7674 resultaten.
Herfstkind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.104 Tussen de oude eiken ruist het
middenin een draaikolk van blaadjes
zwijgt opeens het Herfstkind en luistert
Kom, het is weer tijd voor verandering
is wat deze herfstwind haar fluistert
ik blaas muziek dus dans en zing
Voorzichtig danst ze de bomen kaal
haar zang brengt paddestoelen tot leven
en de herfstwind blaast, hij blaast zich schraal…
Eenzaamheid2.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.028 Het eten staat op het fornuis
en buiten kreunen zacht de bomen
in de winden van oktober.
Hoe donker is het huis.
En dat ik heel alleen
alleen moet dragen,
wat reeds zolang geleden is.
Ik nooit voorkomen kon.
Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 De oude sering staat krom gebogen
te wachten op het nieuwe leven
dat de lente hem belooft te geven
als de nachtvorst is vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe…
blue eyes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
1.240 Zoveel zomermelodie in
de speler rond je oren en
in je hoofd: pijn zingt rond
Zoveel weemoed in de wereld
lief, zoveel, takken van bomen
kraken onder dat gewicht
bij wijze van winter
en liefde wordt heilige pijn,
een kruisiging waaraan
de dood geen einde te maken
weet tenslotte…
alleen
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
5.327 Natuurlijk was er wel een boom met
lampen, ballen en slingers erin.
Een eenzaam kerstontbijt, alles was
anders dan vroeger, want dat is verleden
tijd.
Je mist dan toch wel die warmte en
gezelligheid.
Je probeert de leegte op te vullen en
dat lukt natuurlijk niet, ondanks het
Christusfeest heb je toch wel veel
verdriet.…
LEKKER DIER
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.762 de nachten,
als ik poezel 's morgens vroeg,
als ik vogel als 'k uit school kom
of ik kater na de kroeg,
als ik mier tijdens de regen,
als ik aap terwijl ik lach,
als ik ezel bij een tentamen
of ik muis weer eens te zacht,
als ik nijlpaard bij wat lekkers,
als ik vlinder in een droom,
als ik olifant om aandacht
en ik panda in een boom…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 Als de maan tussen
de wolken is gekomen
en de takken van de bomen
in een zilver licht
liggen,
dan is alles stil.…
De koolmees
poëzie
3.1 met 23 stemmen
6.099 Mijn knip had in de boom een uurtje pas gehangen,
Of deze koolmees zat er in.Toen zei ik bij mij zelf:
wat zal ik vogels vangen!
Dat heet eerst recht een goed begin!
Maar ach!…
Allang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 Als een klaterend beekje
door het dichte bos in kronkels
tussen gevallen takken en dode bladeren
ontsnapt bevrijd
diep ademend
onder kale bomen
ruimte om te uiten
woorden tuimelen
zingen fluiten
langzaam groeit het beekje aan
onstuimiger en heftig
sneller krachtig
breder
tot een stroom.…
Kerstdroom
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
3.519 Bomen getooid met ballen, piek
en sneeuw, engelen met ‘peis en vree’,
kerstman met versierde slee,
huizen vol hemelse muziek,
konden mij niet echt bekoren.
Alleen weten dat jij er was
en altijd tot het heden zou behoren.
Ik kroop dieper in mijn jas,
koude beet in mijn oren,
en volgde blij in jouw pas.…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 windstil overal, niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 de krekels zijn blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor…
ALLE KLOKKEN LUIDEN
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.182 De kerk in Tilburg ging van bim bam bom
en buurtbewoners zijn verhaal gaan halen.
Meneer pastoor volhardt en moet betalen;
vijfduizend euro, 't is een flinke som.
Wil niemand zich dan over hem ontfermen?
Een klokkenluider moet je toch beschermen?…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.
- o Zang van liefde en hoop: mijn zomer is verzongen,
’t gebladert’ staat verdiept en reeds met dood verzaad.…
de regenmerel
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
700 populieren al kalend in top
staan dominant in de polders
wuiven naar de aardappelen
en bietenvelden, krommen zich
regen striemt het oude blad
ratelen en roestig worden
gaat steeds moeizamer, er zijn
al stroken waar het land geel
kleurt en de merel nog zingt
in de licht parfumerende bomen
strofes klinken korter en zijn
zachter, de gesel…
sinds jij me zei
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.491 sinds jij me zei
dat liefde mensen soms als bomen velt
die dan als in een heel koud land
omhullend met warm rode koppen
vuurbezwerend bij elkaar zich leggen
en dat zij meer is dan een droom
omdat wij bijlloos en met blote handen
ons slechts begrijpen en omvatten kunnen
als spaanders zijn in wrijvingshitte
dat liefde is zich te verlieven…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 de bode van het slagveld
klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 het wegdek weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood…
Ronde van Vlaanderen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.874 onder Zuidvlaamse wolken
met rauwe grauwe grijns
suizen ontieglijk vroeg
verbeten Flandriens
gekromd zoals de bomen
vernijdigt zich de strijd
over kasseien wegen
windop tegen de tijd
melkkoeien slaan op hol
door 't heuv'lend platteland
wanneer de waaier spint
en zich bergop verkrampt
lichtvoetig over muren
bemerkt de favoriet
hoe…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Eenzaamheid.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
898 Het eten staat op het fornuis
en buiten kreunen zacht de bomen
in de winden van oktober.
Hoe donker is het huis.
En dat ik heel alleen
alleen moet dragen,
wat reeds zolang geleden is.
Ik nooit voorkomen kon.
Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
leeg gewaaid landschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
687 in meer dan mijn armen kunnen dragen
zet jij jouw wereld naast de mijne
met zelfgeschreven recensies
die woorden uit de winter schudden
kaalgeplukt, de bomen, mijn ogen
het stoten in mijn buik, de bloesems
en het kijken waar ik lig, waar
niemand mij mag horen
met ontelbare wonden bijt en
beeft de stilte, in mijn hart het wenen,
de…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 oude sporen en stenen
en ik tel mijn stappen
aan de waterkant
behoedzaam
tussen het vertrek
van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 De rotte appels rolden
zo van de bomen, rijpten nog een hele zomer na
en haar polsen bleven de drempels over glijden.
---------------------
uit: 'Zone', 2005.…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
Eeuwige Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.114 In mijn hoofd speelt het geluk
Vergezeld door een lied
Over de mooie dag
Dat je de zwaluwen weer ziet
De grote warme zon
Bruint je dunne huid
Overal om je heen
Is beweging en geluid
Wind die stroomt
Door metershoge bomen
Het heeft mij op reis
Over de zee meegenomen
De zoute opgeslagen druppels
Verfrissen mijn gezicht
Het golvende…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 Een voorspel herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht…