Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Niets liever…

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 103
Boven ons verwarmt de zon de bomen vogels blijven onverstoorbaar zingen terwijl onze ingehouden emoties zich voor open aarde verdringen. Langzaam neerwaarts naar beneden tot op de bodem, strak en zwaar zonder wederkeringsrand, tot het heden is de tijd gekomen om te rusten, aldaar.…

Honing

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 22
ogen, je mooie haren Ik grijp je en laat niet los ik breng je naar mijn moeder, ik verlang naar jouw handen, jouw sterke armen Jij neemt me mee naar jouw kamer je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt de duiven in mijn adem De winter is voorbij, de regen is over struiken en bomen komen in bloei, ze jubelen en zingen met de vogels…
Zywa24 oktober 2026Lees meer >

de messen van de ochtend

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
de messen van de ochtend snijden het licht tot scherven een vogel hangt ondersteboven in de keel van de wind de straat is een open wonde waarin stoelen drijven als botten ik tel de tanden van de regen zij bijten zacht in het asfalt de stad draagt een jas van roest en onder die jas loopt een kind met een mond vol glas en appel het kind…
piewan12 november 2026Lees meer >

Echte vrienden

hartenkreet
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.867
Grote stapelwolken Schrijven in de lucht Ze schrijven stop met leven De wind die slaakt een zucht Bakken vol met water Vallen neer op je gemoed De vrieskou dringt tot in je botten Er voelt niets meer goed De vogels die nog fluiten Fluiten zacht en monotoom Je leeft als in een nevel Je vloeit samen met de stroom Maar plots breekt er…

FENIKS

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Ik weet het je bent tot stof vergaan maar voélen is anders achterblijvend vooruitlopend geloof in de vogel feniks op het Sint Pieterplein dacht ik even je gezicht te zien in het voorbijgaan toen de TV de terugkeer van de Paus uitzond de wachtende massa zegenend jij tussen velen een dag later in Glasgow te midden van treintoeristen in de…

LEUSDEN

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
Op ritmisch gehei verstild lawaai vliegen de vogels nog tegendraads. De grutto wordt niet meer gehoord. III Kinderstemmen verklinken tot gebrom van baardige kelen en motorlawaai: De tijd staat niet stil. Nooit stil, ook niet in Leusden!…

Laat mij wakker van je dromen...

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.434
ik ben van je gaan houden kon ik je maar vertrouwen voor een heel leven lang Even bestaat de wereld uit jou en mij de mensen in de voorbijgaande trein kunnen het niet weten - ook niet zien - hoezeer ik jou nu lief heb Ik val langzaam in slaap om morgen te ontwaken - moe van te weinig nachtrust - maar veilig in jouw armen Waar vogels…
lin b13 mei 2005Lees meer >

Vissen

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.565
Riet-geknak, kabbel-kroos wind-geruis, water-drup eend-gekwek, vis-geklets reigers-stap, rat-gespat hengel-swiep, sigaar-gezuig roei-gebonk, net-gegooi laars-gesop, fladder-zwaan koffie-slurp, brood-gesmak muggen-zoem, rochel-spuug snotter-snuif, handen-wrijf natte-hoest, molen-ratel aasvoer-worp, hout-gekraak vogel-fluit, muis-gepiep koe-geloei…

Hole (in) one

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.928
voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond Vogels…
Marina18 augustus 2003Lees meer >

In gedachten verzonken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Het zuivere zingen van de vroege vogels maakt plaats voor het fluiten van kogels. Werkelijkheid neemt de plaats in van dromen. Ik zie mensen angstig naar hun God zoeken, ik hoor Hem, op Zijn troon, luid vloeken. Want de mens geeft Hem alleen maar gedonder. Ratelende machinegeweren in de nacht, kinderen en vrouwen worden verkracht.…
Jos Witteman17 februari 2003Lees meer >

Naar huis

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Na een avond die weer een lach heeft gebracht Na het mysterie van de nacht Loop je weer naar huis Waar hij op je wacht Maar daar had je niet aan gedacht Maar de waarheid die komt morgen Na het mysterie van de nacht Ja de waarheid de waarheid die komt morgen In de ochtendstond Daar ga je dan naar huis Waar niemand meer wacht de vogel…
luppe10 januari 2003Lees meer >

boom

gedicht
3.5 met 120 stemmen aantal keer bekeken 35.309
met mijn voeten in de aarde en mijn armen wijd gespreid voel ik mij een boom van waarde een monument in eeuwigheid met de vogels op mijn handen en hun jongen op mijn kruin groeit er mos tussen mijn tanden ben ik het middelpunt van jouw tuin met mijn vingers kromgetrokken trotseer ik regen, wind en storm blijf ik sterk en onverschrokken…

De schaduw van de dood

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.908
Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip, De schaduw van een ziel, die henentoog; Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog Van uit de lage kant, een schuwe snip, Terwijl de donkre schim, als met een tip Het heiveld scherend, snel zich…

een andere tijd

hartenkreet
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.222
in aantocht zijn een andere tijd breekt aan waarin ik zal lijden gaande langs dierbare nu ook trieste plekken waarin onze muziek zal zijn verstomd mijn stem zo stil zal blijven de piano onberoerd een andere tijd breekt aan waarin de donkere stad door jou van kleur voorzien weer zijn zal als voorheen bomen zullen verschralen en vogels…
eli stater21 september 2004Lees meer >

en in die dagen (vrij naar Openbaringen)

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
misschien dat het dan donkert zoals in de buik van een vogel en de winden vloekend jammeren maar niemand die zegt waarom ’t zou kunnen dat wij plots wakker worden opeens wetende waar het eerste leven begon zelfs wanneer eindigheid verlorene parels rijgt en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd het daglicht verslapen wordt…
sunset8 augustus 2007Lees meer >

lucht en leegte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
onder om terug te keren alles lijkt zonder doel en einde wij ervaren deze kringloop en zijn wijzer dan ooit kennis maakt ons droever echte wijzen richten de blik omhoog ervaren deemoedig dat ze uniek zijn enig in een eeuwig goddelijk proces zij zien de liefde in deze cirkelgang horen de lach van het spelende kind het gejubel van vogels…

Kraai (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Jagend op jonge vogels roof je een vreemd nest leeg Mijn vingers worden milde kogels waarmee ik je schenden wil Je bent wreedaardig zoals je een rafel van me scheurt een door vliegen omzwermd kadaver aan de rand van onze snelweg Ik hurk in jouw nest in een vork van twee takken Hier heb ik mijn dorst gelest Het blauwgroen ei waarop jij…
Wim Veen4 september 2005Lees meer >

hemels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
vergezeld van minstens zeven kwekkende kwakende kikkertjes tussen waterlelies en zwanebloemen lig ik heel lekker lui languit in het hoge geurige gras met klaprozen en margrieten de blik op hemels oneindig zie daar drijft engeland achter een zittend hondje en opeens is daar spanje maar dan andersom naast een heel boze man een grote vogel…

Dagdroom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
Ik schud de dromen uit de kussens het onderlaken strijk ik glad de ramen open, uitgeslapen ruikt het buiten schijnt de zon en dampt de aarde, scharrelen de vogels op het groen gazon en in de bomen heerst een drukte van belang, er wordt gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden: de beste plek, terwijl ernaast de graafmachine rammelt, graaft de…

Zomergedicht

gedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 13.752
vrede bezingen op hun blinkende brommers, terwijl de hemel ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl men woorden laat drijven en zinken hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen men herkent zich, staat op om te stelpen hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os zich laat slachten, als vlees zich laat strelen hoe de vogel…

De dichter en de vlinder

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik sluit de luiken van het huis en roep de stille beelden op die mij dan vergezellen: de vogel die een schuilplaats zoekt bij al te felle regen het zwarte water dat mij lokt met stram het taaie riet het morgenlicht over het veen de landerige landerijen langszij de ramen gaat de zomer als ik het leven buiten sluit zoals de vlinder die nog…
annabel20 juli 2008Lees meer >

Vakantie

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.782
De vogel laten vliegen De kooi staat hier leeg de vissen doorgespoeld door de w.c. ze zeiden dat ze van dieren hielden Maar geef me wat te drinken geef me wat vocht voor dat ze terug komen van hun vakantietocht. want zolang zonder, dat red ik niet meer dan leg ik mijn uitgedroogde hoofd eerder neer dan de bedoeling was.…
an terlouw10 september 2008Lees meer >

Zeeland.

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Zeeland, waterland, weiland met duinrand Ganzen dansen in het akkerland Lieflijke dorpen en oude stadjes Het leven is er soepel en gladjes Monumentale gevels, bruggen en grachten Een rijke historie herleeft in gedachten Kanalen, dijken, plassen en weelen Stille plekjes en vogels die kwelen Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Peterdw.23 november 2006Lees meer >

Adios

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.182
bergtop in verlatenheid belevenis hoop geeft weer vleugels al is de bergtocht zwaar toch klim ik er naar boven al voelt de weg nog naar links en rechts nog beren maar nauwelijks op de weg gelukkig is het nog najaar zodat de beer ongevaarlijk is voorlopig zal de sneeuw de bergtop zwaar bedekken maar als het ijs weer smelt en de vogel…
Rikus Kiers27 november 2006Lees meer >

En geen gemurmelde vertroosting maar een scheur licht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Er valt weinig te rekenen aangaande het blote hart, opgestuwd in uitgestrektheid, daar in zo vrijelijk begaanbaar en de glazen vogel verbondenheid binnen dranghekken houden….. Het zou nog eens gaan zitten als een lang gedragen jas; bij voorbaat bezoedeld door zijn dingmatigheid.…
Ada Besselink27 december 2006Lees meer >

Natuur

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Kleine vogels, groene bomen Deze wereld, het is om over te dromen Lente, alles groeit weer Het is zo mooi, het vraagt om meer Een klein stroompje door het woud Het is er lang, heel erg oud Krakende takken, oude bladeren De manier waarop we het benaderen Het groene gras, de ruige zee We gaan er steeds weer in mee Golven maken je weer kalm…

Decemberdagen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
andere stervelingen de uit weelderige woningen wegsijpelende warmte behoedzaam en teder oplepelen Ze zijn scheutig met donkere uren gierig met het licht van de dag dragen een mantel van schemer en beelden in een waas verpakt het riet staat als tijdwaarnemer langs de oevers en ziet het jaar wegzinken in het gewelf van voorbij een laatste vogel…
Kees Keizer3 december 2007Lees meer >

Sluipende winter

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 874
Guur wild nat Gebogen tak Dwarrelende bladeren Gebroken met de storm Rollend over rail Stoppende trein Verkleuring groen naar geel Netwerk bruin poreus Aderen in het blad kalende reus apoptotisch Als spinnenweb vertakt Bladeren sterven af necrotisch Het park wordt chaotisch Skelet van een vogel Glinsterend web Ochtendkou morgendouw…

vogeltelling

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 913
vink, intussen begon ik aardig in de war te raken want hoeveel glazen had ik nu al op ik telde twintig kippen zonder kop (of zie je dubbel als de drank gaat smaken) acht vredesduiven speelden zwaan kleef aan de torenvalk en kerkuil waren maten ze spanden samen met een rode haan een havik wilde niemand binnenlaten vol wijn hield ik de vogels…

wuiven traag als oud publiek

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
hij dwarrelt rond je hoofd en golft je lange haren vertelt verhaaltjes aan je oor en gaat er met je stem van door hij ritselt in het bos de blaadjes los de takjes laat hij dansen dennen met hun groene piek wuiven traag als oud publiek zuchtend kijkt hij onder donkergroen en tilt de takken op de bosmuis vlucht een vogel wiekt een schreeuw…
wil melker22 januari 2004Lees meer >