Alle inzendingen over tocht

794 resultaten.

Sorteren op:

Ordelijk?

netgedicht
1.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 497
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
Pama1 maart 2010Lees meer >

Ordelijk?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen, onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
pama1 maart 2010Lees meer >

In een oogopslag,

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
"Liefde doet de wereld niet draaien, maar ik geef toe dat een tocht erover de moeite waard is." Voltaire…
pama14 oktober 2010Lees meer >

Potdicht (2)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Mijn vingers duwen kieren die je achterliet de tocht in, een kobolt legt me op zijn kast. Jij vond de nacht al geslacht genoeg, maar het druipt aan je pen.…
Fibo Foppe26 augustus 2011Lees meer >

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen: De kering van het licht, de eb en vloed Van oeverloze wateren en een dagen, Een kim. een eiland door één ster behoed: Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Stoot je hem aan, dan begint er een fijn koperen mechaniek te zingen in zijn borst: ik heb het warm, te koud, zit op de tocht. Zijn eigen handen zijn een vale nevel voor zijn ogen. Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst.…

Stand houden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Kompas loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis…
Pama24 april 2020Lees meer >

IRIANS ADEM

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Daar wentelt de tocht om, speelt blije klucht. Spel van kou en hitte wil zich verwijden om steeds het leven van oerwoudgehucht, onbekende wildernis te leiden.…

Gelijkgestemden

netgedicht
3.4 met 44 stemmen aantal keer bekeken 325
weer tochtte de infofilm warm tegen mijn huid het voelde als inbreuk ondanks het feit dat de aankondiging en het feit dat wij ons konden uitzetten om later te updaten vaak bleef ieder stand=bye de overheden stimuleerden wel de vinger op de pols want weten is ook vaak fouten voorkomen die nadelig zijn voor de hele gemeenschap…

LIED

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.404
Nochtans voel ik mijn drijven Van zeker tocht tot haar, Dewelke mij doet blijven Een hopeloos minnaar. Want veel die mij wel gunden, Ten minste in de schijn, In plaats van ware vrunden, Laas, mijn vijanden zijn. Daarom waar ‘t wel van noden, Dat ik mijn doorheid kwaad Met rede eens ging doden; Maar ach! mijn hart, wat raad?…

vlindervlucht 1965

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Is of ik proeven kan de kale rijst met zout en suiker op het droge brood Voel de armoe-spanning sfeer de tocht, de kille koude moordenaar van het kind. Hoor ik de overslaande vaderstem dat ik moet kiezen tussen haar en hem. Ik blijf bij haar, zij huilt, zij wint. Een rilling door mijn vlinderlijf doet mijn vleugels sneller gaan.…

Wijnrood

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.478
Ik drink wijnrode lippen van minnaressen met wangen hectisch nog van de tocht door de stad; ik brand me aan glazen warm al van blos en mondafdruk. Langs de trambaan, richel van smalle spiegels, daar woon ik. Want wist ik niet waar ik woonde?…

Vluchteling

netgedicht
3.4 met 320 stemmen aantal keer bekeken 66.320
vertel me wat je ziet tijdens de lange vluchten wanneer je drijvend op de wind de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt langs blauwe of bewolkte luchten Kleine witte duif je hart is vol verdriet ik lees de droefheid in je ogen waar de onrust schemert; vaag je vleugelslagen worden traag het weten heeft je moe gevlogen Kleine witte duif de tochten…
sacrajewa14 januari 2004Lees meer >

Dood

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.740
gedachten pijn verlichten is misschien absurd Toch doof ik je ogen niet noch je gezicht De rimpels en pijndrempels maken je geest sterker Ik geloof in jou in je hart Ik geloof dat je leven zal in nooit ontziene tijd ongekend Nacht overwint je niet - enkel lichamen- sterkt jou en mij Ik draag jou op mijn pijn mijn tocht…

Door donker omsloten.

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Nu kon ik mijn tocht gaan vervolgen en voelde mij niet zo eenzaam meer, want behalve die flonk'rende sterren scheen nu ook de maan op mij neer. Het licht aan de hemel verschenen maakte schaduwen rondom mij heen, een wonder die ik mocht aanschouwen omdat met het licht, mijn angst weer verdween.…
moeke7 februari 2004Lees meer >

Schemerduster

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.687
Streellicht vonkelt mondjesmaat puilt zijn zuchten langs de tocht die nog zijdelings om ronding schuilt naadloos neemt het nauwelijks deel Flinter maanlicht raakt verstrikt maast zich tussen schaduw door schoort onthulling rank van waas likkend glans aan scheuten zinder Wadend in fluweel vertekend aan wellend wasem amper damp sleept de…
WOLF28 november 2004Lees meer >

the sky

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
na elke tocht bracht hij een paar vogelveren mee. mijn moeder die kunstenaarsbloed in haar aderen voelde knutselde met haar pianovingers daar twee grote engelenvleugels mee, die ze lieten verbronzen. boven de schouw hield dat kunstwerk voor ons woordeloos een opdracht in. dit zijn jullie vleugels , vlieg vogelvrij!…
joz. le bruyn26 februari 2024Lees meer >

zo ik iets ben ...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
die oude stad waar jij ooit bent geboren is op je tochten zwijgend meegegaan je waant je mijlenver bij hem vandaan bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’ men kan de wieg nog aan je tongval horen de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren zijn wortels zitten diep in elk orgaan in welke…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

Het delicate bloem-schikken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
vanwaar komt die tocht onder het verhullende gordijn dat ooit werd gestopt met oude vergankelijkheid op stok De bloemstukken van weleer.…
Aafje19 februari 2007Lees meer >

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Op de beslagen ramen verschijnt nog eenmaal de wasem van mijn stem, één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor in waar mijn schaduw snel verscheen, in aanwezigheid van mij, een tocht die uit geopende vensters verdween, en teloor ging tussen avond en de nacht, ontsnapt in alle standen, benieuwd naar een ander onderkomen…
pama21 januari 2009Lees meer >

De kruisweg

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 929
aan mij trekken vaak stoeten voorbij ik spreek liever van stille tochten geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen omdat de ziel maar niet wordt bedrogen immers die is al met te veel spagaten gevuld ze zingen het oude…

De overwinning van een kind

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
weet het zeker Onder mij de klas Ik kijk en hoor de fluit Maar zwetend klim ik Euforisch verder Ik nader het einde Schat mijn kansen En ga door Er is meer Ik weet het zeker En dan, de laatste knoop Mijn linkerhand voelt het bewijs Langzaam dwaal ik af En binnen enkele gedachten Voel ik het applaus Sluit mijn ogen en schat mijn tocht…
Jan Willem9 december 2009Lees meer >

E-MAIL to HEAVEN

hartenkreet
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.936
…Je bent wat vergeten, je had nog zoveel te doen nog zoveel te vragen, nog zoveel willen weten zoveel liefde te geven, zoveel wijsheden te spreken zoveel te genieten, nog zoveel te houden van zoveel te lachen, zoveel te huilen, zoveel te zien zoveel troost te geven, zoveel leed te verzachten zoveel natuur te beleven, zoveel tochten te maken zoveel…

De vrouw van de zon

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.778
de nacht - waar uw fonkelende gouden tocht in de hoge, sidderende loop der herten eenzaam eindigt, in de diepste verten.…

Slagveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
Door huid heen gloeien de kastanjes van een vorige herfst een slapende morgen in een verdronken landschap ik groeide op in dit gewest stap door de spiegel en vervolg mijn tocht langs littekens hier zoekt tijd een woning -nauwelijks plaats voor zoveel ruimte- een lichtvoetig beeld versterft als schim later is slechts een geweerloop lang…

Haaksbergen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord, men draagt elkaar op het voortaan verloren plein. In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Jan Mul11 oktober 2014Lees meer >

2015-2016

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Stel je voor bij de goede wensen, dat het iedereen goed vergaat, niemand de plank misslaat, er geen stille tocht nodig is, je werkelijk niemand mist. Stel je voor, met een GELUKKIG NIEUWJAAR: dat we er ZIJN VOOR ELKAAR, dat we in vrede kunnen leven, maar in realiteit zullen we het nooit beleven.…
An Terlouw24 december 2015Lees meer >

Vrije vaderlander

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Een ieder is hier toch intens welkom, te genieten samenlevend van onze wereldtaal, nergens is een goed spoor op tocht verloren.…

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht bij het langsgaan, ondanks het terugkeren van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon 't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach. De recht opgerezen bomen op het zonnige gras van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…

aarde wittend in een felle kou

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.456
Ze zingen sneeuw uit hoge tonen vallend aarde wittend in een felle kou het orgel jankt met donkere klanken de lange tocht van man en vrouw haar weeën komen en de melodie verhaalt van pijn er zal geen plaats meer in de herberg zijn een stal ontvangt het kindje de wiegeliedjes klinken fijn dieren neuriën een zacht refrein het koor…
wil melker15 december 2004Lees meer >