490 resultaten.
een visum naar Eldorado
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 het lijkt op een kudde in een lift
de zwerm in de kooi van de kanarie
de school in de bokaal van de goudvis
het eerste slachtoffer is een kreupele man
zijn kruk kraakt even later kraken ook zijn botten
als de menigte de man tot moes vertrappelt
want niemand staat hier stil
men kruipt mouwsleurend kraagklauwend over en door en langs elkaar…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Dat de tram door de velden zingt, bloemen bloeit, wonden maakt
maar tranen worden grint dat onder onze schoenen kraakt
om onze huizen aan het einde van de richting.
Een autootje roept water om, dat er geen water meer.
Maar bier genoeg op het terras waar alle mensen kijken.
Loopt de liefste zwaaiend met haar glas maar niet herkend.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Kraakt het ijs de verwachting zo al zacht
De Rivieren ver trekken op, overvloed als een vloek
overvloed als een zegen, te weinig of te veel regen
Waakt u, ontwaakt u, ontwaakt nu
voor de droogte.. voor een nat vertrek
vertrokken heen gegaan..…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt
alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan
een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen
waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-
alsof de werkelijkheid…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Het kraakt weer
onder mijn Beverse nieuwe schoenen
met dikke rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang
Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 De dag breekt aan de nacht kraakt
en de maan valt door het zwarte laken
ze zakt verslagen met een touw onder de aarde
wachtend op een duwtje naar ‘t zenit
als het kussen van duisternis weer opgeklopt wordt
De zon draait zich uit haar vergeetput op haar zij en
werpt haar fotonen in lange linten rond de wereld
trekt ze weer binnen en rolt de…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 kade
laat schepen vergaan
vliegtuigen staan
treinen ontsporen
stroom storen
legt verkeer lam
communicatie onmogelijk
laat voetgangers vallen
fietsers wankelen
bejaarden thuis
kinderen binnen
bulderen buiten
steviger sturen
ontwricht het gaan
verandert onze invulling
van de dag, verzekert
de maatschappij schade
laat ons kreunen
kraakt…
Zijn verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 De grenzen dan bezochten met het prikkeldraad
geweren in aanslag luid spraken ruggen kraakten.
De ook dreigende zon soms doodskleden toonde
hij als jong broekje die dan tijdelijke bewoonde.
De appelplaats en de geuren hem vaak wekten
stilzwijgend steeds met overleven MOET spekten.…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Wit linnen kraakt
strak rond de moederdraad. Het maakt het.
Vóór de mensen was er blauw.
Daarna het rood van de tong en meikevers.
Het solfert zonder lucifer, de stank wordt
essence van lucht en Union Match.
Keverpootjes schieten telkens weer uit
het doosje. Snel, doe het toe!
De kat zit binnen in haar wormen te poezelen.…
Titel: Het huis dat zich omkeert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
249 De trap kraakt niet langer onder voetstappen
maar onder de afwezigheid ervan –
een soort botte, herhaalde zucht
die het hout elke nacht iets verder opensplijt.…
Aan mijn partijgenoten
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.497 De boorden en de naven stampen,
Haar bodem kraakt -
De aarde barst uit alle rampen,
Haar koers bewaakt!
Ons wordt de schemer der gevaren
Eén harmonie,
Ons wordt het lied der witte baren
Eén melodie!
Ons rijst achter de verre zwerken
Een bleke schijn,
Ons kan dit leven lief en werken
Gelukkig zijn!…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst de bladeren roodbruin
takken die zwiepen
het kraakt…
Ogen open
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
4.508 Ik heb geen verleden, geen schaamte, als vers deeg
Mijn geheugen kraakt, mijn spons oneindig leeg
Houd me warm, ik ruik je stem
Enig idee hoe graag ik bij je ben?
Maar ik voel me hopeloos en slap
Ik kan niet wachten tot mijn eerste hap
Weet jij eigenlijk wel wie ik ben?…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 Voor de laatste keer kraakt de loopplank
onder zijn vermoeide voeten, zoveel golven
hebben zij overwonnen, zoveel leed
als martelende sporen uitgewist.…
I N 'T R I E T
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.287 Ze stampen dat het kraakt,
en ‘t water, van beneden
hun voeten, spettert op
en speit hen om de leden;
de koeier djakt zijn djakke
en, djakkend, rechtevoort
hij koeiers overal
hem tegendjakken hoort.…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 mijn rivierenland
Wanneer de straffe wind de bomen weet te plagen
en de grijze golven niet meer kabbelen maar jagen
wanneer het water met de mooie kribben walst
en de herinnering aan rust zo vreselijk lijkt vervalst
wanneer de donkere lucht zich als een zware deken spreidt
over de dorpen en koude regen door je kleren snijdt
Dan kraakt…
Klaasverdwazing
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.335 buiten mijn gezichtsveld nog
kraakte het dichte kreupelhout.
u gelooft dit verhaal niet misschien,
toch heb ik dit, echt waar, ooit gezien,
wellicht was het gedroomd bedrog
en behoor ik, mét de Sinterklazen
tot de fantasten en de dwazen.…
IN 'T RIET
poëzie
3.4 met 12 stemmen
5.611 Ze stampen dat het kraakt,
en ‘t water, van beneden
hun voeten, spettert op
en speit hen om de leden;
de koeier djakt zijn djakke
en, djakkend, rechtevoort
hij koeiers overal
hem tegendjakken hoort.…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Alleen het hout kraakt onder mijn gewicht.
Golfjes dansen in het warme zomerlicht. Vogels zingen. Kikkers
kwaken. Alles lijkt in evenwicht. Ik geef mij over aan de zon. Wie
kan mij wat maken? Plotseling nadert een onweer aan de horizon.
Ik hoor zijn donkere bariton. Zijn schaduw verduistert mijn zicht. Het
wordt oorlog.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Onder de appelboom kraakt een tak,
rivier fluistert: blijf hier, maak geen pak.
Porselein van de nacht breekt in twee,
neon van vroeger dooft in de ree,
en de honden van toen beginnen te blaffen,
in de lege tuin, ritmisch en scherp, als lachen.…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Hij kraakt en knakt de takken
En werpt ze van omhoog;
De wind blies 't arme knaapje
De tranen in het oog.
Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.…
De luisterhond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 weer blij
of met snot en tranen erbij
hij kreeg er nooit genoeg van
al werd hij soms een beetje bang
sommige mensen waren gemeen
grepen wel eens een stok of een steen
maar dankzij zijn uitstekend gehoor
was hij er altijd op tijd vandoor
maar het leukst van de mensen vond hij
al waren er wel eens zwakke bij
het horen van een goeie mop
dan kraakte…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 Zucht dat het kraakt.
Ik vermaal je. Ik moet want het lopen gaat door het gaat asblauw en gaat als een snijbrander
vloek je tekeer en mijn zolen: aan spelden gewend. Schuur ik, kerf me, leg ik me uitgestrooid
op je vlakte. Verraad in asblauw. En ik knier. Lispelend mosselvlees, je had je in golven en
vlokken gespreid.…
Gijzeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Virusvrees laat koersen verder dalen
Wall Street zucht en kraakt onder corona
Steeds sneller ziet Dow Jones de futures dalen
Als watervallen van de Niagara
Marges slinken, winst valt niet te halen
Is er nog hoop na 't collectieve falen?…
Het hulkje der liefde
poëzie
4.3 met 3 stemmen
990 Zagen we, onder 't woest geklater
van 't geweldig golfgeklots
nu 't verderf in 't peilloos water,
dan de dood op klip of rots;
gierde en kraakte want en steven,
konden wij geen zeil meer reven,
brak de branding 't ankertouw;
moest het scheepje schokken, slingeren,
slipte 't roer mij uit de vingeren...…
VRIJHEIDSMAALTIJD WESTERKERK AMSTERDAM: 'LEKKERE KONTJES'
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
273 OUDE Freek de JONGE kraakt en piept
doch geeft een weerloos optreden
"Dona, nobis, pacem, pacem"
met volle mond wordt er luid meegezongen
dan gaan we ruimen want 'WE ZULLEN DOORGAAN'
in een poep en een zucht is de kerk
omgetoverd tot een theaterzaal
en boeit en gloeit de Amsterdamse VerhalenVerteller
dan voor het dansen naar het Homomonument…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Het kraakte onder mijn voeten, de bomen bewogen heen en weer
Het lichtje danste mee, zolang ik maar mijn voeten neerzette
Het mos voelde zacht, de takken schuurden erbarmelijk zeer
Terwijl ik de grond met mijn neergezette voeten driftig plette.
Want ik was alleen.…
Pieters' Raadselkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Ergens tussen tent en tak
tussen muggenspray en afwasbak
daar gonst het brein, daar kraakt het kind
het is waar het grote denken begint.
Geen som of saaie schooltaak hier
maar Pieters fameuze Raadselkwartier!
Waar hersens zweten zonder gym
en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim.…
MACHTELD
poëzie
4.1 met 31 stemmen
3.864 Maar het was, terwijl zij zwierde,
Of het luik op 't hengsel gierde,
Of... doch langer geen geluid;
Echter kraakte vast de wingerd,
Om haar vensterken geslingerd,...
Wie sprong binnen? 't Licht woei uit!-…
Slechte stoelgang
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.379 naar kasten waar hij vermoedde
zoet verborgen schatten, een echte doerak, die meestal
een bestijging moest bekopen met een stevige val
of onverrichter zaken op mij rond stampte van woede
Verjaardagenlang ben ik met vlaggetjes behangen
buurvrouw heeft vederlicht met mijn rietjes gevreeën
schoonmoeder heeft zich ook op mij neer gezet
samen kraakten…