkomst gade
boven een vlakke en diep blauwe zee,
je geniet van zo'n prachtige aubade
en die muzikale stilte, sleept je mee.
Niets van dat feest is mij teloor gegaan
en dat bracht bij mij heel wat teweeg,
de horizon leek volop in brand te staan
terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 deze heldere ochtend
strooit de vroege ochtendzon
haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje blauw…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 de blauwe regen...
Ginds ligt een eiland verloren
in eindeloos azuur
zo mooi
zo oneindig mooi....
Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
Onschuldig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 Zo onschuldig
met je stralende lach
met je zee blauwe ogen
jij zorgt er voor dat ik je mag
Je ogen vol pret
je handjes zo grijpbaar
je voetjes zo speels
je zoektocht al klaar
Zo aanwezig
zo blij
zo dankbaar
zo vrij
Je hebt geluk
er zijn er veel die om je geven
knuffels, liefde en aandacht
een prachtig leven
Wordt maar een stoere…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos blauw…
stad van de lichtjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 Een web van lijnen en draden... groen blauw en rood.
Een dubbel leven van arm en rijk.
Van leven onder een deken naar leven in een villawijk.
Gebouwen met een geschiedenis.
De lijnen vertellen een verhaal.
Kerkgeschiedenis, kunstgeschiedenis
Droevenis en duisternis.
Levensgeschiedenis.
De stad van de liefde.…
De vlieger
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.961 Verder, verder altijd verder
door de blauwe zomerlucht.
Hoger ga je dan de vogels,
hoger dan die vliegmachien,
hoger dan de hoogste wolken
tot geen mens je meer kan zien.
'k Wou dat iemand mij eens even
op kon laten aan een touw,
om daar boven rond te zweven
en te schommelen naast jou.…
Twijfel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 .~
Maar onlangs was zijn hals ietwat ontsierd
en wat er zat, dat zag een beetje blauw.
Was dat een zuigzoen of een liefdesknauw?
Had hij misschien toch buitenshuis geklierd?
Hoe zit dat met zijn echtelijke trouw . . . ?!…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 De blauwe regen op ons pleintje,
tooit zich wazig groen.
Zijn lange vingers tastend,
naar de warme lentezon.
Hij moet zich haasten,
't is al April, dus niet gewacht.
Nog maar enkele weken,
tot zijn bloesempracht.
De merel wil zo graag
Zijn nestje bouwen.
Terwijl hij wacht
op zijn dichte bladervracht.…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…