1175 resultaten.
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
Wondernimf
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
754 Hawkins - As I Lay Me Down)
http://www.youtube.com/watch?v=VN8RNeT9mLE…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de plek die verbond
In een urn rustte haar as…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
Eindigt ook de goot
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 gele vogels
blauwe luchten
vluchten in een
pandemonium van geluid
de hoogste tonen
ijlen zo voorbij
wij modderen in de
middelmoot van leven en of dood
waar as en graven
in de diepste
regionen klagen
eindigt ook de goot
ik paletteer en orkestreer
de chaos in mijn kop
daar vliegt de gele vogel
zich ooit in het blauw kapot…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 om te vinden
om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as…
Er is niets veranderd.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
430 De wereld draait om
zijn as.
Progressief blijft de
toekomst wenken.
Klein blijft de mens
die niet dankbaar was.
Onveranderlijk wispelturig
blijft de mens die raakt
aan de grens. Zet zijn
eerste stappen in het
maanstof.
Koestert de ruimte
als een nieuwe wens.…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 zand brandt geel
op okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren…
Mijn vader
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Mijn vader is al heel lang dood,
Ik ben al ouder hij ooit is geweest,
Hoewel hij tot as is verbrand,
Komt hij nog vaak bij mij langs.…
PuimPuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 vulkaan zijn
met een dikke huid
van verse vruchtbare grond
Mezelf daaraan verspillen
met goedbedoeld gepruts
en mislukkende plannen
Let maar niet op de rommel
Het valt wel mee
Smoezen zijn onnodig
Morgen is weer een dag
voor het heilige moeten
en nieuwe averbeteringen
Er staat genoeg in bloei
om van te leven
tussen alle stolsels en as…
Hiroshima
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.159 Het snelvuurkanon in de staart vliegt overboord
Het pantser weegt en vreet brandstof
Buiten bereik van het afweergeschut
Valt Little Boy door het luik
Zijn romp vol uraan geperst
Neemt een steile, fatale duik
De havenstad is in een wenk weggevaagd
In een wijde straal daalt as en puin
De helft ontsnapt, kruipt met buikloop,
Verminkt door…
omschepping
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
931 ik laat mijzelf vloeien
over een huid van gedachten
het streelt de lijnen
van het zachte verwachten
naar hopende mildheid
die de zuiverheid verfijnen
ik laat mij glijden
over brandende zuchten
verlos de hitte van
zuigende verliezen
om de immer resterende as
te mijden
niet meer te duchten
ik zweef over dromen
die van overdag
het geeft…
Noir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.068 Ik keek uit het raam vannacht
ik zag allemaal vlekken (noir et noir)
In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge)
en een gebroken peuk (cigarette caché)
Vol as zaten mijn vingers,
het was een keer of tien dat ik
aan je dacht met mijn
wimpers knipogend in de wind.…
De moeder
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.496 Die ging heen met haar kind,
zijn as ..…
Als een Feniks.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
757 Mijn as zal ik daar verstrooien
waar jij het mij zegt.
Ik strijk bij jou ook
mijn vleugelplooien recht
maar wacht nog even
voordat je je aan me hecht.
Je moet het me immers nog vragen
of ik in staat zal zijn,
of ik die krachten wel kan dragen,
de macht die ik nodig heb
om bij jou te kunnen herrijzen
als een Feniks elke keer.…
Duivelsveld
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.735 zo waar de waag gesproken had
met goddelijk gezag
Zo was de dag begonnen
toen het volliep op het plein
waar niemand nog verbaasd keek
toen het vuur de hemel zag
Het recht had zich bezonnen
met de zoetste klare wijn
terwijl een cerubijn gekweld
nog maande in beklag
Toch brandde ze als hel
waarna gehaast de chirurgijn
haar laatste as…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
Het heet traagheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Mijn spieren doen vertraagd
mee, door de kleine onrust
draait heel mijn lichaam
zoals de aarde om haar as
tolt, door heen en weer rond
schietende elementaire deeltjes
Ik zit er midden in en voel
de snelheid niet, éen
met mijn eigen storm, een
en al beweging
Het heet traagheid
maar ik noem het leven…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die ontbrandt
het vuur zal mij verteren maar in
de as…
Apollo 13
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
247 woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid uit te slijpen,
de trotse psychonaut nog eeuwen herdacht
voor zijn nagelaten voetstap in het stof.…
Voedzame grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 uit haar as haal ik mijn innige wens
zoals ze is verstrooid het gazon begroet
de herinneringen drapeert doet mij goed
en is wonderschoon maar tevens ook intens
dat ze is ontsnapt uit het vluchtige bestaan
die haar niet met fijne strelingen voeden
maar haar voorzag van barre tegoeden
was mij overduidelijk niet ontgaan
vroeger kleedde ze zoals…
ergens
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.437 Ze draaid om haar as en toont al haar
geschenken, plooien die haar oppervlakkig
krenken. De zon komt op, een nieuwe
dag breekt aan.…
vernieuwde glorie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.980 De blokken zijn geteerd
gaten gestopt met wier de meeuwen
plakken vast op witte zeilen
het waait op Westkapelle
als hij zijn armen rond haar middel legt
valt er geen zeester te betrappen
Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent
en dat het licht verandert is hij schopt
een steentje weg draait om zijn as
Ze droomt haar kind weer op de pier…
Telkens klinkt een woord
gedicht
3.5 met 52 stemmen
22.686 Het licht verzand, de hoop gestrand,
wij voeden ons met as.
De dood verbant, het lijden brandt,
en niets is wat het was.
Maar telkens klinkt er weer een woord
waarin een nieuwe toekomst gloort;
geef dat iemand die het hoort
zijn kansen niet uit angst vermoordt,
maar luistert.…