5365 resultaten.
artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
345 Op mijn schone wondersloffen
wervel ik gewoon door de stof,
bewust mijn verlangens voedend
met Danaë’s sensuele schoonheid,
‘t stof der schaduw achterlatend op
een lang geleden vergeten verleden.…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Het licht der sterren
in dit sprankelende firmament,
zichtbaar verleden
dat zich hecht aan het huidige moment.
Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij zal haar niet verlegen benaderen
niet in nabije toekomst of in dromen
hij sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden.
Donkere nachten vallen in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige droeve stilte
geen heimwee en geen verlangens
uiteindelijk is er een toekomstige weg.…
lastpakdieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 In schril contrast staat
het jammerlijk verlies
van de gevierde lastpakdieren
op het conto van de reactionairen
zeg maar
op het gevaar af
met rondtrekkende figuren
geconfronteerd te worden
goedkope woorden af te vuren
daar het begon met
het geblaat
der wezenloze schapen
De afstand vergroot
in een tijd die lijkt
op wat verleden…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om mij maar klein te houden
Zoals verwacht ben ik blind
als de bron vrij van de illusie
geen resultaat of middelpunt
van dat nimmer onderdrukte
Of ik met hulpmiddelen vlieg
de herboren oudere wegvaag
vale kleuren van het verleden…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 een weg naar buiten te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en…
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
130 bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt onaanvaardbaar is
en zeer moeilijk te bespreken
als een onwrikbare muur
tegen normvervaging
De strijd duurt voort
omdat irrationaliteit
nooit meer
alledaags en redelijk mag lijken
of zo genoemd worden
Wat niemand wil
vindt weinig steun
is daarom impopulair
(zie het verleden…
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Bloemen lezen geen poëzie
zeker niet in de wildernis
van de achtertuin
waar mijn grijze oudoom woont
ver weg in het buitenland
hij verzorgt zijn groenten
alsof het verwende kinderen zijn
zijn hart bleef achter
in een naakt verleden
een verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud
wij dwalen door betonnen stegen
het zachte lied blijft onbeantwoord
de eenzaamheid valt niet op
ooit was er helder zonlicht
oren zijn nu dichtgegaan
de wereldstad is kil en grijs
de nacht omsingelt ons
wij staan in de schaduw
het verleden…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 diep van binnen schreeuwen
wachtwoorden die ik allengs
ben kwijtgeraakt, zoveel namen
die eens het verleden bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt
nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 Het is alsof de seizoenen het kader niet raken
de herfst mag vallen en de winter mag komen
maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 Daar droomt de dichter van de minne,
zijn weemoed zweeft door het verleden,
geen aardse storm krijgt hem nog binnen,
waar hij de hoogste idealen naderde.
De herinnering schenkt hem haar gloed,
de nachtelijke kamer geeft hem moed.…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 om stilte toe te laten
pen te voeren
voor verzwegen komedianten
piloten herdershonden
muren die de tijd uitademen
vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot?
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Psalm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.586 ----------------------------------
loecht: verleden tijd van lachen…
Barsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
886 in jouw ogen
zie ik de spiegel gebroken
een niet te voorspellen pijn
in woede
ongrijpbaar
regeert jouw lichaam
en geest
nu wil je
niet zijn
niemand zien
niet herinnerd worden
aan het onontkoombare
van de waarheid
een waarheid die
in de weerschijn van het heden
de toekomst
zo onzeker
onbetrouwbaar zichtbaar maakt
jouw verleden…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Stille magie sprenkelend op 't verleden,
Komt, uit onzichtbare oorsprong aangegleden,
Vreemd licht mijn schemering in vlammen zetten.
De psyche van mijn ziel met jong geflonker
Waagt zich, weifelend blij, uit 't oude donker,
En vangt symmetrisch 't licht in vier coupletten.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
2.004 Als je afnokt
kijk dan niet nog even om
laat noch de kwestie langer zweven
als het geen leven meer kan geven
Beter je toekomst te zeggen, “ik kom”
dan dat je in het verleden stokt.
Als je `m smeert
blijf dan niet langer dralen
neem vol overtuiging de benen.…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad:
In storm van omgewoelde herinn'ring smijt
Mij de ene smart naar de and're golftop toe;
Dan is 't, als ruik ik hars, en veilig glijd
Ik naar mijn verst verleden…
Littekens
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.145 Ik zoek een vervolg en een verleden
in de enige schaduw van mijn leven.
Ik ben de weg verloren geraakt
en dring binnen tot in een plek
waar tranen worden bewaakt.
Ondergeschoffeld in het verdriet
sla ik mijn handen om mijn bestaan,
ik draag geen andere naam.
Stille stiltes worden doodse stiltes,
de littekens staren mij aan.…
tranen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
2.697 eenvoudige zinnen
tenzij je je woorden niet meer wilt laten verstaan
jouw tranen zijn het einde van steeds opnieuw beginnen
tenzij je niet verder dan het einde meer wilt gaan
jouw tranen wassen de pijn uit je vermoeide ogen
tenzij de pijn dieper zit dan dat ik nu nog weet
jouw tranen worden tussen mijn lippen opgezogen
zoals, in ’t verleden…
in de knoop
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.095 hij droomde
honderdduizend lichten
in onverlichte straten
waar
nietszeggende gezichten
in gapend zwarte gaten
vol uitgedroogde lijken
hem aan leken te kijken
hij droomde
honderdduizend wensen
in onbewoonde steden
waar
doodgezwegen mensen
uit een bloederig verleden
vol waanzin, moord en nijd
hem smeekten om wat tijd
hij droomde
honderdduizend…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!
Wat aan glanzen mocht verdoven,
o! De schittering van uw Taal,
Zacht als dons en scherp als staal,
Kan geen tijd of macht u roven.....
Zolang ge uit Haar parelvloed
Teerheid put en Heldenmoed!…
Spiegel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.062 Zinnen
Gevormd door leven in het verleden
Onwetend hoe de toekomst te beginnen
Gezonken tot de diepste bodem. Verzwolgen
Door een zwarte zee van louter nat
In jouw lichaam keerde de warmte terug
Sinds dat moment niet meer 'vergeet', maar 'vergat'…
Stralende zinnen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
1.994 Ik teken lijnen in verleden
raak het heden even aan
wil jou voelen met mijn zinnen
zo maar even naast je staan
wil de wegen weer bewandelen
met steentjes liefde en tederheid
zonder kuilen en obstakels
na intens beleefde strijd
niet de handen in de zakken
gebald tot vuisten vol verdriet
naar royaal geopende armen
met een samen…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.4 met 55 stemmen
2.710 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.710 Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.…
Dodendans
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.415 Een klasseloos heden, zonder verleden
iedereen danst 'blind' met iedereen
al hebben ze elkaar gehaat bij leven.
De gehangene danst met z'n folteraar
moeder met haar jong gestorven kind
het meisje swingt met haar moordenaar.
In de dodenstad op maanverlichte pade
klepperen skeletten als castagnetten
de dodendans in de schaduw der aarde.…