Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Een Godsgeschenk

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 943
en heel kleine voetjes zo wonderlijk mooi en uniek, donkere haartjes, kleine handjes zo compleet en zo origineel aan de mensheid geschonken ieder zijn deel Trots dat ze hen dragen mocht wat meer kon je je wensen waarschuwen: “er is iets niet goed”, toen ze de dokter bezocht, waarom niet geluisterd mensen met wijsheid geklonken duisternis…
Eva Mensch16 januari 2009Lees meer >

Rollator.

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.511
heen en weer geschud op die nare brancard wachtend voor de lift mijn ogen gericht naar het recente verblijf in kamer 14 de dokter staat nog in de open deur hij draagt in zijn tas de ongeschreven brief die de mijn ziekte zal verhalen met de letters van een dodelijke vulpen niet meer reanimeren, alleen pijnstilling de duisternis…
J.J.v.Verre30 september 2009Lees meer >

Eerst de tol ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
Zeker zal ik je weer ontmoeten, de duisternis gaf mij je hand, je zonden zal ik strelen, in het boetekleed van mijn verlangens geef je mij een laatste nacht, laat je slagen beuken op een hijgende borst, de wrakken opgezwollen om het daarna te vermorsen, om een opening te winnen met de gouden sleutel op je moederborst, vergeefs heb ik…
pama17 juli 2010Lees meer >

Somatine de Vinteuil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
's Ochtends vroeg bekruipt me met je armen het gevoel dat dit moment een eeuwigheid verdient Open ik onbewust mijn ogen loopt mijn blik tegen de lamp die gedoofd is als de nacht met het eerste ochtendgloren Zelfs nachten dreigen in de duisternis van nieuw licht te verdwijnen als geen ander heb ik het begrepen zonder er ooit de reden voor…

Het is mijn tijd nog niet...

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 704
In het echoland van de nacht fluistert een zwoele warme wind jouw naam, wegebbend in het verzachtende hoorbare zwijgen, terwijl de schemerlamp als maan een vale gele schijn over het akkerland laat glijden en ik gedragen word op de golven van wiegend korenveld tot volle duisternis mijn dagdromen velt. Ik ontdoe me van de vele maskers.…
Katty26 april 2011Lees meer >

kerstgemis

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.233
jaar in jaar uit de dag van het jaar die zoveel betekenis had gezelligheid, vrolijkheid en warmte tot het niet meer mocht de vreugde die we hadden het is weg samen met jou de warmte van het samenzijn is een eenzame kilte geworden de piek is geruild voor een ster de boom voor de hemel een ster die altijd straalt het lichtje in de duisternis…

Ik breng je naar de dag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Wie is hij die daar leeft in de duisternis haast minder dan een beest. Alleen 's nachts roert hij zijn stem als een vergrootglas van wie ik ben. Mijn schuld is groot maar ook mijn winst. Je reageert op mij, vaak gepijnigd en benard, soms blij... het is alsof je nog bent een kind. Vannacht zal ik je zoeken jouw handen, jouw gezicht.…
Gerjo Gerrits14 februari 2013Lees meer >

Zwervende vlakten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
De duisternis valt langzaam maar zeker ogen die wennen. Starende blikken naar de schapen zijn ze allen nog aanwezig. Wolven huilen in de verte en loeren op een prooi. Weerloze lammeren schuilen bij oude taaie rammen. De dwalende herders kennen de angst van de jongen.…
luuk wouda11 november 2013Lees meer >

Wachters Op Morgen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd. Ik heb met brood en water feest gehouden. Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt. Ik heb nimmer gehaat om wat men heeft afgedwongen. Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd. Zo zal ik mij van dag tot nacht houden Tot ik mij verliezen kan in jou. Zonder woorden zal men sterven.…

Binnen Wereld

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vlakbij m'n middenrif, een onderwater-varen En zweeft er langs die klier een kreeft met opgeheven scharen Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen Dan: duisternis…
Ton Hettema26 januari 2016Lees meer >

Toen liet God het regenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Veertig dagen duisternis en geen enkele dagdeel zon. Een overvloed na de overmacht, die de mens zich zelf geschapen had. De mens die in zijn hebzucht verdronken was, ontevreden met het leven dat die had.…

Zonder liefde kan men niet beminnen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd. Ik heb met water en brood feest gehouden. Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt. Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwongen. Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd. Zo zal ik mij van dag tot nacht houden tot ik mij verliezen kan in jou. Zonder woorden zal men sterven.…

Nodig hebben

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Duisternis hebben we nodig… Om het licht te kunnen zien. Wonden hebben we nodig… Om te kunnen helen en te verzorgen. Littekens hebben we nodig… Om de wonden te kunnen helen! En om ons er aan te herinneren dat we het niet nog eens moeten een doen.…
Heuveltje19 november 2020Lees meer >

Limes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ik vreesde hen vervuld van duisternis, ravijnen die woedend mijn voeten openscheurden, maar de laatste jaren werden de fluisteringen steeds sterker, woorden die vreemd zinnig mijn dagen in dreven. Vanochtend ben ik eindelijk over gestoken en heb op de oever lang geluisterd.…

EEN ENGEL AAN MIJN HAARD

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
een engel waar ik me altijd kan aan warmen wanneer de dagen bibberend koud en de uren ijzig zijn dan voel ik de vertrouwelijkheid van je sterke armen in de duisternis geeft jouw glimlach een warme schijn!…

Ze zag alleen maar bomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze droomde liep in een bos ze zag alleen maar bomen er was geen zon, geen licht geen lucht, geen wolken alleen maar bomen de sfeer was dreigend duisternis overal ze was alleen met angst voelde zich opgesloten, beklemd zag geen verleden geen toekomst, geen heden ze zag alleen maar bomen toen was daar die open vlakte zo vrij en…

Hypatia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Een vraag, Hypatia, Hoe voelt het Om uit de duisternis te treden? Niet weggestopt in een donkere kamer? Hoe is het, Hypatia, Om zó helder te denken? Je vader voorbij te streven? Dat hij plaats maakt voor jou? Luister, Hypatia, Voel je het kloppen van je hart? Als men in het atrium rekenkundig probeert te vatten wat je zegt?…
J.Bakx11 juli 2023Lees meer >

Een inktzwarte hemel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Als ik met mijn ogen de duisternis doorklief, is er bijna niets wat ik zie. Zware wolken drijven voorbij, zie ze gaan ‘under a dark black sky’. Leven in een waan. Op een kruispunt in mijn duister sta jij, een lichtpunt, helder stralend. Als enige troost in een lege vallei. Spontaan maar nooit voldaan. Ach, bleef je maar hier bij mij.…

Herinneringen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
De caleidoscoop van mijn vader, het gouden licht van de Oude wijven zomer, dat dooft in Luscofusco, wanneer het licht het verliest van de duisternis en die strijd de hemel kleurt… Aan de winter die alle narigheid van de voorbije jaren met puurheid wist te bedekken en waar ‘het gedwongen normaal’ in dik ijs haar rust kon vinden.…
Cees Sleven10 november 2023Lees meer >

nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
van Buenos Aires tot het Sint-Pietersplein klonk herderlijk sereen jouw stem “Een arme kerk voor de armen,” sprak je zacht bracht zo het Evangelie met volle kracht je kwam van het einde van de wereld hier het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon je woorden eenvoudig, maar diep van zin brachten waar duisternis was wereldwijd hoop…

Alleen maar bomen

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 373
ze droomde liep in een bos ze zag alleen maar bomen er was geen zon, geen licht geen lucht, geen wolken alleen maar bomen de sfeer was dreigend duisternis overal ze was alleen met angst voelde zich opgesloten, beklemd zag geen verleden geen toekomst, geen heden ze zag alleen maar bomen toen was daar die open vlakte zo vrij en…

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs getuigen van blinde geboorte en wit geweld de rivier heft haar stem in een prevelend grijs waarin elke golf de getijden telt ga niet zachtmoedig die duisternis…

Vuurtoren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft, dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed. Maar de herinnering aan de gidsende straal blijft als een warme gloed achter in het hart.…
CB15 november 2026Lees meer >

Rust..

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.531
de krachten vloeien horen Het is zoeken naar uitlaatkleppen Liefst hard tegen een boksbal meppen Schreeuwen totdat m'n keel verschord Zo kwaad dat m'n geest verdord Alles lijkt een blokkade te zijn En verschaft m'n woede meer venijn Iedereen staart me gebarend aan Bombarderend vlucht ik er vandaan Zoek de rust die de woede kan stillen…
Jouke14 april 2005Lees meer >

VLEERMUIS

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
wentelende vlekken Een moeder kruipt over een wand van jongen In het staartvlies vangt zij de meelworm De vlieghuid plooit als een sierlijk membraan Gereinigd en ingevet Spaarzaam behaard Een netwerk van zenuwen en kloppende aders De vleugel treft doel Gespierd in de schoudergordel Wiekelt hij als een torenvalk Wacht een tel op de stille…
Wim Veen18 april 2005Lees meer >

Genieten

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Boven in het duinpan sta jij zwaait naar tedere gedachten laat denken en gevoelens vrij maar zult niet op mij wachten genieten van in zongespeelde dagen kijken we samen naar een golvende zee stormenderhand komen er vele vragen antwoorden drijven met de wind mee zandkorrels bevrijden begraven gevoel ontkuilen het kleine stille denken stilzwijgend…
metha26 mei 2005Lees meer >

De ontdekker

poëzie
4.5 met 1009 stemmen aantal keer bekeken 4.294
Geen stille onzichtbre streng verbond hen tweeën. Hij wilde 't weer verheimlijken - te laat: Het lag voor allen bloot. Hem bleef geen raad Dan voort te varen, doelloos, desolaat En zonder drift - leeg, over lege zeeën.…

De zegen van een bejaarde

hartenkreet
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.269
Gezegend ben je, als je zacht met me omgaat mijn stille tranen begrijpt en me laat voelen dat ik bemind word. Gezegend ben je, als je iets langer bij me blijft wanneer het overal donker wordt en als je even mijn hand vasthoudt wanneer ik alleen de nacht in moet, de nacht van de dood. ...…

Gekoesterd landschap

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
als een melkweg Met de hemel wakend als herder Transformeert hij de ruimten op zijn weg Tere parelgrijze wazen Vlechten zich in het vochtige gras De natuur blijft ons verbazen zijn glimlach weerspiegelt de weideplas omhelsd door de warmte doorboord door de stilte eeuwig als de kalmte bevroren zonder kilte fluistert de liefde een stille…
chiara328 augustus 2003Lees meer >

meer dan getuigen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 814
Op straat liggen bloemen en staan kaarsen te branden; de stille getuigen tegen zinloos geweld. Een gebed stijgt omhoog en twee bevende handen omklemmen een brief, waarop jouw naam staat vermeld. En de woorden "waarom toch" doorbreken de stilte in het steegje, dat nooit meer zoals vroeger zal zijn.…
Schiwo12 oktober 2003Lees meer >