5009 resultaten.
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Hopend slapen vol begrip vannacht,
benieuwd hoe leegte vullen kan?
Vertellen, lezen in de krant, als
er nooit meer een morgen zou zijn,
begin lijkt echt nergens op gebrand.
Wat rest hartsrust om te zeggen,
onbewaakte uren aan de telefoon.
Het leven eigenhandig opgebouwd.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.0 met 21 stemmen
14.113 .'
Een griffioen in winterkleed,
vliegende kameleons en vlinders
die van kleur verschieten, elk gezicht
een verre stem achter een waterval -
ik schiet op eenhoorns in mijn slaap
en bal mijn vuist naar het heelal.
Soms droom ik een feniks
die verrijst uit witte as.
Ons leven is een schitterend
soort toeval, een vergissing haast.…
Popel de popel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou
En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten
Al begrijp ik nog steeds niet dat wonder van jou
Je ligt bijna te slapen en je gaat effe gapen
En ik stop en ik glimlach je ligt dwars over bed
De contour van je kontje en de smile op je mondje
Hebben mijn hartstocht aan 't denken gezet
Heel stil neem…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Haar schoot ontweld, stuwt d'Amstel door de golven
Der nevelzee zijn zwellend zilver heen;
Zij, reeds de voet in 't wazig dons bedolven,
Beurt statiger de forse leên;
En windt zich gloedkoralen om de slapen,
Hecht glorend goud aan kleed en gordelzoom...…
Wiegelied
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.277 En de aarde zal zijn binnenste over je uit-
storten (zoals slaap dat met ons innerlijk doet.)
Misschien zal dit laatste voor jou nog net
te volgen zijn. Voor ons al lang niet meer.…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Je bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 ’s avonds schreef ik je naam
in mijn hart
diep van binnen kwam ik je tegen
liefde bleef hangen
daar kon ik bij uitrusten
om te slapen
als dauwdruppeltjes zacht
liet jij mij hoog zweven
op de snaren van mijn hart
gloeide fluwelen magie
boven mijn verstand
ja 't is voorbij
de wind is gaan waaien
op het gewicht van einde
het water…
Het diner (Gronings met vertaling)
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
948 Vertaling (zwarte humor)
Moeder, mijn Flappie is weg,
ja kind, je vader is jarig
de familie komt vandaag eten;
Flippie is ook weg, moeder
ja, Flappie was niet genoeg,
oom Doeke prikt ‘n vorkje mee-
dan moet oom Doeke vannacht
maar in het konijnenhok bij
Flappie’s moeke slapen; ze is
erg verdrietig en eenzaam…
missen wat ik had
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 in mijn gedachten
Ben jij toch altijd bij mij
En dat geeft mij de moed om te wachten
Al is het misschien overbodig
En vind jij het absoluut niet nodig
Blijf ik zo rondlopen
En blijf ik eigenwijs hopen
Er is niemand op de aarde
Waar ik meer om geef
Niemand waar ik zo naar staarde
Zolang als ik leef
Ik zal het blijven voelen
In m'n slaap…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 Hij neemt afscheid van z’n eigen zomer
die te nat was, veel te koud
een seizoen moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt…
De vroege Sint
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.458 Maar ach, de tijd van met natte haren liedjes zingen
voor het slapen gaan en hopen
dat er de volgende morgen iets in de schoen was gedaan,
die tijd, is voorgoed voorbij!
Jammer toch?…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 blijven liggen
daar langs het water in die warme zon
met ogen dicht luisteren naar de vogels
maar mijn media laten mij niet rusten
want gewoon alleen is niet sociaal
ik zou wel dagen willen lezen
in dat spannende dikke boek
maar kom niet verder dan een bladzij
steeds meldt zich weer een nieuw gezicht
ik zou wel eens een nachtje willen slapen…
Zuster.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Zuster, ik kan vannacht niet slapen,
ik ben zo bang voor de nacht.
Zuster, mag 't lampje blijven branden,
welterusten zuster, goedenacht.…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 broeierig is de nacht tijdens de hondsdagen
rusteloos woelt zij in het zweterige bed
en zoekt vergeefs soelaas in flarden slaap:
waarin ze loodzwaar zinkt
als Sirius al met de zon over de einder gluurt
dan droomt zij
hoe haar onderkoelde lichaam
roerloos ligt te wachten
op het koele marmer
van de snijtafel
in de witbetegelde lijkenzaal…
Eet smakelijk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.988 bank in de voorkamer
tussen het bespreken van de laatste showbizzroddels
met de ogen begon te knipperen
sloop ik langs mijn snurkende opa
met de vier weken oude panorama uit de leesmap
naar de wc in de schuur
om te lezen over janny
die op de foto was gegaan voor haar man
de vrachtwagenchauffeur
zij rookten nooit mijn opa en oma
maar slapen…
Wintergedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 De kinderen op kussens zacht als de leliebloem
slapen nog met hun beer en knusse pop.
Ik moet nog rekensommen maken.
De eerste vissen vinden hun blaas en ademwak.
Een onyzwart blaasgat tussen oneindig grote ijsvloer.
Ik zie een verlicht treintje rijden
ver achter de grote winterakker
onder kolenzwarte zware winterhemel.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Het leeft onwrikbaar
tussen het openlopen van de morgen en het slapen van de avond.
Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is.…
Hoofd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.184 Aandacht volgt op ontspanning
zoals de nacht volgt op de dag
en de droomslaap volgt op de kalme slaap
ik lig met mijn hoofd op mijn arm voor het toetsenbord:
de deadlines naderen, de deadlines komen voorbij
terwijl er - zoals dat aanvoelt - een weiland in mijn hoofd is
en een rij koeien die daar voortschrijdt, langzaam
naar het hek waar…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde
bracht zo onverwacht
Ik zou er vaker willen liggen
en dan bedenken hoe we vanmorgen lagen
wat we voelden, en heel lang slapen…
Dadaab
gedicht
1.2 met 24 stemmen
8.673 We zeggen het schieten klinkt in de slaap zo luid als in het
geheugen maar we zijn doof van honger zeggen we en
het tobben zat. Herkent iemand op school de naam Nadifa al,
geboren tussen seizoenen, woede en onschuld, dan breekt
de pleuris maar uit. De meisjes zeggen whatever wij meisjes
zeggen.…
Brussel, mijn alles?
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
543 Brussel,
waar je nog een glas kan drinken
om dan later de weg niet meer te vinden
waar je op houten banken nog kunt slapen
om dan s ’morgensvroeg wazig te ontwaken.
Brussel,
de hoofdstad van ons kleine land
waar de politiek regeert met slappe hand
over ongekende kamikaze zaken
waar geen enkel mens nog wijs kan uit geraken.…
Poel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 En klots als een onstuimige rivier
naar de zee, de slaap, de dood, waar ik opsta.
Ik zag mezelf in haar weerspiegeld
en iets dat haar tot zwijgen bracht.
Ze kent Houellebecq. Wat een vreugd'!
Dichterschap aanleren is leven afleren.…
Het ruisen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 De dag zal van haar niet in slaap gaan vallen
ze laat het liefst ook kinderen op straat ballen.
Ze wil ze laten vliegeren tot hoog in de lucht
tussen de diverse vogelvluchten steeds door,
dan hoor je ook merels en sijsjes als vogelkoor
tussen ‘t ruisen door mijn kind nu dit tij ons bemint.…
‘INE, INE, INE’ MIENE MUTTE GEEF ALLE DRUGS VRIJ!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Tot hersenonderzoekers grootste verdriet
Geef dus alle drugs vrij en laat ze los
Natuurlijk zijn dan vele mensen de klos
'N verslavend Nederland tijdelijk en gros
De verantwoording ligt echter bij de mens
Die bepaald uiteindelijk de grens
Zoals politici zuipen soms tot diep lens
Ik neem nu een sterke bak cafeïne
En als ik niet kan slapen…
Ecliptisch
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 Hiërogliefen in de mummiekamers
Eclips van farao's in koningsgraven
De pieken van de Kölner Dom - een queeste
Naar luchtkastelen in de Middeleeuwen
Nu staan in Mekka en Qatar moskeeën
Daar lost een slagschaduw op
in de zon
Want babydraagzakmoeders
zijn hun leven
Niet veilig zonder hoofddoek
of nikab
Hun haren zwartgekruld slechts in hun slaap…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen
De muziek waardoor ik wil zingen en kan dansen
Jij bent de berg die door de wolken naar de hemel reikt
Het dal waar ‘s nachts de bloemen en de dieren slapen…
Een inktzwarte hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 In mijn dromen zie ik je slapen,
in alle rust.
Mijn liefde voor jou is als scharlaken,
diep, rood en intensief.
Ik zou niets liever willen,
dan naast je ontwaken,
Dat je me wakker kust.
Bedankt dat je er was, mijn lief.…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 In slaap gevallen op het lege strand
droomde ik dat ik vredig sliep,
totdat ik plotseling wakker schrok
van klaterend water, dat mij lokkend riep.
Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.…
COMPONIST VLUCHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
481 het brein van de kunstenaar
doet benen juichen
in de huiskamer
springen vellen papier
wild om elkaar heen
talloze kleine zwaarden
houwen en steken
pas geschreven noten
het lied in 's mans geest
spat uiteen in zoemspoken
boven de pianotoetsen
verheft zich een maatstok
van geweldige lengte
brengt de radeloze speler
al zwaaiend in slaap…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 met dromen
droomt de nacht die gaat komen
laadt mijn passie met hartstocht
vage contouren van zilverdraad
in een web gevangen geraakt
glij ik langs de ragfijne banen
naar de kille aardse zekerheid
mijn uiterlijk wordt bekeken
in de spiegel van eerlijkheid
het kust mijn verbaasde lippen
het kamt mijn verwarde haar
nog twee nachten slapen…