Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Verjaardag

gedicht
4.2 met 80 stemmen aantal keer bekeken 8.140
is een zachte voorjaarsmaand bomen in bloesem vogels in nesten kinderen zingen met elkaar – wat is een dag, alweer een jaar… Mensen, blij dat de zomer komt, lopen buiten zonder jas zitten al even op een terras spreken vrolijk met elkaar – wat is een dag, alweer een jaar… Het lijkt of er niets veranderd is: zacht zwoele kruitlucht ver…

de tijd zal vliegen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Troosteloos wiegt de wind de veren in slaap de laatste seconde van hun waaien voelen ze die zucht en hun doel was even zichtbaar in de weerspiegeling van het ijs.…

Schaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
Zij beperkt de wildgroei van overtollig uitwas; de scherpte van randen maakt zij pijnlijk vers. Ze is energiek wellustig in het kappend knotten. Zij ontzenuwt drastisch het onderbuikgevoel. In blindheid volgt zij stippellijntjesmodellen. Alleen het schaarse is goed voor haar.…

Verleden verdriet

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Soms word ik moe van een verleden dat vreemd en ver en vol verdriet mijn dag verpest, me achterliet in uren zonder straks of heden. Maar langzaam wijkt nu het beton dat zich gevormd had in mijn hart. Mijn leven raakt niet meer verward en zacht ruist nu een nieuwe bron.…
Jan J. Arends25 februari 2006Lees meer >

Het laatste afschot

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Wilgentenen tranen treurig het afschot heeft geen vlees wiegend tussen dood en leven wordt mensenvoer weer honds grijnzend met hun hagel petten de loop weer opgericht blaffen bomen horendol als de lucht weer roze kleurt kraaien pikken levend dood een oog gaapt aan en na het dek van veren los geweekt de warmte was al weg vloeiend leven…
Ibunda2 maart 2006Lees meer >

De tango en de zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
de klanken van de weemoed zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt de trage tred van slepende akkoorden vol van ingehouden passie en vuur houdt mijn weemoedig hart gevangen kluistert mijn geest in dit verdrietig uur en in de zilte storm van mijn verlangen dreunt de branding haar monotone zang koester ik de herinneringen aan dat land zo ver…

Rekeningrijmen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Beu ben ik uw klitten ouwe wijven van vuil bescheten tenen die zo kien met traan, met tuit, gejank en gegrien menig congres spiralen naar kijven het plan is gevat ver weg te blijven van zwijnerij niet aan te zien geen woorden voor en bovendien mis ik de lust, de lol in schrijven vertel eens: wat kan iemand drijven zichzelf te lonen met…
WOLF3 april 2006Lees meer >

Een olijf, een appel en het kind

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.817
Hoe ben ik dan zo ver en krom gegroeid? mijn kroon is ondergronds mijn wortels in de hemel en mijn wonden alleen de gedichten baren.…

Vogels

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.154
Het is het tjilpend lief geluid, Het fijn gepiep van mussen, 't Is nu en dan met ver gefluit Een merelstem daartussen. Het is het zacht en blij gekweel Van mezen en van vinken, Die even soms uit vrijer keel Een voller slag doen klinken.…

Natuurschoon

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
De kou omhelst mij innig Wanneer de zon gaat rusten Cicades zingen niet ver weg Een liedje voor het slapen gaan De dauw wacht op het moment Om tranen van kristal te vormen In de vroege ochtendzon Wanneer de schoonheid weer ontwaakt De wind speelt zachtjes Met de bladeren bruin en goud Weggevlogen van de bomen Op zoek naar hun avontuur…

3 epigrammen

netgedicht
4.7 met 89 stemmen aantal keer bekeken 4.466
1 de groei ginds in de tuin der lusten gaat mij ver boven het verstand alles groeit er zoveel sneller dan de kool hier op het land 2 een bril is meestal met twee glazen hoewel ik blijf mij steeds verbazen dat zo'n ding met slechts één gat zoveel bezitters heeft gehad 3 ik ril mijn god wat is het koud en ik voel me zo omstreden dan…

Eline, stralend vanaf haar wolk

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Zodat je altijd over jullie mam, pap en jullie Manon kan waken, vanaf je wolk zo ver.." --------------------------------------------------------- Eric, Amiek, Manon, opa's en oma's, ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met dit grote verlies. Eline zal altijd voor jullie stralen vanaf haar wolk..…
Esther12 oktober 2008Lees meer >

Dans met mij

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Ver weg van werkelijkheid voel ik onze passie, dans met me deze dans der onbereikbare liefde. Een zoen op mijn wang die voelt als afscheid, ik doe mijn ogen open. Lieve liefde, dans alsjeblieft snel weer met mij. Ik wil blijven dromen en niet wakker worden.…
Triquetra22 oktober 2008Lees meer >

Hoezo herfst?

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
Toch zie ik kinderen die blij zijn, groeten, zingen, die nog niet weten hoe zo ver van hier in andere streken nu de winter nadert; Zo voel en zie ik weer dat nergens echt ons thuis is, dat ze zwerven steeds onderweg, naar kou of hitte, naar treurnis of verblijden, dat nergens ooit voorgoed de wegen scheiden.…
Adeleyd6 november 2008Lees meer >

Kerstfeest met de wolven

hartenkreet
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.471
Een witte wolf huilt in de besneeuwde nacht daar staat hij volle glorie grote kracht Het mysterie gelokt door zijn roep niet langer alleen maar deel van de groep Kerstfeest op de toendra zuiver als kristal ver van de commercie dicht bij het heelal Onder de sterren samen soezen en jagen kerst met de wolven geeft antwoord…
Shalimar11 december 2008Lees meer >

achtergrond

netgedicht
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.476
geluid van minnaars of hun drang naar bezit kunnen verstoren - meneer lijkt zich te schamen - ik noem minnaressen bij naam en staar mijn zinnen naar grijze, dove tegels - mevrouw kijkt langs mijn haren - al naargelang de scherpte werpt het licht me in de schaduw - ik pas beter bij het behang - de kamer draait zich ver…

Reiziger

gedicht
4.5 met 108 stemmen aantal keer bekeken 16.669
Is het de reiger die een stukje meevliegt of de struik die eerst ver, dan dichtbij, tenslotte achterblijft? Nee, zij hoort niet aan de zuidelijke hitte de noordelijke kou de oostenwind of westerstorm en ook niet aan de top die zij uiteindelijk bereikt. Niet aan haar man behoort zij noch aan haar kind.…

stort de bui

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
iele hoofd op dorre akkers waar het zwoegend wacht op wat regen in de nacht lacht een blinkend blik op uitkijk voor wat roest die ook zij weldra verwacht een beetje kleur in elk bestaan ruist het in de verte zacht en vochtig zonder wroeging over buiten nat en zo weer droog van straffe ritmes zonder betoog en zonder blozen stroomt vers…

de paalzitter

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.239
ach de arme paalzitter hij ontwaakt uit diepe luimer kil en stijf het lijf fijn druppelig de nevelsluier bij gekwaak en gesnater gegons gezoem geplons eend gans zwaan kikker libel waterhoen ver weg een kippenhaan elke dageraad bij het gloren van het eerste licht raakt hij treurig en ontwricht van zijn dagstaat zo paalvast bij al dat…

kokman

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
naar het niet zo kennersoog van de te zware keukenpiet liever blijft hij uren hangen in de marge van de winkelstraat waar in groene geuren wordt geschreeuwd dat zijn neus te zeer gevoelig is zijn ogen altijd worden verzocht het juiste kruid eruit te kiezen hij is een kok, man van het keukenvak voor dag en dauw op stap vandaag weer vers…

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.545
Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan. Ik las het echter, vóór gij had gelezen, - Dit is het onderscheid van u tot mij.…

Je was het moe

hartenkreet
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.462
Dat grote lelijke eiken bed met witgesteven lakens het veren kussen opgeschud warme kruiken als reddingsbakens daarin zag ik je liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht…
Moeke6 september 2006Lees meer >

'S MORGENS VROEG

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.305
Zo ver van huis alleen gestorven In ’t gasthuis ener vreemde stad, En onbeweend naar ’t graf gedragen, Terwijl men ginds zo lief hem had! ------------------------------- uit: Gedichten (1870)…

Het bergmeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik blijf ze dragen : vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

dag lieve schat

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.261
Het is nu zo ver Het leven te aanvaarden zoals het nu is Samen verder, geen roze wolk. Woorden als Mama zullen nooit voor mij klinken. Dan maar alleen tante zijn, dat is ook een geschenk. Dag lieve schat.…
rolanda12 maart 2009Lees meer >

het journaal

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
om een minuut vóór achten is nog veel onheil te verwachten nadat het journaal is verstreken is de rampspoed weer geweken hoe vluchtig is ons besef van ellende en verdriet vluchtelingen ver weg die je waarneemt maar niet ziet hoe weinig zijn we echt verbonden met die slachtoffers en gewonden het continue oorlogsgeweld heeft onze emoties…

JE

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.905
Die waasdromige blik in je ogen oh, waar denk je toch aan mijn lief je ontkent mijn striemend onvermogen je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief je in mijn armen nemend, stevig vast vruchteloos kussend je lippen en wangen je blanke borsten… witte bergen van albast echter..je negeert mijn hunkerend verlangen je wereld is een andere, ver…

Van man tot man 3

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 727
ik word alsmaar kaler en jij, jij draagt veren in je haar hoor ze naar de meisjes fluiten zie hun speelse blikken, ogen die jouw bloesem roemen en ik, ik mag me schikken in een bos waar bijen zoemen ja, je mag er wezen vriend ik blijf wel in jouw schaduw die voortglijdt door het gras jaloers op jou, zei je dat?…
Hanny14 mei 2009Lees meer >

Over ....spel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
"alles is liefde" in de nacht aan de telefoon deelden ze dromen verwenden elkaar met woorden deden dromerige beloften waarvan ze wisten dat er niets van zou komen hij, meer dan twee honderd kilometer ver van haar toch zo dichtbij dat zijn stem haar huid streelde en ze zijn kussen voelde branden elke keer fluisterde ze hem goede…

Thermiek

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Voor u Voor mij en Zeker Voor ieder Die gelooft in de tijd Wil leren Van jong ver- leden…