7547 resultaten.
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Steeds sneller gevangen in
de jaren, nestelt melancholie
in de versleten kaders van de
ziel, raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
Gouden tonen vloeien weg als
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodieën, die z'n tijd
en tonen verzwijgt, verrukt was
van het fluwelen tokkelen op
de snaren van het beminnen.…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 geweest
een vogel met geverfde veren
wil de taal leren
krap in de portemonnee
valt het niet mee
zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen
op de muur
geharrewar rondom de afgebladerde tafel
maken ze elkaar het leven zuur
wellicht uit overlevingsdrang in het gevang…
Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
451 Om primitief als dieren op de aarde te verkeren
Ijsberen om de naaste weg te transporteren
De ultieme macht die de kudde dieren delegeren
Vogels gevangen in een klem om je voor te generen
Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren
Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen
Alleen bij God is hulp en redding in gevaren
De volmaakte…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere beestjes
eruit zullen kruipen
zoekend naar licht en naar lucht
hoe aarde niet opgesloten
zoals ook ik niet en jij niet gevangen…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 handen ging
kende geen enkele spijt
het momentum leven
hebben we over jaren
uitgespreid maar samen
was altijd de eeuwigheid
een huis waarin wij
passioneel konden
leven want hartstocht
hield de spanning gezond
tot onze perspectieven
braken en fundamenten
steeds meer begonnen
te kraken omdat wij
geschrokken uit onze droom
als gevangen…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.
Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon,
daar waar het riet zich aan de oever hecht
en zijn vee al wadend haar avontuur begon.…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 jij hebt mij
ooit gevangen
jouw beeld
is in frames en
filters bij mij
blijven hangen
golflengtes voor
de kleuren en
decibellen voor
klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt…
Despoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schiet maar, vernietig maar
laat de bommen maar vallen
op huizen die niet van jou zijn
op al die akkers die ooit omgeploegd en
bewerkt zijn met liefdevolle handen
maar nooit zul jij de liefde leren kennen
en de koestering van warmte
steen ben je, beton, grijsgrauw graniet
een gevangene van je eigen haat
die onverteerd tot onder je huid als…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Geef mij maar liever dit gejaagde nu,
Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht,
De flarden lucht erboven: déjà vu,
Gevangen in dat vlak van glas en licht.
De stad vibreert, een stroom van data traag
En snel verkeer dat langs de gevels glijdt.
Mijn oortjes dempen de constante plaag
Van meldingen die strijden om de tijd.…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 En ik, gevangen in die ene zin,
kon niets doen
dan luisteren
naar het wegebben van je stem.
Je ogen sloten langzaam,
verdriet ontwaakte.
De stilte brak niet —
zij groeide, zij woog,
tot alles in mij wist:
de hamer van onrecht
had ons beide geraakt.…
Omniversaria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
436 slaat kleumend
als lafbekkende
voor haaienkaken
sperrende
en bloc in bubbels
op de vlucht
een voor allen
elk voor een
heb ik nog nooit
op beeld gezien
elk zit in een
zoutwaterbubbel
fruits Marínus
min Marína
in Omnivers
Survivalstruggle
ikke en de rest
kan stikken
grote slangen
lange dikke
stuk voor stuk
gevangen…
In cubiculo di casa blanca
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
455 onvindbare
onzichtbare primadonna
Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium
maakte zo een eind
aan illusies en
grilligheden
met een weerbarstig
niet te determineren beest
het driekoppig monster
dat zijn vertwijfelde
alter eega in aardse
gewesten bewaken moet
gevangen…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
Liefde is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 Ik hoor de nieuwe muziek: de hartslag van je liefde,
gevangen in een droom vol kleurrijke taal.
En zo vliegen we gewichtloos door de tijd,
waar elke schaduw verandert in een warme gloed.
Zelfs in de stilte tussen twee ademhalingen in,
klinkt het geheim dat alleen jij en ik verstaan.
De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.265 Met de woorden uit het verleden
en de gedachten uit het heden.
Want de dood is oprecht
zoals hij komt en niemand hem vraagt
waarom
hij niet zonder de mensen
sterft.…
Wat ik graag wil
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.715 ik wil voelen, wat jij voelt
ben je wel eerlijk tegen mij
ben ik wel genoeg voor jou
maak ik je echt wel zo blij
ik wil weten, je verleden
wie je was en wat je deed
ben ik wel sterk genoeg voor
de dingen die ik nu niet weet
ik wil horen, de waarheid
vertel, wie ben je nou echt
de verhalen die rond gaan
zijn die dan toch terecht
ik…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
VERWEER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
967 onderschatte fenomeen wrok
schiet lukraak zijn pijlen af raakt
mijn hoofd het venijnige gif dringt
door tot in de kleinste hersencellen
doordrenkt de positieve impulsen
verlamt goede bedoelingen sterkt
kwade gedachten werpt begrip en
invoelingsvermogen verre van mij
de erosie van de toekomst start
als de geblakerde resten van het
gemankeerde verleden…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
Anders vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.643 Waarom zit jouw hart vastgebonden
aan een zware ketting van verlangen
ik heb jou mijn liefde verzonden
maar jij wilde het niet ontvangen
Een harde les uit het verleden
laat jou helaas nooit meer vrij
jouw ogen kijken ontevreden
ik kom maar niet te dichtbij
Of ik ooit nog tot jou doordring
is voor ons beiden de vraag
ik weet nog dat alles…
Platteland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
969 Fryslân wiid en fier,
dizige boskjes en tsjerkjes
en Pake dy seit dat is Wommels
en der leit Lutkewierum -
Friese zondag nabij verleden
kerktorens nu en dan
en Pake om ze namen te geven
die het kind meteen vergeet
maar die de oudere wil herbeleven
in een heden van resten toen.…
Speed tot het einde. (drugs verslaving)
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.706 Tranen vullen nu de hemel als een afgrijselijk verleden…
Kale muren
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.353 Ons pril verleden is een doolhof
Van wisselende beloftes
Van pijnscheuten en samen reiken naar
de vollere nacht.
Elk vooruitzicht begraven we in de tuin
Met het geduld van een opperhoofd.
Ik ontbind na de genadesteek
Meng me door het grondwater
Dat later opwelt en verdampt.…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd verleden…
Scheiding
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.760 Onzin vult de lucht met dampen
leegt de longen vol van mist
waanzin volgt verleden wetten
onbewogen, onbetwist
Liefde heeft geen kracht te spreken
waarde niet meer recht, noch krom
vriendschap en nog heel veel dieper
dieper dan je heiligdom
Wormen volgen vaak een spoor
gieren maken graag amok
over resten van een held
of het sterven van…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt verleden…
In hun schaduw
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.084 De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.…