14989 resultaten.
Vijand en vriend
netgedicht
2.7 met 47 stemmen
10.174 Veeg elk verschil van mening van tafel
Haal uit de kast je mooiste glazen
Vul ze met wijn of met bier van gember
Laat ons drinken en zuipen als dwazen
Veeg met het schuim onze prilste zonden
Laat ons vergeten wat ons onderscheidt
Laten we klinken op onze banden en standen
Zijn voor altijd, voorgoed, verleden tijd
Veeg met de drank…
Blij met jou
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
6.451 Bladerend door het verleden
legt mijn gedachten
mooie momenten vast
en ik zie hier
op mijn netvlies
dat ‘de vrolijkheid zelve’
een term is die
voor jou moet zijn bedacht
Want ik zie je nog zo dartelen
je blonde haren
weerkaatsen het zonlicht
geven dat gouden randje
aan iedere dag
het gefluit van de vogels
wordt monotoon
alleen bij…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.…
freakniet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.035 natuurlijk liep ik te dwalen
tussen heden en verleden
babyllon en haar talen
vergeten verdriet
zij die mij verliet
maar er schuilt nog wat
achter in mijn
kastanjebruin
geheel
de schreeuw
van waarheid
wie wou er spelen
met gevoelens die nooit helen
wie ging het gevecht aan
met boven ons
die oude maan
bloeden doe ik niet meer
want inmiddels…
De kabels los
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.995 En zijn wij zo geen banjers meer als in verleden dagen,
Toen ieder voor Jan Companie een flikker had geslagen,
Toch zeilen wij op ied're zee zo goed nog als de beste mee,
Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho!
Zo goed nog als de beste mee!
Hoezee dan, jongens, in het want!…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.
Met de beker in de hand
is zij hem toch te vlug af.
Het koor aan de kust
zingt: de steppe zal bloeien
lachen en juichen.…
mijn lach en ik
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.306 heb je mij wel eens zien lachen
niet dat zo'n uiting mijnerzijds
een zeldzame aangelegenheid is
ik geef toe
het is wel moeilijk om dat uit mijn
gezichtsspieren op te maken
dat komt omdat ik ernstig geboren ben
dat heet een zware bevalling
waarvan mijn moeder nu nog zegt,
alhoewel haar verleden steeds
dichterbij komt,
jij werkte niet…
Mobiele massa
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.130 heen
Zal ik dat echter zeer beslist wel laten
De hoop op het volgende station
Begint mijn accu vast wat op te laden
Zou zij nu komen om met parelende lach
En een royale woordenstroom te praten
Illusie doet me dromend verder reizen
Zo heb ik toch nog in me zelf gevonden
Stille communicatie in het heden
Al is het wel met beelden uit verleden…
November
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
794 kil bankstel
wachtend op het afscheid
90 minuten gebeurde er niets
er was niets om voor te bereiden
geen waarschuwen voor de hel
of voor een onbehoedzame daad
hun leven zou veranderen
geen alarmbel
dan wat routine scheen
maar o zo nieuw was
in de weken daarna
nog vaak aftasting naar het ontstaan
naar de opening in de lippen
het verleden…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 Wroetend
in zijn verleden haalde het noodlot hem in,
hij werd de man die hij zocht en de zonde van
de vaderen kwam ten uitvoer. Hij schiep zijn
eigen wonden om het blauwe bloed dat verzwegen
is door een laffe boer, vadereer boven
dochterschande uitsmerend over generaties.…
Stille pijn...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.924 Je hebt al vele verkeerde paden bewandeld
waardoor je in het verleden
vaak zo fout hebt gehandeld.
En nét toen je dacht dat alles goed begon te gaan
kondigden de volgende problemen zich aan…
Iets waar je machteloos tegenover staat.
Je ouders worden ouder, en je praat
met hen over feiten die niet onder de mat kunnen verdwijnen.…
En dan
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
831 En dan
En dan
kijken we nog even om
naar wat verleden tijd is
om te laten rusten wat voorbij ging
de herinnering te koesteren
van al wat bij ons blijft
beklijft
soms
want niet alles
in ‘t geheugen brengt een lach
zo af en toe spreken de doden
voelen we de stilte van hun zwijgen weer
’t gemis, de pijn van het geheugen
verwachting…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden;
toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht
een afschuwelijke dag eens een mooie nacht.
Toen 'k was een knaap, die in de duinen lag,
die heel-stil lachend, ook andere zonen bang aanzag.…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Ja hun broeder was ik, Jorge
en niet anders mijn verleden.
Van één vader zijn wij zonen.
Duister werden mij hun paden
hun gebruiken en hun zeden
vreemd werd mij het plechtig kraken
waarmee zij hun trouw beleden.
'k Koos mij andere kameraden
die geen ernst aan mij besteedden.…
KRANKE ZIELEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.095 Onder zilvergrijze abelen
Zaten zij, hun brein omhuld
Door de neevlen van 't verleden,
Blinden waan of eigen schuld;
Kranke zielen! kranke zielen!
Rukt men straks aan 't stille graf,
Zelf den mens een eeuwig raadsel,
Van uwe geest de blinddoek af?
---------------------------------------
Uit: De oude huisvriend (1882).…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een vinger van versteende eenvoud wijst
de weg zonder te verdwalen in het verleden.
Een bries trekt aan het verlangen voorbij;
het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
De aarde wentelt voort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 versleten jas
naast ons neer leggen
of zoals de verkoper van vloeren
die naar een ander pand is verhuisd
echter onbewust
in zijn verkopersgeest blijft verwijlen
En de aarde wentelt voort
Verzen zijn woorden
die elkaar innig omhelzen
zoals geliefden
die in extase versmelten
innerlijk verlichten
in het even vergeten
van het kwellende verleden…
Medaillon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 berichtend over zijn
coma
Haar wereld stortte in, met die van
hem voor eeuwig in het donker
daar herinneringen
vergeeld
in zwart-wit, zich tot de dood
een plaats hebben verworven in
de kamer voor eeuwig
Bladgoud
Siert wanden in die binnenkamer
Een andere ruimte vergaat
voor een belangrijk deel
heel triest
Het heden snelt naar het verleden…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
De Mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 een mens vervaagd
door eeuwen heen
een mens vandaag
is zo veel anders
dan duizend jaar
in 't verleden
mens wist niet veel
van aarde
en de onschatbare waarde
mens ploegde
en zwoegde
en ontdekte....…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 mijn eigen meters regenwoud
Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren,
met haar stam zwaar in de grond;
de reden kan ik niet verklaren,
de spaanders vlogen in het rond
Ik weet alleen nog dat ik plots
de bijl vond in mijn handen
en het scherp geslepen blad
op haar ronde voet liet landen
Ik heb mijn boom verzaagd tot planken,
en wiste mijn verleden…
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 het lezen begon
waarschijnlijk
bij wat vogelsporen
van een waterkoet in de sneeuw
wist je dat die er niet was
wel was geweest en hoe lang niet
kon je waarschijnlijk ook zien
de mate van een verleden tijd
we lazen allang
voor we konden schrijven
het schrijven
begon met wat krassen
op een mosselschelp
hebben we gevonden…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar 't geestje dwaalt nog om,
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In 't oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan 't heden -
Hij zoek' zich in 't verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.
1860…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 Daar was opnieuw de hooiberg,
waar je ooit met zoveel lol
in gesprongen hebt, maar
de tijd van ooit wurgt me
in alle hoeken en gaten
van een dierbaar verleden,
temeer daar je ontvoerders
je paaien met luxe therapie
en verre reizen inclusief
roesgevlij.…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 familiebos
als kroon op de boom
hangt daarvan het fortuin
parelend als gouden appels
aan de takken van liefde
die wij mogen dragen
zoveel jaren al mogen wij
over heuvels en door dalen
met een lach en een traan
de beloofde liefde delen
die ons ook na vandaag
samen sterk doet staan
over de loper van dat verbond
die van lang voorbij verleden…
de bedoeling van je trouwring.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.449 worden zij ook groot,
en delen dan hun leven met het andere geslacht,
logisch komt dan de huwelijksboot,
nee zo snel had je het niet verwacht,
kijk die foto, ach wat was ze nog klein,
en hij kijk maatje, ach ik ben het vergeten,
maar wat was die tijd toch fijn,
tja straks geven zij hun kinderen te eten,
nu ben je opa en oma met een rijk verleden…
Statisch statieportret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 De blik in domme razernij
naar het verleden gericht, kerstverdriet:
als zombies en aliens stoten ze af,
als holle poppen in Madame Tussaud,
ver boven het volk, wat ik je blaf,
kopen ze allure voor de show.…