6269 resultaten.
Een woord is maar een Legoblokje
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.166 begrepen wordt, al
is het maar door mijzelf
Maar een woord is maar
een Legoblokje
met een modulaire maat
zijn nopjes en een kleur
uit een bouwdoos 'made in Holland'
Hiermee kan ik een blokhut bouwen
en misschien een jongensvliegtuig ja
maar het valt mij zwaar
mijn gedachten mijn gespin
er mee vorm te geven
Die ragfijne draden…
Soms
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
543 begrijp
immers wat is mij bewust bekend
als ik word geraakt
binnen de cirkel van het bestaan
ben ik dan mijn eigen draagbaar
van gemist verstaan
in het nu
of in het verleden
in de verwachting,
zit ik in een draaimolen
als ik dit moment verklaar
ik zie die ander aan
het kan de zucht zijn naar een beminde
door een onzichtbare draad…
vaarwel pa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
810 vaarwel pa
geniet van eeuwig de rust
daar – aan de overkant
die wij in het aardse
in en met elkaar
lastig vinden konden
hier leidde de omgang
over wonderlijke paden
waarlangs over en weer
in het doen en laten
zonder of met elkaar
soms de keuzes schuurden
toch – hier en nu
is er stil het weten
van soms onzichtbare draden
die stevig…
Linea
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 schoon gewaad
zeven malen rond de wereld gaand
zeilend naar Kretenzische paleizen
Met Theseus en een keur aan jongens, zeven,
om 't monster Minotauros te verslaan
doch zonder wolspindraad van meet af aan
als matador ten dode opgeschreven
Quo vadis zonder spinsel, o prins Theseus,
uw overmoed vervliedt als gij de raad, Linea's draad…
Ons doel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Tot jouw lijf een signaal gaf dat een rode draad zou gaan vormen voor de rest
van ons leven.…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.
Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.…
Portret van een vlinder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
540 Hoe een poos geleden een kostbare weefsel werd
bedacht om uiteindelijk het levenslicht te zien, geweven
op een plekje met de fijnste draden van geborgenheid, liefde en
warmte die nodig zijn voor een veilig thuis en om zichzelf te kunnen zijn.…
Bijzonder wonder
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 Een jonge vlinder
zweeft heen en weer in mijn buik
ik nies, ze vliegt weg
Hoe enige tijd een kostbaar weefsel
werd bedacht om uiteindelijk het levenslicht te zien
Geweven op een plekje met de fijnste draden van geborgenheid
liefde warmte die nodig zijn voor een veilig thuis en om zichzelf te kunnen zijn.…
DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
728 Hij moest niet zoeken om haar graf te vinden
zo vaak was hij hier op die plaats geweest
er was een draad die hun zielen bleef verbinden
zij was zijn eerste en grote liefde geweest.…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 O muze van liefdesbrieven, van
nachten vol ongekend gefluister, je bent de adem
van dichters, de inkt van wie liefheeft, de draad die dromen bindt
aan de werkelijkheid van taal, de gids die ons leidt naar het diepst van verlangen.…
Achtentwintig Februari
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
469 Voor het zekere nog in m’n vel geknepen
Deed mijn gedachten weg als pervers
Toen de dagen korter werden,
En ik je echte zelf leerde kennen,
Toen de muur van “vreemde” de weg niet langer versperden
Bleef ik nog mijn gevoelens ontkennen
Wou geen drama doen ontstaan
Had het in plaats daarvan over hoe mooi je was gekleed
Deed alsof jou aandacht…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Was ik maar een kilometer
lang, dan kon ik alles beter
overzien en misschien verdragen,
en dan kon ik mij vol behagen
uitstrekken over die daken
en die woninkjes fijn kraken
alsof ze schelpjes waren,
hun huisdiertjes uit mijn haren
kammen, miertjes die zo merkwaardig
menselijk waren
maar zoveel aardiger
zoals ook de wereld leek
wanneer…
Onder de douche
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.666 je draait je om
en gaat voor me staan
elkaar plezieren
met de tong en de mond
sensueel en ongeremd
alsof er geen eind aan komt
ik til je op
duw je tegen de wand
laat je zachtjes zakken
en we verliezen ons verstand
hete natte lijven
gekreun echoot door de douche
genieten tot een climax
nagenieten in een roes…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 maar alsof
van boven komend besef
hem doordringt
breekt hij
ineens
met vitale kracht
zich los
van de ketenen
van zijn ego
en zijn vleugels
zijn weer vrij
aanvankelijk traag
nog even weifelend
stijgt hij
steeds sneller op
en hij vliégt
vliegt zegevierend
naar de zon…
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 en nu wil ik zingen
mijn gitaar in mijn armen
alsof ze jou was
vingertoppen glijden over snaren
die trillend de hemel laten horen
maar nooit zo mooi klinken
als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van te korte dagen
niet meer ontwaken
in het park
slechts beelden
die eindeloos gapen
zo stijf en hard
hun hart en leden
alsof…
Genot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.060 Het lijkt alsof er bij jou geen grens bestaat,
over de kwestie van verlangen,
Steeds hoop je dat het verder gaat,
dat maakt me bang!
Dan zie ik je kijken,
ben je nou al zover?
Maar dan laat ik het echt wel blijken,
je kan toch even wachten?…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.241 Zo bleek al haar haren
zo bleek is haar huid
Haar ogen lijken donker
van haat en nijd
Haar lippen dicht op elkaar geperst
zodat ze niks kan zeggen
Haar stem lijkt net een stel oude remmen
Mensen kijken langs haar heen
Alsof ze niet bestaat
Zeggen geen woord
maar af en toe fluisteren ze haar naam
Mensen vinden haar raar
en denken…
Hé God, grote vriend!
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.364 Dag God, grote vriend
Het is Walter hier die praat
Ik heb een leuk ideetje
Zullen we eens doen alsof je niet bestaat?
Zal ik gewoon lekker bandeloos leven?…
Betovering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.213 Wanneer je zorgeloos
de wereld inkijkt
je niet bewust bent
hoe somber zij kan zijn
en het leven zo gemeen
is het net alsof een zwoele
bries door je lichaam ruist
schijnen de zonnestralen
dwars door je heen
Wanneer je daar zo staat
met het licht in je ogen
hemelsblauw en een
parelwitte tint inspireer
je een poëtisch hart
creëer jij…
Wereld van vreugde
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.152 Zelfs de wapens van het geweld zwijgen,
alsof ze nooit meer een kans krijgen.
En straks, als de zon weer gaat schijnen,
en de deken van mist weer zal verdwijnen,
zullen de kinderen blij buiten spelen
en een wereld van vreugde samen delen.
Waarin geen plaats is voor geweld, haat,
waar je door de vrede versteld staat.…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's in ravijnen alsof…
RECAPITULATIE
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.148 we speelden onze openingsakkoorden
met lichte toets als fris aperitief
er borrelde iets op, een nieuw motief
het klonk bekend, een liedje zonder woorden
het nam ons mee naar onbekende oorden
wat eerst gesluimerd had, werd nu actief
je exposeerde beide thema's, hief
de beker met een blik die me doorboorde
het leek alsof we symfonieën hoorden…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor.…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 Zo graag wil ik met open handen leven,
maar 'k sluit ze telkens weer om wat kwaad geld;
wat is het toch dat onze ziel doet beven
alsof de beste dingen zijn geteld?
De beste dingen worden zó gegeven,
je hoeft er echt niet heel ver voor te gaan;
geniet gerust en laat je dromen leven,
en laat het onkruid ook nog even staan.…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 ze zijn machtig
zij die de lucht versnellen
omdat ze de dood beheersen
en meester zijn
over het leven wanneer ze woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Breekt en beukt
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
420 Je harde blik verstikt
woorden die je mikt
Loodrecht in mij ziel
geen dialoog geen deal
Mijn hart jankt kraakt
diep heb je mij geraakt
Alsof je me intens haat
nu je liefde mij verlaat
Geen greintje tederheid
jouw kil en koud beleid
Breekt en beukt me kapot
ik voel me gekwetst rot
Boos ben ik dat is zeker
jij roekeloze hartenbreker…
Curieus sonnet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Alsof het ú iets aanbelangt,
curieuzeneuzemosterdpot,
wie in Den Haag ik gaarne zie.
U mag best vissen, maar men vangt
in stille waters meestal bot!
“curieus”: “merkwaardig”, maar in het Vlaams ook “nieuwsgierig”
een “curieuzeneus” : een nieuwsgierig iemand
“curieuzeneuzemosterdpot” : grappige benaming voor een curieuzeneus…
Koud en kil
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Om mij heen sluipt de duisternis,
alsof ik iets essentieels in mijn leven mis.
Plots verschijnt daar een kleine straal,
Die me warmte geeft, heerlijk en ideaal.
Plots verschijnt daar de gouden zon,
die langzaam aan ruimte won.
Daar naar de zon daar wil ik heen
en plots voel ik me niet meer alleen.…