9929 resultaten.
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
afstand van Kerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Ik ga nu de oever van de lente bevaren.…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
kalasjnikov
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
752 ik was Michail Kalasjnikov
maar lig nu onder de zoden
op een miserabel kerkhof
te midden van de doden
in de lente van mijn leven
dacht ik veel te hebben bereikt
dat lijkt nu wat overdreven
het is maar hoe je het bekijkt
want de doden kunnen spreken
en laten me niet met rust
die willen zich nu op mij wreken
en ik krijg ze niet gesust…
Aan de meisjes
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.476 De bloem, die, in de lente,
Te zorg'loos, 't hartje opent,
Gevoelt de gure vlagen,
De zware hand der kwijning.
Dit zij, ô lieve meisjes!
Dit zij uw gulden spiegel:
Ontsluit uw teder hart, niet
Te zorg'loos, voor de mannen!
Leer eerst hun deugden kennen;
Zie steeds hun liefde groeien:
En open dan uw harte!…
Regenmensen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 Een parelende
eenheid dat stof wegspoelt
als in een aardse lente.
Regenmensen willen vernieuwend
zijn. Het sijpelt in bundels en
maakt verdriet heel klein.
Regenmensen maken massa's
van waterig geluk.
Het sijpelt stromen, verdampt
de regen tot een drup.…
Twee werelden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
447 ik weet dat
als zij lacht
iemand aan de
rand van haar
bewustzijn
op haar wacht
een vage zwaai
waar donker
even lichter kleurt
lucht bewegelijk
naar het pril
van lente geurt
ambivalentie
maakt haar
blik onzekerder
in de keuze van
de stap vooruit
of een zwaai terug
ze is blijven staan
op het randje
van twee werelden
met lichte…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.…
Oudheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 Er dwarrelde een kind mijn leven binnen,
één en al lente
en vrolijk jolijt.
Haar leven moest nog beginnen;
Het mijne was al bijna
uit de tijd.
De frisheid van heur haren
danste om mij heen,
bedwelmde mijn zinnen en bracht mij terug
naar tijden lang heen.
Vervluchtigd,
Verloren,
Vergaan in de tijd.…
ik koester jouw geur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onze tijd samen koesterend
kan en zal ik jou niet vergeten
van je houden blijf ik altijd
elke dag voel ik jouw warmte
die ons ook weer samenbrengt
waar het tijdelijke eeuwig wordt
zal onze liefde zich hernieuwen
tot dat moment pluk ik de dagen
terugkijkend bij het vooruitzien
als het compost voor het leven
zoals de knoppen van de lente…
Hyacint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 Je hebt de wetmatigheden meegemaakt
van mannen die te vaak dronken zijn
de leerschool van het liederlijke leven
hijgende stemmen en slechte manieren
je weet als geen ander alles
over de onderkant van de samenleving
de subtiele verschillen
tussen arm zijn of rijk
je komt tot leven als het lente wordt
welriekend, fris vol goede moed
sta…
Prima vera
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
472 Een zwakke zon was het toch zeker niet
't Was primavera, lente-euforie
Op 't BBB-feest der democratie
Dag Thierry, Wopke, Denk,
hallo boer Biet!
Come rain or shine, het was des kiezers wens
Maar of het lukken zal, dat weet geen mens
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van Jan Bontje en
de reactie daarop van Bet Weter…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 Zomertijd
maar d' wereld is 't winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Schoon, maar los en ongestadig
Is het lieve Lenteweder.
Gistren lachten al de bloempjes,
Al de kruidjes op de velden.
Zachtjes blies het westenwindje
Zijne adem door het lover.
Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje
Langs, met lis bekroonde, zomen.
Alles lachte en alles…
Lentedag
gedicht
3.2 met 23 stemmen
13.226 Zie, zo'n lentedag
blijft altijd langer talmen
waar er water is.
-------------------------------------------------------------------------
uit 'Haiku - Een jonge maan' (1974) van Issa (1763-1827)…
O LENTEBLOMKE
poëzie
3.6 met 21 stemmen
4.607 o Lenteblomke,
‘et moederhert
der aarde eerst uit-
gekropen,
hoe heerlijk hangt
uw halssierraad
vol morgendauw
gedropen!
Hoe blijde baadt
mijne ogen beide
uw kraag, vol di-
amanten;
hoe mooi omvangt
uw vallend hoofd
dit groen, van we-
derkanten!
Hoe ongezien,
hoe wonderschoon,
hoe moet de Schep-
per…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Mei als schildknaap
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.748 Mei, wilt gij mijn schildknaap zijn,
Op het strijdros naast mij jagen,
En mijn wapenkleuren dragen,
Blauw op wit satijn?
Weet, dat ik geen vijand schuw:
Doch de drom der duivelsmachten,
Die aan bocht en kruisweg wachten,
Wijkt alleen voor U.
Lichtkind, dat met zwaarte spot,
Wilt ge als mijn schildknaap naast mij rijden,
Vreugdwaarts, tot…
Lenteklacht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.462 Helderblauw is de hemel
De aarde in jeugdige dos,
En het bontste gewemel
Speelt in 't luchtige bos;
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon.
Waar 'k mij wend, is er leven
Ener bruisende jeugd,
En het vurigste streven
Naar de vluchtige vreugd.
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 Hoe lief dat gij verlaat de blauwe baan
Der zuider zee, tot troost der noordse volken,
En lokt u niet wat gij in ’t zuiden zaagt?
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
De bomen steken
gedicht
3.5 met 20 stemmen
8.758 De natuur wrokt niet,
draagt de gevolgen
als nieuwe vanzelfsprekendheden
voort in de tijd,
vervult in volle majesteit
het heden in zijn klassieke vluchtigheid,
kent de eigen wetten door en door,
glimlacht om de onvermijdelijke lente.
----------------------------------------------
uit: 'Het meer van de ondank', 1987.…
De zonne zit
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.120 De zonne zit
zo snel en blinkt,
en bloeit al in
het westen,
dat wolkenloos
heur stralen drinkt,
in lentemaand,
ten lesten.
't Wil zomer zijn,
van nu voort aan:
vroeg morgen zal
ik meugen
-'t wil zomer zijn!-
vermeien gaan
mij, morgen, en
verheugen!
---------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
verhip
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.143 een ieder schuift een beetje op de wip
spring'rig speels winter verliest grip
op natuur en zin
in flirt en lentemin
wie denkt straks nog aan opgesloten kip?…
LENTELIED VAN EEN RECENSENT
poëzie
3.1 met 18 stemmen
3.284 zo ’t dan toch Lent’ moest wezen,
(’t Was het lang genoeg voor dezen!)
‘k Had het beter overleid!
’t Hele boeltje is miserabel…
Enkle brokken zijn passabel:
Maar dat ’s alles ook gezeid!…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 ik ben een lentekind
maar meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het…
Maart
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.659 Maart, Maart,
Roer vrij je staart:
Nog maar een poos kan je ons kwellen en plagen;
Dra zijn je vlagen
Weg met het vuur, dat je houdt aan de haard,
Lastige Maart!
Maart, Maart,
Roer vrij je staart:
'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen,
En komt verklappen,
Dat men u moe wordt in velden en gaard,
Lelijke Maart!…