558 resultaten.
20 januari 2014
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
481 ‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
heel mijn gemoed is verre van Majeur.
Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
-jawel dat geef ik hier volmondig toe-
maar deze maandag staat in fis mineur.
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.…
Je intuïtie volgen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
536 Hoe wis je dromen nu weer uit je ogen
voel je de dagen weer vol mededogen.
De geschiedenis kent geen rechte randen meer
in je dromen herleef je zijn dood keer op keer.
Roodborstjes blijven regelmatig op het raam tikken,
herinneren je aan hoe je samen hier alles deed.
Zorgen zij ervoor dat je die nabijheid niet vergeet?…
schoonheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
578 nog zonder list of leugen
zij redeneren nog niks stuk
waarin je nog waarachtige
pure schoonheid leest
schoonheid zit in het
onbeschreven blad
dat de fantasie prikkelt
om te worden beschreven
met wie weet wat
schoonheid zit in hondenogen
je steun en toeverlaat
een vriend die je nog nooit
heeft bedrogen en in moeilijke
tijden vol mededogen…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 definitief doven
dat er niets meer is waar ze naar uitzien mogen
wat als blijkt dat alles wat was
wat ik heb en straks mis
waar ik me druk om maakte vaak te onpas
slechts een en al illusie is
wat als er aan de overkant niets blijkt te zijn
voelen we ons dan bedrogen
of is het juist heel erg fijn
dat de eeuwige rust ons wordt gegund uit mededogen…
Helaas
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 inzicht en aanpassing
vereist van normen
en waarden die zij niet
in de opvoeding
hebben meegekregen
net als stijlvol leven
een veelvoud van
oorzaken zoals
schermverdwazing
chronisch tekort aan
ouderlijke aandacht
en begeleiding die zichzelf
belangrijker vindt
sterretje brandt kort en hevig
komt dan in een wereld
zonder empathie en
mededogen…
Ongerept
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
676 een
te tellen
op het oog van de heelmeester
nog in de kern gezond, conditioneel op de rand van uitgeput
constitutioneel zich voortslepend
van vorst naar nachtvorst
stond hij daar, ging zijn zelf te lijf en bij zichzelf te rade
moe van een iegelijck, alleman
en iedereen die met woorden komt, aangedragen uit welvende borst
van mededogen…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
700 Hij knikte 'm toe en wenste dat hij had
iets meer dan maar een blik vol mededogen.
De man op 't kruis dacht echter wat verbaasd:
"Dat nog meer blikken mij zó troosten mogen!"
Maar toen de 'goede' man ook langs hem kwam gehaast
zag hij alleen maar hoogmoed in zijn ogen.…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 In het midden van de brede stroom,
waar alles overkant is, dreven wij
met toegeknepen ogen,
onder de zon
die zich zonder mededogen
vermenigvuldigde
in de spiegels
van het golvend oppervlak.…
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 Maar hebt gij eertijds, Heer, uit teder mededogen
Twee waterstromen uit twee zielbeminnende ogen,
Om een Jerusalem, die gruwelstad, verspreid,
Is ‘t wonder dat gij dan, in onze schuld getreden
Om zoveel gruwelen van zoveel duizend steden,
Nu duizend stromen bloeds uit duizend ogen schreit?…
jouw verjaardag Wil
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
240 die werden ontvangen door de vele
recitaties die in schrijfletters zich
kondigden als de Bodisattva’s die
het eer en spel van het alsmaar
draaiende wiel nu ter dage
als helpend hoeders deze aarde tracht
te redden van haat en geweld,
jouw mantra Wil reeft als een windvanger
de woorden “ Ohm Mani Padma Hum “
' wie in zijn woorden het mededogen…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Verdiende ooit moeder zulk een mededogen?
Moeder der smarten, zwijmend neergezonken,
Gij in uw Zoon, Gods Zoon, gehoond, bespogen,
Met lijf en ziel aan ’t schandhout vastgeklonken !
Hij boette om de euveldaden aller tijden :
Zijn minste smart heeft u de ziel doorsneden.…
Adieu
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.694 De zandman is hier
en zal de pijn verzachten
als hij vol mededogen
de laatste korrel strooit
in mijn vermoeide ogen
zodat ik vredig kan wachten
op jou
ergens
ooit…
Wát is tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Met elk gevoel voor mededogen in strijd.
Een vooruitgang die geen zorgen baarde.
Het is allemaal gewijd,
aan aardse tijd.
Niet kijken of zoeken naar naasten.
Voor aandacht aan mensen geen tijd.
Alleen een slopend haasten.
En liefde die slechts slijt,
in aardse tijd.
Totdat de tijd ten einde gaat rijken.…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Op de rug wacht een verlangend
kind wat lacht, mij toedekt, de handen
strekt dan worden kromme lijnen zacht
in een meetloos lint van mededogen
loopt met je mee, het voltooide kind een
beeld wat je opwacht, zover het in je past,
de sluimerende dood je vindt, je verrast.…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 rots legt schaduw
over een gesmolten oceaan
die natuur voor de toekomst heeft
hier een ruwe rots met robben
daar vele sternen af en aan
diepzeeduikende zeezwaluw
die tijd volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en gaat duiken
kan door golven heen vis al ruiken
op lange stokken hangt kabeljauw te drogen
zonder slag of stoot, zonder mededogen…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 hartverwarmend is elk geluid
“het loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even bang
dat de zomer in de rij verstrijkt
waar het toch op lijkt
blijft dan geduld en mededogen…
Polarisatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Twee tegenover elkander gestelde belangen partijen
Hoge ogen zonder mededogen of een greintje gevoel
Beestenboel die niet kan lachen zingen smoezen vrijen
De maatschappij een ijzeren robot met slechts één doel
God is liefde en brengt de mensen bij elkaar
Om alle onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken
Waar communicatie niet meer mogelijk…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 in jouw ogen
zie ik de zon de sterren en de maan
alle seizoenen van het jaar
ik zie jouw mededogen
jouw lach verdriet
berusting en hoop
ik zie een heel genoten leven
in die ogen voorbijgaan
weerspiegelend dat wat je
als je intenser kijkt pas ziet
ik hoop dat het mij is gegeven
het ontwarren van die gordiaanse knoop
zie ik een einde daarin…
oefening in hardhorendheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
579
prakkiseert
denkt zich suf over leegte
jong
tijd laat hem koud
hij is al geweest
èn hij moet nog beginnen
men stelt veel vragen
ondertussen gaat alles
gewoon z’n gang
in zichzelf gekeerd verlangen
overspannen verwachtingspatroon
uitgangspunt onjuist
het gaat om respect
het betreft bescheidenheid
het smacht naar mededogen…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Een leven gevuld met innige
klanken en verhalen, de geur van koffie,
de toon van mededogen, de lach achter de weemoed,
de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
Mijn ware aard?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
529 een laatste stap tot het onbewuste wezen,
het kunstlicht van zon begeert , als ondeelbaar
avontuur de toebedeelde tijd te vrezen, slechts
een gezicht in de massa te herkennen als individu
op ware aard te worden afgewogen, misschien
multi-bipolair, toch vol mededogen.…
Hagars Maneschijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.249 Je lippen klaar
die soms spreken
zonder mededogen
maar zo vol van maneschijn,
ben jij het
nog niet gewaar.
Je pakt woorden in
om te kunnen zogen
waar mijn oog
welliswaar op viel.
Maar het is je ziel
ja jouw ziel...
Een kamer en suite
een piano prevelt
Ludwigs Maneschijn.…
Merel
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
5.890 bleke huid en doffe ogen
boze ziekte zonder mededogen
blote borsten met vele draden
bange lossers aan de kade.
dode merel in je vreemde bed
duizend nachten met veel pret
drijfzand zonder touwen
duikplank op hoge gebouwen.…
't Afscheid
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.446 pijnigde mijn zinnen
En zo `t ook de laatste is
Wat moet ik dan beginnen
Die eerste kus was als een vuur
Van al te lang begeren
Ik wilde dat die hete gloed
Mij eeuwig deed verteren
Die eerste kus was als een bloem
Met felle rode blaren
Ik zal die bloem mijn leven lang
Aanbidden en bewaren
Uw kussen zijn zo goed gezind
En zonder mededogen…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Striem maar zonder mededogen.
Maak je expressie maar van staal.
Laat van je lippen vooral geen taal
die aantoont dat je ook kunt breken
zolang het glanzen van je ogen
maar van je gevoel kan spreken.
Of keer anders je handen naar boven
en vouw ze open ten teken ...…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 verhit op de versleten pitten, het vuur
heeft de kleur verwond en bloedt
uit moeder aarde
Groningen, diep geraakt door boorput
en ovenschalen, het schaalt te diep
en Richter heeft zijn eerbied
in kracht verloren
weer is het perkament gevouwen
in scherpe delen van de waarheid, het
knarst als nooit tevoor, maar ik hoop
op mededogen…
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 middel om rond te komen
Neemt daarbij zelf een poosje vrij
Maar wees gerust in ’t najaar komt ze nog een keer
Nog eenmaal gaat ze haar schoonheid tonen
En verschijnen haar kroonjuweeltjes weer
Ze gaat ons geduld nogmaals belonen
Haar pluisjes een genot voor onze ogen
Vele wensen vervult ze als ze even kan
Een plant met zoveel kracht en mededogen…
goedenacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 vereeuwigd in al zijn zonden
hij dient in den nevel
van de nachtelijke aard van
beslommeringen zich enkel
te bekommeren
om de stille gang door de spelonken
waar vrees en duivel heersen
hij kent geen deemoed in de herkenning
waar speer en drietand zich spijbelend
hebben losgerukt van het beleg
dat zijn lenden behoeden voor zijn
naakte mededogen…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 anachronisme in het heden,
contradictio met short
en shirt in binnensteden
het is zo spijtig en
zo tegenstrijdig om te zien
dat geen dier draagsters
schijnt te willen weten dat die Mien,
Dol en vrijgevochten, ja,
bazin in eigen buik,
zich aan die nieuwe vrijheid wilde laven
en de kans kreeg niet langer te 'slaven'
Ik heb begrip en mededogen…