576 resultaten.
Cucina nomade
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.199 Ik had verwacht dat iemand mij zou vragen
wie toch die smiecht is naast de smederij
die Aphrodite lokt met
woordgevlij
de kleine waarheid in een anekdote
van passie die zich als eros ontblootte
bij mij heeft zij aan liefde nooit te klagen...
'O schoongelokte blikblozende Venus
blondine en brunette tegelijk
gij roert mijn ziel als…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 werpt
over een lenteaquarel van betoverende romantiek
Weelderige elfen staan ons bij in een waterspel
melodische dans van sierlijke lichaamstaal
verweven in een kleurige schildering van poëzie
op veren van zoete fluisteringen naar een hemelboog
waar wij ons in het violette licht verbinden tot geheel
bijgestaan door draagsters van gedeelde muze…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 Gij zegt mij, vriend: 'o spreek uw lijdend hart
in schoonheid uit, die licht uw lijden stilt:
de stem der goudgelokte muze trilt
met dubble glorie op de snaar der smart.'
Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt,
zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard
voor immer, wars van troost, in haat verhard,
stom voor het noodlot staat…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel op het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte waarheid omsluierd
je eenzame destinatie
je ogengloed in pigmenten fluweel
geven een matte glans
van gebonden kleur
het doek blijft je muze…
“ Het doet er weer toe,”
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Het doet er alles toe, de echo’s
van wat is geweest zich nestelen
op de juiste plaats als kwetterende
muzen in het avondrood op lichte
vleugels aan de horizon verschijnen.…
Schoon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 De waarheid bij nacht
heeft hier niet veel om het lijf
nu je naast mij ligt
blijf je voortaan onzichtbaar
licht in tijdsverblijf
schoon in jouw vergankelijkheid
neem ik ontvangst van jouw muze
met kleine gebaren omring ik
de liederlijke lethargie
van jouw ontheemde bestaan
iets in de intensiteit
heeft een vacuüm doen ontstaan
terwijl…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten…
ROLLENDE stenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 uit een tijd van heel lang geleden
gelegen en geslepen, toen tot nu
de zon strijkt z'n stralen tot in het heden
terwijl ik laveer op de avenue
Een bijzonder mooi Sofia dat verblijdt
de kunst van kijken, is zien van waarde
niet in klinkende munt, maar in kwaliteit
eigenschap die de kunstenaar baarde
'k Liep de laan en zag en luisterde muzen…
Kwestie van smaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 in
schrijf, in de kleuren waarin
ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie, in een eigen dictie
met fictieve realiteit betaald
als dagelijkse waarheid onecht,
perforatie van ideeën gevonnist
tot een prullenbak, de loep stelt
elk detail in een breder
prisma vast, versnippert het
taalgevoel, dingt naar de gunsten
van de muze…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toonzetting
werd veranderd,
lief en leed zijn geankerd in
een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin…
Een nieuwe stilte ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 op mijn verouderd hart en
op ongerept papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had,
nimmer bleef het een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
wordt volgeklad,
onverschillig voor het einde
en voor het “zijn”, feilbaarheid
gedoopt in stromen van inkt,
bevaren door gekozen muzen…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden, het visioen te vervullen
als het levensnet zich sluit,in de
erosie van herinneringen omgezet in
beeldende sculpturen van vluchtig zand,
voldragen door de wind naar een land
waarin ik en niemand ontbreekt
ontvreemd van pijnen ,
door de muzen…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 tussen wadden
en een drukbevaren noordzee
met op de bodem datakabels
en onder water russen
Jouw wereld een gevarenzone
met één druk op de knop
het luchtalarm dan moest je
voor de zoveelste keer schuilen
Ik heb de angst op jouw gezicht gezien, je moest haast huilen
maar in je kamer in de ochtendzon voel je je vrij
je was mijn schone muze…
Vita Nova
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
332 kunstmatig intelligent dna
Wij doen het tezamen
op afstand, in golven
van elektriciteit
zonder weerstand
van monsters die
niet zonder waarde
uit diepzee gevist zijn
van het weerspannige veld
tussen de twee digisferen
Zijn goden godinnen
en godinnen goden
androgyne furiën
die orpheus' fatum
bezingen op zijn queeste
naar zijn muze…
DRACHTENS AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
263 vorsen
vol verlangen naar zich toe
gebouwen met daadkracht
en strijd om het geld
rijzen tussen woningen
en wijd boerenland
zenden hun stem en waren
over heel de wereld
nijvere trots van Fryslân
schalt door Azië
en Zuid-Amerika
kunst van beeldhouw- en schilderwerk
allerlei zingende tonen
zorgt in weids gebouw
en zaal der muzen…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
In een vriendenrol
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.602 Op ónze weg zweeft, lokkend, voor ons henen
Der Kunsten en der Muzen Koor.
Met ons kwam Liefde zich, als tochtgenoot, verenen -
Houdt Vriendschap 't eigen spoor.
In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voor bij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 en licht;
Pluvius, incontinent,
watert precies op mijn tent;
Aeolus’ giftige winden
weten me feilloos te vinden;
Venus, zo kuis als de maan,
wakkert mijn lusten niet aan;
Bacchus schonk wijn noch genoegen:
dicht waren knijpjes en kroegen;
Thialf, de god van de kou,
toont me zijn ijzige klauw;
enige bijstand verlenen
Muzen…
The Scheme of Things
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.042 veinzen
Geen Damocles, geen Icarus,
geen potpourri van stenografische stijlpassingen
die mij kan vertellen hoe zoiets mis kan gaan
ze zwijgt
Zoeven besefte ik, dat in het zicht der tijd
pragmatiek het gips van het breekpunt scheidt
Haar nietszeggend antwoord zei meer dan de boekdelen
die samenvattend Mijn Muze…
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 mijn muze
ik dicht een beminning
tot mijn schaamte
en verlangen
verlangen
door dromen gedreven
bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren…
Inspiratie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 gearchiveerd
achter coulissen in ‘t onbewuste
buiten voetlicht van ’t bewustzijn
wat leidt tot ‘n ontspannen brein
na nachtrust is m’n geest helder
dat maakt me tot ochtendmens;
in ‘t archief alles op z’n plek lost
‘t onbewuste mede de vragen op
bij grote interesse hoort inspiratie
betekent gewoon er zin in hebben
daar komt geen muze…
La morte-saison 1
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
635 mijn geest kent
komkommertijd
niet dat hij bezonken rust
of bruist van
ongedurige verveling
neen, mijn muze is
door derden verleid
waarom vertel ik
u dat zo uitvoerig
omdat dit de
bestaande leegte uitdijt
daar mijn aard
neigt naar complexiteit
zoekt hij troost in
het dichterlijke moeras
normaal toch bron
van inspiratie uit…
Ballonnen vol confetti,
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
794 de kleuren waaraan
ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie, met een eigen
dictie van de realiteit betaald
maar evenzo onecht, perforatie
van papier met de pen en gevonnist
tot de prullenbak, mijn schrijvers
loep stelt elk detail in een scherper
diafragma vast, versnippert de
verheven kunsten, dingt naar de
gunsten van de muze…
de alleenheerser
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade
hij lacht smalend
proost me jonge dromen toe
de muze…
Jij kende mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
793 Dronken van
al die zoetigheid werd je mijn muze
voor altijd, omdat we nooit verder
gingen dan dat moment van eenheid,
terwijl ik nu nog van je droom en
jij niet meer te vinden bent, ik
bedoel fysiek, want geestelijk ben
je nog steeds zo nabij als toen je
mij als enige bezocht in de kliniek.…
De dichter en ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
476 Ik dicht niet om de tijd te doden
Niet om mijn hart te laten gaan
Niet uit mijn diep verkrampte noden
Of om mijn vijanden te slaan
Ik dicht omdat er geen ander is
Dan de Dichter, in wie ik mij herken
Niet omdat hij zo schrander is
Verslagen, leunend op zijn pen
Ik dicht niet uit een groot vertrouwen
In de schone muze, mij toegezind
Niet…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 roept er dan een muze of
zuigt een bevrijdende leegte,
zo maagdelijk uitgespreid,
waarin oplichtende beelden vibreren
in mijn hemelbed met pauwenveren…
de alleenheerser
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade
hij lacht smalend
proost me jonge dromen toe
de muze…
Wat er overbleef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 schrijf, in de kleuren waarin
ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie,in een eigen dictie
met fictieve realiteit betaald
als dagelijkse waarheid onecht,
perforatie van ideeën gevonnist
tot de prullenbak, de loep stelt
elk detail in een breder
prisma vast, versnippert het
taalgevoel, dingt naar de gunsten
van de muze…