5288 resultaten.
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.
Langzaam neerwaarts naar beneden
tot op de bodem, strak en zwaar
zonder wederkeringsrand, tot het heden
is de tijd gekomen om te rusten, aldaar.…
Honing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
22 ogen, je mooie haren
Ik grijp je en laat niet los
ik breng je naar mijn moeder, ik verlang
naar jouw handen, jouw sterke armen
Jij neemt me mee naar jouw kamer
je legt jouw hoofd tegen mijn borsten, jij voelt
de duiven in mijn adem
De winter is voorbij, de regen is over
struiken en bomen komen in bloei, ze jubelen
en zingen met de vogels…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 Grote stapelwolken
Schrijven in de lucht
Ze schrijven stop met leven
De wind die slaakt een zucht
Bakken vol met water
Vallen neer op je gemoed
De vrieskou dringt tot in je botten
Er voelt niets meer goed
De vogels die nog fluiten
Fluiten zacht en monotoom
Je leeft als in een nevel
Je vloeit samen met de stroom
Maar plots breekt er…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 Ik weet het je bent tot stof vergaan
maar voélen is anders achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de…
LEUSDEN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
992 Op ritmisch gehei
verstild lawaai
vliegen de vogels nog tegendraads.
De grutto wordt niet meer gehoord.
III
Kinderstemmen verklinken
tot gebrom
van baardige kelen en motorlawaai:
De tijd staat niet stil.
Nooit stil,
ook niet in Leusden!…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 ik ben van je gaan houden
kon ik je maar vertrouwen
voor een heel leven lang
Even bestaat de wereld uit jou en mij
de mensen in de voorbijgaande trein
kunnen het niet weten - ook niet zien -
hoezeer ik jou nu lief heb
Ik val langzaam in slaap
om morgen te ontwaken
- moe van te weinig nachtrust -
maar veilig in jouw armen
Waar vogels…
Vissen
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.565 Riet-geknak, kabbel-kroos
wind-geruis, water-drup
eend-gekwek, vis-geklets
reigers-stap, rat-gespat
hengel-swiep, sigaar-gezuig
roei-gebonk, net-gegooi
laars-gesop, fladder-zwaan
koffie-slurp, brood-gesmak
muggen-zoem, rochel-spuug
snotter-snuif, handen-wrijf
natte-hoest, molen-ratel
aasvoer-worp, hout-gekraak
vogel-fluit, muis-gepiep
koe-geloei…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan
Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond
Vogels…
In gedachten verzonken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
780 Het zuivere zingen van de vroege vogels
maakt plaats voor het fluiten van kogels.
Werkelijkheid neemt de plaats in van dromen.
Ik zie mensen angstig naar hun God zoeken,
ik hoor Hem, op Zijn troon, luid vloeken.
Want de mens geeft Hem alleen maar gedonder.
Ratelende machinegeweren in de nacht,
kinderen en vrouwen worden verkracht.…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.506 Na een avond die weer een lach heeft gebracht
Na het mysterie van de nacht
Loop je weer naar huis
Waar hij op je wacht
Maar daar had je niet aan gedacht
Maar de waarheid die komt morgen
Na het mysterie van de nacht
Ja de waarheid
de waarheid die komt morgen
In de ochtendstond
Daar ga je dan naar huis
Waar niemand meer wacht
de vogel…
boom
gedicht
3.5 met 120 stemmen
35.309 met mijn voeten in de aarde
en mijn armen wijd gespreid
voel ik mij een boom van waarde
een monument in eeuwigheid
met de vogels op mijn handen
en hun jongen op mijn kruin
groeit er mos tussen mijn tanden
ben ik het middelpunt van jouw tuin
met mijn vingers kromgetrokken
trotseer ik regen, wind en storm
blijf ik sterk en onverschrokken…
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog
Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip
Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich…
een andere tijd
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.222 in aantocht zijn
een andere tijd breekt aan
waarin ik zal lijden
gaande langs dierbare
nu ook trieste plekken
waarin onze muziek
zal zijn verstomd
mijn stem zo stil zal blijven
de piano onberoerd
een andere tijd breekt aan
waarin de donkere stad
door jou van kleur voorzien
weer zijn zal als voorheen
bomen zullen verschralen
en vogels…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 misschien dat het dan donkert
zoals in de buik van een vogel
en de winden vloekend jammeren
maar niemand die zegt waarom
’t zou kunnen dat wij plots wakker worden
opeens wetende waar het eerste leven begon
zelfs wanneer eindigheid verlorene parels rijgt
en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt…
lucht en leegte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 onder om terug te keren
alles lijkt zonder doel en einde
wij ervaren deze kringloop
en zijn wijzer dan ooit
kennis maakt ons droever
echte wijzen richten de blik omhoog
ervaren deemoedig dat ze uniek zijn
enig in een eeuwig goddelijk proces
zij zien de liefde in deze cirkelgang
horen de lach van het spelende kind
het gejubel van vogels…
Kraai (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Jagend op jonge vogels
roof je een vreemd nest leeg
Mijn vingers worden milde kogels
waarmee ik je schenden wil
Je bent wreedaardig zoals je
een rafel van me scheurt
een door vliegen omzwermd kadaver
aan de rand van onze snelweg
Ik hurk in jouw nest
in een vork van twee takken
Hier heb ik mijn dorst gelest
Het blauwgroen ei waarop jij…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 vergezeld van minstens zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 Ik schud de dromen uit de kussens
het onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.752 vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel
ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken
hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te stelpen
hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os
zich laat slachten, als vlees zich laat strelen
hoe de vogel…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 Ik sluit de luiken van het huis
en roep de stille beelden op
die mij dan vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De vogel laten vliegen De kooi staat hier leeg
de vissen doorgespoeld door de w.c.
ze zeiden dat ze van dieren hielden
Maar geef me wat te drinken geef me wat vocht
voor dat ze terug komen van hun vakantietocht.
want zolang zonder, dat red ik niet meer
dan leg ik mijn uitgedroogde hoofd eerder neer
dan de bedoeling was.…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw
de bergtop zwaar bedekken
maar als het ijs weer smelt
en de vogel…
En geen gemurmelde vertroosting maar een scheur licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Er valt weinig te rekenen
aangaande het blote hart,
opgestuwd in uitgestrektheid,
daar in
zo vrijelijk begaanbaar
en de glazen vogel verbondenheid
binnen dranghekken houden…..
Het zou nog eens gaan zitten
als een lang gedragen jas;
bij voorbaat bezoedeld
door zijn dingmatigheid.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 Kleine vogels, groene bomen
Deze wereld, het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden in een waas verpakt
het riet staat als tijdwaarnemer
langs de oevers en ziet het jaar
wegzinken in het gewelf van voorbij
een laatste vogel…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
vogeltelling
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
913 vink, intussen
begon ik aardig in de war te raken
want hoeveel glazen had ik nu al op
ik telde twintig kippen zonder kop
(of zie je dubbel als de drank gaat smaken)
acht vredesduiven speelden zwaan kleef aan
de torenvalk en kerkuil waren maten
ze spanden samen met een rode haan
een havik wilde niemand binnenlaten
vol wijn hield ik de vogels…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…