Alle inzendingen over gevangen nagalm verleden

7547 resultaten.

Sorteren op:

Melancholie?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Steeds sneller gevangen in de jaren, nestelt melancholie in de versleten kaders van de ziel, raakt zwanger van een ongeëvenaarde zachtheid Gouden tonen vloeien weg als de oude troubadour wedijvert met z’n melodieën, die z'n tijd en tonen verzwijgt, verrukt was van het fluwelen tokkelen op de snaren van het beminnen.…
Pama2 november 2019Lees meer >

Zwart verwarmd de kamer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
geweest een vogel met geverfde veren wil de taal leren krap in de portemonnee valt het niet mee zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee niet in de krappe huizen met in de hoeken luizen en bleek gele kringen op de muur geharrewar rondom de afgebladerde tafel maken ze elkaar het leven zuur wellicht uit overlevingsdrang in het gevang…

Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Om primitief als dieren op de aarde te verkeren Ijsberen om de naaste weg te transporteren De ultieme macht die de kudde dieren delegeren Vogels gevangen in een klem om je voor te generen Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen Alleen bij God is hulp en redding in gevaren De volmaakte…

Geluk ligt op straat

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
aan mijn zoon vanavond zou 'k naar een medium gaan Dankbaar dichtte ik dat uit het hartje bloempjes door zon en wind en lucht hùn hartjes naar boven om stralen te vangen hoe zon zaad warmt hoe mieren en andere beestjes eruit zullen kruipen zoekend naar licht en naar lucht hoe aarde niet opgesloten zoals ook ik niet en jij niet gevangen…
Ralameimaar19 februari 2020Lees meer >

Stukje thuis

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 427
handen ging kende geen enkele spijt het momentum leven hebben we over jaren uitgespreid maar samen was altijd de eeuwigheid een huis waarin wij passioneel konden leven want hartstocht hield de spanning gezond tot onze perspectieven braken en fundamenten steeds meer begonnen te kraken omdat wij geschrokken uit onze droom als gevangen…

Er waaien klanken over de dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren: het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk. Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon, daar waar het riet zich aan de oever hecht en zijn vee al wadend haar avontuur begon.…
Cees Sleven23 oktober 2020Lees meer >

Realiteit van toen

netgedicht
5.0 met 163 stemmen aantal keer bekeken 476
jij hebt mij ooit gevangen jouw beeld is in frames en filters bij mij blijven hangen golflengtes voor de kleuren en decibellen voor klank en geluid pas later zag ik jou op tal van schermen van skype tot zoom maar het beeld dat ik had uit de realiteit van toen heeft mij nooit meer echt verlaten ondanks alle techniek wijkt…

Despoot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Schiet maar, vernietig maar laat de bommen maar vallen op huizen die niet van jou zijn op al die akkers die ooit omgeploegd en bewerkt zijn met liefdevolle handen maar nooit zul jij de liefde leren kennen en de koestering van warmte steen ben je, beton, grijsgrauw graniet een gevangene van je eigen haat die onverteerd tot onder je huid als…

Jouw magische bron

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 454
jij hebt nooit het lijden in je gezicht laten wonen altijd waren er wel opklarende zachte dromen in een steeds dichterbij komende horizon waarvan de kleur het deprimerende oplost in perspectief met het licht van een stralende zon toch laat ook jij hoofd en schouders weleens even hangen klem gezet en gevangen in een schijnbaar…

Domweg Gelukkig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
Geef mij maar liever dit gejaagde nu, Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht, De flarden lucht erboven: déjà vu, Gevangen in dat vlak van glas en licht. De stad vibreert, een stroom van data traag En snel verkeer dat langs de gevels glijdt. Mijn oortjes dempen de constante plaag Van meldingen die strijden om de tijd.…

De hamer van onrecht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 415
En ik, gevangen in die ene zin, kon niets doen dan luisteren naar het wegebben van je stem. Je ogen sloten langzaam, verdriet ontwaakte. De stilte brak niet — zij groeide, zij woog, tot alles in mij wist: de hamer van onrecht had ons beide geraakt.…

Omniversaria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
slaat kleumend als lafbekkende voor haaienkaken sperrende en bloc in bubbels op de vlucht een voor allen elk voor een heb ik nog nooit op beeld gezien elk zit in een zoutwaterbubbel fruits Marínus min Marína in Omnivers Survivalstruggle ikke en de rest kan stikken grote slangen lange dikke stuk voor stuk gevangen…
Xander1 december 2025Lees meer >

In cubiculo di casa blanca

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 455
onvindbare onzichtbare primadonna Een vervaarlijke Medea liet haar tanden zien zwellende tentakels in een nietsverhullend solstitium maakte zo een eind aan illusies en grilligheden met een weerbarstig niet te determineren beest het driekoppig monster dat zijn vertwijfelde alter eega in aardse gewesten bewaken moet gevangen…
Quisque7 februari 2026Lees meer >

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
verstomt en in de schemer wenkt een stil begeren Ik zie de dag zijn felle glans verliezen terwijl de nacht met donkere sluiers komt Mijn hand zacht door jouw herinnering wil nog één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen…

Maanloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 28
Buitenkomend zie ik de maan in het kobaltblauwe, windstille zijn ik voel een soort zwoelte om mij heen zo'n vochtigheid die ervoor zorgt dat een gedweilde vloer je gevangen houdt op een stoel om geen voetstappen te veroorzaken want dan is al het werk voor niets geweest de maan observeert mij en niet andersom vanavond kan ik er niet naar…
Eva Knebel22 oktober 2026Lees meer >

Liefde is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
Ik hoor de nieuwe muziek: de hartslag van je liefde, gevangen in een droom vol kleurrijke taal. En zo vliegen we gewichtloos door de tijd, waar elke schaduw verandert in een warme gloed. Zelfs in de stilte tussen twee ademhalingen in, klinkt het geheim dat alleen jij en ik verstaan. De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
mobar20 november 2026Lees meer >

Woorden

hartenkreet
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.265
Met de woorden uit het verleden en de gedachten uit het heden. Want de dood is oprecht zoals hij komt en niemand hem vraagt waarom hij niet zonder de mensen sterft.…
victor23 januari 2005Lees meer >

Wat ik graag wil

hartenkreet
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.715
ik wil voelen, wat jij voelt ben je wel eerlijk tegen mij ben ik wel genoeg voor jou maak ik je echt wel zo blij ik wil weten, je verleden wie je was en wat je deed ben ik wel sterk genoeg voor de dingen die ik nu niet weet ik wil horen, de waarheid vertel, wie ben je nou echt de verhalen die rond gaan zijn die dan toch terecht ik…
lin b31 januari 2005Lees meer >

wieg maar in lentes uren

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
ik zag je bloem het korenblauw tegen het grauw van opgetrokken muren je bloeide daar alleen en wortelde in puin van het verleden het armetierig groen gaf toch een schitterende bloem halsreikend naar het heden kom open maar laat zon je warmen draag vrucht in wind en rust in sterke armen wieg maar in lentes uren jouw groen…

VERWEER

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
onderschatte fenomeen wrok schiet lukraak zijn pijlen af raakt mijn hoofd het venijnige gif dringt door tot in de kleinste hersencellen doordrenkt de positieve impulsen verlamt goede bedoelingen sterkt kwade gedachten werpt begrip en invoelingsvermogen verre van mij de erosie van de toekomst start als de geblakerde resten van het gemankeerde verleden…

het prunuslaantje van weleer

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
ik zie het prunuslaantje van weleer herinner mij de rode lagen het speelse vlagen van de wind ik was een kind in die verleden dagen onderstammen zijn nog dik maar de enten zijn gezwicht de kale takken vroegen om een snoei zodat hun groei ook na de winterdagen het rozerood kon dragen mijn laantje is niet meer de meeste bomen zijn geveld…

Anders vandaag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.643
Waarom zit jouw hart vastgebonden aan een zware ketting van verlangen ik heb jou mijn liefde verzonden maar jij wilde het niet ontvangen Een harde les uit het verleden laat jou helaas nooit meer vrij jouw ogen kijken ontevreden ik kom maar niet te dichtbij Of ik ooit nog tot jou doordring is voor ons beiden de vraag ik weet nog dat alles…

Platteland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 969
Fryslân wiid en fier, dizige boskjes en tsjerkjes en Pake dy seit dat is Wommels en der leit Lutkewierum - Friese zondag nabij verleden kerktorens nu en dan en Pake om ze namen te geven die het kind meteen vergeet maar die de oudere wil herbeleven in een heden van resten toen.…

Kale muren

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Ons pril verleden is een doolhof Van wisselende beloftes Van pijnscheuten en samen reiken naar de vollere nacht. Elk vooruitzicht begraven we in de tuin Met het geduld van een opperhoofd. Ik ontbind na de genadesteek Meng me door het grondwater Dat later opwelt en verdampt.…
Wimper29 april 2003Lees meer >

herfst

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
als straks het groen gaat kleuren de lucht wordt grijs en grauw bossen sterk gaan geuren 's morgens is er dauw de dagen worden korter nachten zwart en lang het hout dat ligt, verdort er zo mooi, toch word ik bang een wonderlijke tijd bomen die zich ontkleden er ontstaat een bladtapijt dat ritselt en sterk geurt de zomer is verleden gestorven…
Robert Conrad18 december 2002Lees meer >

VEREEUWIGD

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 751
achter glas staan moeder en vader plechtstatig tentoongesteld omrand door glanzend kader Met haar mooiste kleding zit zij met doffe oogopslag het hoofd passief geheven en met gedwongen lach In zijn trots versleten staat hij vlak naast haar zijn arm om haar leuning plechtig van gebaar Oud en moe als zij waren en met doorleefd verleden…

Scheiding

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.760
Onzin vult de lucht met dampen leegt de longen vol van mist waanzin volgt verleden wetten onbewogen, onbetwist Liefde heeft geen kracht te spreken waarde niet meer recht, noch krom vriendschap en nog heel veel dieper dieper dan je heiligdom Wormen volgen vaak een spoor gieren maken graag amok over resten van een held of het sterven van…
oepsie29 september 2002Lees meer >

Woede-uitbarsting

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.017
man houdt zich niet meer in met een verwoestende trap versplintert hij de deur het raam gaat er aan weg met dat bord de vazen vliegen door de lucht scherfgekraak onder de voeten kleurenposters scheurend afgerukt de wand beschreven: de groeten het zijn de díngen die pijn lijden plaatsvervangend voor schimmen uit een slecht verwerkt verleden…

In hun schaduw

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.084
De toekomst laat geen ouden van dagen het verre verleden geen minderjarigen en de rest geen doden toe. Ze leven in elkaars schaduw.…
Hagar Peeters14 december 2004Lees meer >