5616 resultaten.
Mijn ziel wil dansen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
629 Mijn ziel wil dansen onder blauwe luchten
waar alles nu in bloei staat, witte pracht
die niet te zeggen valt, op weg naar vruchten
die rijpen tot een zware, niet te stelpen kracht.
Hoe alles nu belofte is voor morgen,
en zonder haast, alleen de stilte rijpt.…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Of zacht gedommeld in de schâuw
Der wolkjes die aan 't hemels blauw
Als dunne sluiers dwalen.
Daar ruist de vleugelslag door 't hout
Der bosduif die haar nestje bouwt;
Daar hoor ik de eerste slagen
Van 't heerlijk lied dat voor zijn bruid
De nachtegaal in 't lommer uit,
Om haar zijn min te klagen.
Wees, groene wereld!…
Voetbal.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.100 Soms winnen de blauwen dan de roden
na het schoffelen onder de zoden,
de ene club wint de ander verliest
geef mij maar een boek alsjeblieft.…
PRINSENHOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 De westelijke zon heerst vol milde macht,
vereent donker lover en golvend wit-blauw
tot haar rijk van oranje schemerpracht.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 er was een vogeltje gebroken, het lag
in stukken op de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 huis als mantel voor mijn vrees
ogen vol dwang
lees vragen uit je mond
kom en hoor mijn poezie
spuug woorden in volgorde
en schrijf teksten op gebouwen
vlecht gedachten samen
gevuld met zuiver bloed
zodat de schubben op mijn lijf
weer tranen
het woord geen pijn meer doet
kom kleed je voor de avond
kleur de randen
van je tepels helder blauw…
Ik hou van Icarus
gedicht
3.0 met 21 stemmen
22.872 ik hou van het meisje dat wel zag hoe blauw de baard van Blauwbaard was- dat
was juist de reden. Ik houd van Doornroosje die alleen maar deed alsof ze sliep.
Ik houd van sneeuwwitje, die de dwergen een stelletje neuroten vond.
"Wie heeft er op mijn stoeltje gezeten? Wie heeft er van mijn bordje gegeten?…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?
Geen bloempje nam de vijand waar,
Die op de hoogten lag, -
Eer, in het grauwe nevelkleed,
Dat kilheid met zich droeg,
De berggeest van zijn sterkte gleed,
En kleur en geur verjoeg.…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Laat mij haastig gaan door velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen
heeft zijn verstand verloren
wacht ik dan maar op de maan
haar gave om te beminnen
van balkons valt vioolmuziek
over rozen
over gras en grind
elk licht lijkt blauw…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand van heden
lijken karaf en liggende loper
in de ruimte samen alleen
alwaar een desolate sfeer
over stilte schreeuwt
bedekt de strakke blauwe…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 rond de balie heerst onzekerheid
de nummers kloppen, maar de tijd
holt achteruit
op het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Dat blauw moet jou
te binnen zijn gevallen; je armen tillen
het oppervlak. Het water een krater
onder de gloed. Ik zie jouw buiging
over de rand. Ongemoeid zoek je
waar de handdoek is gelaten. Op
rafelende huid likken de doornen van het licht.
Loom druipt het fruit, de hitte veegt
de vloer met ons aan.…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 ze haar tanden bloot
en danste zich vrij in t mulle zand
haar ogen groot en wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar dans - danst zij alleen voor zon en wind
en vogels die zich nestelen in het blauw…
helaes pindakaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Gij kwaamt, en `k wist-gij kunt het niet bereiken,
ik had het al gezien, gij komt in`t nauw
en roerloos zit ik de tv te kijken,
tussen oranjebier en ook het rood wit blauw.
Zo als een vogel in de stille nacht,
op eens ontwaakt als er een doelpunt broeit
en denkt, naar d`eurocup kunnen we fluiten.…
De emmer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
982 emmer doet overlopen
Ik ga vandaag maar snel een grotere emmer kopen
Ik gooi daar dan die 10 liter en die ene druppel in
Want al die vergaarde druppels wil ik niet missen
Elke druppel in die emmer heeft gemaakt dat we samen zijn wie we nu zijn
en elke druppel staat voor liefde vreugde verdriet en pijn
Weet je wat ik neem een heel grote blauwe…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen!…
Zoeken naar Godot?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 wachten is laf
met de pijn van
hele kleine spelden prikjes,
van alle kanten
zoeken is heldhaftig
maar alleen
sla je de spijker
makkelijk mis
met op zijn best
dan
een blauwe duim
wachtend op Godot
vraag ik mij af
geprikkeld
of ik maar niet beter
kan gaan zoeken ...
-------------
Naschrift
hoezo wachten op Godot ?…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Een handje verdwijnt in de zwarte vacht
terwijl haar ogen blauw worden.
“Ik had ook een hond maar die is dood”.
Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”.
Ik zie een blad geluidloos neervallen.
Ik geef haar mijn hand.
Er moet meer zijn, toch.
*
Hoe het einde speurt
naar vlinders, vinders van uren.…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt.
Maar heel ver ben je verwijderd van mijn hart
slechts jouw beeltenis is in mijn brein gegrifd
bewaard als kleinood uit verleden jaren.…
Schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.010 (voor Liu Yu Xin)
Ik loop door een bos met bomen van goud
en de paden zijn bezaaid met anemonen
twintig kabouters brengen een glas wijn
en mijn naakte lichaam vindt een meer
gevuld met het helderste blauwe water
en zeemeerminnen strelen mijn lijf
en van een dolfijn krijg ik meer wijn
terwijl jij in de verte mij wuift
betovert jouw lijf…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen
Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart,
Neerstrijken raven uit een hemel, hard
En dreigend blauw — als vlammen van verlangen,
Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard,
Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen
De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen.…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Wegenwacht die opdook
En constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen
ik ben verloren in een belofte van goud
mijn wereldbeeld is om z’n as gedraaid
alle blauwe…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood…
SCHAAP EN HAZEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 hoe hazen lopen” of
springen, dansen, spreken en juist niet doen;
dan krijgt noch hond noch herder mij te pakken
Maar als ik neig tot 'het verloren schaap'
zoek ik de weg naar de kudde terug
kan dan heel goed leven als 'het zwarte schaap'
in een superblanke homogene hetero-kudde
Makkelijker in het oog vallend bij mijn herder
wiens blauwe…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 in het deinen van de ochtendziel
in wiegende schaduwen
in slome jazz van dik bloed
wil ik tralies van twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 deur naar de
dood wijd-open staat
De dood echter is grijs
levenloos, gebrek aan kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog' kwaliteit
die daardoor dus weer
herderin verblijdt
Haar hoed met roos en schaal
met lekkere blauwe…