5887 resultaten.
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de zwoele ballade
van de natuur
terwijl de avondzon
zijn rode…
Stel je nou eens voor!
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
989 Stel je nou eens voor,
dat de zon niet meer opkomt,
stel je nou eens voor
dat de sterren naar beneden vallen,
stel je nou eens voor
dat de hond in een poes verandert,
stel je nou eens voor,
dat ie ineens aan het mauwen slaat…
stel je nou eens voor
dat het gras rood was,
stel je nou eens voor
dat de aarde wit was,
stel je nou eens…
Liefde en vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 De vlinder is gevlogen en de eerste grijze
wolk komt aan de hemel staan en ik zeg: 'ja
schat' en ik hef het glas alleen, neem een
slok rode wijn en grom nog iets als 'proost'-…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
’t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ’t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 streelt langs de oude muren
het late zonlicht zacht,
beroert het vergeten hart
met warmte die herfstig
kleurt, in purper rood.
de tijd zweemt voorbij
beiden zijn oud en broos
de liefde keert het tij
er bloeit een laatste roos…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
vrede
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
727 en naar de lijn
de wind is west zuidwest met zonneschijn
geweldig weer voor handen uit de mouwen
ik voel me goed en kan een berg verstouwen
het is een lust de vrouw in huis te zijn
ik vouw en strijk de was voor groot en klein
van wie hier wonen wil ik blijven hou’en
wanneer het avondt - je mij op kunt rapen -
geniet ik van een glaasje rode…
Inruilen...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.348 Je heftige rode kleur haat ik hartsgrondig, pijn en verdriet
We moeten nog wat samen blijven, lang, ik hoop het niet.
Je slaapt ook niet in een slaapkamer, dat hebben we dan gemeen
We rusten waar dat kan, met volle zin, oh neen!
Nu onze krachten bundelen, wat ben jij van plan
Jou verlaat ik weldra, en alles anders dan.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 De linten in haar waaiend haar,
papavers tussen koren ooit,
maar rood wordt bruin en
brood verkruimelt, langzaam
gaat elk meisje dood.…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Die nietige, rode stip trilt, krimpt in een,
verlangt tenslotte geheel te vergaan.
Een blusgrage zucht blaast er over heen...
Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 leg me nu maar weg
de waarheid toonde zijn gezicht
in het licht van een alledaagse dag
laat het rusten in ons oog
blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met…
roze driehoek terwijl het mica had moeten zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 In de wirwar van draden
die dwars door mijn hoofd lopen
spant er één zo’n draad zichzelf
te strak om nog te dienen
als tegenvaller
een footprint in dat hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder…
Liefde door een draadje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
813 Haar woorden kwamen snel
ze sprak van mooie dingen
als rode kanten lingerie
en tevens zei ze hoe
ze mannen kon beminnen
Heel haar lichaam gaf ze weg
haar platte buik en ronde billen
haar kleine fiere borsten
ze zei waar ze geschoren was
en wat ze graag zou willen
Maar ondertussen in het huis
verslonst door weinig aandacht…
RITJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.205 Door die guitig rode snoetjes
onder die róse hoedjes;
die meisjes, langs de dijk.…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Mijn stem is geen carte blanche
voor smeergeld en corruptie
getto creatie
en overheidsmanipulatie
Ik was enthousiast blauw, toen groen, toen rood
nu ben ik bang en als de dood
De burgerinbreng naar de maan
Waar haalt mijn partij, als ik het vragen mag,
PVD het lef vandaan ?…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp
schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon
zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen
maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon.
Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.…
Gangsterliefje
gedicht
2.3 met 108 stemmen
23.673 Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie
vol kogels en je rode lippen, wees gegroet
vanuit mijn pijler op de brug. Ooit rijd je
langs, dan breek ik vrij, zien wij elkaar terug.
-----------------------------------------------
uit: Het liegend konijn, januari 2007…
ik wil eruit…!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
740 In de wirwar van draden
die dwars door mijn kop lopen
spant er één zo'n draad zichzelf
te strak om nog te dienen
als tegenvaller
een footprint in je hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
Ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of…
Stofvrij
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.403 Op rode knieën, kokos schrobbend,
schuif je rugwaarts de kamer uit
om op een dag stofvrij te zijn.
Tuin zal je vloertje zijn wanneer
dit huis dood en begraven is.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Fraaie, oude straten in Drachtens hart
zijn terecht trots op hun ramen en deuren,
omrand door vrolijk sprekende kleuren;
rood en geel stralen fel; blauw vertoont zich hard.
Ook bescheiden schemergrijs en diep zwart
mogen het aanzien der gevels opbeuren.
Wil de wandelaar het kunstminnend keuren?…
De knecht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten
om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten
de laagsten mogen nooit…
OVERWINTEREN OP DE VOLKSTUIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 2 kruiken en 2 truien
'n lange onderbroek
'n extra lekker kussen
de gaskachel's rode gloed
en dikke sokken om m'n voet
De waterketel gaat fluiten
als opgewekte wintermorgengroet
ik vind het goed om uit te houden
denk vaak aan veel meer ellende om me heen
of droom van Spaanse stranden met palmen om me heen
Of terugdenken aan vroeger…
Een moederken te spinnen zat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.913 En 'k zie opnieuw de blauwe mei,
die liefde in mijn borste lei
en langs mijn herte rode blommen.
En 'k voel u ginder boven staan -
uwe zonnige ogen wenkend gaan
'lijk kalme hopen... ommendomme...
--------------------
uit: Verzen (1900)…
ADAM EN EVA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 streel ik zacht je mooi gezicht
en ga ik je duizend kusjes geven
Altijd als ik jou in de armen houd
springt mij het hart haast uit ’t lijf
En tja dan word ik een beetje stout
zo wordt een deel van mij nog stijf
Telkens als ik jou weer kussen ga
gaat mijn bloed woest als een trein
Wij zijn dan eventjes Adam en Eva
en negeren eenvoudig ’t rode…
God-geschapen moloch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In Rode Held
hoofdstad van Mongolië
is leven, leven met de kou.…
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend op glanzende regenbellen
zomaar, zo gewoon
de bekoorlijkheid
van paars-rode…
Vergeeld.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Jouw lichaam, je gestalte
in die vergeelde kamer
met kringen tot randen van bruin
aan de muren,
overlopende asbakken zo ver als ik kon zien
mijn netvlies is voor eeuwig
met alles wat van jou was
en door jou was
en bij je hoorde beprint
Nooit zal ik
dit en dat
en hét en jou vergeten
Aan de vergeelde
en half tot rood getrokken…