7767 resultaten.
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
In liefdesdrift overvallen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
liederlijk in de eenvoudige vorm van weidsheid
zo overval je mij met jouw intense liefde
het is de herkenning die projectie veroorzaakt
oude tijden herleven bij de aanblik van jouw naaktheid
we komen in dit dromenveld door daden
samen zijn we nu met de belofte van de natuur
geëmotioneerd in mijn…
Valentijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 als jij mijn roos was
dan zou ik jouw zon zijn
jou regenbogen schilderen
wanneer het regenen gaat
als jij mijn wereld was
zou ik jouw maan zijn
als stille beschermer
de nachtlamp in het duister
als jij mijn eiland was
dan zou ik de zee zijn
die het strand streelt
bij elke wisseling van getij
omdat jij mijn liefde bent
ben ik jouw…
Samenvloeiing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Samen trekken zij verder,
als één in hun doel,
op weg naar het grote klooster
in de zee
en in de oksel van deze beken
breekt zij mijn brood.…
Wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 de handen met duizend woorden
gemaskerde gezichten
alles komt ongecensureerd
in onschuldige oren terecht
en er zal ook iets van waarheid
in alle verhalen schuilen
miljoenen letterklanken
de menselijke ratio lijkt onbeperkt
want achter de vertellingen
waait het verhaal van de wind
langs dorpen en rivieren
grote steden en de zee…
Aan lager wal
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 huiselijke kring
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in de drank en drugs en maanlicht
soms schrijft hij een gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen
die met hem lachen
in de duisternacht
aan lager wal
het schip op zee…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
Soms
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 Dan moet ik blijven klagen,
Lijdt aan PHPD,
van hier tot aan de zee.
De vrolijkheid zit er dan onder,
een laagje ijs bedekt hem dan.
Maar vaak gebeurt het wonder…
ik zak erdoor, zodat ik vrolijk wezen kan.…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
Aardse schoonheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
655 O, moedertje aarde
wat een rust
om alleen te zijn
want onbewust
te wentelen
in dag en nacht
Uw bloemen
nooit meer gezien door mensenogen
uw bomen met hun wortels in de grond
onopgemerkt
alleen omringt door sterrenpracht
Rivieren en de grote zee
verlost, alleen gelaten
ochtendlicht en ondergaande zon
Aardse schoonheid
spiegel…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
Zie je het voor je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
12 Zie je het voor je
zo’n mythisch kasteel
op een Grieks eiland
in de Ionische Zee
die hoogtes, en wij
uitkijkend over hemels-
blauw water onder één
tijdloze zomerzon
en wij die ons gelukkig
mogen prijzen met
de verwaarloosbare kans
die het lot voor ogen had
kijk ons dan, daar
gearmd liggen in
de schittering als
vereeuwigde…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
requiem
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.980 terwijl de woeste zee
mijn voeten willen grijpen
tel ik steeds mijn stappen
met mijn ogen dicht
voel ik hoe jouw vingers
in mijn handen knijpen
draag ik op mijn schouders
jouw vederlicht gewicht
terwijl de harde wind
mijn lichaam doet verlangen
naar de luwte van een duin
en de kalmte van jouw stem
verdrink ik in mijn tranen
die glimmen…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Een warme zomerdag in Zuidelijk Portugal
we springen lachend in de zee
ik haal een krant, zegt ze
een lange stenen trap naar boven
Het slechte nieuws is snel bereikt
Hij is dood. Herman is dood
ik slik en kijk over de trillende zee
Ken je die dan? vraagt mijn zoon
ik weet niet waar ik moet beginnen
Groeten uit Grollo?…
AFSLUITDIJK
gedicht
3.2 met 105 stemmen
36.171 Dan zie ik plots, als waar ´t een droom, in ´t glas
ijl en doorzichtig aan de onze vastgeklonken,
soms duidelijk als wij, dan weer in zee verdronken
de geest van deze bus; het gras
snijdt dwars door de matrozen heen.
Daar zie ik ook mezelf.…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 We lopen met z'n tweeen langs het strand,
Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand,
De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand
Verleden tijd, ik ben je kwijt....
In mijn dromen, ben ik bij jou
In mijn dromen, zo echt en vertrouwd
En ik hoor je en zie je gezicht
Met mijn ogen dicht....…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…
Tussen hemel en zand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
881 tussen hemel en zand
tussen gevoel en verstand
zit een zee van verschil
emoties volgen de golven
van eb en van vloed
tussen hemel en zand
is het af en toe hoogwaterstand
dan kust de hemel het water
mengen mijn zoute tranen
zich met het zout van de zee
tussen hemel en zand
is er geen ja en geen nee
geen vragen en geen antwoorden
geen…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar.
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.
De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.
Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Als dan de avond dringt
de zon goud geel in de Noordzee zinkt
zee en land verkleuren in een gouden gloed
besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…
Fantasiefestijn onder de zeespiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Ik ben de zee ingegaan. Ik ben naar zijn
diepte gedoken, ergens in de koele oceaan.
Ik heb mij met de stroming mee laten voeren;
en ik ben buiten bewustzijn geraakt. Ik heb
zonder het te weten een reis naar de bodem
gemaakt.
Met een wervelende zeekolk van boven naar
beneden mocht ik zo het rijk van Neptunus
onder de zeespiegel betreden.…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Je wil nog zwemmen, je alsnog met de zee
van mijn kilte benatten. Vuur verklaart stormachtig
het sterven aan het blauwzwarte uiteinde
van windstoten. Ik golf in de zee
zoals ik golfde in haren.
De wolken trekken zich in afschuw af
van het ondermaanse. Je staat hemels besmeurd
en perplex bij de gedachte aan aankomst.…
jullie driekleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
565 wat is nu de betekenis van deze
kleuren, zou wit de maagdelijkheid zijn
waarachter dit preutse land
zich schuilt, en blauw een zee
van leugens die geen weerstand
aanvaart, en rood, rood de kleur
van liefde, maar zeker ook rood
van het hellevuur waar wij
ons Nederlanders in begeven
waarom een volgorde die ordentelijk
en zwierig je gedachten…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert:
ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
koning in zijn luchtkasteel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 ik heb de verte
in je blik gezien
geen melk en honing
of koning in zijn luchtkasteel
wel drama dat ik met je deel
de gouden zee
in golven van serene rust
een blauwe hemel tart
het geel van zand, het strand
waar jij mij zwakker kust
het bloedend rood van
een geschelpte roos
doornen krassen dromen
als tatoeages in je huid…
Hemelsblauwe dromen
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.307 terwijl een bries
de morgen wekt
het gouden blauw
de zee bedekt
een albatros
in engelenvlucht
stralend wit
door wolkenlucht
voeten speels
warm zand beroeren
langs de vloedlijn
je wil ontvoeren
wadend door sprankelend licht
gevuld met zonnegloed
koesterend de warmte
die de huid zo tintelen doet
geniet ik
nog maar even
van dromen…