Alle inzendingen over as

1175 resultaten.

Sorteren op:

Wondernimf

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 754
Hawkins - As I Lay Me Down) http://www.youtube.com/watch?v=VN8RNeT9mLE…

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Nog proef ik je bloed in mijn mond de as van bitter graan.…

DAT ENE PLEKJE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.880
stukje grond Midden in ’t groene gras als niets de stilte schond Wat zijn fijn plekje was, was waar hij stilte vond Met goed geknoopte das verzorgde hij zijn wond Wat hem ’t mooist was, was ‘t steen dat er stond Met erbij dat plaatje glas dat hij zijn vrouw vond Wat hem het liefste was, was de plek die verbond In een urn rustte haar as…

Wind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
ik buig voor je grillige grootsheid je waait, zoals jij wilt uit alle windrichtingen je verkoelend briesje laat mensen glimlachen in de zomer géen wolkje aan de lucht je verwoestende kracht jaagt een tsunami over het land laaiende vlammen wakker jij aan wat rest, is as ongebonden ga jij rond de aarde jouw adem…

Eindigt ook de goot

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
gele vogels blauwe luchten vluchten in een pandemonium van geluid de hoogste tonen ijlen zo voorbij wij modderen in de middelmoot van leven en of dood waar as en graven in de diepste regionen klagen eindigt ook de goot ik paletteer en orkestreer de chaos in mijn kop daar vliegt de gele vogel zich ooit in het blauw kapot…
wil melker19 september 2010Lees meer >

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

garnituur

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 408
om te vinden om niet meer te weerleggen grijs in het gebied overal ter plaatse diep in het uur dit is geen gouden vondst dichter bij de kern te verruilen met randverschijnsel hoe later, hoe verder van nu zowel volledig als desnoods dit is de verblijfplaats ongebonden aan toekomst standvastig toekomend en ooit wederkerend, het as…
Iniduo25 oktober 2020Lees meer >

Er is niets veranderd.

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
De wereld draait om zijn as. Progressief blijft de toekomst wenken. Klein blijft de mens die niet dankbaar was. Onveranderlijk wispelturig blijft de mens die raakt aan de grens. Zet zijn eerste stappen in het maanstof. Koestert de ruimte als een nieuwe wens.…

er is geen dood

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
er is geen dood als leven groen weer takken voelt in een nog ongeboren loot zacht keer je terug naar de schoot waaruit we allen eens ter wereld kwamen daar komen de herinneringen samen er is geen tijd meer waar je bent, emoties zijn er ongekend alleen je as zal blijvend zijn wordt opgenomen door leven dat geven in zijn…
wil melker14 december 2005Lees meer >

wat je ervan maakt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
je schildert je ziel in as- en aardetinten een donker palet bestrijdt de leegte de grauwe werkelijkheid de grijze tonen je verdedigt je tegen molens en reuzen te vuur en te zwaard bezielt de stenen zandkorrels en de bomen steekt de vuren aan je veegt geesten weg rijgt de witte kralen aan zingt een liefdeslied schopt de tijd…
J.Bakx21 november 2021Lees meer >

Gedicht voor Oekraïne

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik zie de beelden vallen, knallen voor haar ogen, zwart Een vlag in vlammen, geen as zichtbaar De rook over en weer een herhaling van gevechten uit boeken vergeeld De laffe zot schreeuwt vanuit zijn stoel De daad zo bruut en zinloos Waar geen liefde kan wonen Hoe ze vallen, de beelden, zo sterk levend geworden De kracht van…

het erven van de dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
zand brandt geel op okermatte vlaktes de hitte loeit in as van vele dagen myriaden zingen hoog een droog geluid vibrerend in de stekels van verdorde distels de laatste tranen blinken in het zout van witte meren, het verdriet is hier al eeuwen oud dit leven lijkt gedoemd te sterven maar het erven van de dood is weer herboren…
wil melker29 augustus 2003Lees meer >

Mijn vader

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Mijn vader is al heel lang dood, Ik ben al ouder hij ooit is geweest, Hoewel hij tot as is verbrand, Komt hij nog vaak bij mij langs.…
Joris Olivier13 augustus 2025Lees meer >

PuimPuin

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 319
vulkaan zijn met een dikke huid van verse vruchtbare grond Mezelf daaraan verspillen met goedbedoeld gepruts en mislukkende plannen Let maar niet op de rommel Het valt wel mee Smoezen zijn onnodig Morgen is weer een dag voor het heilige moeten en nieuwe averbeteringen Er staat genoeg in bloei om van te leven tussen alle stolsels en as…
Zywa7 december 2025Lees meer >

Hiroshima

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Het snelvuurkanon in de staart vliegt overboord Het pantser weegt en vreet brandstof Buiten bereik van het afweergeschut Valt Little Boy door het luik Zijn romp vol uraan geperst Neemt een steile, fatale duik De havenstad is in een wenk weggevaagd In een wijde straal daalt as en puin De helft ontsnapt, kruipt met buikloop, Verminkt door…

omschepping

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 931
ik laat mijzelf vloeien over een huid van gedachten het streelt de lijnen van het zachte verwachten naar hopende mildheid die de zuiverheid verfijnen ik laat mij glijden over brandende zuchten verlos de hitte van zuigende verliezen om de immer resterende as te mijden niet meer te duchten ik zweef over dromen die van overdag het geeft…

Noir

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Ik keek uit het raam vannacht ik zag allemaal vlekken (noir et noir) In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge) en een gebroken peuk (cigarette caché) Vol as zaten mijn vingers, het was een keer of tien dat ik aan je dacht met mijn wimpers knipogend in de wind.…

De moeder

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.496
Die ging heen met haar kind, zijn as ..…
Kalemba11 maart 2007Lees meer >

Als een Feniks.

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 757
Mijn as zal ik daar verstrooien waar jij het mij zegt. Ik strijk bij jou ook mijn vleugelplooien recht maar wacht nog even voordat je je aan me hecht. Je moet het me immers nog vragen of ik in staat zal zijn, of ik die krachten wel kan dragen, de macht die ik nodig heb om bij jou te kunnen herrijzen als een Feniks elke keer.…
Peterdw.16 augustus 2008Lees meer >

Duivelsveld

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.735
zo waar de waag gesproken had met goddelijk gezag Zo was de dag begonnen toen het volliep op het plein waar niemand nog verbaasd keek toen het vuur de hemel zag Het recht had zich bezonnen met de zoetste klare wijn terwijl een cerubijn gekweld nog maande in beklag Toch brandde ze als hel waarna gehaast de chirurgijn haar laatste as…
jan haak22 augustus 2008Lees meer >

Uitdagend in haar vrijerij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
stook het vuur nog eenmaal op voor de zon ons laat vertrekken zing de weemoed naar je land dat al zo lang in tranen brandt een laatste dans hartstocht op bloedhete kolen uitdagend in haar vrijerij rood gloeit de as de eerst strepen licht doen pijn in afscheid van het samenzijn weer ligt de wereld open we moeten verder onstuimig…

Verstrooid

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 723
Je mag best weten dat ik even aarzelde bij het openen van de urn het voelde zo onwerkelijk jouw lijf als as te zien maar nu rust je in de holte van mijn handen voor de laatste keer voel ik ons dichter dan bijeen ik laat je gaan lief als alles wat je was glijdend door mijn vingers in de stilte van voorbij en mijn adem geeft je vleugels…
sacrajewa6 september 2016Lees meer >

Het heet traagheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Mijn spieren doen vertraagd mee, door de kleine onrust draait heel mijn lichaam zoals de aarde om haar as tolt, door heen en weer rond schietende elementaire deeltjes Ik zit er midden in en voel de snelheid niet, éen met mijn eigen storm, een en al beweging Het heet traagheid maar ik noem het leven…
Zywa7 februari 2019Lees meer >

vingers zonder handen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
graaien en ze woelen bepalen wat ik schrijf tasten naar gedachten die ik liever nog laat wachten raken aan emoties die ik liever niet ontbloot zie halen alles overhoop wat reeds geordend is waarmee de dagen zijn gevuld in het stille leven van geduld jij hebt de hand in de chaos die ontbrandt het vuur zal mij verteren maar in de as…
wil melker4 augustus 2004Lees meer >

Apollo 13

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 247
woorden, die met veel kabaal en rode vonken alle kanten schieten, als scherpe as neerdalen op papier dit alles om één roestvrij stalen waarheid uit te slijpen, de trotse psychonaut nog eeuwen herdacht voor zijn nagelaten voetstap in het stof.…
Simon K.13 maart 2026Lees meer >

Voedzame grond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
uit haar as haal ik mijn innige wens zoals ze is verstrooid het gazon begroet de herinneringen drapeert doet mij goed en is wonderschoon maar tevens ook intens dat ze is ontsnapt uit het vluchtige bestaan die haar niet met fijne strelingen voeden maar haar voorzag van barre tegoeden was mij overduidelijk niet ontgaan vroeger kleedde ze zoals…

ergens

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.437
Ze draaid om haar as en toont al haar geschenken, plooien die haar oppervlakkig krenken. De zon komt op, een nieuwe dag breekt aan.…

vernieuwde glorie

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.980
De blokken zijn geteerd gaten gestopt met wier de meeuwen plakken vast op witte zeilen het waait op Westkapelle als hij zijn armen rond haar middel legt valt er geen zeester te betrappen Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent en dat het licht verandert is hij schopt een steentje weg draait om zijn as Ze droomt haar kind weer op de pier…

Telkens klinkt een woord

gedicht
3.5 met 52 stemmen aantal keer bekeken 22.686
Het licht verzand, de hoop gestrand, wij voeden ons met as. De dood verbant, het lijden brandt, en niets is wat het was. Maar telkens klinkt er weer een woord waarin een nieuwe toekomst gloort; geef dat iemand die het hoort zijn kansen niet uit angst vermoordt, maar luistert.…