1044 resultaten.
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Maanvlinder
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
459 Dacht dat jouw stem klonk
wegzonk in toevalligheden
waar ik bij volle maan
de gulle liefde dronk
het droomkompas
opnieuw geijkt
Dacht dat ik
bekoring voelde
opnieuw beginnen
in beminnen
omdat ik je had losgelaten
en gekoesterd
gevoelens opgepoetst
in fris verlangen
maanvlinder
hoorde ik jouw naam
in de echo van de nacht
hoorde…
Melodie voor jou
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 ik wist
hoe tonen
mijn melodie voor
jou droomden
harmonieus met
een aangehouden
zachte echo
als verrassend
intermezzo
waarbij
akkoorden
afsluiten en
weer openen
aan de bron in
het kabbelend
ritme van de beek
want zij volgen
water naar de zee
ook dromen
moeten daarop
letten anders
stap je zo
in een lift
die er even nog
niet…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 Leegte bemint een kleine cyclus
in het land van het cynisme
kraaien de trotse hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde woordloos klinkt
in de nobele echo…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Het galmt door 't hol en statig bos,
Een echo bauwt het na.
Ik luister, en ook in mijn hart
Roept nog een echo na.
Werd u uw gaaike ongetrouw?
Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk nu weg?
Zij geeft geen antwoord, hoe gij roept.
Uw klacht verscheurt mijn hart.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 raapt gehaast haar passen
Dichterbij de echo was ik nooit
Het stille was zo hoorbaar nabij
De nacht trekt stil zijn kleren aan
Om de dag te willen verrassen
Ik zoek uit een ander alfabet
Om op reis te gaan in dit getij.…
Zon boven nevel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Alleen mijn kloppend hart maakt nog geluid,
wekt een echo die geen echo is,
maar jouw hartslag.…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 ik zag je
flaneren in
een bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de…
Delen
netgedicht
3.0 met 88 stemmen
16.521 Ben ik de dode die
ontwaakt
en
spreekt
met
spreuken en echo´s
die alleen
wanhopige schaduwen wakker maken?
Maken en veranderen
Vragen en veranderen.
Ben ik de naam
die mij
vraagt wat ik
geloof
en niet meer droom?…
Ontvreemd
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
397 Je hebt de woorden
uit mijn mond gestolen
in mijn hart de zinnen uitgerookt
verdreven uit de zinloze gedachten
Het is niet zo gek
dat je achterblijft in mijn verlangen
tot waar de echo woorden draagt
Hoe bouw ik een nieuwe taal
als jij het alfabet hebt meegenomen?…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
De nacht ademt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
724 De nacht ademt de stilte
eenzamer dan ooit
voel ik het verdriet
over jouw droeve dood
vol onvergetelijke woorden
nooit doof geworden
voor voortrazende tijd
zal ik je niet vergeten
in herinnering vervagen,
maar hier naast mij
op 't hoogpolig tapijt
liggen gewaagde zinnen
troosteloos, leeg
hopeloos te zijn
met een echo van stilte
die…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 In de schaduw van mijn gedachten
is jouw antwoord
alleen een verdwaalde echo.
De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.…
De Harmonie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
786 Liep het niet mooi synchroon
de echo door de straten
het geel, het zwart, het blauw
en hoe blonk toch al ons chroom.
Wat is er nog van over
van al die pracht en praal?
Waar is die prijs gebleven
die zilveren bokaal ?
In geld niet uit te drukken
niet in een prijzenkast
de herinnering van klanken
het chroom, het blauw, de kwast.…
Kerkklokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Als een echo galmde het ja woord hier op grote afstand.
Kerkklokken klonken ademloos genadeloos passioneel.
Zoals ik mijn zonde zag terwijl het eb werd op het strand.…
Ja, ik ben ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is rustig beneden in de put
alleen echo's uit mijn hart
die herhalen wie ik ben
tot mijn hoofd zich neerlegt
bij wie ik ben, keer op keer
ja zeggend
zonder mij namen te geven
van Goed, Slecht, Minder
en Vooruit dan maar
ik moet verder
met mijn eigenschappen
die ik nodig had en
die alleen in tegenwoordige tijd
gewogen dienen…
Eenzame metaforen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 In het nachtland van dromen
zwemmen zwoele rivieren
naar verre horizonnen
om de zee te voeren
ik heb je lief
fluistert ze
maar je bent doof
voor argumenten
je hebt haar lief
dat weet je
maar je bent blind
voor haar schoonheid
beelden zwijgen
woorden dansen
in echo van jouw ratio
eindeloos is de stilte
van het roekeloos heelal…
Een bericht van hoop
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht…
Nu het op je wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Waarom uit het vormloze
Dat nu op je wacht
Naar buiten treden
Vanuit de aarde
Met de leem aan je handen
Vormgeven aan wat mens
Of dier kan zijn, maar
In ieder geval
Schepping is die
Zonder gedachte,
Zonder idee,
Onder het gevoel van
Je handen ontstaat…
Binnenmond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 De binnenmond ratelt
En spatelt, tatelt
En watelt, laat de bewoner
Geen seconde met rust
Binnenlippen bewegen
Koortsachtig om het
Onzegbare te zeggen
De buitenmond zegt niets
Hij vertrekt geen spier…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren
voor eeuwig en altijd
als een echo…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…