Alle inzendingen over eenzaamheid

8623 resultaten.

Sorteren op:

ik vlucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik vlucht mee met witte zwanen over wel zeven heuveltoppen naar het vergelegen zilveren meer alwaar ze op het water glijdend stoppen kennelijk niet voor de eerste keer gevangen in een sluier van regen drijf ik langzaam met hen voort zij bepalen voortaan mijn wegen hartentranen hebben mij verstoord zij vloeien door een diepe ader van aangeslagen…

Voorstel

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Ik stel niets voor, dus stel ik voor dat ik voorstel, dat ik me aan je voorstel. Want stel je voor, dat ik me niet voorstel, dan zul je nooit weten dat ik niets voorstel!…
Johanna22 januari 2006Lees meer >

Bij hem

gedicht
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.721
Terwijl hij zijn schoenveter strikte keek ik uit het raam en zag hoe de zon al verdween achter het dak van de buren nu wij zo lang vruchteloos hadden zitten praten over een later dat ontbreekt in ons verschiet Kijk, het betrekt, zei ik Hij lachte, niet vrolijk, niet triest en we gingen tóch naar buiten omdat het binnen donker was…

Bezoek

gedicht
3.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 22.034
Niemand kwam er. Hij werd steeds eenzamer En alsmaar bekwamer In het bewonen van zijn kamer. De ramen groeiden dicht Van vet en stof, geen zicht Had hij nog op enig licht Of schemering, een lichtgewicht Werd hij, vel over been. Een kapstok, zo ging hij heen. Alleen en alleen en alleen. Allang toen hij was heen - Gegaan, ging plotseling…

Eiland op eiland

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Ik voel mij eiland op eiland vergeten beelden herschikken kinderlijke ogen opnieuw bouw ik kastelen van zand aan het water hoor gegiechel geschater meeuwengeschetter regengekletter plonsen en plenzen gekeuvel van mensen maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd in mijn volwassenheid…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

De figurant

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.369
Meisje zonder tranen Meisje zonder lach Meisje zonder woorden zonder stem, zonder gezag Meisje zonder liefde Meisje zonder doel Meisje zonder hoop zonder geloof, zonder gevoel Meisje zonder streven sta niet langs de kant Wees in jouw eigen leven niet meer de figurant…

DANSE MACABRE

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 953
beneden de begane grond en onder een deken waarop tekens zijn gezet, die allen kennis geven van belet, liggen de doden, zwanger van een wonder ze rusten zij aan zij in het vooronder aanvankelijk bood menigeen verzet maar nu houdt iedereen gelijke tred de optimist ligt naast de hypochonder als ik mijn stappen op het grindpad zet, knarst…

ik niet

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
ooit wist ik paden te betreden wegen te bewandelen, de wereld in mijn handen en nu, waar straten zijn verlaten weet ik mijn hoofd te buigen valt "Jan Huigen in de ton" in duigen ik sterf in schoonheid…
Fred28 januari 2006Lees meer >

Het verleden en de jeugd

gedicht
3.8 met 76 stemmen aantal keer bekeken 23.189
Het verleden en de jeugd nu eindelijk afgelegd. De toekomst evenredig bijgesteld. Zal ik dan maar beginnen te leven? Je haalt je een verhaal in je hoofd waarin geloofd wordt, en dat in de tegenwoordige tijd verteld. Ten slotte is het allemaal net echt. Inademen, uitademen, hinderlijk eenvoudig, een autonome zenuwtrek. Dat heb ik toch maar…

Zonneschijn mijn nachten

hartenkreet
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Overvallen door eenzaamheid Een gevoel van leegte van binnen Stromen tranen vol van emoties Even niets met mezelf te beginnen Ik kan het niet eens omschrijven Zit er gewoon helemaal doorheen Als op de bodem van mijn bestaan Zonder jou voel ik me zo erg alleen Laat me weer bij je zijn mijn liefste Kom en… zonneschijn mijn nachten Pak mijn…
car4 februari 2006Lees meer >

Wachten

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.477
Erger dan de dood die met een kus de adem steelt erger dan het vuur dat het stille vlees tot stof verzengt is het verjaarde leven dat lange dagen grijst en wacht, wacht…

verte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 909
ik kijk je aan en zwijg doffe ogen schouwen langs mij heen jij ziet de verte ik geen…

De danspas

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 853
Ook de notaris is een mens zo getuige het zwaar bestempelde document waarmee hij in de regen staat te zwaaien Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de mijne, kom dan binnen ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen ik schaak als hij de haren droogt in de notariswoonst en als we dansen zegt zijn vrouw…
werelt9 februari 2006Lees meer >

DE VERLATENE

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Eens had ik bloemen lief en was om ’t springen Van beekjes blij zoals een eenzaam kind; En dromend zocht, en onder spel en zingen, Ik ’t leven door naar wat ik nimmer vind. Mijn waarheid zocht ik en ik droomde een logen; Om ’t eigen zelf heb ik mij zelf bedrogen.…

ONBEWUSTE AVOND

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.980
Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht Op de vondel staat een late zwaan Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam zich toewaarts als dees' rode beuk Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat - alleen een gipsen garve…

Orpheuzen

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 706
jij schrijft me door het raam een stil leven van vage vlekken aan elkaar geketend waar ik als dichter sterf buiten het zicht van lege bomen en uitgestorven vuur vreemd lachend hoor ik spotvogels schateren met afgerukte bladeren en mijn grijsomrande huid want alles wat ik onderweg schreef was de adem van warmlicht verlangen…

Toen jij me vond

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je schaduw toen ik langs de stilte van dromen gleed…

Een vlucht valken

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Vluchtend verdreven ik voel me schuldig terwijl ik m'ook schaam Donkere wolken begeleiden ons alleen-zijn 't is onaangenaam eenzaam Verwarde gedachten denk ik om te weten wat droombeeld bedoelt Instinctieve natuur doet wat gedaan moet als dat noodzakelijk voelt…
Thea Smit21 februari 2006Lees meer >

Nieuwsdienst

gedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 18.544
Hij staat met een plastic tas in zijn hand en weet niet welke kant hij uit moet. Linksonder loopt de klok met grote snelheid door. Later zie ik hem met geopende mond achterover liggen: een paardebloem bloeit tot pluis toe tussen zijn lippen. Het is diep geworteld: werkelijkheid, verval, eierdoppen die krakend barsten onder schoenzolen.…

verstild

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 824
mijn hand al gerimpeld, het vel dat wel mijn hand dus strekt zich uit over de stilte sneeuw, een onzichtbaar dik tapijt helder wit geweven haast glanzend sluipt op tegen een licht glooiende heuvel mijn korte vingers begeleiden de opgaande lijn in de vallende rust naar de verte toe zelfs mijn denken, mijn denken, vraag…

Cri d’un coeur

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 766
hoe lief een nachtegaal passie leegschudt in huiverend glas woorden kweekt als rijpende vruchten tegen een bezinnende boezem net voor de val in licht en donker met een buitelend hart schaduwen temt langs de kamerwand de bodem vult met geoogste sterren : haar dromen in een komende dans…

Onbekend meisje

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Als ik in de spiegel kijk, Zie ik een onbekend meisje. Die haarzelf niet meer is, Ze is veranderd in iemand anders. Ik ging op zoek naar het echte meisje, En keek altijd bij de gevonden voorwerpen. Ik wist niet waar ik zoeken moest, Of wat ik precies aan het zoeken was. Ik had een goed gesprek met dat meisje, Er kwamen veel emoties…

Zonder woord.

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
als vanouds mij zoals ik jou Weer voorbij zo vlug verlaten eenzaam…
vogh1 maart 2006Lees meer >

loze woorden (doof)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 929
rond mijn hart het web van loze woorden valse bescherming tegen alle waarheden die zich onweerlegbaar van mij afkeren waar lede ogen dwingen tot terugtrekking nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk al wordt geen verzet geboden in losse zinnen het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan losgebarsten regenbuien doorweken het papier…

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter Heerst wintertijd over het land. De bodem prijkt met wit geschitter. De maagre boom staat zwart verbrand. De onzaalge boom schudt zwarte kraaien Onwillig over 't witte land: Een groot penseel dat onheiltekens waaien laat over het geduldig land. Ik kan de vreemde tekenen niet lezen. Ze omdwarrelen mij vluchtig…

Engelen

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Wacht maar, wacht. Engelen komen, heel onverwacht! Ze hebben geen vleugels, of engelenhaar, het zijn lieve woorden, een briefje of een gebaar. Als je ziel staat op springen, je ziet geen uitkomst meer. Komen engelen voor jou zingen, ze verzorgen jouw hartzeer. Wacht maar, wacht. Engelen komen, heet onverwacht.…

Schuilhut

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.159
dicht bij in het veld sta ik de wind waait om een boom ontworteld in diep bruine aarde donker ginds ver jaagt de storm de wolken leeg en schijnbaar los hou vast heb ik je daar ontmoet onwaarschijnlijk uren ver droomd…

Verzonken land

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
over de laagte van het veld glijden mijn vingers naar een schaduw wanneer mijn handen traag bewegen ik schrijf wolken leeg in het ondergelopen veen waar afgestorven bomen het landschap verlaten langs oude baggerputten en het smal begroeide spoor verstomt de avondwind op het dorre blad papier steeds dieper schreeuwt een vogel in…

Tederheid

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
waarom is het achter ons duister en voor zo licht en warm de schaduw zit niet aan de zonkant wij lopen langzaam richting zon aan de voorkant smelt de warmte ons lichaam innig tot tederheid in de schaduw van onszelf schuilen wij voor de zengende verschroeiende zon teveel tederheid kan pijn doen…