953 resultaten.
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht
Verscheen reeds menigmaal in ’t licht,
Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede
Geslacht dezelfde landstreek rond
En schatte peerden en percelen,
Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen,
Luidruchtig van gemoed en mond.
Hij stompt de vrouwen in de maag
En strijkt de meisjes langs de wangen.…
Muizenbuikje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.989 Ik zou je buikje willen muizen
de haartjes strelen mijn gemoed
de sexy lijnen van je rug
dit doet mijn liefdesleven goed
je dijen zacht en toch gespierd
gevoelens zijn beperkt
je hebt me lief, ik twijfelde
er nooit iets van gemerkt
als jij toch vriend na vriend verbrandde
beacht' je niet, mijn eigen schuld
ondanks alles predik je liefde…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Wat je denkt van liefde te weten
Dat zou je met liefde vergeten
Als je in de oceaan werd gesmeten
Van het spiritueel gemoed
Want de jammerende kreten
Van je hart opengereten
Wat je anderen hebt verweten
Is wat je zelf doet…
Hoe jij voor de wereld wilt heten
De angst om te worden vergeten
Het blijft toch aan je vreten
Al houd je jezelf…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
DE DAG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Late meimiddag
hangt loom lichtgrauw om huizen
dichtbij de bosrand:
stille gemoedelijkheid,
die heel de wereld verzacht.
Bij het boscafé
geeft een reusachtige eik
koelte tot denken;
mocht de oude druïde
hier zijn wonderdrank brouwen...…
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 -
zeker nog een twee vrouwen heb ik liefgehad
die mijn gemoed zo hebben weten te graveren
dat ik opgeruimd terug kan blikken zonder spijt -
maar dat ik jou verliet bleek verkeerd ingeschat
Tijd was niet bij machte hier te triomferen:
jij won het van de drang naar ongebondenheid -…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Jouw zachte ademhaling was mijn metronoom
de Keltische klank om het leven te relativeren
dat was de toon met gemoedelijke woorden.
In stilte om nooit meer te wachten op jou
de kilte van december met de wind die giert
langs mijn muren en door het weefsel van mijn kleding.…
De Lievevrouwebedstrolaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
507 Een diep bedroefde mannenstoet
gaat lang gejast en hoog gehoed
met een door rouw bezwaard gemoed
de Lievevrouwebedstrolaan
en komt zo na een poosje aan
op ’t oude kerkhof ~Knokendoos~
voor ’t brengen van de laatste groet
aan hun geliefde Wulpse Jaan,
voor kort nog vol van minnegloed
maar sinds vier dagen levenloos
wat alle mannen bidden…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch stalt deze herfst het naakt verlangen
aan de boezem van zijn muze, ze troost
het gemoed…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
Dichters II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
707 en hoe bevrijd ik mij
van zoveel kwaad
van deze groep
bezeten van haat
en mij beperkt
in Nederland
zijn straffen niet zwaar
maar in jullie wereld
verdraag ik al tien jaar
het hacken en stalken
in mijn stad
de veiligheid voorbij
u slaapt wellicht
door alles heen
en draait u nog eens om
ver van mijn bed
geen zwaar gemoed…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.
Totdat wij eens in waarheid
Verheven hoog
Aanschouwen uwe klaarheid
Van oog tot oog.…
Afdichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Er valt heel veel
op mij af te dichten
op alle terreinen des levens
uit je gerust, leeg je gemoed
maar doe het wel in dichtvorm
als je wilt, als je kunt, durft
of een doorlevende hartenkreet
dan valt het lichter
voor mij als dichter
maar wil je me echt raken
op de man, de mens af
ga dan maar tekeer of negeer
'gooi het badwater maar weg…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
moeten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
619 de actualiteit vandaag de dag:
slecht weer, zwaar gemoed
pessimisme verdrijft de lach
omdat er zoveel 'moet'
mensen 'moeten' naar het werk
mensen 'moeten' naar een feest
mensen 'moeten' naar de kerk
mensen 'moeten' weten waar je voor het laatst bent geweest
ik zou zou graag zien
dat het woordje 'moet' mag verwijnen
we gaan…
leeg gevecht
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
1.407 Leeg, verloren in mijn gemoed
Krachteloos en pijnlijk bewust
Verwerk ik mijn geestelijk bankroet
doorwrocht door een onzalige zielenrust
Hoe heb ik dit zo laten ontsporen
Ik wierp mijzelf in het zwaard
Alles lijkt oneindig verloren
Niets blijft mij bespaard
Mijn lichaam dweilt door de uren
Sleept mij van dag naar dag
Hoeveel kan ik nog…
receptie op de kade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
687 zo waar gedeputeerd
verpakt echt wel gesoigneerd
bij het noordzeekanaal
wablief hij kwam nasaal
het lint geknipt
krijtjes plus heel stipt
sprekend was te lezen
heel goed samen
zo gaat-ie goed
wordt nog beter
knik in de bol ja en amen
champagnes in de glazen
zon door vlekkerig dek
poppies met vleeselijke snack
keet snoet aha gemoed
valt…
Minnezuchten
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.698 Ontdekkende en bespraakte kusjes:
Ontsnapte boden van 't gemoed,
Verradertjes van blode lusjes,
Van wie de schaamte waant dat gij ze onkenbaar boet,
En omdat gij van haar niet zichtbaar zijt bedreven,
Zo noemt u Rozemond een stoute minnaars roof.…
in goede dagen
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
7.856 ik heb je lief mijn medemens
vooral in goede dagen
mijn gemoed is dan opgewekt,
kan zoveel geven
ik hoef niets te vragen
als een tegenwind mij overvalt,
mij tegen de aarde knalt
hou ik mezelf voor
door jou en jou te worden gedragen
ik hoef dan niets te vragen…
In beelden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.537 Maar mocht zo nu en dan iets lichten
van wat je hart ten diepste voedt;
mocht Hij dan heel je wezen richten:
je lichaam, geest, ziel en gemoed.
Uit: Herworteld leven, p.7…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 echter de laatste druppels bloed
onttrekken de waarheid
aan het gemoed.
R.J. van Tol
“De rode Meidoorn bloeit, mijn lief,
Ik kan het bijna niet verdragen.
De bloesems van vervlogen dagen
zijn duizend dorens van verdriet.”
K.H.R. de Josseling de Jong…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel
nu nog vrij van mens en kogel
Het geschokte gemoed…
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 Een opschalend gemoed ten spijt,
het verhult niet de symboliek
van ineenstortende strijdkracht.
De rimpelloze vijver weerspiegelt
louter het evenbeeld.
In water van heldere, koude thee.…
Nodigend Lentelicht
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.048 Als alle jaloezieën
het voorjaar laten stralen
begin ik deze dag
met opgewekt gemoed,
kom, laat ik eens de
overbuurvrouw op de
koffie vragen.
Goedemorgen krokussen
in deze lentetuin,
wat prachtig en uitbundig
breken jullie ’t groen!
Ik word nog vrolijker
nu ‘k jullie van zo dichtbij zie
en overbuurvrouw
mij zal opendoen.…
Ouder worden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.256 Maar ik krijg teveel meningen en weet nu niet meer,
naar wie ik luisteren moet, dus heb besloten tegenover
de spiegel te staan en alleen af te gaan,
op mijn eigen gemoed!…
DOEN MET GENOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
989 kloppen
wordt warm vergezeld
door laaiende vlammen
het levendige arbeidsvuur
straalt knusse werklust uit
verspreidt zijn trillende gloed
in de schemerruimte
het wachtende glas bier
Limburgse Kriek genaamd
glanst rossig _ daarbij zacht roze
kalmerend en uitnodigend
hier spreekt de Vlaamse geest
over vlijtig ondernemen
vol luchtig gemoed…