620 resultaten.
Voor mij geen Koningsnach noch dag!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 daar aan de wandel met man en hond gegaan
wel kijk ik naar de reportage op de televisie (Doetinchem)
en daaraan voorafgaand naar de begrafenismissie (Rome)
want dood en leven zijn zo met elkaar vermengd
de Paus is dood(88) en WA een springlevende vent (58)
dat d'oude Argentijn na gedane dienst eeuwig mag rusten
het vooral morgen tijdelijk…
In berekening van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 adviezen
alsof je niet weet
wat een warme scheet
in de oudheid betekende
voor de arme mensen in de goot
je doet je slimmer voor dan je bent
maar het maakt mij helemaal niets uit
je blijft jezelf in berekening van tijd
je leeft niet, je bestaat gewoon uit gewoonte
de dagelijkse beslommeringen als doel op zich
geheel gevoegd naar de tijdelijkheid…
Vrijheidsvuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
237 Een kast scheidt schijnbaar
veiligheid van groot gevaar
en het voor van ‘t achterhuis
dat als elk huis een thuis
voor zijn bewoners moet zijn
een hek houdt dreiging buiten
en tijdelijke bewoners binnen
wie misgunt na de besluiten
een veilig thuis om te beginnen
en gooit stenen door de ruiten
tegen een veilig en nieuw leven
wanneer…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke samenhang,
een vorm die zich
een tijdlang verzamelt
en daarna weer uiteenvalt.
De peer weet dit niet.
Ik weet het evenmin.
Toch zijn wij beiden onderweg
naar dezelfde onzichtbare
bestemming.
Ik kijk naar haar
en merk dat beschouwen,
altijd ook zelfbeschouwing is.…
[ Als ik iets bezit ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Als ik iets bezit,
dan is het: tijd voor aandacht --
al ontglipt die mij.…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Soms is het nodig eens heel ver weg te kijken
van de dingen die zijn en wat staat te gebeuren.
Om het vast te houden, want het gaat zo weer voorbij.
Het lichaam verkrampt in idem dito foetushouding,
de ledematen gevangen in weerbarstige stoelsteunen
en extenties die de lichaamsuiteinden doen verbleken,
vanwege het veel te lang blijven zitten wachten…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Weghelften weg, begroeide grond verschoven,
meren gezwollen, als bij wie ver, met
tijdelijke namen, in de slaap verrast.
Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel maar die vraag.
Een mal?…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 de rivieren heb ik achter mij gelaten
ik regen in zee ik zee ik water
in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht
alles behalve ik de grote klucht
ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 De zwarte bladzijden in het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Zijn hoofd vol vermoeienissen, het lichaam
getergd tot in elke vezel doch gelukkig
met zijn tijdelijke oase.
Tussen het welig groen zwerven
driftige duiven, pikkend en wijzend
naar elkaar, druk debatterend
om een korstje brood.
De wind waait met de tijd
haastig en ongecontroleerd;
een blad zweeft melancholiek
voorbij.…
vervolg: "mijn eigen wil..."
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.417 Na een tijd van wachten,
waarin honger tijdelijk werd gestild,
beleef ik nu sensuele nachten,
heb ik eindelijk m'n bed gedeeld.
Ik heb m'n lichaam getoond,
ik heb me bloot gegeven,
jouw genot heeft me beloond,
dat wil ik elke nacht beleven.…
Overgesprongen vonk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.112 Mijn liefde zat toen nog opgesloten, weggestopt en tijdelijk afgestoten.
Het gevoel voor jou begint langzamerhand te groeien,
gevoelens die de laatste tijd openbloeien,
door jou gekweekt en verzorgd.
Je hebt er uiteindelijk toch voor gezorgd dat de vonk aan het overspringen is,
dat ik jou onbewust steeds vaker mis.…
Als ik sterven moet !
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
755 Heer, als ik eens afscheid moet nemen
Van dit tijdelijke aardse leven
Wilt U mij dan Uw genade geven ?
Zodat ik Uw nabijheid mag vernemen.
Heer, als ik eenmaal sterven moet
Wanneer weet niemand, maar op Uw tijd
O, Heer, maak mij dan hiertoe bereid
Om U te ontmoeten, dan is het goed.…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 ,
beklemt en luchtgebrek keren
zich in het ondeelbare en voltrekt
uit het hermetisch zwart, zonder
dat op schrift in het lijf is gezet,
kom ik thuis, als kraaien in een
zwarte schim die kleur en kracht
van grond hebben gestolen, als
klauwen touw een gedicht ontwindt
en kluwen transparanter wordt,
zich vergelijkt , verdicht
- tijdelijk…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Waar stilte tijdelijk is, zonder ommekeer,
gaf de maan een gedwongen aardatmosfeer,
een moment van rust, verborgen kracht,
alsof men zweeft in constante nacht.
De zon in heel haar pracht verschijning,
stralende warmte, minachtende verdwijning,
donkerte in kilheid vervalt het gemoed,
schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 We blijken tijdelijke versierselen
op het pad van de tijden
elke streling van ijle luchten
iedere zucht, zelfs van verlichting
beroert en beweegt ons
Het verblijf tegen de steeds
wazige achtergrond
is een sobere ankerplaats
een lichte trilling slaat ons op drift
elke dag een gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 maar kom ik thuis als de kraaien in een
zwarte schim de kleur en kracht
uit de grond hebben gestolen, een
kluwen touw het gedicht omwindt
zich vergelijkt, verdicht en mijn
deel tijdelijk wordt opgeschort.…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als
storm doorheen de mensen…
Die angstige " rest" tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.010 Als de dag aanbreekt,
dat je het tijdelijke voor het eeuwige
verwisselt,
met altijd iemand aan je zij,
die er zal zijn tot de laatste zucht
de kamer verlaat,
weet je,
het is altijd te vroeg,
Maar je hoeft die angstige laatste weg
niet alleen te gaan,
er zal altijd iemand bij je zijn
en naast je staan,
in alle maanden,
weken…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 Tijdelijk verblind.
De auto reed met groot licht
mij voorbij.
De straat is levenloos.
De mensen dromen over hun toekomst,
het leven en de dood
in de Wilhelminalaan.
4:15
zondag.
Gevoelloos op de fiets.
4 wijn, 6 bier, 2 wodka.
Het silhouet
van de oude toren is vaag.
Verlaten door het licht.…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De
eekhoorn wiens sprongen
ik tel, draagt bij aan
mijn tijdelijk herstel.
Wit rijpend aan de top.
een optimisme welt in mij op,
Ik ben de kegel in een spel
die opgelucht zoekt naar een
tijdig herstel, dat zich telkens
hervindt bij mijn laatste tel.
Het vogelgezang zonder dwang.
Het verplaatst in mij een innerlijk
bang.…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht als ik de teugels aanspan
maar kom ik thuis als de kraaien in een
duistere schim de kleur van de nacht
uit de grond hebben gestolen, een
kluwen touw het gedicht omwindt
zich vergelijkt, zich verdicht en de
tijdelijke…
Laat de goedheid van St. Maarten spreken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Zo velen lijken nu
al weer reeds vergeten;
dat de natuur slechts tijdelijk
terugtreed, maar na zijn vruchtbare
terugkomst des te royaler beschermt.
Laat de grijsheid van de herfst
een veelkleurig licht in ons ontsteken
als een oplichtende herfstverkleuring,
die ons aan St. Maarten denken doet.…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren,
overhandig je een ongeldig plaatsbewijs
begeeft je ziel en lichaam zich op glad ijs
onderzoek je opmaat, geef het een naam
dan blijft het niet alleen bij mooie woorden
maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij…
Eetstoornis
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
721 Al die calorieën en vetten die mij tijdelijk oppept.
En daarna komt het verdovende gevoel.
Dat gevoel, dat was dan ook het doel.
Even niks voelen, even geen druk en pijn.
Wat is het heerlijk om zo even te zijn.
Maar daarna komt het stemmetje in mijn hoofd.
Die niet snap waarom ik mij heb verdoofd.…
Jakub
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
312 In Den Haag dacht hij:
dreiging is tijdelijk
als regen.
Hij veranderde niet,
de wereld wel.
Zijn fatsoen
een open wond.
Zijn vertrouwen
een huis zonder deuren.
Elke keer dat hij dacht
dat de wereld niet kwaad kon zijn,
bleek zij anders te spreken.…
Eigen wegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
176 Wat ik gaf
waren misschien steigers —
tijdelijk hout
langs iets dat later
jullie eigen huis werd.
Als jullie nog steeds lopen
op mijn oude aanwijzingen,
dan heb ik iets laten liggen.…
Papa's kleine rakker
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.252 genieten aan de ontbijttafel
geurende koffie en vers fruitsap
een smakelijke boterham en een wafel
gespekt met een nonchalante kindergrap
dit is echt koesterend heerlijk
samen lekker ontbijten met je kind
herinneringen zijn onontbeerlijk
als je in toekomst dit verleden vindt
een heerlijk verleden
dat wij koesterend dragen
in het tijdelijke…
Instortingsgevaar
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.778 Onderbenen, bovenbenen,
een jampot met tien tenen,
een reepje rug, een brokje buik,
alles was tijdelijk buiten gebruik.
Op een schaaltje lagen zijn ellebogen.
Toen brachten de broeders opgetogen
als laatste zijn hoofd op een bord.
Ze kwamen geen lichaamsdeel tekort.
Zijn vrouw altijd al blij van zin
zag er de lol nog wel van in.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…